บทที่ 10: ได้รับวิชาต้องห้าม! โยนความผิดให้คุโมะงาคุเระ

บทที่ 10: ได้รับวิชาต้องห้าม! โยนความผิดให้คุโมะงาคุเระ

สีหน้าของนินจาคุโมะเปลี่ยนไป เขาส่งเสียงฮึดฮัดอย่างหัวเสีย หันหลังกลับ และออกวิ่งหนี เขาไม่อยากเสียเวลาไปกับคนตรงหน้าจนพลาดโอกาสที่จะหนีออกจากโคโนฮะ ตราบใดที่เขาสามารถหนีออกจากโคโนฮะได้ แผนการต่างๆ ที่หมู่บ้านเตรียมไว้ก็จะถูกเริ่มดำเนินการทันที "คิดจะหนีงั้นเหรอ? ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!" ร่างแยกเงาของอุจิวะ โซระพุ่งทะยานไล่ตามไปติดๆ แม้ว่านี่จะเป็นเพียงร่างแยกเงา แต่ปริมาณจักระ ความเร็ว และคุณสมบัติอื่นๆ ของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย ความแข็งแกร่งของนินจาคุโมะคนนี้อย่างมากก็อยู่แค่ระดับโจนิน ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงกล้าบุกมาลักพาตัวฮินาตะ ร่างแยกเงาของโซระไล่ตามอย่างไม่ลดละ ในขณะที่ลูกบอลจักระสีฟ้าพวยพุ่งขึ้นกลางฝ่ามือขวาของเขาอย่างรวดเร็ว กระสุนวงจักร! ความผันผวนของจักระอันรุนแรงจากกระสุนวงจักรทำเอานินจาคุโมะที่กำลังหลบหนีถึงกับเหงื่อตก "วิชานั่น ฉันจะโดนมันอัดเข้าไม่ได้เด็ดขาด!" เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดวิ่ง หันขวับกลับมา และใช้วิชานินจาเพื่อป้องกันตัว ขืนวิ่งหนีแบบไม่ลืมหูลืมตา มีหวังโดนอัดเข้าเต็มๆ แน่! "คาถาดิน: กำแพงพสุธา!" สิ้นสุดการประสานอินของนินจาคุโมะ กำแพงดินหนาทึบก็ยกตัวขึ้นตรงหน้าอุจิวะ โซระอย่างรวดเร็ว และกระสุนวงจักรก็กระแทกเข้ากับกำแพงดินเสียงดังสนั่น ตู้ม! เศษดินเศษหินปลิวว่อน กำแพงดินถูกบดขยี้จนทะลุเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่! และพังทลายลงมาเสียงดังกึกก้อง! อุจิวะ โซระทะลวงผ่านกำแพงดินเข้าประชิดตัวนินจาคุโมะ และกระหน่ำโจมตีด้วยวิชากระบวนท่าอย่างต่อเนื่องในทันที "บ้าเอ๊ย! พลังอะไรกันเนี่ย!" นินจาคุโมะไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าวิชานินจาคาถาดินของเขาจะไม่สามารถสกัดกั้นคู่ต่อสู้ไว้ได้ ในเวลานี้ การที่ต้องแบกฮินาตะเอาไว้พร้อมกับรับมือการโจมตีด้วยกระบวนท่า ทำให้เขาหมดโอกาสที่จะหลบหนีไปโดยปริยาย ในตอนนั้นเอง กลิ่นอายหลายสายก็พุ่งทะยานเข้ามาใกล้จากระยะไม่ไกลนัก เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองคงหนีไม่รอด นินจาคุโมะที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความอับอายและโทสะ จึงพุ่งเข้าโจมตีร่างแยกเงาอย่างบ้าคลั่ง ท้ายที่สุดแล้ว ร่างแยกเงาก็คือร่างแยกเงา ก่อนหน้านี้ นินจาคุโมะมัวแต่รีบร้อนที่จะหลบหนีจึงไม่ได้ใช้พลังมากนักในการรับมือกับเขา แต่คราวนี้เมื่อทุ่มสุดตัว เขาก็สามารถไล่ต้อนร่างแยกเงาให้ถอยร่นไปได้อย่างรวดเร็ว "ตายซะ!" นินจาคุโมะตวัดดาบฟันคอร่างแยกเงาขาดสะบั้นด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม ทว่าวินาทีต่อมา สีหน้าของเขากลับแข็งค้างไปในทันที ร่างแยกเงาที่ถูกตัดคออันตรธานหายไปกลายเป็นกลุ่มควันสีขาวดัง "ปุ" "อะไรกัน?! ที่แท้มันก็เป็นแค่ร่างแยกเงางั้นเหรอ!!!" นินจาคุโมะรู้สึกเจ็บแค้นฝังลึก! เขาไม่คิดเลยว่าไอ้หมอนี่ที่ไล่ตามเขามาอย่างไม่ลดละ จะเป็นแค่ร่างแยกมาตั้งแต่ต้นจนจบ! เขาโกรธจัดจนแทบจะกระอักเลือดออกมา ในขณะนั้นเอง กลิ่นอายหลายสายที่พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วก็มาถึงในที่สุด สิ้นเสียงลมพัดวูบวาบหลายระลอก นินจาคุโมะก็พบว่าตัวเองถูกล้อมรอบไปด้วยนินจาตระกูลฮิวงะหลายคน และผู้นำของพวกเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ฮิวงะ ฮิอาชิ ที่มีสีหน้าเคร่งเครียด...

