บทที่ 32 - พนันว่าท่านจะถูกมนุษย์ต่างดาวหล่นทับหรือไม่

บทที่ 32 - พนันว่าท่านจะถูกมนุษย์ต่างดาวหล่นทับหรือไม่

ฮิวงะ ฮาเนะดึงสติกลับมา แล้วโยนคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกไป ร่างของนินจาคิริที่หมดสติเจ็ดคนก็ปรากฏขึ้นและร่วงหล่นลงบนพื้น

พวกนี้คือนินจาคิริที่คอยช่วยเหลือกองกำลังเจ็ดดาบนินจาก่อนหน้านี้ และถูกใช้เป็นตัวล่อเพื่อสร้างความสับสน

"จะใช้จักระเก้าหางมาเสริมพลังให้พวกแก มันออกจะเสียของไปหน่อยนะ"

ฮิวงะ ฮาเนะหยิบคัมภีร์ออกมาอีกม้วน เขาประสานอินด้วยมือเดียว มองดูจักระสีเลือดอันเป็นลางร้ายพุ่งเข้าสู่ร่างกายของนินจาคิริทั้งเจ็ดคน

"อ๊ากกกก!"

ทั้งเจ็ดคนตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส และกรีดร้องออกมาอย่างไม่อาจกลั้นได้

เมื่อปริมาณจักระเก้าหางลดลงเหลือครึ่งหนึ่ง ฮิวงะ ฮาเนะก็หยุดมือ

คาถาสัมภเวสีคืนชีพของท่านรุ่นที่สองสามารถดึงพลังของนินจาออกมาได้เพียงน้อยนิด ยิ่งนินจาแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดึงพลังออกมาได้น้อยเท่านั้น และทิศทางในการพัฒนาวิชานี้ที่เห็นผลชัดเจนที่สุด ก็คือการเพิ่มระดับความแข็งแกร่งของเครื่องสังเวย และความเข้ากันได้ระหว่างเครื่องสังเวยกับนินจาสัมภเวสี

จักระเก้าหางที่คุชินะมอบให้เขานั้นมีปริมาณมหาศาลจริงๆ แต่ส่วนที่เหลือเขายังต้องเก็บไว้ใช้ประโยชน์อย่างอื่น การเสริมพลังให้เครื่องสังเวยเป็นการชั่วคราวได้ถึงระดับนี้ ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

เมื่อมองดูดวงตาสีแดงฉานที่ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะของนินจาคิริแต่ละคน และสายตาดุร้ายที่จ้องมองมายังเขา ฮาเนะก็ลงมือทำขั้นตอนต่อไป

เลือดที่เป็นตัวแทนของข้อมูลประจำตัวของแต่ละบุคคลหยดลงบนศีรษะของทั้งเจ็ดคน ฮาเนะประสานอินด้วยสองมือ

"คาถาอัญเชิญ สัมภเวสีคืนชีพ!"

ท่ามกลางเศษกระดาษที่ปลิวว่อน ใบหน้าที่เพิ่งจะคุ้นเคยกันดีเมื่อไม่นานมานี้ทั้งเจ็ดคนก็ปรากฏตัวขึ้น ยืนเรียงหน้ากระดานอย่างเป็นระเบียบ ฮิวงะ ฮาเนะเอ่ยเสียงเบา

"จากนี้ไป จงทำงานรับใช้ฉัน เจ็ดดาบนินจาแห่งคิริ"

...

"ตื่นแล้วเหรอ"

ทันทีที่รันมารุลืมตาขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

"คุณไรงะหรือครับ"

คุโรสุกิ ไรงะซึ่งมีตาขาวเป็นสีดำสนิท มีแววตาสับสนปนเปกันไปหมด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับรันมารุ เขาก็ยังเผยรอยยิ้มออกมา

สำหรับเขา รันมารุ... ไม่ใช่แค่ดวงตาหรือเครื่องมือ

"ที่นี่ที่ไหนครับ ผมจำได้ว่าผมถูกนินจาฮิวงะคนนั้นทำให้สลบไป"

รันมารุพยุงตัวกับกำแพงหมายจะลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายของเขาไม่อำนวย เมื่อเห็นดังนั้น คุโรสุกิ ไรงะก็รีบเข้ามาประคองเขาอย่างอ่อนโยน

"ที่นี่คือฐานทัพลับใต้ดินของเขา ส่วนตัวฉันเป็นคนตายไปแล้ว"

เขาสัมผัสได้ว่ามือที่ประคองไหล่ของเขาอยู่นั้นเย็นเฉียบ ประกอบกับดวงตาของคุโรสุกิ ไรงะที่มีแต่สีดำมืด รันมารุไม่ได้โวยวายด้วยความตกใจอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต่กลับเอ่ยถามว่า

"จุดประสงค์ที่เขาเก็บผมไว้คืออะไรครับ..."

