บทที่13: การเตรียมการเสร็จสิ้น

ความรู้สึกในการครอบงำสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่จากต้นจนจบนั้นน่าตื่นเต้น อย่างน้อยก็เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าฉันสามารถเติบโตไปได้ไกลและเร็วแค่ไหน

การเคลียร์ครั้งแรกของ [ที่อยู่ของราชาโกบลิน] ให้ผลผลิต [แกน] และ [ไอเทม] ชื่อ [ดาบโกบลิน] จำนวนมาก ฉันไม่ต้องการดาบ ดังนั้นนี่จะเป็นหนึ่งในไอเทมที่ฉันจะขายในภายหลัง ฉันเดินต่อและลงไปในดันเจี้ยนอีกครั้ง

การเคลีนร์ครั้งที่สองทำให้ฉันได้แกนมากขึ้น พร้อมกับหนังสือสกิลชื่อ [ลูกศรเพลิง] ครั้งที่สาม สี่ และห้า ได้รับไอเทมหนึ่งชิ้นและหนังสือสกิลอีกสองเล่ม: [D-ธนูของนักรบผู้ชำนาญ], [D-ปัด], และ [D- ควบคุม]

ทั้งหมดนี้เป็นวัสดุระดับ D ที่ฉันจะไม่ต้องการและจะขายด้วย ในระหว่างการเคลียร์ดันเจี้ยน ฉันแน่ใจว่าได้ใช้ [เปลวไฟแห่งความทุกข์ทรมาน] พร้อมกับสกิลหลักของฉัน [รูนระเบิด] ที่ทำลายมอนสเตอร์ได้อย่างสวยงามและง่ายดาย

กระบวนการนี้ใช้เวลาทั้งวัน และฉันสามารถนำสกิลบางอย่างของฉันไปสู่ความชำนาญระดับ 100 ได้ สกิลที่ถึงระดับ 100 เพิ่มพลังอย่างรวดเร็ว [ลูกไฟ] ซึ่งเป็นสกิลระดับ F ตอนนี้มีพลังเหนือกว่าสกิลระดับ F 1 ระดับ ลูกไฟที่ถูกเรียกขานตอนนี้มีแรงผลักสูงที่ทำให้มันพุ่งออกไปเร็วกว่าเดิม [Arctic Armor] ห่อหุ้มร่างกายของฉันได้ดีมากยิ่งขึ้นเมื่อถึง 100 ชั้นน้ำแข็งเพิ่มเติมปรากฏขึ้นซึ่งเพิ่มการป้องกันของฉันและทำให้ฉันดูเหมือนอัศวินที่กำลังท่องไปในดินแดนอาร์กติกที่หนาวเย็นที่สุด

นี่เป็นจุดสิ้นสุดการลงดันเจี้ยนของฉันในวันนี้ เนื่องจากฉันลงมาแล้ว 10 ชั่วโมง และตอนนี้ก็เย็นแล้ว ฉันออกจากดันเจี้ยนและใช้ [การพรางตัว] ตามปกติ และไปที่ย่านใจกลางเมืองที่ฉันเรียกรถอีกครั้งไปจนถึงศูนย์ปลุกตื่น

ในศูนย์ปลุกตื่น ฉันได้ส่งข้อความไปที่ผู้ขายอ้วนล่วงหน้า และเขาสามารถพบฉันและพาฉันไปที่ห้องส่วนตัวทันทีที่ฉันมาถึง

ฉันเข้าไปในห้องและเทกระเป๋าขนาดใหญ่ของฉันที่บรรจุแกน หนังสือสกิล และไอเทมมากมาย หลังจากนับทุกอย่างแล้ว รวมเป็น 2.8 ล้านดอลลาร์ ฉันให้รายการสิ่งที่ฉันกำลังมองหาอีกครั้ง และพวกเขาก็นำมาให้ฉันอย่างรวดเร็ว ลดเงินที่ฉันจะต้องได้ทั้งหมดลงเหลือ 500,000ดอลลาร์

ฉันอยากจะใช้จ่ายที่เหลือ แต่ฉันไม่สามารถหาสกิลป้องกันหรือสนับสนุนที่เหมาะสมอีกได้ตามเกณฑ์ที่ฉันตั้งไว้ในศูนย์ปลุกตื่น ฉันจะต้องขยายสาขาเพื่อหาสกิลที่เหมาะสมมากขึ้น

