บทที่ 9: ถุงเก็บของและกระโปรงหางหงส์แขนกว้าง

บทที่ 9: ถุงเก็บของและกระโปรงหางหงส์แขนกว้าง

เย่หานตกใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากในขณะนี้เขาไร้อาวุธในมือ ประกายความคิดหนึ่งจึงวาบขึ้นมา เขาตัดสินใจยกเลิกทักษะ “กลายร่างเป็นมนุษย์” ในทันที

ฟึ่บ! แขนที่เรียวขาวราวกับรากบัวทั้งสองข้างของคู่ต่อสู้พุ่งเฉียดร่างของเขาไปเพียงนิดเดียว

ใบหญ้าบนร่างต้นของเย่หานสบโอกาสปลดปล่อยปราณกระบี่ พุ่งแทงเข้าที่ข้อมือของอีกฝ่ายหลายครั้งติดต่อกันดัง “ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ”

พร้อมกับตัวเลขสีแดง “-1” หลายตัว แถวของตัวเลขสีม่วงที่ระบุว่า “-2”, “-4” และ “-8” ก็ปรากฏขึ้นบนร่างของคู่ต่อสู้เช่นกัน

ฝ่ายหญิงสาวไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติ นางยังคงส่งแขนเรียวฟาดฟันลงมาอีกหลายครั้งจนทำให้น้ำพุขุ่นมัวไปหมด

เย่หานกำลังพุ่งแทงอย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดในร่างกาย พลังชีวิตของเขาลดฮวบอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแถวตัวเลขสีม่วง “-10” ที่ปรากฏขึ้น

“บ้าเอ๊ย! อีกฝ่ายก็มีพิษเหมือนกัน!” เย่หานนึกถึงสถานการณ์ก่อนหน้านี้แล้วอดไม่ได้ที่จะด่าตัวเองที่ประมาท

ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาทำได้เพียงสู้ตายกับอีกฝ่ายโดยไม่สนพิษที่ลามเลียร่างกาย เขาขยับเข้าหาและพุ่งแทงข้อมือของหญิงสาวต่อไปไม่หยุด

หญิงสาวรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่งและหัวเราะคิกคัก “หากเจ้าถูกพิษน้ำลายงูขององค์หญิงผู้นี้เข้าไป พลังชีวิตของเจ้าจะหมดสิ้นภายในหนึ่งชั่วตัวเลข (15 นาที) แม้สรรพคุณทางยาของศพจะลดลงไปบ้าง แต่มันก็ยังดีกว่าปล่อยให้เจ้าหนีไปได้! อ๊ะ... พลังชีวิตของฉัน พลังชีวิตของฉัน!”

ในขณะที่พูด นางสังเกตเห็นว่าพลังชีวิตของตนเองกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว จึงอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

ภายในไม่กี่อึดใจ หญิงสาวก็คืนสู่ร่างเดิมนั่นคือ งูหลามยักษ์สีน้ำเงินยาวหลายวา (ประมาณ 10 เมตร) มันดิ้นรนบนพื้นไม่กี่ครั้งก่อนจะแน่นิ่งไปในที่สุด

พลังชีวิตของเย่หานเองก็ลดลงจนถึงขีดสุด ในจังหวะที่เขากำลังจะตาย กระแสความอบอุ่นหลายสายก็พุ่งพล่านขึ้นมา ฟื้นฟูร่างกายของเขาให้กลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดในทันที

เสียงจากระบบดังกังวานขึ้น “ขอแสดงความยินดีที่คุณสังหารปิศาจอสรพิษมนตราได้สำเร็จ! คุณได้รับค่าประสบการณ์ 9,000 แต้ม และค่าชื่อเสียง 150 แต้ม!”

“ขอแสดงความยินดีที่คุณบรรลุระดับ 12! คุณมีแต้มคุณสมบัติที่สามารถจัดสรรได้ ต้องการจัดสรรในตอนนี้หรือไม่?”

