ตอนที่ 34 : การลอบโจมตี, ผู้บุกรุกแดนเหนืออันไกลโพ้น

ตอนที่ 34 : การลอบโจมตี, ผู้บุกรุกแดนเหนืออันไกลโพ้น

ซากปรักหักพังเมืองเทียนหยาน

จักรพรรดินีหิมะมองดูฉากราวกับนรกขุมเบื้องล่าง ถอนหายใจอย่างหมดหนทาง จากนั้นร่างของนางก็วูบไหว บินมุ่งหน้าไปยังแดนเหนืออันไกลโพ้น

นางเลือกที่จะจากไปในจังหวะที่เกาะเริ่มจมลงพอดี

แต่ก่อนที่นางจะเดินทางไปได้ไกลนัก ระลอกคลื่นมิติก็พลันปรากฏขึ้นในพื้นที่โดยรอบ

"ใครกัน!" จักรพรรดินีหิมะตวาดเสียงกร้าว มือขวาของนางพลิกกลับเพื่อคว้าดาบยาวสีฟ้าประกายน้ำแข็งเอาไว้

"สมกับที่เป็นผู้ปกครองแห่งแดนเหนืออันไกลโพ้น ความแข็งแกร่งของเจ้านั้นทรงพลังมากจริงๆ"

รอยแยกมิติปรากฏขึ้นเบื้องหน้าจักรพรรดินีหิมะอย่างกะทันหัน และร่างสามร่างก็ก้าวออกมา

เมื่อมองดูชายผมสีฟ้าที่เป็นผู้นำ จักรพรรดินีหิมะก็ขมวดคิ้วแน่นขึ้น "พวกเจ้าเป็นใคร?"

จักรพรรดินีหิมะมองทะลุระดับการฝึกฝนของคนทั้งสามตรงหน้าได้ในพริบตา : สุดยอดพรหมยุทธ์ระดับ 98 สองคน และพรหมยุทธ์ขีดสุดระดับ 99 หนึ่งคน

ชายผมสีฟ้ายิ้ม "อนุญาตให้ข้าแนะนำตัว ข้ามีนามว่า เฉินหลง ผู้นำตระกูลเทพสมุทรคนปัจจุบัน และมหาปุโรหิตภายใต้ท่านเทพสมุทร"

ชายทางซ้ายและขวาของเขาก็ก้าวออกมาข้างหน้าเช่นกัน "ผู้พิทักษ์เสาศักดิ์สิทธิ์ม้าน้ำ พรหมยุทธ์ม้าน้ำ"

"ผู้พิทักษ์เสาศักดิ์สิทธิ์หอกสมุทร พรหมยุทธ์หอกสมุทร"

เมื่อมองดูคนทั้งสามตรงหน้า จักรพรรดินีหิมะก็แค่นหัวเราะ "ข้าได้ยินมาว่าระดับน้ำของเกาะเทพสมุทรสูงขึ้นทุกปี และก็อีกไม่นานแล้วที่มันจะจมลงอย่างสมบูรณ์ แทนที่จะรีบไปหาที่ตั้งมั่นแห่งใหม่ในอนาคต พวกเจ้ากลับมาขวางทางข้าที่นี่ นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน?"

คำพูดของจักรพรรดินีหิมะทำให้สีหน้าของคนทั้งสามมืดมนลงทันที

นับตั้งแต่การเคลื่อนตัวอย่างรุนแรงของแผ่นเปลือกโลกของดาวโต้วหลัวเมื่อหลายพันปีก่อน ไม่เพียงแต่ทวีปโต้วหลัวจะพุ่งชนกับทวีปสุริยันจันทราเท่านั้น แต่ผืนดินที่เป็นรากฐานของเกาะเทพสมุทรก็ได้รับผลกระทบ และเริ่มจมลงอย่างช้าๆ ด้วยเช่นกัน

