บทที่ 4: ก็อบลินธาตุ

หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ซูเฉินก็รู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย

ระดับอาชีพของผู้อัญเชิญต่ำเกินไป การอัปเลเวลเพิ่มค่าคุณสมบัติได้เพียงนิดเดียวเท่านั้น

แต่… ค่าคุณสมบัติสามารถชดเชยได้ด้วยอุปกรณ์

ขอแค่เขาเคลียร์ดันเจี้ยนระดับนรกนี้ได้สำเร็จ และได้รับคะแนนสูง

รางวัลที่ได้จะต้องช่วยให้เขาตามทัน หรือแม้แต่แซงหน้าอาชีพระดับสูงได้แน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น อุปกรณ์ยังสามารถอัปเกรดได้ด้วย

พอออกจากดันเจี้ยน เขาก็สามารถใช้สูตรโกง "โปรโมชั่นลดราคาพิเศษ 1 เหรียญทองแดง" อัปเกรดอุปกรณ์เพื่อเพิ่มค่าคุณสมบัติ

เมื่อคิดได้แบบนี้ ซูเฉินก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

เขาจึงควบคุมก็อบลิน แล้วเดินหน้าต่อไป!

...

ไม่นาน ซูเฉินก็มาถึงหน้าประตูใหญ่ของปราสาท

ระหว่างทางมีมอนสเตอร์ค่อนข้างมาก

รวมแล้วมีทาสโลหิตทั้งหมด 28 ตัว

หลังจากจัดการทั้งหมดเรียบร้อย เลเวลของซูเฉินก็เพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 3

ก็อบลินระดับทั่วไปที่เขาอัญเชิญไว้ตอนแรกตายหมดแล้ว

ตอนนี้ ข้างกายเขาทั้งหมดคือก็อบลินขนาดใหญ่!

ซูเฉินนำก็อบลินขนาดใหญ่กว่าห้าสิบตัว ผลักประตูปราสาทเข้าไป!

ในลานหน้าปราสาท ยังมีทาสโลหิตเดินไปมา

เหล่าก็อบลินขนาดใหญ่แกว่งกระบองหนาม พุ่งเข้าใส่ทันที

-235

-221

-264

…

สกิลอัญเชิญก็อบลินอัปเลเวลไปอีกสี่ครั้ง

ค่าคุณสมบัติของก็อบลินขนาดใหญ่ตอนนี้ถือว่าแข็งแกร่งไม่น้อย

แทบจะไม่ถึงสิบวินาที ซูเฉินก็ได้รับเสียงแจ้งเตือนว่าทาสโลหิตถูกสังหาร

เขาเดินหน้าต่อไปจนถึงประตูหลัก

จากนั้นก็ผลักประตูเข้าไป

ภายในคือห้องโถงรับแขก

ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ใดๆ มีเพียงโลงศพสีดำสนิทสองโลงตั้งอยู่กลางห้อง

ใกล้ๆ กันยังมีทาสโลหิตเดินวนอยู่

ทันทีที่ซูเฉินก้าวเข้าไป ฝาโลงทั้งสองก็ระเบิดเปิดออก เงาดำสองร่างพุ่งออกมาทันที

หลังจากเงาดำสองร่างลงสู่พื้น ซูเฉินจึงมองเห็นได้ชัดเจน

เงาดำสองร่างเป็นชายหนึ่งและหญิงหนึ่ง เสื้อผ้าดีกว่าทาสโลหิตเล็กน้อย ร่างกายยังค่อนข้างสมบูรณ์

แต่ใบหน้าซีดขาว และมีเขี้ยวสองซี่โผล่ออกมาจากริมฝีปากบน

ดูยังไงก็ไม่ใช่มนุษย์…

ซูเฉินใช้สกิลตรวจสอบ

[มอนสเตอร์: ผู้รับใช้โลหิต]

[ระดับ: ชั้นยอด]

[เลเวล: 10]

[พลังชีวิต: 3500/3500]

[มานา: 700/700]

[พลังโจมตี: 76]

[ความทนทาน: 62]

[ความคล่องแคล่ว: 99]

[พลังวิญญาณ: 47]

[สกิล: กัด, กรงเล็บพิษ, เขี้ยวกระหายเลือด]

...