ฉันซื้อสกิลอีกสามอย่างและไอเทมหนึ่งชิ้น ทั้งหมดเป็นระดับ C อันแรกเป็นสกิลประเภทการเคลื่อนที่ที่ฉันรอคอยชื่อ [ลมกรด] อันที่สองเป็นสกิลประเภทสนับสนุนอีกอย่างที่เรียกว่า [เพิ่มการเจาะ] สกิลที่สามเป็นสกิลรักษาชีวิตชื่อ [การฟื้นฟู]

ไอเทมที่ฉันซื้อสุดท้ายคือ [แหวนเก็บของ] ธรรมดา ซึ่งนักล่าระดับสูงหลายคนพบว่าตัวเองกำลังซื้อ มันช่วยลดความยุ่งยากในการดูแลหนังสือสกิล ไอเทม และแกนที่รวบรวมได้ตลอดทั้งวัน

ทันทีที่ฉันทำธุรกิจเสร็จ ฉันขอบคุณผู้ขายและออกจากศูนย์ปลุกตื่น ผสานเข้ากับฝูงชนและใช้ [การพรางตัว] ทันทีที่ฉันออกไปและมุ่งหน้าไปยังห้องพักนักล่า

กระบวนการนั้นรวดเร็วเหมือนปกติ และฉันได้ห้องพักค่อนข้างเร็ว

ฉันสามารถผ่อนคลายและดูดซึม [แกน] ที่ฉันเก็บไว้ทีหลัง แผนคือการเข้าถึงจุดสูงสุดที่ฉันสามารถทำได้ขณะใช้แกนระดับ D

จากนั้นฉันก็เรียนรู้สกิลและวางแหวนเก็บของไว้บนมือ ใช้พลังงานของฉันเพื่อสัมผัสพื้นที่กว้างภายใน มันเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่พอสำหรับสองคนที่จะถูกบีบเข้าไป

สกิล [เพิ่มการเจาะ] ช่วยให้ฉันทำดาเมจได้มากขึ้นและเพิกเฉยต่อการป้องกันจากศัตรูของฉันมากขึ้นเมื่อฉันเปิดใช้งาน มันเป็นสกิลที่ใช้กันมากโดยนักเวทย์ และ เบอร์เซิร์กเกอร์ เพื่อใช้กับการโจมตีครั้งสุดท้ายใส่ BOSS

และทักษะ [การฟื้นฟู] ก็เข้าใจง่าย ถ้าฉันได้รับความเสียหายจํานวนมาก ฉันสามารถร่ายทักษะการฟื้นฟูเพื่อเริ่มการรักษาได้อย่างง่ายดายโดยไม่สูญเสียพลังชีวิตมากเกินไป

สกิลประเภทการเคลื่อนที่ที่เรียกว่า [ลมกรด] จะช่วยให้ฉันพุ่งไปข้างหน้าและปิดระยะห่างกับศัตรูได้ด้วยความเร็วสูงมาก นี่จะดีสำหรับการโจมตีแบบเซอร์ไพรส์หรือหลบการยิงที่อันตรายมาก

[การฟื้นฟู] และ [ลมกรด] ไม่สามารถเปิดใช้งานและทดสอบได้ในขณะนี้ แต่ฉันเปิดใช้งาน [เพิ่มการเจาะ] อย่างรวดเร็วพร้อมกับสกิลประเภทป้องกันและสนับสนุนอื่น ๆ ที่อยู่ในคลังแสงของฉันเพื่อให้ความชำนาญของพวกมันเพิ่มขึ้น

ฉันสั่งบริการรูมเซอร์วิสตามปกติ และคราวนี้ฉันคว้าจานกุ้ง 3 ใบ ความอยากอาหารของฉันดูเหมือนจะค่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ ตามเวลาผ่านไป

ฉันเพลิดเพลินกับอาหารเมื่อมันมาถึงและใช้เวลาสักพักในการคิดอีกครั้งหรือมากกว่าหนึ่งครั้งเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ฉันทบทวนการเคลียร์ของฉันในดันเจี้ยน สกิลที่ใช้ และวิธีการใช้ปรับปรุงการใช้ให้ดียิ่งขึ้น

