ตอนที่ 18 : การทำงานเป็นทีมที่สมบูรณ์แบบ

ตอนที่ 18 : การทำงานเป็นทีมที่สมบูรณ์แบบ

สิ้นเสียงอันเย็นเยียบของโคสึกิ ฮิโรชิ เสียง 'ปุ้ง' ก็ดังขึ้นกลางอากาศตรงหน้าเขา พร้อมกับร่างแยกเงาที่หน้าตาเหมือนเขาทุกประการปรากฏขึ้น

ร่างแยกเงานี้ไม่ได้ตั้งท่าโจมตีหรือป้องกันใดๆ มันเพียงแค่แสยะยิ้มอย่างพิลึกพิลั่นให้กับสองพี่น้องอสูรที่กำลังพุ่งเข้ามา

วินาทีต่อมา

ตูม!

พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหว ร่างแยกเงาก็ระเบิดออกเป็นจุณ!

คลื่นอากาศที่เกรี้ยวกราดราวกับสึนามิ กวาดล้างทุกสิ่งในรัศมีสิบเมตรไปในพริบตา

แรงกระแทกมหาศาลซัดร่างของสองพี่น้องอสูรที่กำลังพุ่งเข้ามาให้ปลิวลอยละลิ่วไปอย่างแรง ทำให้พวกมันต้องกลิ้งคลุกฝุ่นไปกับพื้นหลายตลบอย่างทุลักทุเล กว่าจะตั้งหลักยืนขึ้นมาได้

ควันและฝุ่นจากการระเบิดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ บดบังทัศนวิสัยของทุกคนไปชั่วขณะ

ทั้งสนามรบตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้าไปชั่วอึดใจ

นารูโตะจ้องมองแผ่นหลังที่ยืนบังอยู่ตรงหน้าเขาอย่างเหม่อลอย หูของเขายังคงอื้ออึงอยู่

เมื่อกี้ เขาถึงกับคิดว่าตัวเองจบเห่แล้วซะอีก

ซาสึเกะตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น เอามือกุมท้อง จ้องมองเข้าไปในกลุ่มควันด้วยความตกตะลึง

นี่มันวิชานินจาบ้าอะไรกันเนี่ย?

ระเบิดร่างแยกเงางั้นเหรอ? เขาไม่เคยได้ยินสไตล์การต่อสู้ที่บ้าบิ่นขนาดนี้มาก่อนเลย!

'อย่ามัวแต่ยืนบื้ออยู่สิ!'

จากภายในม่านควัน เสียงที่สงบและชัดเจนของโคสึกิ ฮิโรชิดังขึ้น ราวกับเสียงแตรศึกในสนามรบ ปลุกให้ทุกคนตื่นจากภวังค์ในทันที

'นารูโตะ คุ้มกันคุณดาซึนะ! ถอยไปอยู่ข้างหลัง!'

'ซาสึเกะ ตรึงไอ้ตัวทางซ้ายเอาไว้ มันถนัดการต่อสู้ระยะประชิด!'

'คิบะ ความเร็วของนายกับอากามารุน่ะได้เปรียบ คอยก่อกวนไอ้ตัวทางขวาเอาไว้ อย่าให้มันมีโอกาสได้ใช้โซ่เด็ดขาด!'

'ชิโนะ เตรียมแมลงของนายให้พร้อม หาจังหวะเข้าไปจำกัดการเคลื่อนไหวของพวกมัน!'

ชุดคำสั่งที่ชัดเจน รวดเร็ว และไม่อาจปฏิเสธได้ถูกถ่ายทอดออกมา

ในเวลานี้ โคสึกิ ฮิโรชิไม่ใช่เด็กหนุ่มข้างบ้านที่แสนอ่อนโยนอีกต่อไปแล้ว เขาดูเหมือนจะกลายร่างเป็นแม่ทัพที่กุมสถานการณ์ทั้งหมดเอาไว้ในมือ สามารถมองทะลุสนามรบได้อย่างรวดเร็ว และมอบหมายหน้าที่ที่เหมาะสมที่สุดให้กับทุกคน

ประกายความประหลาดใจและความไม่ยินยอมพร้อมใจที่ซับซ้อนอย่างยิ่งยวบวาบขึ้นในดวงตาของซาสึเกะ แต่ร่างกายของเขากลับขยับไปตามสัญชาตญาณ

เขาเข้าใจดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเถียงเรื่องอำนาจการสั่งการ

เขาส่งเสียงคำรามต่ำๆ ลูกน้ำในดวงตาของเขาหมุนวนอย่างช้าๆ

เนตรวงแหวน ทำงาน!