ตามแนวโน้มนี้ ในเวลาเพียงหนึ่งพันปี เกาะเทพสมุทรก็จะไม่มีอยู่อีกต่อไป

"ฮึ่ม! ท่านมหาปุโรหิต จะไปเปลืองน้ำลายพูดกับนางทำไม?" พรหมยุทธ์ม้าน้ำทางซ้ายปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของเขาออกมาโดยตรง

สีเหลืองสองวง สีม่วงสองวง และสีดำห้าวง... วงแหวนวิญญาณเก้าวงปรากฏขึ้นที่เท้าของเขา และภาพลวงตาของม้าน้ำก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา

บนเกาะเทพสมุทรในปัจจุบัน นอกเหนือจากตระกูลเฉินที่กลายมาเป็นสายเลือดนักบวชแล้ว ผู้พิทักษ์เสาศักดิ์สิทธิ์อีกเจ็ดต้นที่เหลือก็ตั้งตระกูลของตนเองขึ้นมาเช่นกัน ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละรุ่น จะได้รับสืบทอดชื่อของพรหมยุทธ์เสาศักดิ์สิทธิ์

แม้ว่าสถานที่ทดสอบเทพของเกาะเทพสมุทรจะหายไปแล้ว แต่ถังซานก็ประทานดินแดนวงแหวนวิญญาณที่เทพเจ้าประทานให้แก่พวกเขา เช่นเดียวกับสำนักเฮ่าเทียน พวกเขายังคงสามารถรับวงแหวนวิญญาณที่เทพเจ้าประทานให้ และเพิ่มอายุของวงแหวนวิญญาณของพวกเขาได้ แม้ว่าข้อจำกัดด้านพรสวรรค์จะเข้มงวดอย่างยิ่งก็ตาม

เฉินหลงมองจักรพรรดินีหิมะอย่างเย็นชา "จักรพรรดินีหิมะ พวกเรามาที่นี่ภายใต้คำสั่งของท่านเทพสมุทร เพื่อสั่งสอนบทเรียนให้กับพวกเจ้าแห่งแดนเหนืออันไกลโพ้น เพื่อให้เจ้าเข้าใจว่า สิ่งใดและบุคคลใดที่เจ้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะไปแตะต้อง!"

พูดจบ ก็เป็นพรหมยุทธ์หอกสมุทรผู้เงียบขรึมที่พุ่งเข้าใส่จักรพรรดินีหิมะก่อนเป็นคนแรก การกำหนดค่าวงแหวนวิญญาณของเขาก็เป็นสีเหลืองสองวง สีม่วงสองวง และสีดำห้าวงเช่นกัน วงแหวนวิญญาณวงที่สามและสี่ของเขาสว่างขึ้นขณะที่เขาพุ่งเข้าไป และหอกสีทองในมือของเขาก็แยกออกเป็นห้าเล่ม แทงเข้าใส่จักรพรรดินีหิมะอย่างดุดัน

"ช่างเขลาเสียจริง!" จักรพรรดินีหิมะแค่นเสียงเย็นชา และซัดฝ่ามือออกไป รอยประทับฝ่ามือสีขาวขนาดมหึมาเข้าปะทะกับพรหมยุทธ์หอกสมุทร

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังของการโจมตี สีหน้าของพรหมยุทธ์หอกสมุทรก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง โดยไม่ต้องให้เขาเอ่ยปาก พรหมยุทธ์ม้าน้ำก็มายืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาแล้ว

วงแหวนวิญญาณวงที่แปดของพวกเขาสว่างขึ้นพร้อมกัน ทรงกลมสีดำควบแน่นขึ้นที่ปลายหอกสีทองของพรหมยุทธ์หอกสมุทร

ทักษะวิญญาณที่แปด : หอกกลืนกิน

เบื้องหลังพรหมยุทธ์ม้าน้ำ ภาพลวงตาท่อนแขนสองข้างก็ปรากฏขึ้น

ทักษะวิญญาณที่แปด : หมัดเกลียวคลื่นคลุ้มคลั่ง

การโจมตีทั้งสามปะทะกันและสลายไป หลังจากที่การโจมตีอันตรธานหายไป ทั้งสองคนก็เซถอยหลังไปหลายก้าว

จักรพรรดินีหิมะยังคงสงบนิ่งและเยือกเย็น "ใครให้ความมั่นใจแก่พวกเจ้ามาขวางทางข้ากัน!"