เมื่อปราศจากการรบกวนของปิศาจอสรพิษมนตรา น้ำพุก็เริ่มไหลเวียนตามปกติ เย่หานยังไม่ทันได้เฉลิมฉลอง ร่างต้นหญ้าของเขาก็ถูกกระแสน้ำพัดพาไปอย่างควบคุมไม่ได้

เขาถูกซัดไปจนรู้สึกมึนงง ในที่สุดเขาก็เหลือบไปเห็นกิ่งไม้แห้งที่พาดผ่านน้ำพุตรงทางโค้ง จึงรีบยื่นใบหญ้าออกไปพันยึดไว้อย่างแน่นหนา

“แฮก... แฮก...” เย่หานสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม หลังจากพักผ่อนครู่หนึ่ง เขาก็ใช้ใบหญ้าปีนข้ามกิ่งไม้แห้งแล้วไปหยั่งรากลงบนพื้นดิน

ไม่รู้ว่าปิศาจอสรพิษมนตราจะดรอปของดีอะไรบ้างนะ? เขาคิดอย่างเสียดาย

เย่หานตรวจสอบทักษะ “กลายร่างเป็นมนุษย์” โดยสัญชาตญาณ และต้องประหลาดใจที่พบว่าเวลาในการแปลงร่างยังเหลืออยู่อีก 5 นาที ความยินดีเอ่อล้นขึ้นมาในใจ

ปรากฏว่าระยะเวลาของทักษะสามารถแยกคำนวณจากการใช้งานหลายครั้งได้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการเคลื่อนไหวในอนาคต

เขาใช้ทักษะ “กลายร่างเป็นมนุษย์” อีกครั้งโดยไม่ลังเล แล้วเดินย้อนกระแสน้ำพุขึ้นไป

ในไม่ช้า เขาก็พบกระบี่ยาวที่ทำหายไป เขาใช้กระบี่แยกชิ้นส่วนศพของปิศาจอสรพิษได้อย่างง่ายดาย

เขาเก็บของมีค่าอย่างหนังงูใส่ลงในย่าม จากนั้นจึงเริ่มค้นหาในพื้นที่ภายในของปิศาจอสรพิษ

“ฮ่าๆ...” สีหน้ายินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเย่หาน เขาดึงมือกลับมา ในมือนั้นมีวัตถุสามชิ้นที่เปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณ

ชิ้นแรกเป็นรูปทรงหยดน้ำ ขนาดใหญ่เท่าแอปเปิล มีข้อความระบุว่า: “แกนกลางสัตว์อสูรขั้นที่สอง”

ชิ้นที่สองเป็นถุงผ้าใบเล็ก ดูเหมือนจะมีพื้นที่ไม่มาก แต่มันกลับบรรจุจักรวาลไว้ภายใน มีข้อความระบุว่า: “ถุงเก็บของ สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรเท่านั้น”

ชิ้นที่สามเป็นกระโปรงผ้าโปร่งสีน้ำเงิน มีข้อความระบุว่า: “กระโปรงหางหงส์แขนกว้าง พลังป้องกัน +30 ทักษะเพิ่มเติม: ปีกหงส์เหิน”

“ปีกหงส์เหิน: ทักษะเรียกใช้ เมื่อเปิดใช้งานจะสามารถเพิ่มความเร็วได้อย่างมากและบินได้ โดยใช้พลังวิญญาณ 1 แต้มต่อวินาที”

เย่หานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เขาจุ่มสัมผัสวิญญาณลงไปในถุงเก็บของและต้องประหลาดใจที่พบว่าพื้นที่ภายในนั้นใหญ่กว่าย่ามของเขาหลายสิบเท่า เขาจึงรีบย้ายของทั้งหมดจากย่ามเก่ามาไว้ที่นี่แล้วโยนย่ามทิ้งไป

แม้ว่ากระโปรงหางหงส์แขนกว้างจะเป็นของดี แต่มันเป็นชุดสำหรับสตรี เย่หานไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเปิดระบบการประมูลแล้วลงขาย โดยตั้งค่าเป็น “ฝากขายแบบไม่ระบุตัวตน ยอมรับการหักเหรียญมังกร” และตั้งราคาเริ่มต้นที่ “200 หินวิญญาณระดับต่ำ / 200 เหรียญมังกร”

