บทที่ 65 - ได้รับเคล็ดวิชาทำสมาธิ

บทที่ 65 - ได้รับเคล็ดวิชาทำสมาธิ

แอนนี่รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย

คำตอบของดยุกหมาป่าเหมันต์ เหนือความคาดหมายของเธอไปมากจริงๆ

ทว่าเธอรู้ดีว่าดยุกหมาป่าเหมันต์ไม่ได้โกหก

ในตอนนี้สงครามกลางเมืองแห่งอาณาจักรจันทร์สีเงินกำลังจะปะทุขึ้น และองค์ชายรองก็กำลังจ้องตะครุบดินแดนทางเหนืออย่างตาเป็นมัน ในสถานการณ์เช่นนี้ ดยุกหมาป่าเหมันต์ย่อมต้องการพลังที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างแท้จริง

และพลังของผู้วิเศษก็สามารถช่วยให้ดยุกหมาป่าเหมันต์ต่อกรกับองค์ชายรองได้จริง

แต่ความเสี่ยงในเรื่องนี้ช่างมหาศาลเหลือเกิน

หากพลังของผู้วิเศษถูกเปิดเผย ก็จะต้องเผชิญหน้ากับคริสตจักรแห่งอาณาจักรจันทร์สีเงิน

แม้ว่าคริสตจักรแห่งแสงของอาณาจักรจันทร์สีเงินจะอยู่ห่างไกลจากจักรวรรดิรุ่งอรุณ แต่ก็มีอาร์ชบิชอปชุดแดงขั้นที่หกคอยควบคุมดูแลอยู่ ซึ่งยอดเขาหมาป่าเหมันต์ไม่มีทางต่อกรได้เลย

และนี่ก็เป็นสิ่งที่เธอรวมถึงเหล่าแม่มดที่อยู่เบื้องหลังต้องนำมาพิจารณาเช่นกัน แม้ว่าการเข้าร่วมกับยอดเขาหมาป่าเหมันต์อาจจะทำให้พวกเธอมีที่พักพิงชั่วคราว แต่มันก็จะทำให้พวกเธอตกอยู่ใต้สายตาของคริสตจักรและต้องเผชิญกับอันตรายที่ใหญ่หลวงยิ่งกว่า

"ตอนนี้สตรีศักดิ์สิทธิ์และนักล่ามารฮิลแมนได้เดินทางมาถึงดินแดนทางเหนือแล้ว ที่นี่ของท่านค่อนข้างอันตรายเกินไปแล้ว" หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เอ่ยปากหยั่งเชิง "พวกเราตั้งใจจะอพยพออกจากดินแดนทางเหนือ ฉันมาที่นี่เพื่อจะบอกท่านว่า ฉันอยากจะพาแม่มดที่ท่านให้ที่พักพิงไป หรือว่าท่านจะร่วมเดินทางหนีออกจากดินแดนทางเหนือไปพร้อมกับพวกเราก็ได้"

"อพยพเหรอ"

"แล้วพวกคุณคิดจะไปที่ไหนล่ะ"

"อาณาจักรบทเพลงคริสตัล หรือว่าดินแดนขั้วโลกเหนือที่ไกลออกไปอีก"

"ในอาณาจักรบทเพลงคริสตัลก็มีคริสตจักรแห่งแสงอยู่เหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ศรัทธาในดินแดนอันหนาวเหน็บแห่งนั้นก็ยิ่งเชื่อมั่นว่าเทพเจ้าแห่งแสงสว่างจะนำพาความหวังและแสงสว่างมาให้พวกเขา ที่นั่นจะยิ่งอันตรายกว่าดินแดนทางเหนือที่กำลังวุ่นวายเสียอีก"

"ส่วนดินแดนขั้วโลกเหนือคือเขตหวงห้ามของมนุษย์อย่างแท้จริง ที่นั่นเต็มไปด้วยสัตว์อสูรเหมันต์ที่แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน ไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัยของมนุษย์เลยสักนิด"

"เชื่อฉันเถอะ ไม่มีที่ไหนปลอดภัยไปกว่าที่นี่อีกแล้ว"

"ถ้าพวกคุณกลัวว่าจะเปิดเผยตัวตนที่ยอดเขาหมาป่าเหมันต์ สู้ไปซ่อนตัวอยู่ในป่าหมาป่าเหมันต์ไม่ดีกว่าหรือ ยอดเขาหมาป่าเหมันต์สามารถเสบียงและความช่วยเหลือให้กับพวกคุณได้นะ"

เดวิดพยายามใช้คำพูดโน้มน้าวผู้วิเศษที่อยู่ตรงหน้าอย่างต่อเนื่อง มีเพียงการให้องค์กรของอีกฝ่ายย้ายมาที่ยอดเขาหมาป่าเหมันต์เท่านั้น เขาถึงจะมีโอกาสค่อยๆ ครอบครองผู้วิเศษเหล่านี้ได้

แอนนี่ได้ยินเช่นนั้นก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

พูดตามตรง คำพูดของดยุกหมาป่าเหมันต์ทำให้เธอรู้สึกสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว

แต่เธอรู้ดีว่าเธอไม่อาจตัดสินใจแทนองค์กรได้

"พวกคุณลองปรึกษากันดูก่อนก็ได้"