"เขารับปากว่า ตราบใดที่เธอให้ความร่วมมือในการทดลองของเขา เขาก็จะไว้ชีวิตเธอ"

"ถ้าอย่างนั้น คุณไรงะก็สามารถอยู่กับผมได้ใช่ไหมครับ"

ริมฝีปากของคุโรสุกิ ไรงะขยับไปมา เขาพูดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงพยักหน้ารับ

"ผมเข้าใจแล้วครับ ผมจะให้ความร่วมมืออย่างดี" รันมารุกล่าวอย่างใจเย็น "ตราบใดที่ผมได้อยู่กับคุณก็ไม่เป็นไรครับ"

"รันมารุ... ฉันขอโทษ..."

"ดูเหมือนจะรำลึกความหลังกันเสร็จแล้วสินะ ถ้าอย่างนั้นก็มาเริ่มการทดลองกันเถอะ"

ฮิวงะ ฮาเนะเดินก้าวออกมาจากเงามืด เขาไม่สนใจสีหน้าที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยความโกรธแค้นของคุโรสุกิ ไรงะ เขาหันไปมองรันมารุ "ก่อนอื่น ช่วยบอกความสามารถทั้งหมดของเนตรสีแดงให้ฉันฟังหน่อยสิ"

"ได้ครับ"

รันมารุตบหลังมือของคุโรสุกิ ไรงะเบาๆ เป็นการปลอบประโลม ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา "เนตรสีแดงของผมสามารถมองทะลุ สร้างภาพลวงตา และวิชาชุบชีวิตได้..."

...

"ดูเหมือนจะแตกต่างจากที่คาดไว้สักหน่อยนะ"

ภายในห้องทดลอง ฮิวงะ ฮาเนะมองดูข้อมูลของเนตรสีแดงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสนใจ

เพื่อป้องกันไม่ให้เขาทำการทดลองที่เลวร้าย คุโรสุกิ ไรงะจึงแอบบอกข้อมูลบางอย่างแก่เขา

หมู่บ้านที่รันมารุอาศัยอยู่ เคยมีคนตระกูลคางุยะอาศัยอยู่มาก่อน การที่เขาไปทำภารกิจแล้วเจอเข้ากับรันมารุก็เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย

"เนตรสีแดงที่คล้ายคลึงกับเนตรสีขาวคือลูกหลานของคางุยะอย่างนั้นหรือ นี่ถือเป็นการกลายพันธุ์แบบไหน หรือว่าเป็นการย้อนกลับไปสู่ลักษณะของบรรพบุรุษกันแน่"

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เนตรสีแดงก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกับเนตรสีขาวอย่างแน่นอน

"แถมยังมีวิชาชุบชีวิตอีกหรือ เป็นวิชาเนตรที่สามารถแก้ปัญหาอักขระปักษาในกรงได้เหมือนกันสินะ น่าเสียดายที่หลังจากนี้ฉันคงต้องให้ร่างแยกเงากับนินจาสัมภเวสีมารับช่วงทำการทดลองต่อเสียแล้ว"

เหลือเวลาอีกแค่วันเดียว เขาก็ต้องเดินทางไปที่แนวหน้าพร้อมกับท่านรุ่นที่สี่แล้ว ไม่มีเวลามาจัดการเรื่องพวกนี้หรอก

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฮิวงะ ฮาเนะก็วางเอกสารลง แล้วหันหลังเดินมุ่งหน้าไปยังร้านอิซากายะบนถนนในโคโนฮะ

ก่อนไป เขาจำเป็นต้องไปพบหน้าใครบางคนเสียก่อน

ทว่า การใช้การพนันมาเป็นตัวพิสูจน์อนาคต... ในโลกนินจานี่มีเรื่องแปลกประหลาดมากมายจริงๆ

เมื่อมองดูซึนาเดะที่กำลังเล่นทายลูกเต๋าสูงต่ำกับคนของตระกูลฮิวงะในร้านอิซากายะ ฮิวงะ ฮาเนะก็ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