ร่างของเขากลายเป็นเงาสีดำ พุ่งเข้าปะทะกับหนึ่งในสองพี่น้องอสูรที่เพิ่งจะตั้งหลักได้ ซึ่งก็คือเมซึ อย่างไม่เกรงกลัว

คุไนปะทะกับกรงเล็บ ก่อให้เกิดประกายไฟสว่างวาบ

'โอเคเลย! ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง!'

อินุซึกะ คิบะก็ตื่นเต้นขึ้นมาในทันที ความหวาดกลัวเมื่อครู่นี้ปลิวหายไปจนหมดสิ้น เขาชอบคำสั่งที่ชัดเจนแบบนี้ที่สุดเลย

'อากามารุ ลุยกันเลย! วิชานินจา: คาถาจำแลงร่างมนุษย์สัตว์!'

'เขี้ยวประสานเขี้ยว!'

หนึ่งคนกับหนึ่งตัวหมากลายสภาพเป็นพายุหมุนสีขาว ใช้ความเร็วและพลังทำลายล้างที่น่าทึ่ง คอยก่อกวนโกซึ สองพี่น้องอสูรอีกคนจากทางด้านข้างอย่างบ้าคลั่ง ทำให้มันไม่สามารถใช้โซ่ในมือได้เลย

'รับทราบ'

ชิโนะดันแว่นกันแดดขึ้น และแมลงปรสิตสีดำนับไม่ถ้วนก็พรั่งพรูออกมาจากแขนเสื้อและคอเสื้อของเขา

พวกมันก่อตัวเป็นกลุ่มเมฆสีดำ โอบล้อมเข้ามาจากทุกทิศทางอย่างเงียบเชียบ เพื่อหาช่องโหว่ในการโจมตี

ซากุระ ฮารุโนะและคุเรไน ยูฮิรีบอารักขาดาซึนะและถอยร่นไปอยู่ที่ขอบสนามรบทันที

สถานการณ์ที่เคยวุ่นวาย ภายใต้คำสั่งเพียงไม่กี่คำของโคสึกิ ฮิโรชิ กลับแปรเปลี่ยนเป็นรูปแบบการต่อสู้ที่มีการแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนและประสานงานกันได้อย่างลงตัวในเวลาเพียงไม่กี่วินาที!

โคสึกิ ฮิโรชิไม่ได้หยุดพัก สมองของเขากำลังประมวลผลด้วยความเร็วสูง

สองพี่น้องอสูรเป็นถึงจูนิน ความแข็งแกร่งของพวกมันเหนือกว่าซาสึเกะและคิบะมาก การตรึงกำลังแบบนี้คงจะยื้อไว้ได้ไม่นานนักหรอก

ต้องรีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด!

'ฮินาตะ!' เขาออกคำสั่งอีกครั้ง เสียงของเขาส่งไปถึงเด็กสาวที่อยู่ท้ายสุดของกลุ่ม

'มองทะลุระบบเส้นลมปราณของพวกมัน แล้วบอกจุดอ่อนของพวกมันมาให้ฉันรู้ที!'

'ค... ค่ะ! ฮิโรชิคุง!'