"ยอดเขาหมาป่าเหมันต์ยินดีต้อนรับพวกคุณเสมอ"

"งั้นตอนนี้ ช่วยบอกวิธีที่จะกลายเป็นผู้วิเศษให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม"

เดวิดไม่ได้บีบคั้นต่อไป แต่เปลี่ยนเรื่องกลับมาที่เป้าหมายที่แท้จริงของตนเอง

"ฉันมีเคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานอยู่ชุดหนึ่ง ท่านลองเอาไปฝึกดูเก่อนก็ได้" แอนนี่ไม่ได้ปฏิเสธ เดิมทีเป้าหมายของพวกเธอก็คือการค้นหาและฝึกฝนผู้วิเศษให้มากขึ้นอยู่แล้ว

หากดยุกหมาป่าเหมันต์กลายเป็นผู้วิเศษ นั่นก็หมายความว่าเขาคือพันธมิตรโดยธรรมชาติของพวกเธอ ไม่ว่าองค์กรจะตัดสินใจติดต่อกับยอดเขาหมาป่าเหมันต์หรือไม่ก็ตาม อย่างน้อยก็ถือได้ว่าเป็นทางหนีทีไล่อีกทางหนึ่ง

เดวิดรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

จากนั้นเขาก็เห็นว่าในดวงตาของหนูขาวมีแสงสีเงินสว่างวาบขึ้น

นี่คือวิธีการใช้พลังจิตรูปแบบหนึ่ง สามารถส่งผ่านข้อมูลที่ต้องการจะสื่อสารไปยังอีกฝ่ายได้โดยตรงผ่านทางการสื่อสารทางจิต

เดวิดหลับตาลงเพื่อรับพลังจิตขุมนี้ แต่เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะตรวจสอบ เพราะไม่ต้องการเปิดเผยระดับพลังจิตขั้นที่สามของตนเองต่อหน้าผู้วิเศษผู้นี้

เขามองไปยังหนูขาว ก็พบว่าแสงสีเงินในดวงตาของมันได้หายไปแล้ว

"จี๊ด จี๊ด"

ทันใดนั้นหนูขาวก็ร้องออกมาสองเสียง ร่างของมันพลันกลายเป็นกลุ่มควันและจางหายไป

เห็นได้ชัดว่าหนูขาวที่ถูกอัญเชิญมาตัวนี้ เมื่อสูญเสียพลังเวทของผู้อัญเชิญไป มันก็ถูกส่งกลับไปยังสถานที่ที่มันถูกอัญเชิญมา

"เวทอัญเชิญอย่างนั้นเหรอ"

"พลังของผู้วิเศษช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ"

เดวิดพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าปรากฏความเสียดาย

เขายังไม่ทันได้ถามถึงวิธีติดต่ออีกฝ่ายเลย หลังจากนี้หากต้องการติดต่อกับองค์กรผู้วิเศษแห่งนี้ ก็คงต้องรอให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายติดต่อมาเองเสียแล้ว

หลังจากตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบๆ อีกครั้ง เขาก็หลับตาลงนึกย้อนถึงเนื้อหาที่เพิ่งได้รับมา

เคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐาน

ก็ตามชื่อเลย นี่คือเคล็ดวิชาทำสมาธิระดับต่ำสำหรับผู้วิเศษ

แต่ถึงกระนั้น มันก็เป็นวิธีการฝึกฝนที่ทรงพลังเทียบเท่ากับเคล็ดวิชาปราณขั้นที่เก้า เมื่อเทียบกับผู้วิเศษแล้ว ความสง่างามของอัศวินช่างดูต้อยต่ำเสียเหลือเกิน

"ในที่สุดก็ได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางของผู้วิเศษเสียที" เดวิดพ่นลมหายใจออกมา

ต่อจากนี้เขาสามารถเริ่มใช้เคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานในการฝึกฝนพลังจิตของตนเองได้แล้ว

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้รับการถ่ายทอดวิชาของผู้วิเศษอื่นๆ จากผู้วิเศษผู้นี้เลย โดยเฉพาะวิชาของผู้วิเศษสายน้ำแข็ง

เดวิดพยายามข่มความตื่นเต้นในใจ แล้วเดินกลับไปที่ปราสาท

เวลานี้ที่หน้าประตูปราสาท ลิย่า เอมี่ และเรน่ากำลังยืนรออยู่

เมื่อเห็นว่านายแห่งปราสาทกลับมาแล้ว พวกเธอก็รีบยิ้มต้อนรับและเดินเข้าไปในปราสาทพร้อมกัน

คืนนี้คงเป็นค่ำคืนที่ไม่รู้จบ

ไม่ว่าจะเป็นการที่เขาควบแน่นปราณต่อสู้น้ำแข็งได้สำเร็จ หรือการได้รับเคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานมา ล้วนเป็นเรื่องที่น่ายินดีทั้งสิ้น

และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่พวกเขาทั้งสามคนได้นอนร่วมเตียงเดียวกัน

โชคดีที่ลิย่าหายดีเป็นปกติแล้ว มิเช่นนั้นเพียงแค่เอมี่และเรน่าสองคน เกรงว่าคงจะรับมือไม่ไหวจริงๆ

[จบแล้ว]