บทที่ 9 : สังหารผู้​ฝึกตนอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำสามคนด้วยฝ่ามือเดียว

บทที่ 9 : สังหารผู้​ฝึกตนอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำสามคนด้วยฝ่ามือเดียว

ลู่ชิงซวนกำลังนำกลุ่มคนจากคฤหาสน์ราชาลู่ พุ่งตรงไปยังกลุ่มตระกูลโจวที่อยู่​ใกล้ที่สุด

แต่​อย่างไร​ก็​ตาม, เหมืองแร่ทองคำม่วงคังลันก็อยู่ใกล้เส้นทางการเดินทางของพวกเขาพอดิบพอดี​

หลังจากที่ลู่ชิงซวนคิดอยู่ชั่วครู่

เขาก็วางแผนที่จะสังหารศัตรูที่ประจำการอยู่ในเหมืองก่อน

ช่วยคนในตระกูลที่ถูกใช้งานเยี่ยงท่าส, จากนั้นค่อยไปสังหารพวกตระกูลโจว

เมื่อตัดสินใจ​ได้ดังนั้น

ลู่ชิงซวนก็พาทุกคนไปที่เหมืองทองคำม่วงคังหลัน

สั่งให้ทุกคนลงมือสังหารผู้ฝึกตนจากสามตระกูลใหญ่​โดยไม่ต้องพูดให้มากความ

"ฆ่ามัน, แก้แค้นให้คนในตระกูลของเรา​!"

สมาชิกของคฤหาสน์ราชาลู่รีบวิ่งออกไปพร้อมอาวุธหลากหลายชนิด และต่อสู้กับสามตระกูลใหญ่​ที่ประจำการอยู่ในเหมืองในทันที

ชั่วขณะหนึ่ง

ปราณแห่งจิตวิญญาณก็ระเบิดออก พร้อมเสียงการต่อสู้และเสียงกรีดร้องต่างๆที่ดังก้องกังวาน

สมาชิกของสามตระกูลใหญ่​ได้จมอยู่ในกองเลือดทีละคนภายใต้การโจมตีอันโกรธเกรี้ยวของคฤหาสน์ราชาลู่

"อ้าก ให้ตายเถอะ, พวกคนจากคฤหาสน์ราชาลู่เป็นบ้าไปหมดแล้ว!"

“เร็วเข้า...รีบเชิญผู้อาวุโสทั้งสามเร็วเข้า!”

สมาชิกในตระกูลโจวต่างหวาดกลัว อย่างมาก เมื่อพวกเขาเห็นคนจากคฤหาสน์ราชาลู่ซึ่งต่างเหมือนสัตว์​อสูร​ที่บ้าคลั่ง​

พุ่งเข้ามาโจมตี, พร้อมกับกู่ร้องคำรามด้วยความโกรธ

อย่างไรก็ตาม, ในยามนี้มีเสียงตะโกนก็ดังมาจากระยะไกล

“พวกเจ้ากล้าดียังไงถึงมาที่นี่และทำตัวดุร้ายเช่นนี้!”

หลังจากเสียงดังกล่าว

ผู้​ฝึกตนสามคนจากอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำก็ร่อนลงมาสู่พื้นที่ว่างเปล่าในสมรภูมิ

เมื่อมองดูสถานการณ์​โดยรอบ​

พวกเขาก็เห็นว่าสมาชิกในตระกูลของพวกเขาหลายคนกำลังนอนจมกองเลือดหรือเสียชีวิต​ไปแล้ว​

ซึ่งสิ่งเหล่านี้, ส่งผลให้แววตาของพวกเขาฉายเจตนาสังหารขึ้นมาในทันที

"ข้าไม่ได้คาดหวังให้คนจากคฤหาสน์ราชาลู่จะหาญกล้าเช่นนี้จริงๆ!"