เบียคุกันของฮินาตะถูกเปิดใช้งานมาตั้งแต่แรกแล้ว เธอเอาแต่เกร็งเพราะความประหม่า โดยไม่รู้ว่าตัวเองจะช่วยอะไรได้บ้าง

เมื่อได้ยินคำสั่งของฮิโรชิในเวลานี้ เธอรู้สึกราวกับว่าได้ค้นพบที่พึ่งพิง เธอฝืนข่มความหวาดกลัวในใจเอาไว้ และผลักดันพลังการมองเห็นของเบียคุกันจนถึงขีดสุด

ระบบเส้นลมปราณอันซับซ้อนภายในร่างกายของสองพี่น้องอสูร รวมไปถึงจักระที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ปรากฏชัดเจนอยู่ในลานสายตาของเธอ

เธอเอาชนะความสั่นเครือในน้ำเสียง และตะโกนออกไปสุดเสียง: 'แขนของพวกมันค่ะ! ตั้งแต่หัวไหล่ไปจนถึงข้อมือ การไหลเวียนของจักระหนาแน่นและตื่นตัวที่สุด! นั่นคือแกนกลางในการโจมตีของพวกมันค่ะ!'

'เยี่ยมมาก!'

นั่นคือประโยคที่ฮิโรชิรอคอยอยู่พอดี!

'คาถาแยกเงา!'

ปุ้ง! ปุ้ง!

ร่างแยกเงาสองร่างปรากฏขึ้นที่ด้านซ้ายและขวาของเขาอีกครั้ง

'ลุย!'

ฮิโรชิร่างต้นและร่างแยกเงาทั้งสอง พุ่งตัวไปข้างหน้าพร้อมกัน โดยจัดกระบวนทัพเป็นรูปตัว 'V' คว่ำ!

สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ ทั้งสามร่างกลับตั้งท่าเริ่มต้นของวิชามวยอ่อนเหมือนกันเป๊ะ!

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงท่าพื้นฐานที่สุด แต่ทั้งสามคนกลับเคลื่อนไหวได้อย่างพร้อมเพรียงกันอย่างสมบูรณ์แบบ เป้าหมายของพวกเขาชัดเจน พุ่งตรงไปยังแขนของสองพี่น้องอสูรที่กำลังถูกซาสึเกะและคิบะตรึงเอาไว้!

'ตอนนี้แหละ!'

เนตรวงแหวนของซาสึเกะจับความตั้งใจของฮิโรชิได้ เขาตีลังกากลับหลังกะทันหัน และดาวกระจายที่ผูกติดกับลวดเหล็กในมือของเขาก็พุ่งไปพันขาข้างหนึ่งของเมซึเอาไว้

'ทำได้สวยนี่ ซาสึเกะ!' คิบะก็คำรามลั่นเช่นกัน วิถีการหมุนของเขี้ยวประสานเขี้ยวของเขาเปลี่ยนไป กระแทกเข้าที่สีข้างของโกซึอย่างจัง จนร่างของมันเซถลาไป

การควบคุมจังหวะเพียงเสี้ยววินาทีนี้ สร้างโอกาสในการโจมตีที่ยอดเยี่ยมให้กับฮิโรชิ!

ฮิโรชิร่างต้นและร่างแยกเงาทั้งสอง พุ่งทะลวงเข้าไปราวกับสายฟ้าสีขาวสามสายในพริบตา!

เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่จุดตายของสองพี่น้องอสูร แต่เป็นแขนที่มีการไหลเวียนของจักระหนาแน่นที่สุดตามที่ฮินาตะบอก!

'วิชามวยอ่อน: สกัดจุดเท็นเค็ตสึ!'

นิ้วของพวกเขากระแทกลงบนจุดเท็นเค็ตสึที่สำคัญหลายจุดบนแขนของสองพี่น้องอสูรอย่างแม่นยำราวกับจับวาง

นี่เป็นเพียงเทคนิคการสกัดจุดเท็นเค็ตสึระดับเบื้องต้นที่สุดของตระกูลฮิวงะเท่านั้น ด้วยความเชี่ยวชาญในวิชามวยอ่อนของฮิโรชิในปัจจุบัน ตามปกติแล้วมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสร้างความเสียหายได้มากนัก

อย่างไรก็ตาม อย่าลืมสิว่าเขามี 【การควบคุมจักระระดับสมบูรณ์แบบ】 อยู่นะ!

จักระของมวยอ่อนนี้ ภายใต้การควบคุมของเขา มันกลายเป็นสิ่งที่ประณีตและแม่นยำอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

มันเปรียบเสมือนเข็มเหล็กที่แหลมคมที่สุด ไร้ซึ่งความสูญเปล่าใดๆ ทะลวงผ่านกล้ามเนื้อและการป้องกันของคู่ต่อสู้ และทิ่มแทงเข้าไปที่จุดตัดของระบบเส้นลมปราณได้อย่างแม่นยำ!

