TXV - 722 หมวกสีเขียวขจี

TXV - 722 หมวกสีเขียวขจี

ไม่นานหลังจากกลับถึงโรงแรม เซี่ยเหล่ยก็ได้เห็นตัวร่างสัญญา ในสัญญานั้นไม่มีชื่อหน่วยงานรัฐบาลฝรั่งเศสปรากฏอยู่เลย มีเพียงชื่อบริษัท "กอล (Gaul) เทคโนโลยี" ซึ่งเป็นบริษัทนอมินีที่ตั้งขึ้นมาบังหน้า โดยมี ฌากเกอลีน เอวาเป็นตัวแทนผู้มีอำนาจลงนาม

เนื้อหาระบุว่า ‘ฝ่ายบี’ ซึ่งก็คือเรย์มาร์กรุ๊ป จะต้องส่งมอบ เครื่องกลึงอัจฉริยะ ธันเดอร์ ดราก้อน ให้แก่บริษัทกอลเทคโนโลยี รวมถึงการจัดตั้งสายการผลิต ปืนซุ่มยิง XL2500, ปืนกล Gust และ ปืนใหญ่บุคคลเฮลล์ฮาวด์ โดยทางบริษัทกอลฯ จะแบ่งชำระ "ค่าสินค้า" (ซึ่งหมายถึงเทคโนโลยีระบบราฟาล) เป็น 4 งวด งวดละ 25%

"พวกคุณนี่รอบคอบจริงๆ นะครับ" เซี่ยเหล่ยขมวดคิ้ว "ในสัญญาระบุสิ่งที่เรย์มาร์กรุ๊ปต้องให้ชัดเจน แต่ฝั่งคุณกลับใช้คำว่า 'ค่าสินค้า' แทนเทคโนโลยีที่จะมอบให้ แถมยังแบ่งจ่ายทีละยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ นี่ล้อผมเล่นหรือเปล่า?"

ฌากเกอลีน อธิบายถึงความจำเป็นที่ต้องปกปิดเพื่อไม่ให้อเมริกาหาเรื่องได้ เซี่ยเหล่ยเข้าใจแต่เขาก็ยื่นคำขาดเรื่องขั้นตอนการแลกเปลี่ยน

"ผมจะผลิตทุกอย่างที่จำเป็นในประเทศ แล้วขนส่งมาประกอบที่ฝรั่งเศส งวดแรกคือสายการผลิต XL2500 ทันทีที่อุปกรณ์และวิศวกรของผมพ้นเขตพรมแดนจีน พวกคุณต้องส่งมอบเทคโนโลยี 25% แรกให้เราทันที และผมจะส่งมอบ เครื่องกลึงอัจฉริยะ ธันเดอร์ ดราก้อน ในงวดที่สี่ ซึ่งพวกคุณต้องส่งมอบส่วนสุดท้ายให้ครบ"

"แต่เบื้องบนอยากให้สร้างสายการผลิตเสร็จก่อน..." ฌากเกอลีน อึกอัก

เซี่ยเหล่ยสวนกลับ "ถ้าไม่ตกลงก็ไม่ต้องคุยกันครับ ผมยอมถอยให้มากแล้วที่คุณใช้คำว่า ‘ค่าสินค้า’ แทนเทคโนโลยีเครื่องบินรบ ต่อไปสื่อตะวันตกคงไม่พ้นหาว่าสายลับของเราไปจารกรรมเทคโนโลยีของพวกคุณมาแน่ ถึงตอนนั้นเราจะไม่มีหลักฐานอะไรไปยันเลย คุณจะกวาดผลประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้นะครับ"

สุดท้ายเธอก็ยอมตกลงหลังจากโทรศัพท์ไปปรึกษาเบื้องบน ทั้งคู่เซ็นสัญญาและจบลงด้วยการ "ฉลอง" กันบนเตียงอย่างเร่าร้อน เซี่ยเหล่ยไม่สนใจว่าแฟนของเธอจะเป็นใคร เขาแค่ยินดีที่จะสมนาคุณ หมวกสีเขียวขจี ให้ชายคนนั้นหลายๆ ใบ

เช้าวันรุ่งขึ้น อแมนด้า โทรศัพท์มารายงานข้อมูลที่พักของสองพ่อลูกตระกูลฮัตโตริ

"บอสคะ พวกเขาอยู่ที่ตึกเลขที่ 123 ถนนสตราสบูร์ก เป็นสำนักงานของ ล็อกฮีด มาร์ติน และศูนย์วิจัยเทคโนโลยีชีวภาพค่ะ แต่ไฟร์วอลล์ที่นั่นโหดมาก ถ้าบอสคิดจะแฝงตัวเข้าไป ฉันคาดการณ์ว่าโอกาสที่จะถูกตรวจพบคือ 100% ค่ะ"

เซี่ยเหล่ยถามถึงอาการของ อเลสซิโอ เมื่อรู้ว่าเขากำลังฟื้นตัวได้ดีจึงสั่งกำชับ "ดูแลเขาให้ดี และให้ทุกคนกบดานกันไว้ก่อนอย่าเพิ่งเคลื่อนไหวให้เป็นที่สงสัย"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เซี่ยเหล่ยเดินทางมาถึงศูนย์นิทรรศการวิลเลอแปงต์ ซึ่ง ชิงไฉ่เย่ว์ จัดบูธที่ผสมผสานศิลปะเข้ากับอาวุธไว้ได้อย่างโดดเด่น ระหว่างที่คุยกัน ฮัตโตริ มาซาโอะ และ เบอริล ก็เดินเข้ามาพร้อมผู้ติดตาม

เซี่ยเหล่ยบอกให้ ชิงไฉ่เย่ว์ ไปจัดการงานอื่นแทน ส่วนเขาส่งยิ้มกวนๆ เข้าไปต้อนรับคนทั้งคู่

"คุณเซี่ยคะ เมื่อวานฉันเสียมารยาทไปจริงๆ โปรดให้อภัยฉันด้วยนะคะ" เบอริลก้มศีรษะคำนับอย่างนบนอบ

"ไม่เป็นไรๆ ผมไม่ได้ติดใจอะไร" เซี่ยเหล่ยพูดพลางยื่นมือไปประคองเธอขึ้นมา และในเสี้ยววินาทีนั้น เขาก็ใช้ทักษะการฉกชิงที่เหนือชั้นยิ่งกว่า “ฉินเซียง” เขาแอบหย่อน "บางอย่าง" ลงในกระเป๋าเสื้อนอกของเธอโดยที่ไม่มีใครในที่นั้นสังเกตเห็นได้เลย

"อย่ามัวแต่อ้อมค้อมเลยครับ พวกคุณต้องการอะไร พูดมาตรงๆ เลยดีกว่า" เซี่ยเหล่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย