บทที่ 22 เคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาด ขั้นสมบูรณ์แบบ!

บทที่ 22 เคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาด ขั้นสมบูรณ์แบบ!

ศูนย์วิจัยข้อมูล ค่ายตะวันตก

หัวหน้าครูฝึกซุนมองดูตารางอันดับที่จู่ๆ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ก่อนจะหันไปสั่งนักวิจัยว่า "ขอดูข้อมูลของหวังเย่ อันดับที่สิบหน่อยสิ"

"รับทราบครับ" นักวิจัยรีบดึงข้อมูลขึ้นมาแสดงบนหน้าจอทันที

"ก่อนหกโมงเย็น เขายังไม่มีคะแนนเลยไม่ใช่เหรอ" หัวหน้าครูฝึกซุนถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ

"ใช่ครับ" นักวิจัยตอบอย่างตะกุกตะกัก "แต่ว่าตอนนี้... เขาฆ่าสัตว์ประหลาดระดับดุร้ายขั้นต้นไปแล้วถึง 50 ตัวเลยนะครับ"

แล้วก่อนหน้านี้มัวไปทำอะไรอยู่วะเนี่ย!

หัวหน้าครูฝึกซุนถึงกับพูดไม่ออก

ถ้าดูเฉพาะผลงานตั้งแต่หลังหกโมงเย็นเป็นต้นมา คะแนนของหวังเย่พุ่งกระฉูดจนสามารถขึ้นไปอยู่อันดับสามได้สบายๆ เลยล่ะ

เป็นรองแค่หวงจื่อรุ่ยกับอวี๋สุ่ยชินเท่านั้น

"เสี่ยวอวี๋ตามหลังอันดับสามอยู่เท่าไหร่ครับ" หัวหน้าหวงที่กำลังงีบหลับอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้นมาถาม

"5 คะแนนครับ"

หัวหน้าครูฝึกซุนกวาดสายตาดู "ตามหลังหวังจวิ้นที่อยู่อันดับสองแค่ 9 คะแนน ยังพอมีลุ้นแซงได้อยู่ครับ"

"แล้วอันดับหนึ่งล่ะ พอจะมีหวังไหม" หัวหน้าหวงถามด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี

'ตกลงนี่ท่านเป็นห่วงหลานชายตัวเอง หรือห่วงลูกสาวบ้านอื่นกันแน่ครับเนี่ย...' หัวหน้าครูฝึกซุนแอบค่อนขอดอยู่ในใจ

"ไม่มีทางครับ จื่อรุ่ยทำคะแนนทิ้งห่างไปไกลมาก อันดับหนึ่งนอนมาแน่นอน" หัวหน้าครูฝึกซุนอธิบาย "ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว อวี๋สุ่ยชินกับหวังจวิ้นน่าจะเบียดกันเข้าป้ายในอันดับสองกับสามครับ"

"งั้นเหรอ" หัวหน้าหวงฟังดูผิดหวังเล็กน้อย

...

ท็อปเท็น!

หวังเย่เริ่มเครื่องร้อนแล้ว

ความอึดของเขานี่ระดับพระกาฬเลยนะ

การต่อสู้อย่างดุเดือดมาทั้งคืน อาการบาดเจ็บเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรมากมายนัก

แถมในกระเป๋าคาดเอวของเขายังมียาฟื้นฟูเอชเอฟสามตุนเอาไว้เผื่อฉุกเฉินอีกต่างหาก เพราะงั้นก็ลุยได้เต็มที่ไร้กังวล

นี่มันเงินทั้งนั้นเลยนะเว้ย!

โบนัส 100% เต็มๆ!

เขาไม่ได้นับหรอกนะว่าฆ่าไปกี่ตัวแล้ว แต่น่าจะเกิน 50 ตัวแน่ๆ

สัตว์ประหลาดระดับดุร้ายขั้นต้นสามตัวก่อนหน้านี้ที่เขาฆ่า ได้เงินโอนเข้าบัญชีมา 1,280, 750 และ 960 หยวนตามลำดับ เฉลี่ยแล้วก็ตกตัวละ 1,000 หยวน

ถ้าฆ่าได้ 50 ตัว รวมกับโบนัสพิเศษอีก ก็เท่ากับ 100,000 หยวนเลยนะ!

