บทที่ 309 - ยาทลายวิญญาณสามลวดลาย

บทที่ 309 - ยาทลายวิญญาณสามลวดลาย

หลังจากตรวจสอบและประเมินอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว

ไป๋อู๋ซางจึงทราบแน่ชัดว่า วัสดุหลากหลายประเภทที่เขาถือครองอยู่นั้น มีมูลค่ารวมเกือบ 700,000 เหรียญทอง

ตัวเลขนี้ สำหรับเขาเมื่อ 4 เดือนก่อน มันเป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการถึงอย่างแท้จริง

ทว่าในตอนนี้ นอกจากความรู้สึกตื่นเต้นและภาคภูมิใจที่แวบขึ้นมาเพียงเล็กน้อยแล้ว เขาก็ไม่ได้มีอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอะไรมากนัก

700,000...

มันเยอะไหม?

ในวงการมาสเตอร์มีจุดเด่นอยู่อย่างหนึ่ง คือยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ความสามารถในการหาเงินก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย

ทว่าเงินสดที่สามารถนำมาใช้จ่ายส่วนตัวได้นั้น กลับไม่ได้เพิ่มพูนขึ้นตามสัดส่วนเสมอไป

เพราะต้องคำนึงถึงทั้งค่าอาหารของสัตว์อสูร ค่าใช้จ่ายในการฝึกซ้อม ค่ารักษาพยาบาล และค่าเลี้ยงดูจิปาถะอื่น ๆ

ต้องคำนึงถึงการเปลี่ยนรุ่นสมบัติวิเศษ ชุดเกราะ และอาวุธต่าง ๆ รวมถึงการบำรุงรักษาและอัปเกรด

ต้องคำนึงถึงการเลือกซื้อยาสามัญและใบยันต์เพื่อนำมาสำรองไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน

มีเรื่องที่ต้องใช้จ่ายเงินมากมายเหลือเกิน

สถานการณ์โดยทั่วไปคือ วันนี้หามาได้ 100,000 แต่พรุ่งนี้กลับต้องจ่ายออกไป 80,000-90,000

เมื่อมีรายรับและรายจ่ายหมุนเวียน ความมั่งคั่งส่วนบุคคลย่อมมีขีดจำกัด

ไป๋อู๋ซางคือตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด

ยิ่งสัตว์อสูรแข็งแกร่งขึ้น มีสติปัญญาสูงส่งขึ้น และมีความผูกพันที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เขาก็ยิ่งไม่กล้าเลี้ยงดูพวกมันแบบขอไปที เขาจำเป็นต้องดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถัน ราวกับว่าพวกมันเป็นพี่น้องหรือลูกสาวแท้ๆ ของตนเอง

ในความเป็นจริง ท่ามกลางทรัพยากรมูลค่า 700,000 เหล่านั้น

เพียงแค่ซากแมงป่องสายฟ้าและแร่ธาตุสายฟ้า ก็มีมูลค่าสูงถึง 180,000 แล้ว

สิ่งเหล่านี้คือเสบียงอาหารของเสี่ยวฉือ ซึ่งจัดเป็นส่วนที่ห้ามนำออกขายโดยเด็ดขาด

หากประเมินเพื่อความปลอดภัย นี่ถือเป็นโควตาสำหรับใช้งานเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น

ซึ่งมันจะสามารถประคองไปได้จนถึงช่วงก่อนที่มิติลี้ลับ ‘นครอัญมณี’ จะเปิดออกเท่านั้น

ไป๋อู๋ซางจำเป็นต้องตระเตรียมวัสดุธาตุสายฟ้าใหม่ๆ และอย่างน้อยที่สุดต้องสำรองไว้ให้เพียงพอสำหรับอีกสองเดือนล่วงหน้า

มิฉะนั้น หากภายในมิติลี้ลับไม่มีวัสดุประเภทเดียวกันมาเติมในคลังสำรอง

ความต่อเนื่องในการต่อสู้และการเติบโตของเสี่ยวฉือ ย่อมจะได้รับผลกระทบอย่างใหญ่หลวงแน่นอน

เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงเหลือเหรียญทองให้ใช้สอยจริงเพียง 520,000 เท่านั้น

ซึ่งในจำนวนเกือบครึ่งหนึ่งนั้น เขาก็ยังไม่สามารถนำมาใช้จ่ายได้อย่างอิสระ เนื่องจากมีงบประมาณส่วนที่เลี่ยงไม่ได้รออยู่