'อั้ก!'

สองพี่น้องอสูรส่งเสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวดออกมาพร้อมกัน

พวกมันรู้สึกเพียงแค่ว่าแขนของตัวเองชาหนึบ ราวกับมีมดนับไม่ถ้วนกำลังกัดกินระบบเส้นลมปราณของพวกมันอยู่

จักระที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายของพวกมัน ราวกับแม่น้ำที่ถูกเขื่อนกั้นเอาไว้ กลายเป็นเชื่องช้าและติดขัดไปในพริบตา!

พละกำลังที่แขนของพวกมันลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว และแม้แต่การเคลื่อนไหวของทั้งร่างกายก็ยังเชื่องช้าลงไปด้วย

'ตอนนี้แหละ ชิโนะ!' ฮิโรชิโจมตีสำเร็จ ก็รีบถอยฉากออกมาทันที และตะโกนเสียงดังลั่น

หึ่ง

ฝูงแมลงที่รอคอยมานาน ฉวยโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่งนี้เอาไว้

กลุ่มเมฆแมลงสีดำพุ่งเข้าโจมตี ห่อหุ้มร่างของสองพี่น้องอสูรที่กำลังเชื่องช้าเอาไว้อย่างแน่นหนาในพริบตา ราวกับรังไหมสีดำสองรัง

แมลงปรสิตนับไม่ถ้วนไต่ย้วยเยี้ยไปทั่วร่างของพวกมัน กลืนกินจักระที่อยู่ภายในตัวพวกมันอย่างบ้าคลั่ง

'ทำได้ดีมาก'

เสียงเนือยๆ ดังมาจากบนต้นไม้

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นฮาตาเกะ คาคาชิกำลังยืนพิงลำต้นของต้นไม้อย่างสบายอารมณ์ มือข้างหนึ่งยังคงถือหนังสืออะจึ๋ยสวรรค์รำไรเล่มนั้นอยู่

เขามองดูพวกเกะนินที่ไร้รอยขีดข่วน และจูนินสองคนที่ถูกฝูงแมลงห่อหุ้มจนขยับเขยื้อนไม่ได้ แววตาที่จริงจังอย่างแท้จริงปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาเป็นครั้งแรก

เขากระโดดลงมาจากต้นไม้อย่างแผ่วเบา เดินไปหาสองพี่น้องอสูรไม่กี่ก้าว และใช้สันมือสับเบาๆ เพื่อทำให้ทั้งคู่สลบเหมือดไป

การต่อสู้จบลงแล้ว

ตั้งแต่ตอนที่ศัตรูปรากฏตัวจนถึงตอนที่ถูกปราบปราม กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสามนาทีด้วยซ้ำ

สายตาของคาคาชิกวาดมองซาสึเกะที่กำลังหอบแฮ่กๆ คิบะที่กำลังตื่นเต้น ชิโนะที่กำลังเรียกแมลงกลับอย่างเงียบๆ และฮินาตะที่มีพวงแก้มแดงระเรื่อและดวงตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม

และในที่สุด สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่โคสึกิ ฮิโรชิ ผู้ซึ่งเป็นคนสั่งการทั้งหมดและกำลังยืนอย่างสงบนิ่งอยู่ตรงกลางทีม

ทีมเกะนิน โดยปราศจากการแทรกแซงของโจนิน กลับสามารถปราบปรามจูนินมากประสบการณ์สองคนได้อย่างสมบูรณ์แบบ โดยที่ไม่ต้องสูญเสียใครไปเลยแม้แต่คนเดียว

นี่มัน... การทำงานเป็นทีมระดับตำราชัดๆ

และแกนกลางที่สร้างปาฏิหาริย์นี้ขึ้นมา ก็คือเด็กหนุ่มที่ดูอ่อนโยนและไร้พิษสงที่สุดคนนี้นี่เอง

ดวงตาของคาคาชิเปลี่ยนเป็นลึกล้ำอย่างหาที่เปรียบไม่ได้