ในไม่ช้า พวกเขาทั้งสามก็พบว่าคนที่มาโจมตี​พวกเขา​ล้วนมาจากคฤหาสน์ราชาลู่

นอกจากนี้, ยังมีผู้อาวุโสของคฤหาสน์ราชาลู่ที่คุ้นหน้าหลายคน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขากำลังจะลงมือ

ทันใดนั้น, มันก็มีฝ่ามือปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าและฟาดลงมาเสียก่อน

"แย่แล้ว!"

ภายใต้ฝ่ามืออันน่าสะพรึงกลัวนั้น, พวกเขารู้สึกถึงอันตรายร้ายแรงอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อน

โดยไม่ต้องเสียเวลา​คิด

ทั้งสามคนต่างใช้อาวุธของตนฟาดฟันฝ่ามือที่อยู่เบื้องหน้าอย่างสุดกำลัง​

อย่างไรก็ตาม, ภายใต้ฝ่ามือนี้ วิธีการใดๆของพวกเขาล้วนไร้ประโยชน์

ฝ่ามือที่ถูกกดลงเบื้องร่างเริ่มแผ่ขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของผู้อาวุโส​ทั้งสามคน

บูมมม~~~!!!

ทั้งสามหลายเป็นเพียงก้อนกรวดที่ถูกบดขยี้สู่พื้นพสุธา

เหลือไว้เพียงรอยฝ่ามือทั้งห้านิ้วที่ประทับอยู่บนพื้นดิน

เมื่อมองให้ชัดๆ

จะเห็​นว่าผู้​ฝึกตนอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำทั้งสามคนต่างถูกบดขยี้จนกลายเป็นเศษเนื้อและแปรเปลี่ยนรอยฝ่ามือให้กลายเป็นเลือดสีแดงฉาน

ผนึกฝ่ามือนี้คือตราประทับเปิดภูผา ที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยลู่ชิงซวน, เเละมันเป็นการเคลื่อนไหวจากทักษะ​ระดับสวรรค์ขั้นสูงสุดอย่าง "วิชา​ผนึกราชันย์"

ประกอบกับความแข็งแกร่งทางร่างกายที่ไม่มีใครเทียบได้ของเขา, การโจมตี​ครั้งนี้จึงทรงพลังอย่างไม่อาจจินตนาการ​ได้

แม้ว่าผู้ฝึกตนสามคนในขั้นต้นของอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำจะร่วมมือกันต่อต้าน​

เเต่พวกเขาก็ไม่สามารถต้านทานพลังอันดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว​ของฝ่ามือนี้ได้เลย

“ชิบหาย!!! ผู้อาวุโสทั้งสามตายแล้ว, หนีเร็วเข้า!”

สมาชิกของทั้งสามตระกูลที่เคยคาดฝันว่าการมาเยือนของผู้อาวุโสทั้งสามจะทำให้สถานการณ์พลิกกลับ

แต่ก่อนที่ผู้อาวุโสของพวกเขาจะได้ลงมือ

พวกเขากลับถูกฝ่ามือของอีกฝ่ายบดขยี้จนตาย

ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พวกเขาตกตะลึง​และหวาดกลัวอย่างมาก

พวกเขาจะไปต่อสู้กับปีศาจ​เเบบนี้ได้อย่างไร?

ชั่ววินาทีนั้น, พวกเขาทั้งหมดต่างเริ่มวิ่งหนีโดยไม่หันกลับมามอง

"อย่าให้พวกมันหนีไปได้​!"

เเน่นอนว่าทุกคนในคฤหาสน์ราชาลู่ย่อมไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายรอดชีวิตไปได้

พวกเขา​จึงรีบเร่งที่จะพุ่งฆ่าศัตรู​ในทันที

เเละในเวลาเดียวกัน

เหล่าสมาชิกตระกูลที่อยู่ในเหมืองต่างก็ตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินว่าเหล่าผู้คนจากคฤหาสน์​ราชาลู่กำลังมาช่วยเหลือ​

พวกเขาจึงรีบออกจากเหมืองและเข้าร่วมการต่อสู้เพื่อปิดล้อมสังหารทั้งสามตระกูลใหญ่​ทันที​

