บทที่ 7: ภารกิจฉุกเฉิน, ความน่ากลัวของระเบิดฟอสฟอรัสขาว และด็อตโตเร่ผู้บาดเจ็บ

หลังจากที่เทียนเหอตอบรับภารกิจ ระบบก็อำนวยความสะดวกด้วยการเปิดฟังก์ชันติดตามเป้าหมาย ตำแหน่งของด็อตโตเร่ปรากฏบนแผนที่และขยับเขยื้อนอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากการเคลื่อนไหวของร่างแยกตนนี้คาดเดาได้ยาก เทียนเหอจึงต้องใช้ความอดทนรอคอยจังหวะที่เหมาะสมที่สุด เพื่อให้แผนการลอบสังหารแนบเนียนและไม่ทิ้งร่องรอยให้พวกฟาทุยสืบสาวมาถึงตัวเขาได้

ทว่าในระหว่างที่รออยู่นั้น ระบบกลับส่งภารกิจด่วนพิเศษที่เกิดขึ้นแถวหมู่บ้าน Springvale มาให้ เมื่อเปิดรายละเอียดดูเขาก็พบว่ามันเกี่ยวข้องกับ 'ดิลุค' โดยมีคีย์เวิร์ดสำคัญคือ: มังกรทมิฬเออร์ซ่า และ เครปัส แรกนวิลเดอร์ พ่อของดิลุค

เพียงแวบเดียวเทียนเหอก็ดูออกว่านี่คือแผนชั่วของไอ้เจ้าหมอโรคจิตด็อตโตเร่อีกตามเคย มันตั้งใจจะใช้มังกรเออร์ซ่าสังหารเครปัส ผู้นำตระกูลแรกนวิลเดอร์และเจ้าของโรงกลั่นเหล้า Dawn Winery เพื่อสร้างความขัดแย้งระหว่างตระกูลขุนนางเก่าแก่กับเมืองมอนด์สตัดท์ เปิดช่องว่างให้พวกฟาทุยแทรกซึมและกอบโกยผลประโยชน์ได้ง่ายขึ้น

แต่เมื่อเทียนเหอรับภารกิจนี้แล้ว แผนการของด็อตโตเร่ก็ถูกกำหนดให้พังพินาศ! แถมรางวัลความสำเร็จยังล่อใจสุดๆ นอกจากเงิน 100 ล้าน Mora แล้ว เขายังจะได้ค่าความสัมพันธ์กับดิลุค, ** และตระกูลแรกนวิลเดอร์ รวมถึงไอเทมเสริมพลังต่อสู้อีกเพียบ

เงื่อนไขคือต้องลดความสูญเสียของขบวนขนส่งตระกูลแรกนวิลเดอร์ให้เหลือน้อยที่สุด และต้องกำจัดมังกรเออร์ซ่าให้สิ้นซาก ห้ามปล่อยให้มันหนีไปได้ สำหรับเทียนเหอแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องยาก แต่มันคือโอกาสดีที่จะได้ทดสอบฝีมือกับมังกรเออร์ซ่าของจริง

เทียนเหอบอกลายูลาครู่หนึ่งก่อนจะซื้อ 'จุดวาร์ปชั่วคราว' จากร้านค้ามาวางไว้ในบ้าน เพื่อที่เขาจะได้เทเลพอร์ตกลับมาหาเธอได้ทุกเมื่อ และยูลาก็สามารถสัมผัสพลังงานของมันเพื่อเคลื่อนย้ายตามมาได้เช่นกัน

อ้อ... ลืมบอกไป รางวัลจากการสังหารร่างแยกของด็อตโตเร่นั้นสูงถึง 200 ล้าน Mora พร้อมด้วย 'คริสตัลคืนชีพ' (คูลดาวน์ 1 เดือน) และการอัปเกรดพลังของเทียนเหอให้ไปถึงระดับ "เซียน" เลยทีเดียว

ในโลกใบนี้ ระดับพลังถูกแบ่งไว้คร่าวๆ ดังนี้:

มนุษย์ทั่วไป มนุษย์ที่ผ่านการฝึกพื้นฐาน กองโจรล่าสมบัติ/ทหารรับจ้าง ทหารอาชีพ

ผู้ครอบครองวิชั่นทั่วไป ผู้ครอบครองวิชั่นที่โชกโชนการต่อสู้ เซียนสามตาห้าวิมุตติ/สัตว์อสูรเทพ (ไม่เรียงลำดับ)  เจ็ดเทพเจ้า/มังกรธาตุโบราณ  สี่เงาภายใต้กฎสวรรค์/ผู้คุมกฎสวรรค์ (อาสโมเดย์, อิสทาร็อธ ฯลฯ)  กฎสวรรค์

แม้จะเทเลพอร์ตมาลงที่ Windrise แต่เทียนเหอก็ต้องใช้เวลาเดินเท้าอีก 2 วันเต็มๆ กว่าจะถึงแถว Springvale เขาจำได้ว่านี่คือเส้นทางสายหลักที่จะมุ่งหน้าสู่ประตูหิน และเป็นเส้นทางสำคัญระหว่าง Dawn Winery กับตัวเมืองมอนด์สตัดท์

ตามเนื้อเรื่องเดิม เครปัสกำลังมุ่งหน้าเข้าเมืองและถูกมังกรเออร์ซ่าที่ถูกบงการโดยด็อตโตเร่ซุ่มโจมตี ดิลุคพยายามใช้วิชั่นต่อสู้แต่กลับสร้างความเสียหาย ให้มันไม่ได้เลย จนกระทั่งเครปัสตัดสินใจใช้ "เนตรมาร" ที่ได้จากฟาทุยเข้าแลกชีวิตเพื่อปกป้องลูกชาย เขาฆ่ามังกรได้สำเร็จแต่ต้องแลกด้วยการถูกพลังย้อนกลับเล่นงาน จนดิลุคต้องจำใจสังหารพ่อด้วยมือตัวเองเพื่อช่วยให้พ้นจากความทรมาน... และความล่าช้าของอัศวินเคยะในตอนนั้นก็กลายเป็นบาดแผลลึกระหว่างพี่น้องในเวลาต่อมา

ขณะที่เทียนเหอกำลังจะถึงจุดหมาย เขาก็เห็นร่างที่แสนคุ้นเคย... นั่นคือร่างแยกของด็อตโตเร่! มันยังไม่สังเกตเห็นเขา

ด็อตโตเร่กำลังควบคุมมังกรเออร์ซ่าให้พุ่งเข้าใส่ขบวนสินค้าด้วยความเร็วสูง ดูเหมือนมันกะจะฆ่าล้างบางทุกคน เทียนเหอตัดสินใจสวม "ชุดคลุม Abyss Mage" ที่ซื้อจากระบบเพื่อพรางตัวเนื่องจากมันพอดีกับรูปร่างวัยรุ่นของเขา ระบบยังการันตีคุณภาพว่าช่วยปกปิดตัวตนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มังกรเออร์ซ่าพ่นลูกไฟยักษ์เข้าใส่ขบวนสินค้า เทียนเหอใช้ 'ก้าบพริบตา' ไปโผล่ตรงหน้าขบวน ใช้ฟังก์ชันจำลองพลังของร่มกลไกพันเล่ห์กางบาเรียธาตุแบบ Abyss Mage ขึ้นมารับการโจมตีระลอกแรก ลูกไฟระเบิดสนั่นทันทีที่ปะทะกับร่ม แสงสว่างจ้าจนทุกคนในขบวนต้องหลับตา

เมื่อแสงจางลง เสียงฮือฮาก็ดังขึ้น "นั่นมันมังกรเออร์ซ่าในตำนาน! แล้ว Abyss Mage นั่น... ทำไมมันถึงมาช่วยพวกเราล่ะ?" "ใครจะไปรู้ล่ะ! จังหวะนี้แหละหนีเร็ว!"

คนในขบวนต่างพากันแตกตื่น บางคนอยากจะหนีไปในขณะที่ตัวประหลาดสองตัวกำลังคุมเชิงกันอยู่ เพราะสำหรับชาว Teyvat แล้ว Abyss Mage คือตัวอันตรายที่ควรหนีให้ห่าง แต่ตัวนี้ดูจะแตกต่างออกไป...