อย่างเช่น เกราะต้านสายฟ้า ตั้งแต่ที่ได้มาใหม่จนถึงตอนนี้ ก็ผ่านไปเพียงประมาณ 20 วันเท่านั้นเอง

ทว่าความเสียหายที่ได้รับมานั้นรุนแรงมาก อย่าว่าแต่เรื่องพลังป้องกันเลย แม้แต่อักขระที่ช่วยในการสวมใส่อัตโนมัติก็ยังใช้การไม่ได้แล้ว จำเป็นต้องสวมใส่ด้วยตัวเองเท่านั้น

ไป๋อู๋ซางได้พบกับปรมาจารย์ด้านการสร้างอุปกรณ์ในห้างสรรพสินค้าหมื่นอสูร และหลังจากเจรจาตกลงกันแล้ว เขาจึงต้องจ่ายค่าซ่อมแซมไปถึง 40,000 เหรียญทอง

ซึ่งนับว่าเกือบจะเป็นครึ่งหนึ่งของต้นทุนทั้งหมดเลยทีเดียว!

ทว่าเงินก้อนนี้เขาก็ต้องจำใจจ่ายไป เพราะเป็นค่าใช้จ่ายที่จำเป็น

นอกจากนี้ ไป๋อู๋ซางยังต้องจัดเตรียมวัสดุฉุกเฉินหลากหลายประเภทสำรองไว้แบบครบครัน

ไม่ว่าจะเป็น อุปกรณ์กับดักพื้นฐาน ยันต์ทั่วไป ผงไล่แมลงระดับสูง... และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งต้องเสียเงินไปอีก 40,000 เหรียญทอง

และจำนวนนี้ยังไม่รวมถึงค่ายาต่างๆ

ที่ได้จากการเดินทางไปยังหลุมผีมนุษย์ ไม่ว่าจะใช้เอง หรือมอบให้เจียงหลิงเย่ว์

คลังยาระดับสูงของไป๋อู๋ซางในตอนนี้ตกอยู่ในสภาวะที่เกือบจะว่างเปล่า

หลังจากที่ได้พูดคุยกับน้าเขียว เขาก็สามารถสั่งจองยาระดับมหาเสนาวิญญาณที่มีความบริสุทธิ์สูงจำนวน 40 ขวดได้ในราคาทุน ซึ่งคิดเป็นเงินทั้งหมด 1 แสนเหรียญทอง

เมื่อมาถึงจุดนี้ ทรัพยากรที่สูญเสียไปจึงได้รับการเติมเต็มเสียที

สำหรับเหรียญทองและแต้มพลังลับที่เหลือ ไป๋อู๋ซางเตรียมที่จะเลือกซื้ออุปกรณ์เพื่อมาเพิ่มพูนความสามารถส่วนตัว

...

ชั้นที่ห้าของห้างสรรพสินค้าหมื่นอสูร ณ ร้านขายยาที่ชื่อว่า “โรงโอสถหลวง”

ไป๋อู๋ซางที่สวมเสื้อคลุมกันลมสีเทาเดินเข้ามาที่นี่เป็นอันดับแรกด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้นเล็กน้อย

พนักงานต้อนรับหญิงแย้มยิ้มตามมารยาท เธอเดินนวยนาดเข้ามาหาในชุดกระโปรงที่ดูงดงาม

“ที่นี่มี ‘ยาทลายวิญญาณสามลวดลาย’ ไหมครับ?” ไป๋อู๋ซางเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา

นี่คือยาระดับ 2 ที่เขาหมายตามานานและวางแผนว่าจะซื้อมาตั้งนานแล้ว

ทว่าก่อนหน้านี้จังหวะเวลายังไม่เหมาะสม ประกอบกับในกระเป๋ายังขัดสนเงินทอง จึงยังไม่ได้ตัดสินใจซื้อเสียที

ทว่าในยามนี้ เมื่อต้องเผชิญกับมิติลี้ลับนครอัญมณีที่กำลังจะเปิดขึ้น ไป๋อู๋ซางจึงตระหนักว่าถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว และเขาจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปไม่ได้เป็นอันขาด

“แน่นอนว่ามีสิคะ”

น้ำเสียงของพนักงานสาวนั้นไพเราะราวกับเสียงนกขมิ้น ใบหน้าที่งดงามราวกับดอกท้อขับเน้นเสน่ห์ดึงดูดใจให้น่ามองยิ่งขึ้น

