บทที่ 20 ไวเคานตีแห่งดาเวนพอร์ต!

【ไอเทม: ดาบยาวมือใหม่】

【คุณภาพ: ดี】

【ประเภท: ดาบยาว】

【เพิ่มพละกำลัง 10%】

【เพิ่มสมรรถภาพทางกาย 10%】

【คุณสมบัติ: ไม่มี】

【หมายเหตุ: ใช้งานได้ดีทีเดียว】

...เมื่อเทียบกับดาบสายฟ้าสะท้านและเกราะอ่อนประกายดาวแล้ว ดาบยาวมือใหม่ที่คุณภาพไม่ถึงระดับดีเลิศด้วยซ้ำ ก็ทำได้แค่ 'ใช้งานได้ดีทีเดียว' อย่างที่ว่าจริงๆ

แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ดาบยาวมือใหม่นี้ถูกซื้อมาเป็นชุด

และคำว่า 'ชุด' ในความหมายของระบบนั้น มีจำนวนถึงเก้าสิบเก้าเล่ม!

พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้ในช่องเก็บของระบบของซีลิน มีดาบยาวมือใหม่อยู่ถึงเก้าสิบเก้าเล่มถ้วน!

ซึ่งช่วยประหยัดเงินให้ซีลินได้มากโข เพราะเขาไม่จำเป็นต้องไปหาซื้ออาวุธมาตรฐานในอนาคตอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะอาวุธที่ระบบผลิตขึ้น อย่างน้อยมันก็ควรจะดีกว่าอาวุธธรรมดาทั่วไปไม่ใช่หรือ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซีลินก็ดึงดาบยาวมือใหม่ออกมาเล่มหนึ่ง แล้วพิจารณาดูอย่างละเอียดภายใต้แสงตะเกียง

จากนั้นซีลินก็พบว่าดาบยาวมือใหม่เล่มนี้ ถูกตีขึ้นมาอย่างประณีตบรรจงยิ่งกว่าดาบที่เรย์มอนด์พกติดตัวเสียอีก

แม้จะไม่มี 【คุณสมบัติ】 พิเศษใดๆ แต่ด้วยการเพิ่มทั้งพละกำลังและสมรรถภาพทางกาย มันก็ย่อมดีกว่าดาบของเรย์มอนด์อย่างแน่นอน!

ต้องรู้ก่อนนะว่าเรย์มอนด์เป็นถึงหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลดิอาส ดาบของเขาสามารถเรียกได้ว่าเป็นอาวุธชั้นยอดในเมืองดิอาสเลยทีเดียว

แม้จะนำไปเทียบกับดาบเรเปียร์มือเดียวที่ซีลินเคยมอบให้ควินดี้ก่อนหน้านี้ ดาบของเรย์มอนด์ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย

ดูเหมือนว่าไอเทมที่ผลิตโดยระบบ จะเป็นของพรีเมียมคุณภาพสูงจริงๆ แฮะ!

ซีลินตวัดดาบร่ายรำไปมาครู่หนึ่ง ก่อนจะเก็บดาบยาวมือใหม่เข้าที่ แล้วเอนตัวลงนอนบนเตียง

ไม่นานนัก ซีลินก็หลับสนิท

ทันทีที่ตื่นขึ้นมา ซีลินก็ตรวจสอบข่าวกรองประจำวันของระบบทันที

【ข่าวกรองประจำวัน ข้อที่ 1: (สีเทา) หากโจนาสฝึกตวัดดาบยาวครบหนึ่งพันครั้งในวันนี้ เขาจะมีความเชี่ยวชาญในการใช้ดาบยาวมากขึ้น และจะได้รับรางวัลเป็นเหรียญร้านค้า 100 เหรียญ】

【ข่าวกรองประจำวัน ข้อที่ 2: (สีเทา) หากเพสก้าฝึกตวัดดาบครบหนึ่งพันครั้งในวันนี้ นางจะมีความเชี่ยวชาญในการใช้ดาบยาวมากขึ้น และจะได้รับรางวัลเป็นเหรียญร้านค้า 100 เหรียญ】

เมื่อเห็นดังนั้น โลกของซีลินก็มืดมนลงทันที

สีเทาหมายถึงระดับธรรมดา... ดูเหมือนว่าวันนี้เขาคงถูกกำหนดมาให้ได้รับแต่ผลตอบแทนอันน้อยนิดเสียแล้ว!

ทว่าสิ่งที่ซีลินไม่รู้ก็คือ ในอีกสองวันข้างหน้า ผลตอบแทนของเขาก็จะน้อยนิดไม่ต่างกัน

ในช่วงสามวันแรก จากข่าวกรองประจำวันทั้งหกข้อ มีห้าข้อที่เป็นสีเทา และอีกหนึ่งข้อที่เป็นสีขาว ทำให้ซีลินกวาดเหรียญร้านค้ามาได้เพียงเจ็ดร้อยเหรียญเท่านั้น

โชคดีที่ข่าวกรองประจำวันของวันนี้ กลับมามอบผลตอบแทนที่คุ้มค่าอีกครั้ง!