นี่น่าจะเป็นคนที่สิบเท่าที่เขารู้จักแล้วมั้ง

แถมยังเป็นคนกันเองอีก ฮิวงะ มิยูกิ

ฮิวงะ ฮาเนะมองดูอยู่ครู่หนึ่ง ก็คิดจะก้าวเข้าไปในร้านอิซากายะ แต่เมื่อเจ้าของร้านที่เคาน์เตอร์เห็นเขาเดินเข้ามา ก็ส่งยิ้มเป็นมิตรให้ พลางชี้ไปที่ป้ายหน้าร้าน

ห้ามผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเข้า!

ฮิวงะ ฮาเนะเอ่ยด้วยความใจเย็น "ผมมาปฏิบัติหน้าที่ราชการครับ เป็นคำสั่งของท่านโฮคาเงะ"

เจ้าของร้านเกาหัวแล้วถอนหายใจ "เธอเข้าไปเถอะ แต่อย่าดื่มเหล้าล่ะ"

ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่าเจ้าของร้านไม่ได้เชื่อคำพูดของฮิวงะ ฮาเนะเสียทีเดียว

แต่ฮิวงะ ฮาเนะก็คาดเดาปฏิกิริยาแบบนี้ไว้แล้ว เพราะทุกครั้งก็เป็นแบบนี้ตลอด

ร้านนี้เข้มงวดกับผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะมาก เกรงว่าคงมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรซ่อนอยู่...

เขาเดินตรงเข้าไปหาโต๊ะที่ซึนาเดะนั่งอยู่ ไม่นานฮิวงะ มิยูกิที่กำลังเบื่อหน่ายก็สังเกตเห็นเขา

เธอรีบลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น ราวกับได้รับการปลดปล่อย "คุณฮาเนะ คุณมาหาท่านซึนาเดะใช่ไหมคะ"

ร้านนี้พิเศษมาก หากซึนาเดะไม่ได้เป็นคนพาเธอเข้ามา พร้อมกับรับปากว่าจะไม่ให้ดื่มเหล้า เธอคงไม่มีทางเข้ามาได้เลย

ฮิวงะ ฮาเนะอายุเท่ากับเธอ ถ้าไม่มีธุระอะไรก็คงไม่มาที่นี่ ยิ่งไม่มีทางพุ่งตรงมาที่โต๊ะของพวกเธอแน่

เมื่อเห็นฮิวงะ ฮาเนะพยักหน้ารับ มิยูกิก็หันไปหาซึนาเดะด้วยสีหน้ารู้สึกผิด "ท่านซึนาเดะ ขอโทษด้วยนะคะ ไว้คราวหน้าฉันค่อยมาอยู่เป็นเพื่อนใหม่ วันนี้ฉันขอตัวก่อนนะคะ"

พูดจบ เธอก็ไม่รอให้ซึนาเดะได้ตอบรับ รีบวิ่งออกจากร้านไปทันที

ฮิวงะ มิยูกิไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าในโลกนี้จะมีคนดวงซวยขนาดนี้อยู่ได้ยังไง สิบตา สิบตาเต็มๆ ซึนาเดะแพ้เรียบ

แถมซึนาเดะก็ไม่ยอมแพ้ ทำเหมือนว่าต้องเอาชนะเธอให้ได้สักครั้ง ทำให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานใจจนพูดไม่ออก

แต่โชคดีที่ตอนนี้เธอหลุดพ้นแล้ว

ขอบคุณมากนะคะคุณฮาเนะ ไว้ฉันจะหาของตอบแทนไปให้นะคะ

"ไอ้เด็กบ้า"

เมื่อเห็นฮิวงะ มิยูกิวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ซึนาเดะก็ตวัดสายตามามองฮิวงะ ฮาเนะอย่างไม่สบอารมณ์ "ฉันไม่สนเรื่องราชการอะไรนั่นหรอกนะ ในเมื่อนายเป็นคนทำให้เธอหนีไป นายก็ต้องมาอยู่เป็นเพื่อนฉันแทน"

เรื่องระบบการแพทย์อีกแล้วใช่ไหมล่ะ

ไอ้บ้ามินาโตะ ฉันก็ปฏิเสธไปตั้งชัดเจนแล้วนะ ยังจะส่งหน่วยองครักษ์มาอีก

ฮิวงะ ฮาเนะไม่ได้ปฏิเสธคำชวนของซึนาเดะ เขากวาดสายตามองแก้วเหล้าเปล่าบนโต๊ะ สลับกับใบหน้าของซึนาเดะที่เริ่มมีอาการเมามาย "ท่านซึนาเดะมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ"