เธอแอบลอบสำรวจชายหนุ่มในชุดสีเทาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะระบายยิ้มกว้างแล้วเอ่ยว่า

“คุณผู้ชายตั้งใจจะซื้อไปใช้เองหรือเปล่าคะ? ตัวยานี้จัดว่าเป็นสินค้าระดับไฮเอนด์สำหรับระดับมหาเสนาวิญญาณเลยนะคะ ตัวยาค่อนข้างอ่อนโยนแต่ให้ผลลัพธ์ที่รุนแรงมาก ในแต่ละปีจะมีพวกนักศึกษามาแย่งกันซื้อเยอะมากเลยค่ะ”

“ผมทราบครับ”

ไป๋อู๋ซางพยักหน้า พลางเอ่ยถามอย่างสุภาพว่า “ตอนนี้มีของพร้อมส่งเลยไหมครับ? ผมต้องการมันเดี๋ยวนี้เลย”

แววตาของพนักงานสาวเป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที สำหรับลูกค้าที่เจรจาไม่ถึง 3 ประโยคก็พร้อมจะปิดยอดสั่งซื้อแบบนี้ มีหรือที่เธอจะไม่ชอบ

ใบหน้าของเธอประดับไปด้วยรอยยิ้มที่สดใส ความรู้สึกยินดีปรีดาฉายชัดออกมาจนปิดไม่มิด

เพราะอย่างไรเสีย ยิ่งตัวยามีราคาสูงเท่าไหร่ ค่าคอมมิชชันที่เธอจะได้รับก็ยิ่งทำให้หัวใจพองโตมากขึ้นเท่านั้น

ทว่าจู่ๆ เธอก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงแสดงท่าทีลังเลออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเตือนด้วยความหวังดีว่า

“คุณผู้ชายคะ ตอนนี้มีของพร้อมส่งอยู่ค่ะ เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลไป”

“ทว่าไม่ทราบว่าคุณผู้ชายทราบหรือเปล่าคะว่า ตอนนี้ราคาขายของยาตัวนี้ในทุกช่องทาง อย่างน้อยที่สุดก็สูงกว่าช่วงเวลาปกติถึงหนึ่งเท่าครึ่งเลยนะคะ...”

“เป็นเพราะมิติลี้ลับนครอัญมณีหรือเปล่าครับ?” ไป๋อู๋ซางขมวดคิ้ว

“ใช่ค่ะ” พนักงานหญิงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “หวังว่าคุณจะเข้าใจนะคะ ทุกครั้งที่สถาบันมีเหตุการณ์ที่เป็นโอกาสครั้งใหญ่แบบนี้เกิดขึ้น ยาหรือสมบัติวิเศษที่เกี่ยวข้อง ย่อมจะมีราคาที่พุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดค่ะ”

“เรื่องนี้มันช่วยไม่ได้จริงๆ ค่ะ นักศึกษาจำนวนมากต่างก็ต้องการจะเพิ่มพละกำลังให้ตัวเองในระยะเวลาอันสั้น”

“ด้วยเหตุนี้ความต้องการของตลาดจึงพุ่งสูงขึ้นแบบกะทันหัน ทำให้สินค้าขาดตลาดไปชั่วคราว ซึ่งย่อมส่งผลกระทบต่อราคาขายสุดท้ายอย่างเลี่ยงไม่ได้ค่ะ”

ไป๋อู๋ซางแอบถอนหายใจในใจ เขาเข้าใจเหตุผลข้อนี้เป็นอย่างดี

เขาพยายามจัดการวัสดุในมือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และรีบตรงมาที่นี่เป็นที่แรกแล้ว

ทว่าสุดท้ายก็ยังช้ากว่าเครือข่ายข่าวกรองของทุกฝ่ายในสถาบันอยู่ดี

เขาปัดความเพ้อฝันเรื่องการหาของถูกซึ่งไม่มีวันเป็นจริงทิ้งไป ก่อนที่ไป๋อู๋ซางจะเอ่ยถาม

“ตอนนี้ราคาอยู่ที่เท่าไหร่ครับ?”