หลังจากตั้งค่าเสร็จสิ้น กระโปรงหางหงส์แขนกว้างก็กลายเป็นแสงวิญญาณและหายเข้าไปในพื้นที่ลึกลับ

ถัดมา เขาคลิกที่ทักษะ “กลืนกิน” ระบบแจ้งเตือนว่า: “โปรดยืนยันแกนกลางที่คุณต้องการกลืนกิน”

เย่หานเลือกแกนกลางสัตว์อสูรของปิศาจอสรพิษมนตรา ทันใดนั้น แสงสีเขียวนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา แสงเหล่านี้ดูราวกับมีชีวิตพุ่งเข้าทิ่มแทงไปในแกนกลางสีดำ

คลื่นพลังวิญญาณที่ยิ่งใหญ่เริ่มพลุ่งพล่านภายในร่างกาย เย่หานไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่กับความรู้สึกนี้ เขาจึงประคองสมาธิและเริ่มดูดซับมันด้วยวิชาบำเพ็ญเพียร

“หืม...” หญิงสาวคนหนึ่งกำลังสังหารปิศาจปลาแดงอยู่ริมทะเลสาบนอกเมืองหงอวี่ ทันใดนั้นสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป นางหยิบหินส่งสารออกมาจากถุงเก็บของ

นางกดหินส่งสาร แล้วเสียงใสๆ ก็ดังออกมา: “อวี่ชิง มีของดีลงประมูลอีกแล้ว! รีบไปดูเร็วเข้า!”

หญิงสาวรีบเปิดระบบการประมูลและพบว่าไอเทมที่ได้รับความนิยมสูงสุดคืออุปกรณ์ที่ชื่อว่า “กระโปรงหางหงส์แขนกว้าง” ไม่เพียงแต่รูปแบบจะงดงามมาก แต่ค่าคุณสมบัติยังดีอีกด้วย

“มันบินได้!!” หญิงสาวดีใจมากและพิมพ์ตัวเลข “500 เหรียญมังกร” ลงในช่องประมูลทันทีโดยไม่ลังเล

หลังจากส่งคำเสนอราคา หญิงสาวก็เฝ้ามองแผงนับถอยหลังอย่างประหม่าโดยไม่กล้ากะพริบตา

ทันใดนั้น ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนแผงประมูล: “ผู้เล่น ‘นายน้อยตระกูลหลิน’ ประมูลกระโปรงหางหงส์แขนกว้างที่ 700 เหรียญมังกร คุณต้องการประมูลต่อหรือไม่?”

หญิงสาวกัดฟันและพึมพำว่า “เจ้าพวกคุณหนูจำพวกใช้เงินสิ้นเปลืองคนนั้นอีกแล้ว! เขาจงใจจะตัดกำลังฉันใช่ไหม?” พูดจบ นางก็พิมพ์ตัวเลข “900 เหรียญมังกร” ลงไปอีกครั้ง

ที่อีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ ชายหนุ่มที่ถือดาบโค้งแค่นยิ้มและกล่าวว่า “ปลายฤดูร้อนที่เย็นสบายงั้นเหรอ? น่าสนใจ... นายน้อยผู้นี้จะเล่นด้วย!” เขาลงมืออีกครั้ง เพิ่มราคาเป็น 1,200 เหรียญมังกร

ผู้ติดตามที่อยู่ใกล้ๆ ถามด้วยความสงสัย “นายน้อยครับ ทำไมท่านถึงประมูลกระโปรงตัวนี้ล่ะครับ? ท่านถูกใจใครแล้วอยากให้เขามาเป็นนายน้อยหญิงหรือเปล่า?”

ชายหนุ่มยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และกล่าวว่า “นายน้อยผู้นี้จำเป็นต้องส่งกระโปรงให้ถ้าอยากได้ผู้หญิงงั้นเหรอ?”