ในขณะเดียวกัน บริเวณใกล้กับบ้านของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ร่างจริงของอุจิวะ โซระก็ได้รับข้อมูลที่ส่งกลับมาจากร่างแยกเงา และตระหนักได้ว่าถึงเวลาลงมือแล้ว! หากไม่มีอะไรผิดพลาด ฮิวงะ ฮิอาชิจะต้องฆ่านินจาคุโมะคนนั้นและไปรายงานโฮคาเงะรุ่นที่ 3 อย่างแน่นอน จากนั้นเมื่อทูตของคุโมะงาคุเระรู้เรื่องเข้า ก็จะฉวยโอกาสพลิกสถานการณ์และข่มขู่ให้โคโนฮะส่งมอบศพของฮิอาชิให้ เหตุการณ์ต่อเนื่องเหล่านี้จะทำให้เบื้องบนของโคโนฮะตกอยู่ในความวุ่นวายอย่างแน่นอน อุจิวะ โซระลอบยิ้มในใจ และในเวลาเดียวกัน เขาก็เริ่มจัดการกับพวกยามที่อยู่ใกล้บ้านของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 พวกหน่วยลับที่รับหน้าที่เป็นยามเหล่านี้ แท้จริงแล้วไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากมายนัก ส่วนใหญ่อยู่ในระดับจูนินชั้นยอดเท่านั้น ด้วยความแข็งแกร่งของอุจิวะ โซระในปัจจุบัน อย่าว่าแต่จูนินเลย ต่อให้เป็นโจนิน เขาก็มั่นใจว่าสามารถจัดการได้อย่างสบายๆ ด้วยคาถาลวงตาเพียงไม่กี่บท พวกหน่วยลับที่เฝ้ายามอยู่ก็ร่วงลงไปกองกับพื้นทีละคน หลังจากนั้น อุจิวะ โซระก็เดินอาดๆ เข้าไปในบ้านของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 มุ่งตรงไปยังห้องทำงานและเริ่มค้นหา ไม่นานนัก เขาก็พบคัมภีร์สะกด เมื่อเปิดคัมภีร์ออกและมองดูวิชาต้องห้ามที่บันทึกไว้ข้างใน เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย "ฉันคงทำได้แค่ใช้เวลานี้แอบคัดลอกวิชาต้องห้ามไปสักสองสามวิชาเท่านั้น ถ้าฉันขโมยคัมภีร์สะกดไปดื้อๆ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 จะต้องสั่งระดมพลนินจาทั้งโคโนฮะออกตามหาแน่นอน" อุจิวะ โซระคิดในใจขณะที่หยิบคัมภีร์เปล่าที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาและเริ่มลงมือจดบันทึกด้วยพู่กัน เนื่องจากวิชานินจาในคัมภีร์สะกดนั้นมีความซับซ้อนมาก การคัดลอกทั้งหมดในเวลาอันสั้นจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงเลือกคัดลอกเฉพาะบางวิชาเท่านั้น วิชาแรกที่เขาต้องการคัดลอกก็คือ คาถาเทพอัสนี วิชานินจามิติเวลานี้ถือเป็นเป้าหมายสำคัญที่สุดในปฏิบัติการครั้งนี้ของเขา หากมีคาถาเทพอัสนี เขาก็จะมีไม้ตายไว้รับมือกับโอบิโตะ นอกจากนี้ อีกวิชาหนึ่งที่ต้องคัดลอกให้ได้ก็คือ คาถาสัมภเวสีคืนชีพ ยังมีวิชาต้องห้ามอื่นๆ อีก เช่น คาถาย้ายวิญญาณ คาถาปิดผนึกซากอสูร และอื่นๆ อีกมากมาย แต่เนื้อหานั้นค่อนข้างยาว เขาเกรงว่าเวลาจะไม่พอ ท้ายที่สุด อุจิวะ โซระก็เลือกที่จะคัดลอก คาถายันต์ระเบิดต่อเนื่อง เพิ่มอีกหนึ่งวิชา วิชาต้องห้ามทั้งสามวิชานี้ล้วนถูกคิดค้นขึ้นโดยโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ทั้งสิ้น กว่าเขาจะคัดลอกเสร็จทั้งหมด เวลาล่วงเลยไปหลายชั่วโมงแล้ว ร่างแยกเงาที่คอยเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ใกล้กับอาคารโฮคาเงะก็คลายคาถาหายไป