โอกาสกอบโกยเป็นกอบเป็นกำแบบนี้ หาได้เฉพาะในการทดสอบมือใหม่เท่านั้นแหละ

ถ้าออกไปล่าในเขตป่าปกติน่ะเหรอ อย่าว่าแต่จะหาดงสัตว์ประหลาดระดับดุร้ายขั้นต้นที่ชุกชุมขนาดนี้ไม่เจอเลย

ต่อให้เจอ ก็ต้องมานั่งลุ้นอีกว่าจะมีพวกรดับกลาง ระดับสูง หรือแม้แต่ระดับฝันร้าย ซุ่มซ่อนอยู่ด้วยหรือเปล่า

ครูฝึกระดับกลางหลายคนในค่าย ก็ต้องจำใจเกษียณตัวเองก่อนกำหนด เพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการปะทะกับสัตว์ประหลาดระดับฝันร้ายระหว่างออกปฏิบัติภารกิจนี่แหละ

แต่ถ้าหากรู้จักระมัดระวังตัวให้ดี สำหรับผู้วิวัฒนาการระดับต้น การจะหาเงินวันละ 5,000 หรือ 10,000 หยวนก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

แต่ถ้าจะให้ฟันกำไรวันละแสนแบบในการทดสอบมือใหม่เนี่ย คงมีแค่ผู้วิวัฒนาการระดับกลางเท่านั้นแหละที่ทำได้

เวลา 05.00 น.

"ติ๊ด"

หน้าจอนาฬิกาข้อมือสว่างขึ้น

อันดับ: 7

หวังเย่ยังคงคึกคักและเต็มเปี่ยมไปด้วยเรี่ยวแรง

บนภูเขาฝังกระดูกตอนนี้แทบจะไม่เห็นเงานักเรียนหน้าใหม่คนอื่นเลย ส่วนพวกสัตว์ประหลาดระดับดุร้ายก็ถูกกวาดล้างไปจนเกือบหมดเกลี้ยงแล้ว

ตามภูเขาลูกเล็กๆ โดยรอบก็ถูกเคลียร์พื้นที่ไปจนเหี้ยนเตียน จะเหลือก็แค่บนภูเขาฝังกระดูกนี่แหละที่พอจะมีสัตว์ประหลาดให้ล่าอยู่บ้าง

ลุยต่อ!

เวลา 06.00 น.

ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า ท้องฟ้าเริ่มสว่างไสว

หวังเย่เหลือบมองอันดับของตัวเอง มันขยับจากอันดับเจ็ดขึ้นมาอยู่อันดับห้าแล้ว

แค่นี้ก็พอใจแล้วล่ะ

เป้าหมายของเขาคือการติดท็อปไฟว์ ซึ่งรางวัลตอบแทนก็คงไม่ขี้เหร่หรอก

แต่ตอนนี้ เขาต้องหาเหยื่ออีกแค่สามตัวเท่านั้น!

แต้มศักยภาพ 47!

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หวังเย่เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมา

6 หวังเย่

ระดับสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตระดับดาวเคราะห์ขั้นต้น

ระบบการฝึกฝน นักรบยีนขั้นหนึ่ง (56%), ผู้ใช้พลังพิเศษที่ตื่นรู้

เคล็ดวิชา เคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาดขั้นต้น (ขั้นบรรลุ), เคล็ดวิชาวิวัฒนาการชีวิต (ขั้นสมบูรณ์แบบ)

การต่อสู้ เพลงดาบสุริยันชาดขั้นต้น (ขั้นบรรลุ), เพลงดาบขั้นต้นเก้ากระบวนท่า (วิชาทะลวงขีดจำกัด: สี่เหลี่ยมวงกลม)

แต้มศักยภาพ 2

มีทางเลือกอยู่สามทาง

เคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาดและเพลงดาบสุริยันชาด ต้องใช้แต้มศักยภาพ 50 แต้มเพื่อเลื่อนระดับเป็นขั้นสมบูรณ์แบบ

