บทที่ 87 - สายเลือดที่สอง

บทที่ 87 - สายเลือดที่สอง

ระบบจะสามารถช่วยให้เขาได้รับพลังสายเลือดมาได้หรือไม่

นี่คือสิ่งที่เดวิดสงสัยมาโดยตลอด เพราะจากตัวซินเธียนั้น เขาไม่เคยได้รับสายเลือดเผ่าจิ้งจอกมาเลย

แต่เรน่ากลับทำให้เขาได้รับจิตวิญญาณปีศาจหิมะซึ่งคล้ายคลึงกับพลังสายเลือดมาได้ เขาเดาว่าอาจจะเป็นเพราะพลังของสายเลือดเผ่าจิ้งจอกนั้นอ่อนแอเกินไป หรืออาจจะถูกหลอมรวมเข้ากับพรสวรรค์จำแลงกายไปแล้ว

ตอนนี้สายเลือดเผ่าจิ้งจอกได้เปลี่ยนไปเป็นสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางแล้ว บางทีเดี๋ยวเขาอาจจะลองดูว่าสามารถรับสายเลือดมาจากซินเธียได้หรือไม่

ที่ลานฝึกซ้อม ลิย่ากับซินเธียยังคงต่อสู้กันอยู่ เดวิดไม่ได้เข้าไปรบกวน เขาเริ่มทำการฝึกฝนวิชาของอัศวินด้วยตัวเอง

หลังจากดื่มยาสีเลือดเข้าไปแล้ว เขาสามารถสัมผัสได้ถึงเลือดลมในร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น

ตอนนี้เมื่อดื่มยาปรุงหมาป่าเหมันต์ตามเข้าไปอีก เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าปราณต่อสู้ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นไปอีก และปราณต่อสู้บางส่วนก็ได้แปรสภาพเป็นของเหลวเรียบร้อยแล้ว

"ดูเหมือนว่าอีกไม่นานฉันก็น่าจะทะลวงถึงขั้นที่ 5 ได้แล้ว"

ใบหน้าของเดวิดเผยให้เห็นถึงความพึงพอใจ

แน่นอนว่าสิ่งที่ได้รับการยกระดับมากที่สุดก็คือสมรรถภาพทางร่างกายของเขา

ในสถานการณ์ปกติ ต่อให้เป็นอัศวินปฐพีขั้นที่ 5 ก็เป็นไปได้ยากมากที่จะยกระดับความแข็งแกร่งให้ถึงขั้นที่ 5 ได้โดยอาศัยแค่สมรรถภาพทางร่างกายเพียงอย่างเดียว

แต่เขากลับสามารถทำได้เพราะมีตัวช่วยจากหลายๆ ทาง

นี่ขนาดยังไม่ได้อยู่ในสถานะจำแลงกายนะ หากเปิดใช้สถานะจำแลงกาย สมรรถภาพทางร่างกายของเขาก็ทะลุขั้นที่ 5 ไปตั้งนานแล้ว

และถ้าหากสามารถยกระดับสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งให้ถึงขั้นที่ 6 ได้ สมรรถภาพทางร่างกายของเขาในสถานะจำแลงกายก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

ตั้งแต่ที่ลิย่าทะลวงขึ้นเป็นอัศวินขั้นที่ 3 สำเร็จ ค่าประสบการณ์ของสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาก

เขาเชื่อว่าอีกไม่นาน สายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งก็น่าจะสามารถทะลวงขึ้นสู่ขั้นที่ 6 ได้สำเร็จ และเมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะได้พบกับการผลัดเปลี่ยนกระดูกใหม่อีกครั้ง

เขาประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองครู่หนึ่ง และตั้งใจว่าในช่วงนี้จะทุ่มเทความพยายามทั้งหมดไปกับการทะลวงระดับความแข็งแกร่งในฐานะอัศวินก่อน

ตอนเที่ยง

ทุกคนทานเนื้อย่างด้วยกันในสวนหลังปราสาท

หลังจากนั้น เดวิดก็พาซินเธียกลับไปที่ห้อง เพื่อเตรียมตัวทำการฝึกฝนต่อไป

"เด็กดี ขอดูหางของเธอหน่อยสิ" เดวิดยิ้ม

ซินเธียหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่ในเมื่อเคยมีครั้งแรกแล้ว ครั้งที่สองเธอก็ไม่ได้รู้สึกต่อต้านอะไรมากนัก