ผู้ติดตามรีบตอบกลับ “ใช่ครับ ใช่ครับ นายน้อยช่างกล้าหาญและไม่ธรรมดาจริงๆ ถ้าข้าเป็นผู้หญิง ข้าก็คงหวั่นไหวเหมือนกัน...”

ชายหนุ่มโบกมือแล้วกล่าวว่า “ยัย ‘ปลายฤดูร้อนที่เย็นสบาย’ นั่นบังอาจมาต่อต้านนายน้อยผู้นี้เมื่อครั้งก่อน ครั้งนี้ข้าเลยอยากจะสั่งสอนนางเสียหน่อย ข้าจะไม่ยอมให้นางได้กระโปรงตัวนี้ไปง่ายๆ นางต้องรู้สึกเจ็บปวดบ้าง”

พูดจบ เขาก็ตรวจสอบแผงประมูลและต้องประหลาดใจที่พบว่ามีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นอีกหลายรายการ

“ผู้เล่น ‘ปลายฤดูร้อนที่เย็นสบาย’ ประมูลกระโปรงหางหงส์แขนกว้างที่ 1,500 เหรียญมังกร...”

“ผู้เล่น ‘จูเหยียนเสี่ยวเสี่ยวเซี่ยว’ ประมูลกระโปรงหางหงส์แขนกว้างที่ 1,600 เหรียญมังกร...”

“ผู้เล่น ‘มูน อาโรกอนท์’ ประมูลกระโปรงหางหงส์แขนกว้างที่ 1,800 เหรียญมังกร...”

นายน้อยหลินอุทานว่า “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมมีผู้หญิงโผล่มาเป็นพรวนแบบนี้...”

เขาไม่ยอมแพ้และเข้าร่วมสงครามการประมูลด้วยเช่นกัน และทั้งกลุ่มก็สู้ราคากันอย่างสนุกสนาน

ครู่ต่อมา เย่หานซึ่งอยู่บนไหล่เขาได้ผ่อนลมหายใจยาวและลืมตาขึ้น

หลังจากผ่านไปเกือบชั่วโมง ในที่สุดคลื่นพลังวิญญาณก็ถูกเขาสยบได้อย่างสมบูรณ์ พลังนั้นไหลเวียนไปตามวิชาบำเพ็ญเพียร 'กินลมชมน้ำค้าง' ภายในร่างกาย ช่วยหล่อเลี้ยงรูปกายของเขา

เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น “ขอแสดงความยินดีที่คุณกลืนกินแกนกลางขั้นที่สองได้สำเร็จ ค่าร่างกายเพิ่มขึ้น 8 แต้ม, ค่าความทนทานเพิ่มขึ้น 7 แต้ม, ค่าพละกำลังเพิ่มขึ้น 6 แต้ม, ค่าความว่องไวเพิ่มขึ้น 8 แต้ม และค่าพลังวิญญาณเพิ่มขึ้น 9 แต้ม”

“คุณสยบพิษงูได้สำเร็จ พิษพฤกษาได้วิวัฒนาการเป็นพิษระดับกลาง ผลของพิษระดับกลาง: ความเสียหายพื้นฐานเพิ่มจาก 2 แต้มเป็น 3 แต้ม, จำนวนชั้นสูงสุดที่สะสมได้เพิ่มจาก 10 ชั้นเป็น 15 ชั้น, เพิ่มผลอัมพาต พิษสามารถทำให้คู่ต่อสู้สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวเป็นเวลา 5 วินาที”

เย่หานดีใจเป็นอย่างยิ่ง การเพิ่มแต้มคุณสมบัตินั้นดีแน่นอน แต่การวิวัฒนาการของพิษนั้นสำคัญยิ่งกว่า แม้ว่าความเสียหายพื้นฐานจะเพิ่มขึ้นเพียง 1 แต้ม แต่เมื่อสะสมครบ 15 ชั้น ความเสียหายที่เกิดขึ้นก็นับว่าเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน

เย่หานปิดแผงควบคุมลงด้วยความยินดี เขานึกถึงการประมูลขึ้นมาได้จึงเปิดระบบการประมูลดู