ส่วนเคล็ดวิชาวิวัฒนาการชีวิต ก็ต้องใช้ 50 แต้มในการเลื่อนระดับขั้นเช่นกัน

ไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย

หวังเย่จัดลำดับความสำคัญเอาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว

ความแข็งแกร่งต้องมาก่อน

การเลื่อนระดับขั้นเคล็ดวิชาวิวัฒนาการชีวิตมันก็เหมือนกับการสุ่มกาชาปองนั่นแหละ คาดเดาอะไรไม่ได้เลย

แต่ถ้าเลื่อนระดับเคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาดเป็นขั้นสมบูรณ์แบบล่ะก็ รับรองว่าความแข็งแกร่งพุ่งพรวดพราดแบบเห็นๆ แน่นอน!

"ซู่ซ่า~~"

ราวกับได้รับการชำระล้างด้วยพลังแห่งชีวิต ในวินาทีที่เคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาดก้าวเข้าสู่ขั้นสมบูรณ์แบบ ร่างกายของหวังเย่ก็ได้รับการยกระดับขึ้นอย่างสมบูรณ์

กล้ามเนื้อเข้ารูปสมส่วนไร้ที่ติ ใบหน้าที่หล่อเหลาอยู่แล้วก็ยิ่งดูดีมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก ภายในร่างกายราวกับมีดวงอาทิตย์สีแดงฉานเปล่งประกายความร้อนระอุออกมา

พลังลมปราณเต็มเปี่ยม!

ระดับของนักรบยีนขั้นหนึ่ง พุ่งพรวดจาก 56% ทะลุไปถึง 96% ในพริบตา

นั่นหมายความว่า ตอนนี้คะแนนประเมินสมรรถภาพร่างกายของเขาเฉียดๆ 500 คะแนนเข้าไปแล้ว ขาดอีกแค่นิดเดียวก็จะก้าวขึ้นเป็นนักรบยีนขั้นสองได้แล้ว

พละกำลัง ความเร็ว และความคล่องแคล่วเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล!

ประสาทสัมผัสทั้งหกเฉียบคมยิ่งขึ้น ทุกสรรพสิ่งรอบกาย ไม่ว่าจะเป็นเสียงลมพัดหรือเสียงหญ้าไหว ล้วนอยู่ในโสตประสาทของเขาทั้งสิ้น

ความมืดมิดในห้วงมิติแห่งจิตสำนึกก็จางหายไปมาก ความสามารถในทุกๆ ด้านล้วนถูกยกระดับขึ้นทั้งหมด ติดอยู่อย่างเดียวก็คือผลข้างเคียงนี่แหละ...

เอาเถอะ เหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมงการทดสอบมือใหม่ก็จะจบลงแล้ว

เดี๋ยวค่อยไปขอให้หมอซูลางานให้ก็แล้วกัน

วันนี้เขาได้รับบาดเจ็บหลายจุดเลยล่ะ

"หืม?" หูของหวังเย่กระดิก เขาได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวดังมาจากที่ไกลๆ

ยังมีสัตว์ประหลาดระดับดุร้ายหลงเหลืออยู่อีกเหรอ

ตัวละ 2,000 หยวนเลยนะเว้ย!

นี่มันขุมทรัพย์ชัดๆ

หวังเย่เร่งฝีเท้า พุ่งทะยานไปตามเสียงนั้นทันที

ฟ่อ!

มองเห็นแต่ไกลว่างูยักษ์ลายปล้องขาวดำกำลังอ้าปากกว้าง พ่นพิษร้ายเข้าใส่ศัตรู

งูทับสมิงคลาประหลาดงั้นเหรอ

ไม่ใช่

วันนี้หวังเย่ฟาดฟันกับปีศาจงูระดับดุร้ายมานับไม่ถ้วนแล้ว

พวกมันมักจะมีลำตัวหนาเตอะ เกล็ดแข็งแรง และถนัดการโจมตีด้วยการฉกกัดและรัดเหยื่อ

แต่เจ้างูทับสมิงคลาประหลาดที่มีเกล็ดสีดำเงางามแวววาวตัวนี้ กลับเลื้อยไปตามกำแพงและซากปรักหักพังอย่างคล่องแคล่ว แถมยังใช้การพ่นพิษเป็นอาวุธหลักอีกต่างหาก

สัตว์ประหลาดประเภทตื่นรู้!

