บทที่ 30 ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

ทว่าทันทีที่มิเลียนพูดจบ ซีลินก็ชูคทามือใหม่ขึ้นและร่ายเวทอัสนีฟาดฟันออกไปแล้ว!

แม้ว่าเวทอัสนีฟาดฟันจะเป็นเพียงทักษะระดับสอง ซึ่งไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับลิงเพลิงนรกอเวจีระดับสามมากนัก แต่มันก็มากพอที่จะทำให้มันชะงักติดสถานะอัมพาตไปได้ประมาณหนึ่งวินาที

ในจังหวะนั้นเอง รีเบคก้าก็กระโจนลงจากหลังม้าศึก!

นางเหยียบลงบนขอนไม้ใกล้ๆ แล้วพุ่งทะยานร่างกลายเป็นสายฟ้าสีม่วงฟาดผ่านไปในทันที!

ประกายแสงอัสนี!

รีเบคก้างัดเอาทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของนางออกมาใช้ตั้งแต่เริ่ม บั่นคอลิงเพลิงนรกอเวจีขาดสะบั้นด้วยการโจมตีเพียงดาบเดียว

เมื่อเห็นภาพนั้น เอเดรียนและสาวๆ คนอื่นก็อดไม่ได้ที่จะหน้าถอดสี

ต้องเข้าใจก่อนว่า เมื่อนักรบระดับสามทั่วไปต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับสามตามลำพัง โอกาสชนะนั้นถือว่าเอาแน่เอานอนไม่ได้เลย

ทว่ารีเบคก้ากลับสามารถสังหารลิงเพลิงนรกอเวจีระดับสามได้ในพริบตาด้วยดาบเดียว ความแข็งแกร่งของนางในตอนนี้น่าจะดูโอเวอร์ยิ่งกว่านักรบระดับสี่บางคนเสียอีก!

หลังจากซีลินโยนซากลิงเพลิงนรกอเวจีเข้าไปในช่องเก็บของ เขาก็ขึ้นควบม้าแล้วบอกกับสาวๆ ว่า

"เดินทางกันต่อเถอะ"

แม้จะมีสัตว์อสูรระดับสามป้วนเปี้ยนอยู่รอบนอกของหุบเขาอัลบ้าง แต่มันก็ค่อนข้างพบเห็นได้ยาก

ซีลินก็ไม่ได้วางแผนที่จะพาสาวๆ บุกเข้าไปลึกถึงใจกลางหุบเขาอัลอยู่แล้ว เพราะเขาได้ยินมาว่าในส่วนลึกของหุบเขาอัลนั้น สัตว์อสูรระดับสามมีให้เห็นอยู่ทั่วไปหมด ส่วนสัตว์อสูรระดับสี่ก็มีเยอะเยี่ยงหมาข้างถนน!

หากโชคร้าย พวกเขาอาจจะไปเจอเข้ากับสัตว์อสูรระดับห้า หรือแม้กระทั่งระดับหกก็เป็นได้

สัตว์อสูรระดับนั้นยังถือว่าตึงมือเกินไปสำหรับซีลินและพรรคพวก ดังนั้นซีลินจึงพาสาวๆ ออกค้นหาแค่บริเวณรอบนอกของหุบเขาอัลเท่านั้น

หากหาไม่เจอจริงๆ เขาก็คงต้องทำใจยอมรับว่าเขากับทาสระดับมหากาพย์คนนั้นคงไม่มีวาสนาต่อกัน

แม้จะวางแผนเผื่อใจไว้แล้ว แต่เมื่อดวงอาทิตย์ตกดินและพวกเขาก็ยังคงไร้วี่แววของทาสระดับมหากาพย์ ซีลินก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าผิดหวังออกมา

เมื่อสบเข้ากับสายตาที่เป็นกังวลของรีเบคก้าและสาวๆ ซีลินก็ฝืนยิ้มแล้วกล่าวว่า

"ไม่เป็นไรหรอก เราไปหาที่ตั้งแคมป์ทำมื้อเย็นกันก่อนเถอะ! คืนนี้ทุกคนพักผ่อนกันให้เต็มที่ พรุ่งนี้กลางคืนค่อยไปสำรวจเมืองเบ็คเก็ตกับฉัน!"

"รับทราบเจ้าค่ะ นายท่าน!"