ฉันรู้สึกว่าฉันเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่สำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ด้วยสกิลทั้งหมดเหล่านี้ที่นักล่าส่วนใหญ่จะสามารถเปิดใช้งานได้ชั่วคราวเพื่อช่วยชีวิต ฉันเปิดใช้งานตลอดเวลา แม้จะรู้ว่าช่องว่างระหว่างดันเจี้ยนระดับ D และ C มีขนาดใหญ่มากเพียงใด การเห็นว่าฉันเอาชนะก๊อบลินขนาด 6 เมตรของ [ที่อยู่ของราชาโกบลิน] ได้อย่างง่ายดาย ทำให้ฉันมั่นใจใน TITAN ของ [ปราสาทโซลาเอล] ที่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นนอน อาบน้ำ และทานอาหารเช้าที่พื้นที่ร้านอาหารของโรงแรม เวลาแปดโมงเช้าแล้วเมื่อฉันออกจากที่พักเพื่อมุ่งหน้าไปยัง [ปราสาทโซลาเอล]

ดันเจี้ยนนี้มีชื่อเสียงว่าเป็นดันเจี้ยนที่ยากที่สุดในเมืองของเรา เป็นดันเจี้ยนที่หลายคนตายจนเกิดทีมเฉพาะขึ้นมาเพื่อเคลียร์ ดันเจี้ยนนี้มักอยู่ใกล้กับโซนเสี่ยงสูง

ปกติไม่มีการตั้งค่ายรอบๆ ดังเจี้ยน มีผู้คนจำนวนมากตั้งร้านค้าและแผงขายของค่อนข้างห่างออกไป ในกรณีที่เกิดการแตกหักของดันเจี้ยน อย่างน้อยผู้คนต้องการโอกาสที่จะสามารถวิ่งหนีจากการโจมตีของสัตว์ได้

หินก้อนใหญ่มีสีส้มเข้มเป็นจังหวะทุกๆ วินาที

ทางเดียวที่จะนำไปสู่มันถูกปิดกั้นโดยรถบรรทุกและรถยนต์ทางทหาร ทำให้แน่ใจว่าพลเรือนจะไม่เข้าใกล้บริเวณนี้

ฉันไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการแสดงใบอนุญาตของฉันและเพียงแค่ผ่านจุดเฝ้ายามโดยใช้สกิล [การพรางตัว] ของฉัน ฉันมาถึงด้านล่างของหินก้อนใหญ่และมองขึ้นไปที่โครงสร้างขนาดใหญ่

ฉันหลับตาและนั่งลงใกล้ๆ มัน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าฉันยังคงซ่อนตัวอยู่ขณะเปิดใช้งานสกิลป้องกันและสนับสนุนทั้งหมดของฉัน ดูความชำนาญเพิ่มขึ้นแบบเรียลไทม์

ฉันรู้สึกมั่นใจอย่างมากในทุกสิ่งที่ฉันจะเผชิญหน้าในวันนี้ เนื่องจากเมื่อวานนี้ฉันยังดูดซึม [แกน] หลายอันที่ฉันไม่ได้ขาย ด้วยคุณสมบัติ [ความมีชีวิตชีวา] และ [ความแข็งแกร่ง] ของฉันที่เพิ่มขึ้นสูงสุดที่ 150

พร้อมกับสกิลมากมายที่สนับสนุนฉัน ฉันสงสัยมากว่านักล่าระดับ B จะสามารถเป็นอันตรายต่อฉันได้หรือไม่

ไม่นานหลังจากนั้น มีคนไม่กี่คนเริ่มปรากฏตัวขึ้น ฉันซ่อนตัวอยู่ขณะที่สังเกตพวกเขา สองคนแรกเป็นชายร่างใหญ่ในวัย 30 พวกเขาทั้งคู่ถือโล่ขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะปกคลุมร่างกายทั้งหมดของพวกเขา ในมืออีกข้างของพวกเขามีค้อนที่มีหนามแหลมที่เปล่งแสงสีแดง นอกจากเกราะที่พวกเขามีอยู่ พวกเขาดูไม่พิเศษอะไร แต่พวกเขาเหล่านี้เป็นนักล่าระดับ C ที่แท้จริง