ก่อนหน้านี้, พวกเขาเคยผ่านการกดขี่ถูกเฆี่ยนตีจากคนทั้งสามตระกูล​มามากพอแล้ว

ยามนี้พวกเขามีโอกาสที่จะลุกขึ้นสู้, พวกเขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ความโกรธเกรี้ยวเเละใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีในการสังหาร​คนจากทั้งสามตระกูลใหญ่​

เพียงชั่วพริบตา, ผู้ฝึกตนจากสามตระกูลใหญ่​ก็ค่อยๆตายไปทีละคน

เเละหลังจากที่ลู่ชิงซวนสังหารผู้ฝึกตนอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำทั้งสามเเล้ว, เขาก็ไม่ได้ลงมือทำอะไรอีก

เนื่องจากเขาได้สัญญากับตระกูลของเขาไว้เเล้วว่าใครก็ตามที่ฆ่าศัตรูได้มากจะได้รับรางวัลที่สอดคล้องกัน

เพราะงั้นเขาจึงไม่คิดลงมือใดๆกับผู้ฝึกตนระดับต่ำเช่นนี้

อีก​อย่าง, นี่เป็นประสบการณ์การต่อสู้ที่สำคัญสำหรับทุกคนในคฤหาสน์ราชาลู่ ดังนั้น​มันจึงสำคัญมากสำหรับพวกเขาเช่นกัน

ไม่นานหลังจากนั้น สมาชิกทั้งหมดของสามตระกูลใหญ่​ที่ประจำการอยู่ที่นี่ก็ล้วนถูกคนของคฤหาสน์ราชาลู่สังหารจนสิ้นไม่มีเหลือ

ทายาทหลายคนของคฤหาสน์ราชาลู่ได้หวนกลับมาสู่ลู่ชิงซวนแล้ว

เเม้ว่าสมาชิกในตระกูลบางคนจะยังได้รับบาดเจ็บ​อยู่​, แต่พวกเขาก็ไม่สามารถซ่อนความรู้สึก​ตื่นเต้นเเละความยินดี​ได้เลย

ต่อมา, ลู่ชิงซวนก็สั่งให้คนในตระกูลที่มีระดับ​ต่ำประจำการ​อยู่ที่นี่ก่อน

ในขณะที่คนอื่นๆติดตามเขาไปที่เมืองซีหยวนเพื่อทำลายตระกูลโจว

………….

เขตเหนือ

เมืองซีหยวน

ที่ดินตระกูลโจว

ณ ห้องโถงต้อนรับ

วันนี้ผู้นำจากสองตระกูลใหญ่อย่างตระกูลฝางและตระูลฮั่นได้มาที่ตระกูลโจวเพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีการจัดสรรปันส่วนของเหมืองแร่ทองคำม่วงคังลัน

“หัวหน้าตระกูลโจว, เจ้าต้องการส่วนเเบ่งมากกว่า 40% ให้กับพระราชวังขององค์ชายจิงหยางจริงหรือ?”

“ด้วยวิธีนี้ ส่วนแบ่งของตระกูลเราแต่ละคนจะเหลือเป็นเพียง 20% เท่านั้น, นี่นับว่าน้อยเกินไป”

ฮั่นหยาน, ผู้นำตระกูลฮั่นที่กำลังดื่มชาได้มองไปที่โจวเป่ยฉินผู้นำตระกูลโจวด้วยสีหน้าค่อนข้างไม่พอใจ

เเต่โจวเป่ยฉินกลับกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม

"เจ้าทั้งสองคนต่างรู้เหตุผลดี”

“ที่ทั้งสามตระกูลอย่างพวกเรากล้าสังหารคนในคฤหาสน์ราชาลู่ โดยไม่ต้องกังวลว่าราชวงศ์จะยื่นมือเข้ามา, ก็เพราะว่าพระราชวังจิงหยาง สามารถปิดกั้นปัญหาทุกประเภทที่อาจจะเกิดขึ้นกับพวกเราได้”

“ไม่เช่นนั้นเราอาจไม่ได้ส่วนแบ่งถึง 10% ด้วยซ้ำ!”