ด้วยประสบการณ์การเอาชีวิตรอดในป่าอันโชกโชนของรีเบคก้า ไม่นานนักพวกเขาก็เจอแหล่งน้ำ

ก่อไฟ ต้มน้ำ ย่างเนื้อ... สาวๆ แบ่งหน้าที่ช่วยกันทำงานอย่างขะมักเขม้น ในขณะที่ซีลินนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างกองไฟ

ตระกูลดิอาสสืบทอดกันมายาวนาน หนังสือหลายเล่มของพวกเขาจึงอัดแน่นไปด้วยความรู้ล้ำค่า การได้อ่านหนังสือเหล่านี้ไม่เพียงแต่จะช่วยให้ซีลินเข้าใจโลกใบนี้ได้ดียิ่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังช่วยเปิดโลกทัศน์ของเขาให้กว้างไกลขึ้นอีกด้วย

เหมือนอย่างมิเลียน ที่เมื่อตอนกลางวันนางสามารถจดจำสัตว์อสูรที่มาขวางทางได้อย่างแม่นยำในพริบตา ไม่ว่าจะเป็นลิงเพลิงนรกอเวจีหรือกวางอัสนี แถมนางยังระบุระดับของพวกมันได้อย่างถูกต้องอีกด้วย

ส่วนรีเบคก้า แม้จะมีความแข็งแกร่งเหนือกว่า แต่ในด้านความรู้นั้น นางยังถือว่าด้อยกว่ามิเลียนอยู่บ้าง

ภาพของซีลินที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างตั้งใจอยู่ข้างกองไฟ ช่วยแต่งแต้มเสน่ห์อันน่าหลงใหลให้กับลำธารสายเล็กๆ ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพรแห่งนี้

ทว่าภาพอันงดงามนี้กลับอยู่ได้ไม่นานนัก รีเบคก้าและควินดี้ที่ออกไปสำรวจภูมิประเทศรอบๆ ก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับมาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก

"นายท่าน พวกเราเจอเด็กผู้หญิงคนนี้นอนสลบอยู่ริมลำธารปลายน้ำ ท่านพอจะมีวิธีช่วยนางไหมเจ้าคะ?"

รีเบคก้าเอ่ยถามพลางค่อยๆ วางร่างของเด็กสาวผมสีชมพูที่นางแบกขึ้นหลังมาลงบนพื้น

หืม?!

ซีลินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเด็กสาวผมสีชมพูในอ้อมแขนของรีเบคก้า

【สเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์】

【อายุ: 100 ปี】

【คุณภาพ: มหากาพย์ (เดิมทีอยู่ระดับตำนาน)】

【อาชีพ: มังกรธาตุแสงระดับห้า (ถูกผนึก)】

【พรสวรรค์: กายาศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง (ยังไม่ตื่นตัว), ความเข้ากันได้กับธาตุแสงขั้นสูง, ความเข้ากันได้กับธาตุความมืดขั้นกลาง, ความเข้ากันได้กับธาตุวายุขั้นกลาง, ความเข้ากันได้กับธาตุอัคคีขั้นกลาง, ความเข้ากันได้กับธาตุวารีขั้นกลาง, ความเข้ากันได้กับธาตปฐพีขั้นพื้นฐาน, ความเข้ากันได้กับธาตุอัสนีขั้นพื้นฐาน, ความเข้ากันได้กับมานาขั้นสูง, สมรรถภาพทางกายขั้นสูง, พละกำลังขั้นสูง, การรักษาขั้นกลาง, ความว่องไวขั้นกลาง】

【ความจงรักภักดี: 0】

【สถานะสัญญา: ไร้พันธะ】

【การประเมิน: เนื่องจากพรสวรรค์ทั้งหมดของนางยังไม่ตื่นตัวเต็มที่ ทำให้นางแสดงศักยภาพออกมาได้ย่ำแย่ นางจึงเป็นทาสระดับตำนานที่มักจะถูกขับไสไล่ส่งจากเผ่าพันธุ์มังกร บัดนี้นางถูกช่วงชิงมุกมังกรไป ทำให้ความแข็งแกร่งของนางลดทอนลงอย่างมหาศาล

ทว่าหากอาการบาดเจ็บของนางได้รับการรักษา และนางได้รับการปั้นอย่างเหมาะสม นางจะแสดงพลังต่อสู้อันแข็งแกร่งจนน่าสะพรึงกลัวออกมา!】

...หลังจากอ่านข้อมูลข่าวกรองของสเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์จบ ตาของซีลินก็แทบจะถลนออกมานอกเบ้า!

ให้ตายเถอะ ระดับตำนานเชียวรึ!

