บทที่ 12: รางวัลอันล้ำค่า

ทวีปเสินอู่นั้นกว้างใหญ่ไพศาล และพื้นที่ของโรงเรียนก็กว้างขวางมากเช่นกัน หลังจากเดินมาเต็มๆ 10 นาที ในที่สุดหยางฟ่านและซุนเสี่ยวก็มาถึงหน้าประตูห้องเรียนของห้องห้า

เมื่อยืนอยู่หน้าประตูห้องเรียน พวกเขามองเข้าไปข้างในและเห็นเพื่อนร่วมชั้นราว 20 กว่าคนนั่งกระจายกันอยู่ในห้อง

นักเรียนส่วนใหญ่กำลังถกเถียงกันอย่างออกรสเกี่ยวกับการพัฒนาโลกโดเมนพระเจ้าของตนในช่วงเดือนที่ผ่านมา พร้อมทั้งแลกเปลี่ยนประสบการณ์และข้อมูลเชิงลึก

มีเพียงนักเรียนคนเดียวที่นั่งเงียบอยู่ตรงมุมห้อง สีหน้าของเขาเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ราวกับกำลังเผชิญกับปัญหาที่แก้ไม่ตกและไม่สามารถตัดสินใจได้

ทว่าหยางฟ่านไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ เขาและซุนเสี่ยวเดินเข้าไปในห้องเรียนด้วยกันและนั่งประจำที่ของตน

ไม่นานนัก นักเรียนทุกคนในชั้นก็ทยอยกันมาจนครบ เมื่อใกล้ถึงเวลาเรียน ประตูมิติก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า และครูประจำชั้นหลิวอู่ในชุดสูทก็ก้าวออกมาจากที่นั่น

"นักเรียนทั้งหลาย ครูเชื่อว่าพวกเธอทุกคนคงได้ยินมาบ้างแล้วว่ากฎสำหรับการประเมินจัดชั้นเรียนในปีนี้จะเปลี่ยนไป หลังจากการประเมินรอบแรก นักเรียนที่อยู่ใน 100 อันดับแรกจะถูกคัดเลือกให้เข้ารับการประเมินรอบที่ 2 หลังจากการประเมินรอบที่ 2 จะมี 50 คนที่ถูกคัดเลือกเพื่อเข้าไปอยู่ในห้องหัวกะทิ"

"นอกจากนี้ ความยากของการประเมินในปีนี้จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ในระหว่างการประเมิน ทุกคนจะต้องทำตามความสามารถของตนเอง ในการประเมินครั้งก่อน รุ่นพี่ของพวกเธอหลายคนดึงดันฝืนตัวเองจนเกินกำลัง ส่งผลให้สูญเสียอย่างหนัก และการพัฒนาโลกโดเมนพระเจ้าของพวกเขาก็หยุดชะงักไปหลายเดือนเพราะเหตุนั้น"

น้ำเสียงของครูประจำชั้นหลิวอู่ในตอนนี้จริงจังเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าการได้เข้าห้องหัวกะทิจะทำให้ได้รับทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์มากขึ้น

แต่ความยากก็สูงมากเช่นกัน ต้องรู้ไว้ว่านักเรียนชั้นปีที่ 2 ของโรงเรียนมัธยมปลายอันดับหนึ่งมีถึง 100 ห้อง ห้องละ 30 คน รวมแล้วมีผู้เข้าร่วมการประเมินถึง 3,000 คน โอกาสที่จะได้เข้าห้องหัวกะทิมีเพียง 1 ใน 60 เท่านั้น ซึ่งถือว่ายากลำบากอย่างยิ่ง

ในปีที่ผ่านมา หลายคนยอมผลาญคะแนนศรัทธาที่สะสมมาจำนวนมหาศาลเพื่อที่จะได้เข้าห้องหัวกะทิ ส่งผลให้ชนเผ่าในความดูแลของพวกเขาต้องล้มตายเป็นจำนวนมาก