คนต่อไปที่เดินทางมาถึงเป็นผู้หญิงทั้งสองคนที่ถือไม้เท้าในมือด้วยเสื้อคลุมยาวพันรอบตัว พวกเขามีท่าทางกังวลขณะมองหินก้อนใหญ่

ทั้งสี่คนดูคุ้นเคยกัน พวกเขาเริ่มพูดคุยกันบางอย่างไม่นานหลังจากนั้น คนต่อไปที่เดินทางมาถึงเป็นเด็กสาวที่ดูค่อนข้างอายุน้อย อายุยี่สิบอย่างมากที่สุด คนนี้มีดาบสีฟ้าอยู่ที่เอว

ร่างกายของเธอถูกปกคลุมด้วยสิ่งที่ฉันคิดว่าน่าจะเป็น [ความกล้าหาญของราชา] ที่ฉันสวมใส่ด้วย น่าแปลกใจ เด็กสาวคนนี้ไม่ได้ไปหาและพูดคุยกับฉันสี่คนแรก แต่เธอกลับมีท่าทางมั่นใจบนใบหน้าขณะที่เธอมองไปที่หินก้อนใหญ่ ทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจ เพราะนักล่าระดับ C ใด ๆ ก็สามารถพบว่าตัวเองตายในดันเจี้ยนนี้ได้มากมายจึงมีความหวาดกลัว

แอนเดอร์สันมาถึงในไม่ช้า การมาถึงของเขาหยุดการสนทนาของทุกคนขณะที่พวกเขามองไปที่เขา ดวงตาของเขามองไปที่คนห้าคน และจากนั้นก็กลายเป็นดวงตาที่เจาะเข้ามาที่สถานที่ของฉัน ฉันปิดใช้งานสกิลป้องกันและสนับสนุนอย่างใจเย็น แล้วปิด [การพรางตัว]

นักล่าระดับ C ส่งเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจ เนื่องจากไม่มีใครสามารถสังเกตเห็นฉันได้ ฉันต้องการทดสอบเพื่อให้แน่ใจว่าแอนเดอร์สันจะสามารถเจาะผ่านผลกระทบของสกิลระดับ C ได้มั้ยแม้ว่าความชำนาญของมันจะเพิ่มขึ้นก็ตาม บางทีฉันต้องรอจนกว่าจะใกล้ถึง 100 เพื่อให้มันมีผลกระทบอย่างสมบูรณ์กับนักล่าระดับ B

ขณะที่สายตาเจาะลึกของแอนเดอร์สันไม่ได้ละสายตาจากฉัน เขาเดินเข้ามาและพูดว่า "นายมีพลังงานมากเกินไปจริงๆ จนเหลือใช้? จนนายจะเสียเวลาไปกับการซ่อนตัวในเช้าวันนี้?"

น้ำเสียงของเขาดูสงบมาก แต่คำพูดของเขาเจือด้วยความดูถูก ฉันตอบกลับ "ไม่มีอะไรต้องกังวล ฉันแค่ทดสอบความแข็งแกร่งของคนที่ฉันจะฝากชีวิตไว้ในวันนี้"

ดูเหมือนว่าฉันมีพรสวรรค์ในการทำให้เขาโกรธ ใบหน้าของเขาดูเปรี้ยวและเขาหันไปจากฉันและพูดกับทุกคน

"ฉันต้องการให้การลงดันเจี้ยนในวันนี้เป็นไปอย่างราบรื่นมาก เรามีนักล่าใหม่สองคนเข้าร่วมกับเรา คนหนึ่งชื่อเรเชล และอีกคนชื่อโนอาห์ คนหนึ่งเป็นเบอร์เซิร์เกอร์ และอีกคนเป็นนักเวทย์" เขาชี้ไปที่ฉันและเด็กสาวที่ยืนมองด้วยใบหน้ามั่นใจขณะที่เขายังคงพูดต่อ