"ยืนบื้ออยู่ทำไม! หนีสิ!" เสียงตะโกนดังก้อง ทุกคนทิ้งข้าวของวิ่งหนีสุดชีวิต Mora น่ะหาใหม่ได้แต่ชีวิตมีเพียงหนึ่งเดียว แน่นอนว่ารวมถึงเครปัสที่ยังไม่ได้เปิดกล่องเนตรมารด้วย ทุกคนต่างถอยห่างจากรัศมีการปะทะ

ทว่า มีหญิงสาวผู้มีวุฒิภาวะคนหนึ่ง ผมสีแดงยาวสลวยดูคล้ายกับ 'ฮิเมโกะ' เธอไม่ได้วิ่งหนีไปเหมือนคนอื่นๆ แต่กลับจ้องมอง "Abyss Mage" ที่เทียนเหอปลอมตัวอยู่ เธอสัมผัสได้ว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ เธอไม่รู้สึกถึงพลังงานชั่วร้ายจากขุมนรกเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้าม เธอกลับรู้สึกถึงความคุ้นเคยอย่างประหลาด ราวกับโชคชะตาของเธอถูกผูกไว้กับคนผู้นี้

เทียนเหอไม่ได้สังเกตเห็นหญิงสาวผมแดงที่แอบดูอยู่ เขาจดจ่ออยู่กับมังกรยักษ์ตรงหน้า เขาเปลี่ยนร่มกลไกพันเล่ห์ให้กลายเป็นคันธนู เล็งและยิงออกไปเพื่อหยั่งเชิง ซึ่งการกระทำที่ดูเหมือนมนุษย์สู้มากกว่ามอนสเตอร์สู้ยิ่งทำให้หญิงสาวผมแดงมั่นใจว่านี่คือคนปลอมตัวมา

ในขณะเดียวกัน ด็อตโตเร่ที่แชร์วิสัยทัศน์กับมังกรก็เริ่มสนใจในตัว "Abyss Mage" ตนนี้ เขาจึงสั่งให้มังกรทวีความรุนแรงในการโจมตีมากขึ้น

เทียนเหอไม่หลบ แต่เลือกที่จะรับการโจมตีตรงๆ เพื่อหาจังหวะสวนกลับ หลังจากแลกหมัดกันไปหลายยก เขาก็ค้นพบจุดอ่อนของเออร์ซ่า มันมีพลังทำลายสูงและบินไวก็จริง แต่หลังจากปล่อยท่าใหญ่ออกมา มันจะมีช่วง "ชะงัก" อยู่ครู่หนึ่ง

เทียนเหอไม่รอช้า เขาเปลี่ยนร่มให้กลายเป็น เครื่องยิงจรวดแบบพกพา ทันที! ด้วยความเชี่ยวชาญอาวุธทุกแขนง เขาโหลดกระสุนพิเศษที่ชื่อว่า "ระเบิดฟอสฟอรัสขาว" เข้าไป

เมื่อมังกรเออร์ซ่าหยุดชะงักหลังโจมตีเสร็จ เทียนเหอก็ลั่นไกทันที! ตูม! ระเบิดฟอสฟอรัสขาวระเบิดใส่กลางตัวมังกรอย่างแม่นยำ สารฟอสฟอรัสที่ลุกไหม้รุนแรงกระจายเต็มร่างของมัน

คุณสมบัติของฟอสฟอรัสขาวคือลุกไหม้ได้เองในอากาศและเหนียวหนึบติดทนนาน มังกรเออร์ซ่าแผดร้องอย่างเจ็บปวดรวดร้าว และเนื่องจากด็อตโตเร่กำลังเชื่อมต่อความรู้สึกกับมังกรอยู่... ไอ้หมอนั่นก็ได้รับความเจ็บปวดจากการถูกเผาไหม้ลึกถึงกระดูกไปด้วย! ด็อตโตเร่รีบตัดการเชื่อมต่อทันทีหลังจากเก็บข้อมูลการต่อสู้ได้พอสมควร