และพวกเขาก็ยังไม่ได้เข้าห้องหัวกะทิอยู่ดี ต้องใช้เวลาอีกหลายเดือนกว่าจะฟื้นตัวกลับมาได้ และเมื่อถูกทิ้งห่างแล้ว พวกเขาก็จะรั้งท้ายอยู่ร่ำไป เมื่อขึ้นปี 3 ในขณะที่คนอื่นๆ เก็บเกี่ยวผลประโยชน์อย่างเป็นกอบเป็นกำจากโลกโดเมนพระเจ้าในเครือ ความแข็งแกร่งของนักเรียนเหล่านี้ก็เพิ่งจะฟื้นตัวเท่านั้น

หลังจากกล่าวจบ สีหน้าของครูประจำชั้นหลิวอู่ก็เผยให้เห็นรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง เขาเอ่ยว่า "แน่นอนว่า เมื่อความยากเพิ่มขึ้น รางวัลก็ย่อมล้ำค่ากว่าการประเมินในปีก่อนๆ มากเช่นกัน"

"ว้าว ครูครับ รางวัลคืออะไรเหรอครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซุนเสี่ยวและหลิวซิงผู้ร่าเริงก็ตาเป็นประกายและโพล่งถามออกมาพร้อมกัน

ไม่ใช่แค่ซุนเสี่ยวและหลิวซิงเท่านั้น เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ รวมถึงหยางฟ่านต่างก็มีสีหน้าคาดหวัง รูปลักษณ์ของหลิวอู่อาจดูเหมือนชายวัยกลางคน แต่แท้จริงแล้วเขามีอายุมากกว่า 1,000 ปี และยังเป็นถึงเทพชั้นกลาง การที่เขาเอ่ยปากว่าเป็น 'รางวัลอันล้ำค่า' ย่อมแปลว่ามันจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เมื่อมองดูนักเรียนที่กำลังตื่นเต้น หลิวอู่ก็คลี่ยิ้ม เขาโบกมือเบาๆ ตัวอักษรหลายบรรทัดก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากแสงสีทองเรืองรองในความว่างเปล่า

รางวัลการประเมินจัดชั้นเรียนช่วงสิ้นเดือน:

อันดับที่ 1: การ์ดความเป็นเทพ 3 ใบ, การ์ดขยายโดเมนพระเจ้าระดับสองดาว 1 ใบ, การ์ดเผ่าพันธุ์โดเมนพระเจ้าระดับสองดาว 1 ใบ, การ์ดแพร่พันธุ์โดเมนพระเจ้าระดับสองดาว 1 ใบ

อันดับที่ 2: การ์ดความเป็นเทพ 2 ใบ, การ์ดขยายโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ, การ์ดเหมืองเหล็กโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ, การ์ดเผ่าพันธุ์โดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ

อันดับที่ 3: การ์ดความเป็นเทพ 1 ใบ, การ์ดขยายโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ, การ์ดเหมืองเหล็กโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ

อันดับที่ 4 ถึง 10: การ์ดขยายโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ, การ์ดเหมืองเหล็กโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ

อันดับที่ 11 ถึง 100: การ์ดขยายโดเมนพระเจ้าระดับหนึ่งดาว 1 ใบ

"มีแค่ 100 อันดับแรกเท่านั้นที่ได้รางวัลเหรอ ฉันหมดหวังแล้วล่ะ"

"รางวัลอันดับหนึ่งนี่ล้ำค่าจริงๆ มีแม้กระทั่งการ์ดโดเมนพระเจ้าระดับสองดาว ถ้าฉันได้การ์ดโดเมนพระเจ้าระดับสองดาวมาสักใบนะ การใช้การ์ดระดับสองดาวทุกๆ 2 เดือนมันคุ้มกว่าใช้การ์ดระดับหนึ่งดาวตั้งเยอะ"

"เลิกฝันไปเถอะ ด้วยความแข็งแกร่งของนาย นายจะติด 1 ใน 2 ได้หรือไง แล้วการ์ดโดเมนพระเจ้าระดับสองดาวมันจะไปเทียบอะไรได้กับการ์ดความเป็นเทพ การ์ดความเป็นเทพ 1 ใบ มีค่าเท่ากับพลังศักดิ์สิทธิ์ 100 หน่วย ซึ่งเท่ากับคะแนนศรัทธา 10,000 ล้านคะแนนเลยนะ! ต้องใช้เวลาตั้งปีสองปีในการควบแน่นเชียวนะ!"