【ข่าวกรองประจำวัน ข้อที่ 1: (สีเหลือง) หากมิเลียนตั้งใจทำสมาธิเป็นเวลามากกว่าแปดชั่วโมงในวันนี้ นางจะสามารถทะลวงผ่านขึ้นเป็นนักเวทระดับสองได้สำเร็จ และจะได้รับรางวัลเป็นเหรียญร้านค้า 1,000 เหรียญ】

【ข่าวกรองประจำวัน ข้อที่ 2: (สีเขียว) หากโดโรธีได้รับการสอนเวทมนตร์อย่างจริงจังเป็นเวลามากกว่าหกชั่วโมงในวันนี้ นางจะสามารถทะลวงผ่านขึ้นเป็นผู้ฝึกหัดเวทมนตร์ระดับหนึ่งได้สำเร็จ และจะได้รับรางวัลเป็นเหรียญร้านค้า 500 เหรียญ】

แม้ว่าภารกิจทั้งสองนี้จะกินเวลาค่อนข้างมาก แต่มันก็การันตีผลตอบแทนอันมหาศาล ดังนั้นซีลินย่อมต้องทำให้สำเร็จอย่างแน่นอน

ความมีระเบียบวินัยของมิเลียนนั้นไม่ต้องพูดถึง ขอเพียงซีลินออกคำสั่ง นางก็พร้อมจะทำผลงานออกมาให้ทะลุเป้าหมายเสมอ

ส่วนโดโรธี โลลิผมดำผู้เงียบขรึมคนนี้ แม้นางจะขี้อาย แต่หลังจากได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายวัน นางก็เป็นเด็กที่เชื่อฟังมาก

หลังจากคว้าเหรียญร้านค้ามาได้อีกหนึ่งพันห้าร้อยเหรียญ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซีลิน

คทามือใหม่สองอันที่ซื้อให้มิเลียนกับโดโรธีเมื่อสองวันก่อน สูบเหรียญร้านค้าของเขาไปเกือบสองพันเหรียญ แต่ตอนนี้ในที่สุดเขาก็เริ่มถอนทุนคืนมาได้บ้างแล้ว

ส่วนดาบยาวมือใหม่ที่รีเฟรชโผล่มาสองรอบนั้น ซีลินไม่ได้กดซื้อมาแต่อย่างใด

ดาบยาวหนึ่งร้อยเล่มก็ถือว่าเพียงพอแล้วสำหรับซีลินในตอนนี้ สู้เก็บเงินไว้ซื้อไอเทมที่จำเป็นอย่างอื่น เช่น อุปกรณ์ป้องกัน จะดีกว่า

เวลาผ่านไปหลายวัน ลอเรน่าและพรรคพวกก็ยังคงเงียบกริบ

ซีลินรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งกับสถานการณ์เช่นนี้ เพราะสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้ก็คือเวลาในการพัฒนาตัวเอง!

อย่างไรก็ตาม หากเขาเอาแต่หมกตัวอยู่ในปราสาท ระบบก็จะสุ่มสร้างข่าวกรองที่คล้ายกับเควสต์ประจำวันออกมาเท่านั้น ซึ่งโดยปกติแล้วมักจะไม่ได้ของดีอะไร

ดังนั้น หลังจากปล่อยให้ทุกอย่างเงียบสงบมาได้ระยะหนึ่ง ซีลินจึงตัดสินใจเดินทางออกจากปราสาทอีกครั้ง

เมืองแวนบิวเรนถูกเขา 'เก็บเกี่ยว' ไปจนหมดแล้ว ในระยะสั้นๆ นี้คงไม่มีผลประโยชน์ก้อนโตอะไรให้กอบโกยอีก

ยิ่งไปกว่านั้น ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าบารอนแวนบิวเรนจะไม่เริ่มระแวดระวังเขาแล้ว ดังนั้นคราวนี้ ซีลินจึงวางแผนที่จะไปยังดินแดนของขุนนางอีกคนที่มีอาณาเขตติดกับบารอนดิอาส... ไวเคานตีแห่งดาเวนพอร์ต!