จักรพรรดิผู้ชั่วร้าย จักรพรรดินีหิมะ และตี้เทียน สามารถครองตำแหน่งสามมหาจักรพรรดิได้ ก็เพราะพวกเขาเป็นตัวแทนของจุดสูงสุดของโลกอย่างแท้จริง

ตลอดหนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่าไม่มีพรหมยุทธ์ขีดสุดคนใดเคยพยายามท้าทายผู้เชี่ยวชาญสัตว์วิญญาณทั้งสามนี้ แต่ผลลัพธ์ก็มักจะเหมือนเดิมเสมอ : พวกเขาทุกคนล้วนต้องตาย

อย่างที่เทพอัคคีได้กล่าวไว้ สัตว์ร้ายอายุแปดแสนปีในยุคโบราณนั้น มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับเทพขั้นที่ 3 อย่างแท้จริง

"จักรพรรดินีหิมะ เจ้านั้นทรงพลังมากจริงๆ และพวกเราก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า" เฉินหลงก้าวออกมาข้างหน้า "แต่พวกเราไม่ได้มาที่นี่เพื่อเอาชนะเจ้า พวกเรามาที่นี่เพื่อถ่วงเวลาเจ้าต่างหาก!"

พูดจบ ภาพลวงตาของชายผู้เย็นชาก็ลอยขึ้นเบื้องหลังเขา และวงแหวนวิญญาณเก้าวง... สีดำแปดวงและสีแดงหนึ่งวง... ก็ปรากฏขึ้นที่เท้าของเขา ในเวลาเดียวกัน ตรีศูลสีทองก็ค่อยๆ ควบแน่นขึ้นในมือของเขา

เมื่อตรีศูลนั้นปรากฏขึ้น จักรพรรดินีหิมะก็รู้สึกราวกับว่านางได้ยินเสียงโห่ร้องของมหาสมุทร และความสั่นสะท้านอันเป็นอันตรายถึงชีวิตก็พลุ่งพล่านขึ้นในใจของนาง

ตรีศูลเทพสมุทร  ของจำลอง!

เทพสมุทรถังซานผู้นั้นช่างโหดเหี้ยมจริงๆ! เขาถึงขั้นอัดฉีดร่องรอยพลังที่แท้จริงของตรีศูลเทพสมุทรลงในมือของเฉินหลงเลยทีเดียว

"ข้าจะบอกอะไรให้เจ้าฟังก็แล้วกัน จักรพรรดินีหิมะ : ตระกูลของเรามีรุ่นเยาว์ผู้มีพรสวรรค์คนหนึ่ง ซึ่งความแข็งแกร่งของเขาได้บรรลุถึงระดับ 89 แล้ว เขาขาดวงแหวนวิญญาณวงที่เก้าไป และเขาก็รู้สึกว่าราชามีขั้วโลก หนึ่งในสามราชันย์แห่งแดนเหนืออันไกลโพ้นนั้น เหมาะสมมากทีเดียว" เฉินหลงกวัดแกว่งตรีศูลสีทองในมือ สัมผัสได้ถึงความมั่นใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขาถึงขั้นรู้สึกว่าเขาอาจจะสามารถสังหารจักรพรรดิแห่งแดนเหนือที่อยู่ตรงหน้าเขาลงที่นี่ได้เลยด้วยซ้ำ!