เมื่อพิจารณาจากการประเมิน ซีลินก็พอจะคาดเดาเรื่องราวคร่าวๆ ได้

คงเป็นเพราะพรสวรรค์ของสเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์ที่แสดงออกมาในหมู่เผ่าพันธุ์มังกรนั้นดูย่ำแย่เกินไป แม้ว่านางจะมีสายเลือดที่เข้ากันได้กับธาตุต่างๆ ยาวเป็นหางว่าว แต่ส่วนใหญ่ก็อยู่ในระดับพื้นฐานหรือไม่ก็ระดับกลางเท่านั้น

พรสวรรค์ที่ดูดีมีชาติตระกูลจริงๆ ก็มีแค่ความเข้ากันได้กับธาตุแสงขั้นสูง ความเข้ากันได้กับมานาขั้นสูง และกายาศักดิ์สิทธิ์หยินหยางเท่านั้น

แต่ในเมื่อกายาศักดิ์สิทธิ์หยินหยางยังไม่ตื่นตัว การพึ่งพาแค่ความเข้ากันได้กับธาตุแสงขั้นสูงและความเข้ากันได้กับมานาขั้นสูง สเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์จึงได้รับการประเมินให้อยู่ในระดับดีเลิศเท่านั้น

สำหรับเผ่าพันธุ์ธรรมดาทั่วไป ระดับนี้ก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว มิเลียนก็มีพรสวรรค์อยู่ในระดับนี้เช่นกัน

แต่สเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์เป็นถึงมังกร!

มังกรอายุร้อยปีถือว่าบรรลุนิติภาวะแล้ว และมังกรโตเต็มวัยโดยทั่วไปก็มักจะมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับหก ทว่าสเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์กลับอยู่เพียงระดับห้าเท่านั้น

จากจุดนี้ ก็พอจะมองออกว่าสเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์น่าจะอยู่รั้งท้ายในหมู่เผ่าพันธุ์มังกร

นี่ยังไม่นับเรื่องที่สเตฟานี ฮอฟแมน ดรัมมอนด์ถูกช่วงชิงมุกมังกรไปด้วยสาเหตุบางประการ ดังนั้นความแข็งแกร่งที่เหลืออยู่ของนางจึงเป็นอีกเรื่องหนึ่งไปเลย

แม้ซีลินจะไม่รู้ว่ามุกมังกรคืออะไร แต่มันต้องเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับเผ่าพันธุ์มังกรอย่างแน่นอน!

เขาไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ที่ดันมาเก็บมังกรสาวที่เพิ่งโตเต็มวัยได้แบบนี้

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งพรรณนาความรู้สึก ซีลินดึงขวดยาฟื้นฟูเบื้องต้นออกมาจากช่องเก็บของ แล้วให้รีเบคก้าป้อนมันให้กับสาวน้อยมังกรผมชมพู

ซีลินซื้อยาฟื้นฟูเบื้องต้นมาจากร้านค้าระบบเมื่อสองวันก่อน เขาเหมามาเป็นชุด ซึ่งทำให้เขาสูญเสียเหรียญร้านค้าไปถึงเก้าร้อยแปดสิบเหรียญ

หลังจากดื่มยาฟื้นฟูเบื้องต้นเข้าไปหนึ่งขวด ใบหน้าที่ซีดเซียวของสาวน้อยมังกรผมชมพูก็ดูมีสีสันขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นดังนั้น ซีลินก็หยิบยาฟื้นฟูเบื้องต้นออกมาอีกเก้าขวด แล้วสั่งให้รีเบคก้าและสาวๆ ค่อยๆ ป้อนให้นางดื่ม

หลังจากดื่มยาฟื้นฟูเบื้องต้นติดต่อกันสิบขวด อาการของสาวน้อยมังกรผมชมพูก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และนางก็เริ่มหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ

ซีลินปล่อยให้สาวน้อยมังกรผมชมพูนอนพักผ่อนบนหนังหมีขาวของเขา ส่วนตัวเขาก็คอยดูแลนางอย่างใกล้ชิด พลางมองดูรีเบคก้าและสาวๆ เตรียมอาหารเย็นไปด้วย

เวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามดึกดื่น สาวน้อยมังกรผมชมพูก็ยังคงหลับสนิท

เมื่อเห็นดังนั้น ซีลินจึงเอนตัวลงนอนบนหนังหมีขาวแล้วผล็อยหลับไป

ไม่เพียงแต่พวกเขาจะเดินทางมาทั้งวันเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องต่อสู้ไปเกือบสิบครั้งภายในหุบเขาอัลอีกด้วย ตอนนี้ช่องเก็บของของซีลินแทบจะล้นทะลักไปด้วยซากของสัตว์อสูรระดับสาม

ดังนั้นซีลินจึงรู้สึกเหนื่อยล้ามาก และเขาก็จมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็วหลังจากล้มตัวลงนอนได้ไม่นาน

ส่วนหน้าที่เข้ายาม รีเบคก้าและสาวๆ ทั้งห้าคนก็จัดเวรยามผลัดเปลี่ยนกันตามธรรมชาติ

ซีลินไม่จำเป็นต้องมานั่งอธิบายเรื่องพวกนี้ให้มากความ