"กล้าบุกเข้าปราสาทมารบกวนการพักผ่อนของนายท่านได้ยังไง? อยากตายใช่มั้ย?"

ผู้รับใช้โลหิตชายตะโกนด้วยความหงุดหงิด

จากนั้น ผู้รับใช้โลหิตชายและหญิงก็พุ่งเข้าใส่ซูเฉินทันที

ซูเฉินตกใจ รีบถอยหลัง โดยใช้ก็อบลินขนาดใหญ่เป็นโล่กำบัง

ผู้รับใช้โลหิตเป็นมอนสเตอร์ระดับชั้นยอด ก็อบลินขนาดใหญ่สู้พวกมันไม่ได้เลย

แค่โจมตีไม่กี่ครั้งก็ฆ่าก็อบลินขนาดใหญ่ได้แล้ว

แต่ก็อบลินขนาดใหญ่มีจำนวนมาก!

ก็อบลินขนาดใหญ่กว่าห้าสิบตัวป้องกันผู้รับใช้โลหิตทั้งสองให้อยู่ห่างจากซูเฉินได้อย่างสมบูรณ์

พวกมันไม่สามารถฝ่าเข้ามาได้เลย

และก็อบลินขนาดใหญ่ก็ยังตอบโต้ได้ ก่อนตายยังฟาดกระบองสร้างความเสียหายได้ 70-80 หน่วย

แม้จะเป็นเช่นนั้น ซูเฉินก็ไม่กล้าประมาท

ขณะยืนอยู่ด้านหลัง เขาก็ยังใช้สกิลอัญเชิญก็อบลินอย่างต่อเนื่อง

ผู้รับใช้โลหิตทั้งสองพุ่งซ้ายทีขวาทีในฝูงก็อบลินขนาดใหญ่ พยายามฝ่าแนวป้องกันเข้าไป

แต่ความเร็วในการฆ่าของพวกมัน สู้ความเร็วในการอัญเชิญของซูเฉินไม่ได้

ผ่านไปพักหนึ่ง

จำนวนก็อบลินขนาดใหญ่ไม่ได้ลดลงเลย แถมยังเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ!

แต่ผู้รับใช้โลหิตทั้งสองมีสกิลเขี้ยวกระหายเลือด ซึ่งสามารถดูดเลือดเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างต่อเนื่อง

ถ้าใช้ก็อบลินขนาดใหญ่เพียงอย่างเดียว น่าจะจัดการพวกมันได้ยากพอสมควร

ซูเฉินก็ไม่ได้รีบร้อน…

แม้ว่ายิ่งใช้เวลานาน คะแนนประเมินจะยิ่งต่ำ

แต่ถ้าเขาผ่านได้โดยไม่ได้รับความเสียหายเลย และทำตามเงื่อนไขได้ครบ คะแนนก็ไม่ต่ำกว่า S แน่นอน

เขาใช้สกิลอัญเชิญก็อบลินต่อไปอย่างใจเย็น

หลังจากนั้นไม่นาน ซูเฉินก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือน

[ติ๊ง! สกิล "อัญเชิญก็อบลิน" ของคุณเลเวลอัปแล้ว ปัจจุบันเลเวล 20]

[ติ๊ง! คุณได้กระตุ้นพรสวรรค์ "วิวัฒนาการสกิล" เอฟเฟกต์ของสกิลอัญเชิญก็อบลินได้รับการพัฒนา…]

ดวงตาของซูเฉินเป็นประกาย เขารีบเปิดแผงคุณสมบัติส่วนบุคคลเพื่อตรวจสอบทันที

[อัญเชิญก็อบลิน (เลเวล 20): ใช้มานา 50 หน่วย เพื่ออัญเชิญก็อบลินพิเศษ 1 ตัว (50% เป็นก็อบลินขนาดใหญ่, 50% เป็นก็อบลินน้ำแข็ง/ไฟ) โดยจะคงอยู่เป็นเวลา 20 นาที]

"ก็อบลินธาตุงั้นเหรอ?"

