บทที่ 18 ไป๋เจ๋อเปลี่ยนชื่อ

บทที่ 18 ไป๋เจ๋อเปลี่ยนชื่อ

"จริงหรือขอรับนายท่าน? ท่านจะตั้งชื่อให้ข้าจริงๆ หรือ?"

ทันทีที่ได้ยินถ้อยคำของมู่หรงชิงเหยียน ไป๋เจ๋อก็ดูจะดีใจเป็นล้นพ้น ในความคิดของมัน การที่ผู้เป็นนายตั้งชื่อใหม่ให้ ย่อมหมายถึงความรักใคร่เอ็นดู แล้วเช่นนี้จะไม่ให้มันปลาบปลื้มใจได้อย่างไร?

เมื่อเห็นไป๋เจ๋อตอบรับอย่างกระตือรือร้น มู่หรงชิงเหยียนก็ครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้ง "เช่นนั้นนับแต่นี้เป็นต้นไป เจ้ามีชื่อว่า 'เสี่ยวไป๋' ก็แล้วกัน"

ต้องขออภัยในทักษะการตั้งชื่ออันต้อยต่ำของนางด้วย คิดทบทวนอยู่นาน นางก็ไม่อาจคิดชื่อที่ฟังดูยิ่งใหญ่อลังการออกได้เลย อีกอย่าง ชื่อที่ฟังดูโอ่อ่าเหล่านั้นก็ดูจะไม่เข้ากับเจ้าก้อนขนสีขาวปุกปุยตรงหน้านี้เสียเท่าไร ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อ 'เสี่ยวไป๋' ก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว ทั้งเรียบง่ายและจดจำได้ง่าย อีกทั้งคำว่า 'ไป๋' ก็ยังเป็นอักษรเดียวกับคำว่า 'ไป๋' ในชื่อไป๋เจ๋ออีกด้วย!

ทว่าคำว่า 'เสี่ยวไป๋' ทั้งสองพยางค์นี้กลับเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่สาดรดลงบนความเบิกบานใจของไป๋เจ๋อจนดับมอด มันคือไป๋เจ๋อ สัตว์เทวะบรรพกาลผู้เลื่องชื่อเชียวนะ จะให้มาใช้ชื่อขบขันเช่นนี้ได้อย่างไร?

เมื่อคิดว่าภาพลักษณ์อันสง่างามและทรงพลังของตนจะต้องมัวหมองเพราะชื่อนี้ สีหน้าของไป๋เจ๋อก็แปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ในที่สุด มันก็ช้อนสายตาขึ้นมองมู่หรงชิงเหยียนอย่างน่าสงสาร "นายท่าน... ข้าไม่ใช้ชื่อเสี่ยวไป๋ได้หรือไม่ขอรับ?"

"ย่อมได้สิ"

เมื่อได้ยินคำกล่าวของมู่หรงชิงเหยียน ภายในใจของไป๋เจ๋อก็สว่างไสวขึ้นมาทันตาเห็น ทว่าประโยคถัดมาของนางกลับฉุดกระชากหัวใจของมันให้ร่วงหล่นลงสู่ขุมนรกอีกครา "ในเมื่อเจ้าไม่ชอบชื่อเสี่ยวไป๋ เช่นนั้นก็เรียกเจ้าว่า 'เสี่ยวเจ๋อ' ก็แล้วกัน"

จะเสี่ยวไป๋ หรือเสี่ยวเจ๋อ ไม่ว่าจะเป็นชื่อใด ไป๋เจ๋อก็ได้แต่ร่ำร้องบอกว่ามันรับไม่ได้จริงๆ ในยามนี้มันกำลังหลั่งน้ำตาอยู่เงียบๆ ภายในใจ รู้อย่างนี้ ถ้ารู้ว่านายท่านจะตั้งชื่อเยี่ยงนี้ให้ มันคงไม่รีบตกปากรับคำง่ายดายถึงเพียงนั้น

"ทำไมล่ะ? เจ้าไม่ชอบชื่อที่ข้าตั้งให้หรือ?" แววตาของมู่หรงชิงเหยียนแปรเปลี่ยนเป็นอันตรายขึ้นมาทันที

"เปล่าขอรับ" เมื่อเห็นสีหน้าของมู่หรงชิงเหยียน ไป๋เจ๋อก็รีบโบกอุ้งเท้าพัลวัน มันฉีกยิ้มประจบประแจง "นายท่าน ข้าเพียงแต่คิดว่าชื่อเดิมของข้าก็ไพเราะเสนาะหูอยู่แล้ว ไม่เห็นจำเป็นต้องเปลี่ยนเลยขอรับ อีกอย่าง พอผู้คนได้ยินชื่อข้าปุ๊บ พวกเขาก็จะรู้ถึงความเกรียงไกรของข้าปั๊บเลยนะขอรับ"

"เสี่ยวไป๋ หรือ เสี่ยวเจ๋อ เลือกมาหนึ่งชื่อ!" มู่หรงชิงเหยียนออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด "หากเจ้าไม่เลือก เช่นนั้นข้าจะเป็นคนเลือกเอง"

เมื่อได้ยินถ้อยคำของไป๋เจ๋อ มู่หรงชิงเหยียนก็ยิ่งตระหนักแน่วแน่ว่าจะต้องตั้งชื่อใหม่ให้มันให้จงได้ ไม่ใช่อะไรอื่น แต่ชื่อ 'ไป๋เจ๋อ' นั้นสะดุดหูผู้คนมากจนเกินไป ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ ทุกคนย่อมล่วงรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของมันในทันที

ตอนนี้นางยังอ่อนแอเกินไป การมีสัตว์เทวะบรรพกาลอย่างไป๋เจ๋ออยู่เคียงกายย่อมไม่ใช่เรื่องดีสำหรับนางอย่างแน่นอน การไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง ทว่ากลับครอบครองสัตว์อสูรพันธสัญญาที่ทรงพลังถึงเพียงนี้ มีแต่จะดึงดูดความโลภโมโทสันของผู้อื่นให้ชักนำภัยมาสู่ตัว

ในที่สุด ภายใต้อำนาจเผด็จการเบ็ดเสร็จของมู่หรงชิงเหยียน ไป๋เจ๋อก็จำใจต้องเลือกมาหนึ่งชื่อ และด้วยเหตุนี้ ท่านไป๋เจ๋อผู้ชาญฉลาดและเกรียงไกร จึงได้กลายมาเป็น 'เสี่ยวไป๋' ไปโดยปริยาย

มู่หรงชิงเหยียนพยักหน้า นางมองไป๋เจ๋อด้วยสายตาที่สื่อความหมายว่า "ว่านอนสอนง่ายดีมาก" ก่อนจะเอ่ยต่อ "เอาล่ะ ในเมื่อเราตัดสินใจที่จะฝึกตนอย่างจริงจังแล้ว พรุ่งนี้พวกเราไปฝึกกันที่ภูเขาหลังจวนตระกูลมู่หรงก็แล้วกัน! ที่นั่นผู้คนพลุกพล่านน้อย เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียร ทั้งยังไม่ต้องกังวลว่าจะมีผู้ใดมารบกวนด้วย"

"ข้าเชื่อฟังนายท่านขอรับ" เสี่ยวไป๋ หรืออดีตไป๋เจ๋อ พยักหน้าอย่างว่าง่าย "ข้าจะทุ่มเทอย่างหนักเพื่อช่วยให้นายท่านแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น นายท่านจะต้องอัดหนานกงเยี่ยผู้นั้นให้หมอบกระแตไปเลยนะขอรับ"