เมื่อไร้คนบงการ มังกรเออร์ซ่าที่บาดเจ็บสาหัสก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้าลงมากระแทกพื้นดิน มันดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน หากใครมาดูใกล้ๆ จะเห็นว่าผิวหนังและกล้ามเนื้อของมันถูกเผาทะลุด้วยความร้อนสูงและพิษร้ายแรงของฟอสฟอรัส

เทียนเหอไม่ได้เมตตาสัตว์ร้ายตัวนี้ เขาเปลี่ยนเครื่องยิงจรวดให้กลายเป็นหอกยาวแล้วพุ่งทะลวงเข้ากลางกบาลของมันในครั้งเดียว มังกรเออร์ซ่าชักกระตุกอยู่อีกครู่ก่อนจะสิ้นใจไปในที่สุด

ทางด้านร่างแยกของด็อตโตเร่ที่เพิ่งแชร์ความเจ็บปวดไป แม้จะตัดการเชื่อมต่อไว แต่มันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากผลของฟอสฟอรัสขาวจนคลุ้มคลั่ง มันพึมพำกับตัวเอง "น่าสนใจ... น่าสนใจจริงๆ มีคนกล้าปลอมตัวเป็น Abyss Mage มาขัดขวางการทดลองของข้า ไม่รู้ว่าพวก Abyss จริงๆ จะคิดยังไงนะ แต่ช่างเถอะ ข้อมูลของเออร์ซ่าถูกเก็บไว้ครบแล้ว... ไว้ค่อยเจอกันใหม่"

ด็อตโตเร่แสยะยิ้มเย็นไปทางที่เทียนเหออยู่ก่อนจะเลือนหายไป เทียนเหอรู้สึกเสียวสันหลังวูบหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าด็อตโตเร่ไปแล้ว เขาจึงค่อยๆ ผ่อนคลาย ระบบแจ้งเตือนรางวัล 100 ล้าน Mora และค่าความสัมพันธ์กับดิลุคและเคยะที่พุ่งสูงขึ้น

เทียนเหอไม่ได้สนใจแผงระบบนัก เขามองไปทางที่ด็อตโตเร่เคยอยู่ ส่วนหญิงสาวผมแดงที่แอบดูอยู่ในป่าใกล้ๆ ก็ถึงกับอึ้ง... อาวุธในมือของ Abyss Mage ตนนี้มันพิสดารเกินไป เดี๋ยวเป็นธนู เดี๋ยวเป็นสื่อเวท แล้วก็กลายเป็นท่อเหล็กประหลาดที่ยิงระเบิดไฟนรกออกมาได้

เดิมทีเธอตั้งใจจะเข้าไปสยบ Abyss Mage ตนนี้ แต่พอเห็นสภาพมังกรที่ถูกเผาทั้งเป็น เธอก็เริ่มลังเล... ถ้าเกิดคนคนนั้นยิงระเบิดใส่เธอขึ้นมา เธอจะรอดไหม? แม้จะมีวิชั่นแต่เธอก็ไม่มั่นใจว่าจะโค่นเขาได้ในทีเดียว จิตใต้สำนึกเริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้กับฝ่ายตรงข้ามอย่างประหลาดที่ช่วยชีวิตพวกเธอไว้

เทียนเหอสัมผัสได้ว่ามีคนดูอยู่ เขาเกรงว่าด็อตโตเร่อาจจะย้อนกลับมา และเมื่อเห็นกองทัศนิกชนอัศวินฟาวอนิอุสควบม้าใกล้เข้ามา เขาจึงทิ้งซากมังกรไว้อย่างนั้นแล้วใช้พลังเทเลพอร์ตหายตัวไปทันที

กลับมาถึงกาน้ำชาวิเศษ เทียนเหอถอดชุดปลอมตัวออกแล้วล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น ก่อนจะวาร์ปกลับไปยังบ้านที่มอนด์สตัดท์ เขานั่งทบทวนการต่อสู้เมื่อครู่...