หวังเย่ได้คำตอบในทันที

สัตว์ประหลาดก็สามารถตื่นรู้และวิวัฒนาการได้เหมือนกับมนุษย์นั่นแหละ สิ่งที่พวกมันปลุกขึ้นมาก็คือสติปัญญาและพลังพิเศษ ซึ่งคล้ายคลึงกับผู้ใช้พลังพิเศษที่เป็นมนุษย์

เมื่อสัตว์ประหลาดประเภทตื่นรู้ทะลวงขีดจำกัด และบำเพ็ญตบะจนกลายเป็นสัตว์ประหลาดระดับซูเปอร์ พวกมันจะไม่ได้มีร่างกายที่ใหญ่โตมหึมา หรือพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวเหมือนกับสัตว์ประหลาดทั่วไป

แต่พวกมันจะสามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้

หรือที่เรียกกันว่า 'ปีศาจ' นั่นเอง

"นังปีศาจงู... บ้าเอ๊ย" หวังเย่แอบสบถในใจ พลางมองดูเด็กสาวที่กำลังถูกปีศาจงูทับสมิงคลาไล่ต้อนอย่างบ้าคลั่งด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ

อยู่ดีไม่ว่าดี ไปแหย่ปีศาจงูทำไมกันล่ะเนี่ย

คิดว่าจะสู้มันได้เหรอ

อ๋อ

เธอก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษเหมือนกันนี่นา

คนที่กำลังสู้ยิบตา ไม่สิ คนที่กำลังถูกอัดจนน่วมอยู่ตอนนี้ ก็คืออวี๋สุ่ยชิน อัจฉริยะสาวผู้เป็นผู้ใช้พลังพิเศษเพียงคนเดียวในบรรดานักเรียนใหม่ 401 คนนั่นเอง

มือข้างหนึ่งถือมีดสั้น อีกข้างถือหน้าไม้ เธอเอาแต่วิ่งวนหลบการโจมตีอยู่กับที่ ใบหน้าสวยหวานซีดเผือดไร้สีเลือด

สายตาของหวังเย่เลื่อนลงไปมองที่เท้าของอวี๋สุ่ยชิน

โดนพิษเข้าให้แล้ว

ดูเหมือนชุดเทคโนโลยีรัดรูปของเธอจะกันกระแทกได้ดีเยี่ยม แต่เธอดันประมาทพิษร้ายของปีศาจงูทับสมิงคลาตัวนี้เกินไปหน่อย

พิษที่พ่นลงบนพื้นได้กัดกร่อนรองเท้ารบของเธอ จนพิษซึมเข้าสู่ร่างกาย

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของสัตว์ประหลาดประเภทตื่นรู้ ไม่ใช่พลังพิเศษของพวกมัน แต่เป็นสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดไม่แพ้มนุษย์ต่างหาก

และปีศาจงูทับสมิงคลาตัวนี้ ก็รู้จักใช้ข้อได้เปรียบของตัวเองให้เป็นประโยชน์อย่างชาญฉลาดที่สุด

"สายแผ่พุ่งสินะ" นี่เป็นครั้งแรกที่หวังเย่ได้เห็นการต่อสู้ของผู้ใช้พลังพิเศษกับตาตัวเอง

ปีศาจงูทับสมิงคลาเลื้อยวนรอบตัวอวี๋สุ่ยชินด้วยความเร็วสูง พลางพ่นพิษที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงเข้าใส่ แต่พิษเหล่านั้นกลับถูกสกัดกั้นเอาไว้ด้วยตาข่ายพลังงานที่ถูกสร้างขึ้นมากลางอากาศ

ผู้ใช้พลังพิเศษสายแผ่พุ่ง สามารถใช้พลังจิตควบคุมพลังพิเศษให้แปรเปลี่ยนรูปแบบได้อย่างหลากหลาย ทั้งโจมตี ป้องกัน หรือแม้กระทั่งสร้างเป็นวัตถุขึ้นมา