เมื่อพรสวรรค์จำแลงกายถูกเปิดใช้งาน หูจิ้งจอกแสนนุ่มฟูและหางของจิ้งจอกเก้าหางทั้งสองหางก็ปรากฏขึ้น

แม้จะยังคงอยู่ในสถานะจำแลงกาย แต่ซินเธียในตอนนี้กลับดูแตกต่างไปจากเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด

โดยเฉพาะดวงตาคู่นี้

ความขวยเขินที่ซินเธียเผลอแสดงออกมาตอนที่มองเดวิด มันแฝงไปด้วยพลังแห่งเสน่ห์ยั่วยวน

เมื่อเดวิดได้เห็นเขาก็ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ความปรารถนาอันรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมาจนทนไม่ไหว เขาเดินเข้าไปดึงซินเธียเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกทันที

มือของเขาลูบไล้หางทั้งสองหางเบาๆ ส่วนช่วงล่างก็ออกแรงเล็กน้อย

"ฮู่ว ฮู่ว ฮู่ว"

นอกหน้าต่าง สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิพัดโชยมาปะทะกับประตูและหน้าต่างเบาๆ

ภายในห้องก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งวสันตฤดู ราวกับสรรพสิ่งกำลังฟื้นตื่นจากการหลับใหล

【คุณสำเร็จการฝึกฝนหนึ่งครั้ง ได้รับพรสวรรค์จำแลงกาย +132】

เมื่อความแข็งแกร่งของซินเธียเพิ่มขึ้น ผลลัพธ์จากการฝึกฝนในครั้งนี้ก็แข็งแกร่งกว่าครั้งก่อนๆ มาก

แน่นอนว่าสำหรับพวกเขาทั้งสองคนแล้ว นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

ท่ามกลางเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พลังชีวิตภายในร่างกายก็ค่อยๆ รวมตัวกัน จนในที่สุดก็กลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต

【คุณสำเร็จการฝึกฝนหนึ่งครั้ง ได้รับพรสวรรค์จำแลงกาย +135】

【คุณสำเร็จการฝึกฝนหนึ่งครั้ง ได้รับสายเลือดจิ้งจอกเก้าหาง】

ทันใดนั้น ก็มีเสียงที่แตกต่างไปจากเดิมดังขึ้น ดึงสติของเดวิดให้กลับคืนมา

เขารู้สึกได้เพียงร่างกายที่อ่อนปวกเปียก ความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดถาโถมเข้ามา ทำให้เขาเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งปราชญ์ไปชั่วขณะ

แต่ไม่นานสติของเขาก็ค่อยๆ กลับมา เขาหลับตาลงและใช้พลังจิตสัมผัสดู ก็พบว่าบริเวณหัวใจของเขามีเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตที่เกิดจากการควบแน่นของสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางอยู่

ในตอนนี้ เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตได้กลายร่างเป็นจิ้งจอกเก้าหางและหลบมุมอยู่

ส่วนสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งก็ทำตัวเหมือนเป็นอันธพาลเจ้าถิ่น มันเอาแต่จ้องมองสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางด้วยความหิวโหย

หากเดวิดไม่สังเกตเห็นและเข้ามาหยุดยั้งสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งเอาไว้ได้ทันเวลา สายเลือดจิ้งจอกเก้าหางที่เขาอุตส่าห์ควบแน่นขึ้นมาได้ยากลำบากก็คงจะถูกสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งกลืนกินไปแล้ว

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง" เดวิดหรี่ตาลง

เขาสามารถสรุปได้แล้วว่าระบบสามารถดูดซับพลังสายเลือดมาจากเป้าหมายได้จริงๆ

เพียงแต่ว่าสายเลือดเผ่าจิ้งจอกของซินเธียก่อนหน้านี้มันอ่อนแอเกินไป เกรงว่าพลังสายเลือดเพียงน้อยนิดนั้นคงจะถูกสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งกลืนกินไปตั้งแต่ยังไม่ทันได้ควบแน่นเป็นรูปเป็นร่างแล้วด้วยซ้ำ