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณของจักรพรรดินีหิมะได้ แต่หากเขาสามารถดูดซับกระดูกวิญญาณอายุแปดแสนเก้าหมื่นปีได้ ความแข็งแกร่งของเขาจะพัฒนาขึ้นไปถึงระดับไหนกันล่ะ?

สีหน้าของเฉินหลงดูบ้าคลั่ง แต่เมื่อเขามองไปที่จักรพรรดินีหิมะ เขากลับเห็นเพียงความเย้ยหยันในสีหน้าของนางเท่านั้น

ลางสังหรณ์ถึงลางร้ายพลันบังเกิดขึ้น

วินาทีต่อมา รอยแยกมิติก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในพื้นที่ที่เคยถูกล็อกเอาไว้ จักรพรรดินีหิมะเอนตัวไปข้างหลังและร่วงหล่นลงไปในรอยแยกนั้นโดยตรง

ก่อนที่ทั้งสามคนจะทันได้ตั้งตัว กลิ่นอายของจักรพรรดินีหิมะก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยอย่างสมบูรณ์

...

แดนเหนืออันไกลโพ้น เขตแกนกลาง

ในถ้ำใต้ดินขนาดมหึมา ราชามีขั้วโลกกำลังมองดูหน้าจอเบื้องหน้าเขาด้วยความตื่นเต้น

หากมีวิญญาจารย์เผ่าพันธุ์มนุษย์คนใดมาปรากฏตัวที่นี่ พวกเขาจะต้องอ้าปากค้างอย่างแน่นอน

เบื้องหน้าราชามีขั้วโลก คือหน้าจอแสดงผลโลหะขนาดใหญ่ ภาพบนหน้าจอถูกแบ่งออกเป็นบล็อกหลายร้อยบล็อกอย่างหนาแน่น ซึ่งแต่ละบล็อกสอดคล้องกับการเคลื่อนไหวแบบเรียลไทม์ของแดนเหนืออันไกลโพ้น

พื้นที่ในถ้ำนั้นกว้างขวางเกินจินตนาการ ผนังหินทั้งสองด้านถูกขัดจนเรียบเนียน และแผงควบคุมโลหะที่เปล่งแสงเย็นยะเยือกก็ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ

ที่หน้าแผงควบคุมแต่ละแผง มีภูตสาวหิมะน้ำแข็งกำลังปรับแต่งข้อมูล พวกนางกดปุ่มบนแผงควบคุม และลุกขึ้นยืนเป็นระยะๆ เพื่อรายงานต่อราชามีขั้วโลก

"รายงาน! เป้าหมายได้ข้ามหุบเขาลมพัดไกล และเข้าสู่ที่ราบสูงหิมะเหน็บหนาวแล้ว!"

"รายงาน! สแกนพลังงานเสร็จสิ้น ยืนยันจำนวนเป้าหมายและระดับการฝึกฝน : รวมสิบเจ็ดคน พรหมยุทธ์ขีดสุดระดับ 99 หนึ่งคน, สุดยอดพรหมยุทธ์ระดับ 98 สามคน, สุดยอดพรหมยุทธ์ระดับ 97 สองคน, ราชทินนามพรหมยุทธ์ทั่วไปสิบคน, และวิญญาณพรหมยุทธ์ระดับ 89 หนึ่งคน!"

"รายงาน! กระสุนปืนใหญ่อุปกรณ์วิญญาณแบบติดตั้งอยู่กับที่ระดับ 8 'พายุเยือกแข็ง' หกลูก ชาร์จพลังงานเต็มเปี่ยมแล้ว! กระสุนปืนใหญ่อุปกรณ์วิญญาณแบบติดตั้งอยู่กับที่ระดับ 7 'หัวใจน้ำแข็งนภา' สิบสองลูก ประจำตำแหน่งแล้ว!"

ราชามีขั้วโลกตบโต๊ะอย่างห้าวหาญ "ยิงได้!"