เขายังคงลอบออกเดินทางภายใต้ความมืดมิดของยามราตรี ทว่าครั้งนี้ ซีลินไม่ได้นั่งรถม้าไป เขาควบม้าศึกตัวเดียวกันออกเดินทางไปพร้อมกับรีเบคก้า

วิชาดาบของรีเบคก้าพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงหลายวันที่ผ่านมา นางสามารถหลอมรวมวิชาดาบให้กลายเป็นความสามารถของตนเองได้อย่างแข็งแกร่ง แม้จะยังอยู่ในระดับ LV1 ก็ตาม

แต่ด้วยพรสวรรค์การเป็นนักดาบเวทมนตร์ของนาง ผนวกกับดาบสายฟ้าสะท้านที่ซีลินมอบให้ ยอดฝีมือระดับสี่ทั่วไปก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางอีกต่อไป

เมื่อมีนางคอยคุ้มกันซีลินอย่างใกล้ชิด แม้เรย์มอนด์จะยังรู้สึกกังวลอยู่บ้าง แต่เขาก็รู้ดีว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุด

เพราะถ้าหากนางมีหน้าที่แค่ต้องดูแลซีลิน ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับสี่พร้อมกันหลายคน รีเบคก้าก็ยังมีโอกาสพาซีลินหนีรอดไปได้

แต่ถ้ามีคนอื่นร่วมขบวนไปด้วย สถานการณ์ก็อาจจะไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป

แม้ทักษะการขี่ม้าของซีลินจะสู้รีเบคก้าไม่ได้ แต่ตอนนี้ซีลินก็เป็นคนกุมสายบังเหียนเอาไว้ เพราะเขาคุ้นเคยกับเส้นทางมากกว่าและมีสายตาที่มองเห็นในที่มืดได้ดีกว่า

ผู้คนส่วนใหญ่ในยุคนี้มักจะมีอาการตาบอดกลางคืน ซึ่งรีเบคก้าเองก็ไม่มีข้อยกเว้น

เพื่อรักษาอาการนี้ จำเป็นต้องรับประทานเครื่องในสัตว์ แครอท ผักใบเขียวเข้ม และอาหารอื่นๆ ที่มีประโยชน์

หลังจากที่ซีลินค้นพบเรื่องนี้ เขาก็สั่งให้โซไลอาจัดหาเครื่องในสัตว์มาให้มากพอ เพื่อให้พวกทาสได้กินอย่างน้อยวันละมื้อ

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อเป็นการปรับปรุงคุณภาพอาหาร ซีลินยังสละเวลาไปสอนวิธีทำอาหารแบบผัดให้กับโซไลอาอีกด้วย

โซไลอายังอายุน้อย นางจึงเปิดรับความรู้ใหม่ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งนั่นทำให้ซีลินรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก

ตอนนี้ ห้องครัวของปราสาทดิอาสไม่ได้มีแค่โซไลอาคนเดียวที่วุ่นวายอยู่หน้าเตาอีกต่อไป

น้องสาวร่วมหมู่บ้านของรีเบคก้าทั้งสองคน ก็ได้กลายมาเป็นลูกมือแม่ครัว คอยเรียนรู้วิชาทำอาหารไปพร้อมๆ กับเป็นผู้ช่วยให้กับโซไลอา

ส่วนทาสคนอื่นๆ นอกจากการฝึกซ้อมประจำวันแล้ว พวกเขาก็ยังช่วยเรย์มอนด์ดูแลทำความสะอาดและจัดสวนภายในปราสาทอีกด้วย

ค่ำคืนที่ดวงจันทร์สว่างไสวและดวงดาวกระจัดกระจาย ซีลินและรีเบคก้าควบม้าตะบึงไปหลายชั่วโมง ก่อนจะเข้าสู่อาณาเขตของไวเคานต์ดาเวนพอร์ต

ความเร็วระดับนี้รวดเร็วกว่าการเดินทางด้วยรถม้ามากนัก

เมื่อเข้าสู่อาณาเขตของไวเคานต์ดาเวนพอร์ต ซีลินก็ไม่รีบร้อนอีกต่อไป เขาหาที่แวะพักชั่วคราว

ทว่าซีลินยังไม่ทันได้รอให้เควสต์ประจำวันรีเฟรชตอนเที่ยงคืน เขาก็ดันไปเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับสาม... สิงโตคลั่งกระดูกแหลก เข้าเสียก่อน!

ในฐานะสัตว์อสูรระดับสาม สิงโตคลั่งกระดูกแหลกมีความสูงจากพื้นถึงหัวไหล่อย่างน้อยสามเมตร ซึ่งสูงกว่าอาคารชั้นเดียวทั่วไปเสียอีก

แต่ซีลินก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด เพราะเขามีรีเบคก้าอยู่เคียงข้าง!

โดยไม่ต้องรอให้ซีลินออกคำสั่ง รีเบคก้าก็ชักดาบสายฟ้าสะท้านที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมา แล้วพุ่งทะยานเข้าใส่ทันที

การโจมตีแรกของรีเบคก้ารุนแรงดุจสายฟ้าฟาด ทันทีที่ดาบสายฟ้าสะท้านในมือของนางปะทะเข้ากับร่างของสิงโตคลั่งกระดูกแหลก เสียงกัมปนาทก็ดังกึกก้องกังวานไปทั่วบริเวณ!

ทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่ง... อัสนีคำรณ!

เมื่อโดนการโจมตีด้วยคลื่นเสียงของรีเบคก้าเข้าไปในระยะประชิด สิงโตคลั่งกระดูกแหลกก็ตกอยู่ในสภาวะมึนงงทันที