"นั่นใช่เรื่องสำคัญที่ไหนกันล่ะ อันดับต้นๆ ฉันไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝันหรอก แต่ 1 ใน 100 ยังพอเป็นไปได้ และนั่นคือการ์ดขยายโดเมนพระเจ้าเลยนะ ซึ่งมีค่ามากกว่าการ์ดทรัพยากรอื่นๆ เป็นไหนๆ"

เมื่อเห็นรายการรางวัลอันล้ำค่า นักเรียนที่แข็งแกร่งอย่างหลิวซิงและซุนเสี่ยวต่างก็เผยสีหน้าตื่นเต้น

ในอดีต ไม่เคยมีเรื่องดีๆ แบบนี้มาก่อน โดยพื้นฐานแล้วมีเพียง 10 อันดับแรกเท่านั้นที่จะได้รับรางวัล และรางวัลก็ยังน้อยกว่าครั้งนี้มาก ที่สำคัญคือไม่มีการ์ดความเป็นเทพเลยด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกัน นักเรียนที่ค่อนข้างอ่อนแอบางคนกลับมีสีหน้าหดหู่และเอาแต่นั่งเงียบ เกิดเป็นภาพความขัดแย้งที่ชัดเจนระหว่างคนสองกลุ่ม

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ครูประจำชั้นหลิวอู่ก็ขมวดคิ้ว เขาอดไม่ได้ที่จะดุด่าว่า "อะไรกัน ทำไมพวกเธอถึงได้หดหู่กันขนาดนี้ ถ้าครั้งนี้ไม่สำเร็จ ก็ยังมีครั้งหน้า โลกโดเมนพระเจ้ามีโอกาสรออยู่ตั้งมากมายนับไม่ถ้วน ตราบใดที่พวกเธอพัฒนาโลกโดเมนพระเจ้าของตนเองให้ดี แม้ว่าตอนนี้จะตามหลังไปก้าวหนึ่ง แต่พวกเธอก็สามารถไล่ตามให้ทันในภายหลังได้ พวกเธอได้ยินตัวอย่างทำนองนี้มายังไม่พออีกหรือไง"

เมื่อได้ยินคำตำหนิของครูประจำชั้น นักเรียนที่กำลังหดหู่ก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

ใช่แล้ว มีโอกาสมากมายนับไม่ถ้วนในโลกโดเมนพระเจ้า พวกเขาได้ยินเรื่องนี้มานับครั้งไม่ถ้วน

โลกโดเมนพระเจ้าเริ่มต้นของบางคนมีขนาดเพียงสิบกว่าตารางกิโลเมตร และระดับพลังงานโดเมนพระเจ้าก็ถึงแค่ระดับพลังปราณเริ่มต้นเท่านั้น

ทว่าผ่านการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การบุกยึดโลกต่างๆ เพื่อแย่งชิงทรัพยากร และในที่สุด หลังจากผสานรวมแก่นแท้แห่งโลกซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลังงานโดเมนพระเจ้าของพวกเขาก็พุ่งทะยานสู่ระดับพลังวิญญาณขั้นสูงโดยตรง และบัดนี้พวกเขาก็กลายเป็นเทพชั้นกลางไปแล้ว

นอกจากนี้ยังมีผู้ที่โลกโดเมนพระเจ้าเริ่มต้นมีขนาดกว้างกว่า 20 กิโลเมตร โดยมีพลังงานโดเมนพระเจ้าอยู่ที่ระดับพลังจิตวิญญาณเริ่มต้น

หลังจากพัฒนามา 10,000 ปี ในขั้นแรกพวกเขาใช้ทรัพยากรและสมบัติที่สะสมมาไปซื้อแก่นแท้แห่งโลกพลังจิตวิญญาณระดับกลางและระดับสูง ยกระดับพลังงานโดเมนพระเจ้าของตนให้กลายเป็นพลังเวทขั้นสูง

จากนั้น พวกเขาก็ใช้ความแข็งแกร่งของโลกทั้งใบไปทำลายล้างโลกต่างๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งแก่นแท้แห่งโลกแหวนดารา และหลังจากได้รับแก่นแท้แห่งโลกแหวนดารามา ความแข็งแกร่งของชนเผ่าในความดูแลของโลกโดเมนพระเจ้าก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ตามมาด้วยการบุกยึดโลกต่างๆ อย่างไม่หยุดหย่อน