"และตอนนี้ เรายังสามารถได้รับส่วนแบ่ง 20% ซึ่งเพียงพอสำหรับเราแต่ละคนที่จะบ่มเพาะกลุ่มคนที่แข็งแกร่งได้เเล้ว!"

เมื่อได้ยินดังนั้น อีกสองตระกูลต่างก็เงียบไปทันที​

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่สามารถปฏิเสธคำพูดของโจวเป่ยฉินได้

พระราชวังองค์ชายจิงหยางเป็นวังขององค์ชายจากราชวงศ์เมฆาสวรรค์​และมีพลังอันยิ่งใหญ่

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง, ตระกูลฝางและตระกูลฮั่นต่างก็มองหน้ากันแล้วพูดอย่างประนีประนอม

"เอาล่ะ แบ่งตามนี้แล้วกัน!"

แต่ทันใดนั้น​เอง​

คนรับใช้จากตระกูลโจวรีบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก

แต่เนื่องจากเขากังวลมากเกินไป เขาจึงสะดุดล้มลงกับพื้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อเห็นฉากนี้โจวเป่ยฉินก็ขมวดคิ้วทันทีและกล่าวตำหนิ

"ทำอะไรของเจ้าน่ะ”

“เหตุใดจึงไร้มารยาทถึงเพียงนี้”

“เจ้าไม่รู้เหรอว่าข้ากำลังรับแขกผู้มีเกียรติทั้งสองอยู่”

เมื่อเห็นคนรับใช้ของเขาเป็นเช่นนี้, เขาก็รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่น่าอับอายสำหรับตระกูลโจว

คนรับใช้ถูกตำหนิก็ตกใจมากจนคุกเข่าลงกับพื้นทันทีและพูดอย่างเร่งรีบ

"ท่านผู้นำตระกูล เราเกิดปัญหาแล้วขอรับ”

“คนจากคฤหาสน์ราชาลู่หลายคนบุกมาที่นี่”

“เเละทันทีที่พวกเขาเห็นสมาชิกตระกูลโจว, พวกเขาก็ปรี่เข้ามาฆ่าทันทีเลยขอรับ!”

"ตอนนี้...สมาชิกในตระกูลจำนวนมากกำลังถูกพวกเขาสังหารขอรับ!"

เมื่อผู้นำตระกูลทั้งสามได้ยินสิ่งนี้ พวกเขาก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง, จากนั้นสีหน้าของพวกเขาก็มืดลงทันที

ปัง!

โจวเป่ยฉินตบโต๊ะและลุกขึ้น

ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยแสงเย็นเยียบ

“คฤหาสน์ราชาลู่มาหาที่ตายถึงที่นี่เชียวหรือ?”

ในสายตาของเขา

คฤหาสน์ราชาลู่ในปัจจุบันไม่มีแม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งในอาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำ

แต่ทำไม​พวกเขา​ถึงยังกล้าที่จะมาที่ตระกูลโจวของพวกเขาและเริ่มสังหารผู้คน

นี่ไม่เท่ากับหาเรื่องตายหรอกหรือ?

ใครกันกล้ามอบความหาญกล้าเทียมฟ้านี้ให้พวกเขา?

“น่าแปลกจริงๆ คฤหาสน์ราชาลู่ไม่น่าใจกล้าบ้าบิ่น​ขนาดนี้, พวกเขาได้ความช่วยเหลือจากใครมาหรือเป​ล่า?”

หัวหน้าตระกูลฮั่นมีสีหน้าสับสนและกระซิบถาม

“ฮึ่ม, มีคนมาช่วยงั้นรึ?”

“งั้นให้ข้าดูหน่อยสิว่าพวกมันพาใครมา”

หลังจากพูดอย่างนั้น, โจวเป่ยฉินก็ออกจากห้องโถงทันที

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ผู้นำทั้งสองคนของตระกูลฮั่นและตระกูลฝางก็ติดตามไปดูอย่างใกล้ชิด

…………………………..