พร้อมกับส่งข่าวว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ได้ออกจากอาคารโฮคาเงะไปแล้ว อุจิวะ โซระไม่กล้าอยู่ต่อ เขารีบเก็บคัมภีร์สะกดไว้ที่เดิมทุกประการและแอบย่องออกไป หลังจากนั้น นินจาหน่วยลับที่หมดสติไปจากคาถาลวงตาของอุจิวะ โซระก็เริ่มทยอยฟื้นขึ้นมาทีละคน พวกเขารีบติดต่อกันทันที และเมื่อสรุปได้ว่าทุกคนถูกทำให้หมดสติโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าสถานการณ์อาจจะเลวร้าย จึงรีบส่งคนไปรายงานโฮคาเงะรุ่นที่ 3 อย่างเร่งด่วน

ในเวลานี้ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 กำลังเดินออกจากอาคารสำนักงานโฮคาเงะด้วยสีหน้ากลัดกลุ้มใจ เขาเดินเคียงข้างไปกับฮิวงะ ฮิอาชิที่กำลังมุ่งหน้าไปยังตระกูลฮิวงะ พร้อมกับพยายามพูดเกลี้ยกล่อมไปด้วย ทั้งสองเดินไปได้ไม่ไกล โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็ได้รับข่าวร้ายว่าเกิดเรื่องขึ้นที่บ้านของเขา โฮคาเงะรุ่นที่ 3 นึกขึ้นได้ทันทีว่าห้องทำงานของเขาน่าจะถูกใครบางคนบุกรุกเข้าไป นั่นเป็นเพราะข้อมูลที่สำคัญที่สุดในบ้านของเขาก็คือเอกสารลับและคัมภีร์วิชาต้องห้ามที่เก็บไว้ในห้องทำงาน ไม่ว่าเป้าหมายของศัตรูจะเป็นความลับหรือวิชาต้องห้าม เรื่องนี้ล้วนแต่เป็นปัญหาใหญ่ที่จะส่งผลกระทบต่อโคโนฮะทั้งสิ้น! เมื่อเชื่อมโยงเรื่องนี้เข้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตระกูลฮิวงะเมื่อเร็วๆ นี้ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็เข้าใจได้ทันทีว่านี่น่าจะเป็นแผนการร้ายที่คุโมะงาคุเระวางแผนมาอย่างยาวนาน ในขณะเดียวกัน อุจิวะ โซระก็กลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาไม่คาดคิดเลยว่าคุโมะงาคุเระจะต้องมารับเคราะห์แทนเขาในปฏิบัติการครั้งนี้ เขาแทบรอไม่ไหวที่จะหยิบข้อมูลวิชานินจาที่เพิ่งคัดลอกมาออกมาเริ่มศึกษา ในบรรดาวิชานินจาทั้งสามวิชานี้ ยกเว้นคาถายันต์ระเบิดต่อเนื่องที่เป็นระดับ A อีกสองวิชาที่เหลือล้วนเป็นระดับ S ทั้งสิ้น ด้วยพรสวรรค์ของอุจิวะ โซระ อย่าว่าแต่เรียนรู้เลย แค่อ่านเฉยๆ ก็อาจจะไม่เข้าใจด้วยซ้ำ แต่ด้วยระบบฝึกฝนอัตโนมัติของเขา ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ ต่อให้วิชานินจาทั้งสามนี้จะยากเย็นแสนเข็ญเพียงใด มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลย หลังจากที่อุจิวะ โซระศึกษาพวกมันอย่างละเอียดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาได้สำเร็จ "ผ่านการค้นคว้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า คาถายันต์ระเบิดต่อเนื่องของคุณได้เข้าสู่โหมดการฝึกฝนอัตโนมัติสำเร็จแล้ว!" "ผ่านการค้นคว้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า คาถาสัมภเวสีคืนชีพของคุณได้เข้าสู่โหมดการฝึกฝนอัตโนมัติสำเร็จแล้ว!" "ผ่านการค้นคว้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า คาถาเทพอัสนีของคุณได้เข้าสู่โหมดการฝึกฝนอัตโนมัติสำเร็จแล้ว!"