'แปลกจัง... นอกจากขบวนสินค้า มังกร และด็อตโตเร่แล้ว ฉันไม่เห็นดิลุคเลย แต่กลับเห็นผู้หญิงผมแดงที่ดูเหมือนฮิเมโกะแทน หรือว่า... ตัวละครชายในโลกนี้จะถูกสลับเพศเป็นหญิงหมดเลยจริงๆ?'

เขาเปิดดูรางวัลภารกิจ พบว่าค่าความสัมพันธ์กับดิลุคและเคยะพุ่งไปถึง 60 แล้ว เมื่อเช็กเกณฑ์ความสัมพันธ์: 60-79 คือ "เริ่มจีบได้" ...โอเค ชัดเจนเลย โลกนี้มันถูกทำให้เป็นผู้หญิง หมดแล้วจริงๆ!

ส่วนยูลานั้น ค่าความสัมพันธ์พุ่งไปถึง 90 แล้ว! (ระดับเข้าสู่การแต่งงาน) แต่อย่างว่า... ได้แค่มองแต่ยังกินไม่ได้เพราะเรื่องอายุละนะ~ ถึงยูลาจะอายุมากกว่าเทียนเหอหนึ่งปี แต่เธอก็ยังถือเป็นพี่สาววัยรุ่นอยู่ดี

ความใจดีและการช่วยเหลือที่ผ่านมาทำให้ยูลาเริ่มยึดติดและพึ่งพาเทียนเหอมากขึ้น ทันทีที่เขากลับเข้าบ้าน ยูลาก็พุ่งเข้ามากอดเขาแน่น พลางสำรวจร่างกายว่าบาดเจ็บตรงไหนไหม เมื่อเห็นว่าเขาปลอดภัยดี เธอจึงถอนหายใจออกมา

"ยูลา... เธอคิดว่าในกาน้ำชามันเงียบเหงาไปไหม? มันดูโล่งๆ ยังไงไม่รู้เนอะ" เทียนเหอลองหยั่งเชิงดู ยูลาก็พยักหน้าเห็นด้วย

"ถ้าในอนาคต มีคนมาอยู่ในกาน้ำชาเพิ่มขึ้น มันคงจะครึกครื้นกว่านี้เนอะ" เทียนเหอหมายถึงการหาเพื่อนใหม่ๆ มาอยู่ด้วยกัน แต่ยูลาดันเข้าใจไปอีกทาง (หรืออาจจะจงใจเข้าใจแบบนั้น) เธอคิดว่าเขาพูดถึงเรื่อง "ลูก" จนหน้าแดงฉ่ากลายเป็น 'แม่สาวไอน้ำ' ไปเลย!

ยูลามุ่ยหน้าแล้วพึมพำ "ถ้า... ถ้าในอนาคตนายอยากมีลูก ฉันจะยอมมีให้นายก็ได้ แต่ว่า! ความแค้นนี้... ฉันจะจดจำไว้! ฉันจะจดจำความแค้นที่มีต่อนายไปตลอดชีวิตเลยล่ะ" แม้จะเขินจนตัวระเบิดแต่เธอก็ไม่ลืมพูดคำติดปากที่แสนน่ารักนั่น

"เอ่อ... อื้ม ตกลงจ้ะ" เทียนเหออึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดที่เป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้จากปากสาวซึนอย่างยูลา เขาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอแล้วอยากจะจูบสักที ทว่ายูลาเป็นฝ่ายรุกก่อน! เธอกอดคอเทียนเหอแล้วจูบเขาโดยตรงอย่างกล้าหาญ

คืนนั้น เทียนเหอและยูลาจึงนอนร่วมเตียงเดียวกันในกาน้ำชาวิเศษ ทั้งคู่ต่างยอมรับในความสัมพันธ์ของกันและกัน แต่อย่างไรก็ตาม ยูลายังไม่ถึงเกณฑ์บรรลุนิติภาวะของมอนด์สตัดท์ (16 ปี) ดังนั้นทั้งคู่จึงทำเพียงแค่สิ่งที่ควรทำ... นั่นคือการกอดและจูบอย่างอบอุ่น