ซูเฉินลองใช้สกิลอีกครั้ง

ตัวแรกที่ได้คือก็อบลินน้ำแข็ง

เขาตรวจสอบแผงคุณสมบัติของก็อบลินน้ำแข็ง

เมื่อเทียบกับก็อบลินขนาดใหญ่ พลังโจมตีของก็อบลินน้ำแข็งต่ำกว่ากว่า 10 หน่วย แต่พลังวิญญาณสูงกว่าประมาณ 30-40 หน่วย และยังมีสกิล "ขว้างหนามน้ำแข็ง" เพิ่มขึ้นมา

[ขว้างหนามน้ำแข็ง: ขว้างหนามน้ำแข็งใส่เป้าหมาย สร้างความเสียหายเวทมนตร์ 150% ของพลังวิญญาณ และทำให้เป้าหมายเคลื่อนที่ช้าลง 30%]

"ไม่เลวเลย!" ซูเฉินพยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วสั่งให้มันเข้าโจมตีผู้รับใช้โลหิตทั้งสองตัว

แน่นอนว่าเขาให้มันยืนโจมตีอยู่ด้านหลัง

เพราะหนามน้ำแข็งไม่ใช่สกิลล็อกเป้า โจมตีไปสามครั้งถึงจะโดนสักครั้งหนึ่ง

แต่ทุกครั้งที่โดนจะสร้างความเสียหายถึง 214 หน่วย!

ซูเฉินจึงเข้าใจทันที

ผู้รับใช้โลหิตมีพลังป้องกันกายภาพสูง แต่พลังป้องกันเวทมนตร์อ่อนแอ

เขาจึงอัญเชิญต่อไป!

หลังจากได้ก็อบลินน้ำแข็งหลายตัวติดๆ กัน ในที่สุดเขาก็ได้ก็อบลินไฟ

สกิลของมันคือ "ขว้างหินไฟ"

[ขว้างหินไฟ: สร้างความเสียหายเวทมนตร์ 150% ของพลังวิญญาณ และทำให้เป้าหมายติดเอฟเฟกต์เผาไหม้]

ซูเฉินให้มันเข้าร่วมการโจมตี

จากนั้นเขาก็เห็นว่า ก็อบลินไฟขว้างหินไฟใส่ผู้รับใช้โลหิตหญิงที่ติดเอฟเฟกต์เคลื่อนที่ช้าลง 30%

ผลก็คือ… พลังชีวิตที่เหลือเพียงนิดเดียวของผู้รับใช้โลหิตหญิงหายไปทันที

-524

[ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์ระดับชั้นยอด ผู้รับใช้โลหิต เลเวล 10 ได้รับค่าประสบการณ์ 1000]

ซูเฉินตกใจมาก!

ความเสียหายมันแรงเกินไปแล้ว!

หรือว่า…

เขาเริ่มมีข้อสงสัยอยู่ในใจ แต่ยังไม่กล้าสรุป

เขาจึงสั่งให้ก็อบลินน้ำแข็งหยุดโจมตี

เพื่อรอให้ก็อบลินไฟโจมตีก่อน

จากนั้นหินไฟก็ถูกขว้างออกไป

-251

นี่คือความเสียหายปกติ

จากนั้นเขาให้ก็อบลินน้ำแข็งโจมตีต่อ

หนามน้ำแข็งพุ่งเข้าเป้า ความเสียหายก็ยังคงเป็นปกติ

แต่เมื่อโจมตีด้วยหนามน้ำแข็ง แล้วตามด้วยหินไฟ…

-601

ความเสียหายสูงอีกครั้ง!

ตอนนี้ซูเฉินมั่นใจแล้ว

สิ่งมีชีวิตที่อัญเชิญสามารถประสานการโจมตีเพื่อกระตุ้น "ปฏิกิริยาธาตุ" ได้

หากประสานการโจมตีให้ดีๆ ก็จะสามารถสร้างความเสียหายแบบหนึ่งบวกหนึ่งมากกว่าสองได้!