"ยังไม่ยอมขอความช่วยเหลืออีกเหรอ" หวังเย่รู้สึกขำขันปนระอาใจ

เห็นเขามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้วแท้ๆ แต่ทำเป็นไม่เห็น แล้วก็มัวแต่สู้ยิบตาอยู่นั่นแหละ

เธอไม่มีน้ำเต้าวิเศษไว้ดูดปีศาจงูสักหน่อย จะไปสู้มันได้ยังไงเล่า

ถ้าพลังพิเศษหมดเมื่อไหร่ ก็เตรียมตัวไปทัวร์นรกได้เลย

ไม่สิ

การเคลื่อนไหวของเธอเริ่มช้าลงแล้วนี่นา

"พิษเริ่มลุกลามแล้วสินะ" หวังเย่ดึงสติกลับมาที่การต่อสู้

พลังพิเศษของสัตว์ประหลาดประเภทตื่นรู้ มักจะเป็นสิ่งที่สอดคล้องกับสัญชาตญาณเดิมของพวกมัน

เห็นได้ชัดเลยว่า ปีศาจงูทับสมิงคลาตัวนี้ สามารถเปลี่ยนพลังพิเศษให้กลายเป็นพิษร้ายแรงได้

เดิมทีพิษของงูทับสมิงคลาก็ร้ายแรงอยู่แล้ว ยิ่งพอถูกยกระดับด้วยพลังพิเศษ มันก็ยิ่งทวีความน่ากลัวขึ้นไปอีกหลายเท่า

แล้วเขาจะสู้มันไหวไหมเนี่ย

ไหวอยู่แล้ว

การเห็นคนกำลังลำบากแล้วไม่เข้าไปช่วย ไม่ใช่นิสัยของเขาหรอกนะ

อืม แต่ถ้าสู้ไม่ไหวก็อีกเรื่องนึงนะ

"ช่วยกันพิษให้ฉันที!" หวังเย่ตะโกนบอกอวี๋สุ่ยชิน ชักดาบออกมาเตรียมพร้อม รวบรวมสมาธิแน่วแน่

โอกาสมีไม่มากนัก

ถ้าอวี๋สุ่ยชินหมดสติไปเมื่อไหร่ เขาก็ทำได้แค่เผ่นหนีเท่านั้นแหละ

ด้วยชุดรบมาตรฐานที่เขาใส่อยู่ ไม่มีทางทนพิษของปีศาจงูทับสมิงคลาได้หรอก ขืนเข้าไปใกล้ก็มีหวังละลายกลายเป็นน้ำเลือดน้ำหนองแหงๆ

แต่ถ้าถึงตอนนั้นจริงๆ ปีศาจงูทับสมิงคลาก็อย่าหวังว่าจะรอดไปได้เหมือนกัน

ผู้ใช้พลังพิเศษกับสัตว์ประหลาดประเภทตื่นรู้ก็เหมือนกันนั่นแหละ

ร่างกายอ่อนแอ!

ต้องประชิดตัว!

หวังเย่โยนหน้าที่ป้องกันให้อวี๋สุ่ยชินจัดการทั้งหมด

อันที่จริงเขาก็ป้องกันไม่ได้อยู่แล้วล่ะ ต่อให้ใช้วิชาทะลวงขีดจำกัดสี่เหลี่ยมวงกลม ก็ไม่มีทางปัดป้องสายฝนพิษที่สาดกระหน่ำลงมาได้หมดหรอก

ฟู่!

ปีศาจงูทับสมิงคลาพ่นพิษออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่แทนที่จะโดนหวังเย่ พิษเหล่านั้นกลับถูกสกัดกั้นเอาไว้ด้วยตาข่ายพลังงาน

ฤทธิ์กัดกร่อนอันรุนแรงทำได้เพียงแค่บั่นทอนพลังงานของตาข่ายลงเท่านั้น

อวี๋สุ่ยชินควบคุมพลังพิเศษได้อย่างไร้ที่ติ

อาทิตย์อุทัย!