มีเพียงสายเลือดที่ทรงพลังอย่างจิ้งจอกเก้าหางเท่านั้น ที่จะสามารถรอดพ้นจากการถูกสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งกลืนกินได้อย่างง่ายดาย และรอจนกว่าจะรวบรวมพลังสายเลือดได้มากพอจนสามารถควบแน่นเป็นรูปเป็นร่างได้สำเร็จ

"ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่ได้แลกเปลี่ยนกับซินเธีย สายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งจะได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นมาบ้าง ไม่ใช่แค่เพราะพรสวรรค์จำแลงกายเพียงอย่างเดียวสินะ" เดวิดคิดวิเคราะห์อยู่ในใจ

ตอนนี้ ในเมื่อสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางได้ควบแน่นกลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตแล้ว เขาย่อมไม่ยอมให้สายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งกลืนกินมันไปอีกอย่างแน่นอน

โดยพื้นฐานแล้ว จิ้งจอกเก้าหางคือสายเลือดในตำนาน แถมพรสวรรค์ของจิ้งจอกเก้าหางก็คือจิตวิญญาณ ส่วนสติปัญญาและความเจ้าเล่ห์ก็คือลักษณะเด่นที่โด่งดังที่สุดของมัน

สายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งสามารถช่วยให้เขาควบคุมพลังธาตุน้ำแข็งได้ดียิ่งขึ้น ส่วนสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางก็จะช่วยเสริมสร้างพรสวรรค์ด้านพลังจิตให้กับเขา ทำให้เขาสามารถก้าวเดินบนเส้นทางแห่งผู้วิเศษได้ไกลยิ่งขึ้น

"ซินเธีย"

"อื้อ"

ซินเธียตอบรับเสียงเบา

【คุณสำเร็จการฝึกฝนหนึ่งครั้ง ได้รับพรสวรรค์จำแลงกาย +135】

【คุณสำเร็จการฝึกฝนหนึ่งครั้ง ได้รับสายเลือดจิ้งจอกเก้าหาง +58】

ฝึกฝนหนึ่งครั้งแต่ได้รับผลลัพธ์ถึงสองทาง เดวิดรู้สึกพึงพอใจกับเรื่องนี้มาก

และสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางที่อยู่ตรงบริเวณหัวใจของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นมากหลังจากได้รับพลังงานจากระบบ

แต่ในครั้งนี้ เขาพบว่าหลังจากทำการฝึกฝนกับซินเธียแล้ว พลังกายของเขาดูเหมือนจะลดลงไปมากกว่าเดิม

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แม้แต่ซินเธียในตอนนี้ก็มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าหลังจากผ่านการฝึกฝนในครั้งนี้ เธอเองก็สูญเสียพลังกายไปมากกว่าเดิมเช่นกัน

ความจริงเขาพอจะคาดเดาเรื่องนี้เอาไว้แล้ว และการสูญเสียพลังกายไปเกือบสองเท่าในครั้งนี้ ก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเองมากขึ้น

มิฉะนั้นด้วยสมรรถภาพทางร่างกายระดับอัศวินปฐพีขั้นที่ 4 จุดสูงสุดของเขา เวลาในแต่ละครั้งย่อมไม่มีทางสั้นขนาดนี้หรอก

"ท่านลอร์ด"

ซินเธียหอบหายใจเบาๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

เดวิดมองดูภาพตรงหน้า เขายื่นมือออกไปลูบผมของซินเธียเบาๆ "ลำบากเธอแล้ว พักผ่อนเถอะนะ"

ซินเธียได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะซบหน้าลงกับอ้อมอกของเดวิด

เมื่ออาศัยช่วงเวลาแห่งปราชญ์ ทั้งสองคนก็เริ่มทำสมาธิกันอีกครั้ง เพื่อค่อยๆ เปลี่ยนผลลัพธ์ที่ได้จากการฝึกฝนให้เป็นพลังของตัวเอง

ทั้งสองคนนอนกอดกันอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นมาจัดการตัวเอง

ซินเธียไปร่วมงานเลี้ยงน้ำชากับพี่สาวคนอื่นๆ ต่อ ส่วนเดวิดก็เดินเข้าไปในป่าเพื่อเตรียมจะศึกษาเกี่ยวกับสายเลือดจิ้งจอกเก้าหาง

[จบแล้ว]