"สำหรับพวกคุณสองคน นี่จะเป็นการลงครั้งแรกของคุณ ดังนั้นให้ปฏิบัติตามคำแนะนำทั้งหมดและอย่าล้าหลัง ดันเจี้ยนนี้แตกต่างจากดันเจี้ยนที่คุณคุ้นเคย" คำพูดเหล่านี้ถูกส่งไปยังเรเชลและฉัน

"มีเพียงชั้นเดียวในดันเจี้ยนนี้ และใช้เวลากว่าครึ่งวันในการเคลียร์มัน อย่าแปลกใจกับสิ่งที่คุณเห็น ปกป้องตัวเองและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และเราทุกคนควรจะออกมาจากที่นี่อย่างปลอดภัย เมื่อบอสปรากฏตัว ให้ปล่อยให้เป็นเรื่องของฉันและทำตามทุกสิ่งที่ฉันพูด" เขาพูดคำต่อไปอย่างช้าๆ

"ในกรณีที่เกิดปัญหาใดๆ และคุณเห็นว่ามันกำลังมาหาคุณ อย่าอยู่เฉยๆ รีบวิ่งหนีอย่านั่งรอความตาย" ฉันฟังคำพูดที่สร้างแรงบันดาลใจของเขา ขณะที่เราทุกคนเตรียมตัวที่จะดำดิ่งลงไปในดันเจี้ยน

ฉันเคยทำการวิจัยเกี่ยวกับ [ปราสาทโซลาเอล] มาก่อน และคำพูดของเขาไม่ได้ผิด ดันเจี้ยนมีเพียงชั้นเดียว แต่ชั้นเดียวนี้คร่าชีวิตของนักล่าจำนวนมาก

ขณะที่คำพูดถูกพูดจบอย่างรวดเร็ว เขาก็เดินไปหาสมาชิกปาร์ตี้อีกสี่คนเพื่อพูดคุยกัน และฉันสังเกตเห็นสีหน้าไม่สบายใจปรากฏบนใบหน้าของพวกเขา ให้ตายสิ เจ้าตัวนี้มีปัญหากับทุกคนจริงๆ หรือ?

เด็กสาวที่ดูเหมือนจะเป็นคนใหม่เหมือนฉัน เดินมาหาฉันและพูดด้วยสีหน้างงๆ "ทำไมดูเหมือนจะมีความขัดแย้งระหว่างคุณกับนักล่าที่แข็งแกร่งที่สุดในเมือง"

ฉันยิ้มให้เธอและตอบ "ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ฉันไม่มีปัญหาอะไรกับเขา แต่เขาดูเหมือนจะไม่ชอบฉันตั้งแต่เห็นฉัน"

เธอก้มหัวด้วยความงงงวยราวกับว่าเธอไม่เข้าใจ และฉันก็พูดอีกครั้ง "ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น ไม่น่าจะมีปัญหา"

ทันทีที่เราพูดคุยเสร็จ กลุ่มที่เหลือก็เดินมาหาเราและเราเดินไปที่ประตูสี่เหลี่ยมบานหนึ่งของหินก้อนใหญ่ เมื่อพวกเราทุกคนอยู่ใกล้ แอนเดอร์สันยื่นมือออกไปก่อน และพวกเราก็ตามไปอย่างรวดเร็ว ถูกย้ายไปยังชั้นแรกของ [ปราสาทโซลาเอล]

[โนอาห์ ออสมอนต์][อาชีพ: นักล่า]

[ความมีชีวิตชีวา: 150]

[โฟกัส: - ]

[ความแข็งแกร่ง: 150]

[ทักษะ: (F-ลูกไฟ-100)(F-รักษา-43)(E-Arctic Armor- 100)(D-เปลวไฟแห่งความทุกข์ทรมาน-97)(D-การปกป้อง-31)

(D-สัมผัสอันตราย-95)(C-ลูกแก้วป้องกันของนักเวทย์-93)(C-การพรางตัว-67)(C-ออร่าแห่งความเร่งรีบ-23)

(C-รุนระเบิด-33)(C-แก่นแท้แห่งชีวิต-22)(C-เพิ่มการเจาะ-13)(C-การฟื้นฟู-1)

(C-ลมกรด-1)]

[Equipment: (E-รองเท้าความเร็ว)(D-ความกล้าหาญของราชา)(C-แหวนเก็บของ)]