สุดท้าย ด้วยความบังเอิญ พวกเขาได้รับแก่นแท้แห่งโลกปราณมารมาจากซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง ซึ่งยกระดับพลังงานโดเมนพระเจ้าของตนขึ้นสู่ระดับสูงสุดโดยตรง และบัดนี้ บุคคลในตำนานผู้นี้ก็เป็น 1 ใน 6 มหาเทพแห่งทวีปเสินอู่

เมื่อหวนนึกถึงประสบการณ์อันเป็นตำนานของบุคคลเหล่านี้ นักเรียนก็สลัดสีหน้าหดหู่ทิ้งไป และกลับมามีพละกำลังแห่งความเยาว์วัยตามที่ควรจะเป็นอีกครั้ง

ในระหว่างนั้น หยางฟ่านสังเกตเห็นว่าอู๋ฉวงที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องยังคงนิ่งเงียบ สีหน้าของเขาเรียบเฉยเหมือนเดิม ราวกับว่าเขาไม่ได้สนใจสิ่งใดเป็นพิเศษ เมื่อนำมารวมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและลังเลใจก่อนหน้านี้ เป็นไปได้ไหมว่า...

"หยางฟ่าน ฉันมีข้อมูลของคนที่อาจจะติด 1 ใน 100 ของการประเมินเดือนนี้ นายอยากดูไหม"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านข้าง ขัดจังหวะความคิดของหยางฟ่านโดยตรง ปรากฏว่าเป็นซุนเสี่ยว เพื่อนร่วมโต๊ะของเขาที่ทนความเหงาไม่ไหว และอดไม่ได้ที่จะนำข่าวซุบซิบที่ได้มาไปอวดหยางฟ่านอีกครั้ง

เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของซุนเสี่ยว หยางฟ่านจึงเอ่ยถามด้วยความสนใจเล็กน้อย "นายไปเอาข้อมูลนี้มาจากไหน เชื่อถือได้แน่เหรอ"

"หลังจากเปิดโลกโดเมนพระเจ้า ก็มีบางคนในโรงเรียนที่เชี่ยวชาญด้านการรวบรวมและขายข้อมูลพวกนี้ นายไม่เคยเข้าไปดูฟอรั่มของโรงเรียนในแหวนดาราเลยใช่ไหมล่ะ ฉันซื้อข้อมูลนี้มาเมื่อไม่กี่วันก่อนผ่านฟอรั่มโรงเรียนในราคา 10,000 คะแนนศรัทธา เอ้านี่ ดูสิ มีข้อมูลของนายกับฉันด้วยนะ"

ซุนเสี่ยวที่ได้ยินดังนั้นก็เผยสีหน้าจนใจ เขาดึงหนังสือเล่มบางออกมาจากแหวนดาราของตนและวางมันลงตรงหน้าหยางฟ่าน เขารู้ดีว่าหยางฟ่านไม่สนใจเรื่องซุบซิบนินทาและแทบจะไม่เคยเข้าฟอรั่มโรงเรียนเลย ก่อนที่โลกโดเมนพระเจ้าจะเปิด เขาก็เอาแต่ขลุกอยู่ในห้องสมุดของโรงเรียน หลังจากที่เปิดแล้ว เขาก็พุ่งตรงเข้าไปในโลกโดเมนพระเจ้าของตนและไม่ออกมาอีกเลย

เมื่อเปิดหนังสือออก ข้อมูลของบุคคลบางส่วนก็ปรากฏขึ้น ซึ่งสร้างความกดดันให้หยางฟ่านอยู่บ้าง

ไม่มีใครที่ถูกบันทึกไว้ในนั้นที่อ่อนแอเลยแม้แต่คนเดียว ขนาดพื้นที่โลกโดเมนพระเจ้าขั้นต่ำคือ 35 ตารางกิโลเมตร คนที่มีพื้นที่โลกโดเมนพระเจ้าต่ำกว่า 35 ตารางกิโลเมตรก็ล้วนมีข้อได้เปรียบเป็นของตนเอง เช่น ชนเผ่าแมงมุมของหลิวซิง