ซูเฉินจึงใช้สกิลอัญเชิญด้วยมือหนึ่ง และควบคุมกองทัพก็อบลินด้วยอีกมือ

ผ่านไม่นาน…

ภายใต้ความเสียหายจากปฏิกิริยาธาตุที่รุนแรง

ผู้รับใช้โลหิตชายส่งเสียงคำรามอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะล้มลง

[ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์ระดับชั้นยอด ผู้รับใช้โลหิต เลเวล 10 ได้รับค่าประสบการณ์ 1000]

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน ซูเฉินจึงหยุดอัญเชิญ แล้วเดินไปเก็บของที่ดรอปจากมอนสเตอร์ระดับชั้นยอดทั้งสอง

ก่อนหน้านี้ ทาสโลหิตดรอปแค่วัสดุไร้ค่า กับเหรียญทองแดงแค่ไม่กี่เหรียญเท่านั้น

แต่ผู้รับใช้โลหิตสองตัวนี้เป็นมอนสเตอร์ระดับชั้นยอด น่าจะมีของดีดรอปบ้าง…

เขาก้มลงแตะลูกแสงทั้งสองลูก

[ไอเทม: กรงเล็บพิษ (หนังสือสกิล)]

[เงื่อนไขการเรียนรู้: อาชีพมือสังหาร, ค่าความคล่องแคล่วมากกว่า 50]

[คำอธิบาย: สกิลขั้นที่สองของอาชีพมือสังหาร สามารถทำให้เล็บคมกริบและมีพิษ เมื่อโจมตีโดนเป้าหมาย จะเพิ่มความเสียหายจากพิษเล็กน้อย]

...

[อุปกรณ์: กรงเล็บเหล็ก]

[ระดับ: ทั่วไป]

[โบนัสคุณสมบัติ: พลังโจมตี +45, ความคล่องแคล่ว +66]

[เงื่อนไขการสวมใส่: ค่าความคล่องแคล่วมากกว่า 50]

...

ทั้งสองชิ้นเขาใช้ไม่ได้ แต่พวกมันมีมูลค่ามากพอสมควร

เพราะทุกๆ 10 เลเวล ต้องทำภารกิจทะลุขีดจำกัดก่อนถึงจะอัปเลเวลต่อได้

ดังนั้น มนุษย์จึงแบ่งทุกๆ 10 เลเวลออกเป็นแต่ละขั้น

เลเวล 1-10 คือขั้นที่หนึ่ง

เลเวล 11-20 คือขั้นที่สอง

และไล่เรียงต่อไปเช่นนี้...

หนังสือสกิลนั้นหายากมาก

สกิลขั้นที่สอง หากวางขายในตลาด จะสามารถขายได้มากกว่า 300 เหรียญทอง

ส่วนระดับของอุปกรณ์แบ่งเป็น: ทั่วไป, คุณภาพสูง, ประณีต, หายาก, มหากาพย์, ตำนาน, เทพ

แม้กรงเล็บเหล็กจะเป็นแค่ระดับทั่วไป แต่มีโบนัสคุณสมบัติสองอย่าง มูลค่าก็น่าจะมากกว่า 100 เหรียญทอง

ซูเฉินเก็บมันเข้าช่องเก็บของอย่างมีความสุข

จากนั้น สายตาของเขาก็มองไปยังชั้นสองของปราสาท

"แค่มอนสเตอร์ชั้นยอดยังดรอปดีขนาดนี้ แล้วบอสจะดีขนาดไหนกันนะ?"

ซูเฉินเลียริมฝีปาก แล้วยิ้มออกมา

แต่เขายังไม่รีบขึ้นไป

แค่มอนสเตอร์ระดับชั้นยอดก็จัดการยากแล้ว งั้นบอสก็ต้องยากกว่าแน่นอน

เขาจึงเริ่มใช้สกิลต่อไป ตั้งใจจะรวบรวมก็อบลินธาตุให้ได้ร้อยตัวก่อน แล้วค่อยขึ้นไป!

……………