หวังเย่ฉวยโอกาสนั้นร่ายรำกระบวนท่าดาบอย่างรวดเร็ว

นี่คือกระบวนท่าเริ่มต้น และเป็นกระบวนท่าที่มีความเร็วในการโจมตีสูงที่สุดด้วย

ดาบของเขาฟันตัดจังหวะการพ่นพิษระลอกที่สองของปีศาจงูทับสมิงคลาได้อย่างพอดิบพอดี พลังโจมตีระเบิดออกอย่างรุนแรง!

เคล็ดวิชาวิวัฒนาการสุริยันชาดขั้นสมบูรณ์แบบ!

สมรรถภาพร่างกายของหวังเย่พุ่งกระฉูด จนแตะเกณฑ์มาตรฐานของนักรบยีนขั้นสองแล้ว!

อานุภาพของดาบนั้นน่าสะพรึงกลัว พละกำลังอันมหาศาลฟาดฟันปีศาจงูทับสมิงคลาจนกระเด็นลอยละลิ่ว!

โหดเหี้ยมอำมหิต!

แต่ไหงฟันไม่ขาดวะ!

ดวงตาของหวังเย่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

ไอ้เวรนี่ ไม่เพียงแต่จะตื่นรู้ แต่ดันตื่นรู้กลายเป็นสัตว์ประหลาดระดับดุร้ายขั้นกลางเลยงั้นเหรอ!

หวังเย่เลิกสงสารอวี๋สุ่ยชินเลย ที่เธอสู้ไอ้ปีศาจงูบ้านี่ไม่ได้ก็ไม่แปลกหรอก

ก็ในเมื่อเป็นผู้ใช้พลังพิเศษเหมือนกัน แต่พรสวรรค์ของไอ้ปีศาจงูนี่มันทิ้งห่างเธอไปแบบไม่เห็นฝุ่นเลยนี่หว่า!

แต่น่าเสียดาย ที่ดันมาเจอกับเขาซะก่อน

หวังเย่ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เพลงดาบของเขาลื่นไหลเป็นธรรมชาติ กระบวนท่าที่สอง 'แสงแรกแย้ม' ถูกเชื่อมต่ออย่างสมบูรณ์แบบ

หนักหน่วงดั่งขุนเขา!

ดาบนี้ฟันทะลุเกล็ดของปีศาจงูทับสมิงคลาจนแหลกละเอียด เลือดสาดกระเซ็น

แต่มันกลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของปีศาจงูทับสมิงคลาให้คุ้มคลั่งหนักกว่าเดิม มันพ่นพิษออกมาเป็นห่าฝน

อวี๋สุ่ยชินกัดฟันกรอด รีดเร้นพลังพิเศษทั้งหมดที่มี สร้างม่านพลังงานขึ้นมาครอบคลุมปกป้องหวังเย่เอาไว้มิดชิด จนพลังพิเศษหยดสุดท้ายของเธอเหือดแห้งไปในพริบตา

ซู่ ซู่ ซู่ ซู่!

พิษร้ายไม่อาจระคายผิวหวังเย่ได้เลยแม้แต่น้อย

อวี๋สุ่ยชินโซเซจวนเจียนจะล้ม เธอทนต่อพิษที่แล่นพล่านไปทั่วร่างไม่ไหวอีกต่อไป สติเริ่มเลือนราง เปลือกตาหนักอึ้ง แต่เธอก็รู้ดีว่า—

นักเรียนใหม่ที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อนคนนี้ แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งจริงๆ

เขาจะต้องชนะแน่ๆ

และเธอก็เดิมพันถูก

ตู้ม!

ประกายดาบเจิดจรัสราวกับแสงรุ่งอรุณ แสงทองสาดส่องไปทั่วบริเวณ

กระบวนท่าที่สาม: แสงทองสาดส่อง!

หวังเย่ปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเขาออกมา!

ปีศาจงูทับสมิงคลากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด นัยน์ตาของมันฉายแววเคียดแค้นและสิ้นหวังไม่ต่างจากมนุษย์ ก่อนที่ร่างของมันจะถูกฟันจนขาดวิ่นเป็นชิ้นๆ

เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว แสงสว่างวาบขึ้นตรงหน้าหวังเย่

[สังหารปีศาจงูขั้นสอง]

[แต้มศักยภาพ: 2 -> 2.2]

[จบตอน]