"ฉันแค่อยากจะชนะสักตาก็ไม่ได้หรือไง" ซึนาเดะกลอกตาบน

"แต่ผมได้ยินมาว่าท่านเล่นการพนันทีไรก็แพ้ตลอด ในเมื่ออารมณ์ไม่ดี ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปทำเรื่องที่ไม่มีทางชนะหรอกครับ"

"ฉันพอใจของฉันนี่!"

ซึนาเดะยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ เธอนั่งด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยสำรวมนัก พลางจ้องมองฮิวงะ ฮาเนะ "ในเมื่อนายคิดว่าฉันแพ้แน่ๆ งั้นก็หาวิธีทำให้ฉันชนะสิ ไม่ว่ายังไง ช่วงนี้ฉันก็ต้องชนะให้ได้สักครั้ง!"

เพราะเอาชนะฮิวงะ ฮิอาชิมาได้ แต่กลับไม่มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้น ความอยากรู้อยากเห็นจึงทำให้เธอรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างนั้นหรือ

ฮิวงะ ฮาเนะเงียบไปครู่หนึ่ง เมื่อนึกถึงรายงานที่โทคุมะเพิ่งมารายงานเมื่อสองสามวันก่อน เขาก็เผยรอยยิ้มออกมา "ถ้าอย่างนั้น เรามาพนันกันดีไหมครับ ว่าวันนี้ท่านจะดวงซวยหรือเปล่า"

"ผมพนันว่าท่านจะดื่มเหล้าสำลัก กินข้าวติดคอ และตอนเดินออกจากร้านไป ท่านจะถูกมนุษย์ต่างดาวหล่นลงมาทับ"

"..."

ซึนาเดะสั่นสะท้านไปทั้งตัว สร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง

"ไอ้เด็กนี่... ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย"

เธอมองฮาเนะด้วยสีหน้าซับซ้อน มุมปากกระตุก "นายตั้งใจจะแช่งฉันใช่ไหม"

"เปล่าครับ ผมแค่คิดว่าการพนันในเรื่องที่เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้แบบนี้ ท่านซึนาเดะน่าจะเอาชนะได้ครับ" ฮิวงะ ฮาเนะยิ้ม

ส่วนถ้าซึนาเดะยังแพ้อีก... มันก็ค่อนข้างจะน่ากลัวเลยล่ะ

ถ้าแพ้ นั่นหมายความว่าจะมีคนจากดวงจันทร์หล่นลงมาจากท้องฟ้าจริงๆ น่ะสิ...

ถ้าเป็นแบบนั้น มาดาระก็คงต้องยกย่องให้ซึนาเดะแข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจาแล้วล่ะ!

เพราะมันคือวิชาอัญเชิญคนจากตระกูลโอซึซึกิได้ทุกเมื่อยังไงล่ะ...

ต้องยอมรับเลยว่า ข้อเสนอของฮิวงะ ฮาเนะดึงดูดความสนใจของซึนาเดะได้จริงๆ

ทุกครั้งที่เธอชนะ เธอมักจะสูญเสียสิ่งสำคัญไปเสมอ

แต่ก่อนหน้านี้หลังจากเอาชนะฮิวงะ ฮิอาชิมาได้ ช่วงที่ผ่านมาก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอเองก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ความกังวลในใจจึงสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ช่วงนี้ที่เธอไล่พนันกับคนนู้นคนนี้ ก็แค่เพื่อหยั่งเชิงดูว่าเธอยังพอมีเวลาเหลืออยู่หรือไม่

เพราะทุกครั้งที่ความหายนะมาเยือน โชคของเธอมักจะดีขึ้นอย่างน่าประหลาด

ไม่ใช่แค่กับคนในตระกูลฮิวงะเท่านั้น เธอยังไปพนันกับคนอื่นๆ ด้วย แต่เพราะเรื่องของฮิอาชิ ทำให้เธอไปท้าพนันกับคนตระกูลฮิวงะบ่อยกว่าใครเพื่อน

ส่วนผลลัพธ์น่ะหรือ... แน่นอนว่าแพ้รวดน่ะสิ

[จบแล้ว]