“มีทั้งหมดสามเกรดค่ะ คือราคา 120,000, 150,000 และ 200,000 ค่ะ”

พนักงานหญิงหยิบกล่องยาคริสตัลที่งดงามออกมาสามกล่อง พลางชี้ไปที่ขวดกระเบื้องใบเล็กด้านในเพื่ออธิบาย

“เนื่องจากในตอนที่นักปรุงยาทำการปรุงนั้น เป็นเรื่องยากที่จะทำให้ยาทุกเม็ดออกมาสมบูรณ์แบบไร้ที่ติค่ะ”

“ดังนั้นบนพื้นฐานของสินค้าที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน ทั้งสามราคานี้จึงขึ้นอยู่กับจำนวนของตำหนิเล็กๆ น้อยๆ ที่แตกต่างกันค่ะ”

“ตามหลักการแล้ว ยิ่งมีตำหนิน้อยลงเท่าไหร่ โอกาสประสบความสำเร็จในการรับประทานก็จะยิ่งมากขึ้น และผลกระทบด้านลบต่อร่างกายก็จะยิ่งต่ำลง ซึ่งแน่นอนว่าราคาก็จะยิ่งแพงขึ้นตามไปด้วยค่ะ”

“ตกลงครับ เอาราคา 200,000 มาให้ผมหนึ่งชุดครับ”

ไป๋อู๋ซางรู้สึกเสียดายเงินอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังคงเอ่ยออกมาอย่างเด็ดขาด

การถูกขูดเลือดขูดเนื้อเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เพราะสภาพการตลาดเป็นเช่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้นหากไม่รีบตัดสินใจในตอนนี้ ผ่านไปอีกเพียงวันหรือสองวัน ไม่แน่ว่าของอาจจะหมดเกลี้ยงเลยก็ได้

หรือไม่ราคาก็อาจจะพุ่งสูงขึ้นไปอีก

ยังไงเสีย พวกที่ชอบรอดูสถานการณ์ย่อมต้องพ่ายแพ้ยับเยินแน่นอน และไม่อาจจะได้ราคาที่สมเหตุสมผลกลับมาได้หรอก

ในตอนที่เขาเดินลงมาจากชั้นบน เหรียญทองในแหวนมิติของไป๋อู๋ซางก็หายไปมากกว่าครึ่ง เหลืออยู่เพียง 140,000 เท่านั้น

ทว่าสภาพจิตใจของเขากลับมาฮึกเหิมอีกครั้ง แววตาเป็นประกาย และมีความคาดหวังแอบแฝงอยู่ในใจ

เจ้ายาทลายวิญญาณสามลวดลายเม็ดนี้ หากนับในบรรดายาระดับ 2 ทั้งหมด

อาจจะไม่กล้าบอกว่ามันแพงหรือหายากที่สุด แต่แน่นอนว่ามันค่อนข้างพิเศษ

สรรพคุณของมันคือการช่วยให้มาสเตอร์ในระดับมหาเสนาวิญญาณ สามารถทะลวงระดับพลังวิญญาณได้ 1 ครั้ง

เปรียบเสมือนไม้จิตวิญญาณนั่นเอง ทว่ามันมีความหรูหรากว่า และสามารถใช้กับช่วงลำดับขั้นที่กว้างกว่าได้

แน่นอนว่ายาชนิดนี้ ต่อให้จะเป็นสินค้าเกรดพรีเมียมที่สมบูรณ์แบบและไร้ซึ่งตำหนิหรือสิ่งเจือปนใดๆ ก็ตาม

มันก็ไม่อาจรับรองผลได้ 100%

มันก็เหมือนกับสูตรอาหารหลายๆ อย่างที่มีข้อจำกัดในเรื่องของความน่าจะเป็น

ตามทฤษฎีแล้ว ยิ่งระดับพลังวิญญาณต่ำเท่าไหร่ ก็ยิ่งทะลวงระดับได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

หรือหากว่ามาสเตอร์มีการสะสมพลังไว้เพียงพอแล้ว โอกาสที่จะก้าวข้ามผ่านระดับเดิมไปได้ก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย

“หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น และอาศัยยาเม็ดนี้ เพื่อช่วยให้ผมเลื่อนระดับเป็นมหาเสนาวิญญาณขั้นปลายได้ล่วงหน้า...”

ความคิดของไป๋อู๋ซางพลุ่งพล่าน นี่คือจุดประสงค์ดั้งเดิมในการซื้อยาทลายวิญญาณสามลวดลาย และเป็นความต้องการที่แท้จริงของเขา

เขาต้องการที่จะเพิ่มพละกำลังให้แก่ตัวเอง

(จบแล้ว)