บทที่ 27 ฉันอยากแบกทีม

ติ๊ง——

ภารกิจหลัก: สืบทอด

ค้นหาหนูทดลองแบบเป็นๆ และถ่ายทอดแก่นแท้ของเวทมนตร์ให้ โดยครอบคลุมธาตุทั้งหก

ความคืบหน้าของภารกิจ: 6/6 สำเร็จ

รางวัล: พลังจินตนาการ 100 แต้ม

รางวัล: ทฤษฎีพื้นฐานของวงแหวนเวทย์

รางวัล: ทฤษฎีพื้นฐานเวทมนตร์อัญเชิญพันธสัญญา

……

ติ๊ง——

กระตุ้นภารกิจหลัก: ระยะประชิด!

เลือกวิชาการต่อสู้ระยะประชิดรูปแบบใดก็ได้เพื่อทำการพัฒนา

จำกัดเวลา: หนึ่งเดือน

……

หลังจากใช้เวลาไปถึงยี่สิบวัน ในที่สุดหลินซูก็เรียนรู้วงแหวนแห่งแสงได้สำเร็จ

ซูเสี่ยวไป๋เริ่มกังขาในพรสวรรค์ของหลินซูอย่างหนัก

แต่แน่นอนว่า ในที่สุดเขาก็หลุดพ้นเสียที

ไม่ต้องมานั่งสอนเวทมนตร์ให้หลินซูอีกแล้ว

“บอส ผมอยากเรียนเวทมนตร์ธาตุไฟ ผมต้องการพลังทำลายล้างที่รุนแรง เวทมนตร์ธาตุแสงดูเหมือนจะไม่มีพลังโจมตีเลยสักนิดครับ”

หลินซูพูดอย่างไม่อายปาก ซูเสี่ยวไป๋ไม่รู้เลยว่านายไปเอาความมั่นใจมาจากไหน

ธาตุหลักของหลินซูคือแสง ซึ่งมีความเข้ากันได้ถึง 50% นายยังต้องใช้เวลาตั้งยี่สิบวันกว่าจะเรียนรู้เวทมนตร์พื้นฐานได้หนึ่งบท

นายยังมีหน้าจะมาขอเรียนเวทมนตร์ธาตุไฟอีกเหรอ?

ตอนนี้ฉันมีภารกิจหลักใหม่แล้ว

ฉันไม่มีเวลามาเสียกับนายหรอก

ในสายตาของซูเสี่ยวไป๋ หลินซูก็เป็นแค่พนักงานส่งของคนหนึ่ง

ใช้เสร็จก็ทิ้งได้เลย

ส่วนเรื่องที่ว่าต้องกังวลเกี่ยวกับออร่าตัวเอกของหลินซูไหมน่ะเหรอ?

กลัวไปทำไม พรสวรรค์ทางเวทมนตร์กากขนาดนี้ เสี่ยวเสี่ยวไป๋ยังตบคว่ำได้เลย

ซูเสี่ยวไป๋เปิดร้านค้าของระบบขึ้นมา ดูว่าช่วงนี้มีสินค้าอะไรมารีเฟรชบ้าง

……

ทฤษฎีการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ของวิชาภูษาเหล็ก: พลังจินตนาการ 100 แต้ม

โครงสร้างทฤษฎีระดับสูงของเวทมนตร์ธาตุไฟ: พลังจินตนาการ 200 แต้ม

หลักฐานทางวิทยาศาสตร์ของวิชาหกรูปแบบ: พลังจินตนาการ 50 แต้ม

ความลับของการกำเนิดพลังภายในและร่างกาย: พลังจินตนาการ 100 แต้ม

เส้นทางวิวัฒนาการของชีววิทยาขั้นสูง: พลังจินตนาการ 500 แต้ม

……

ภารกิจหลักในรอบนี้คือการพัฒนาวิชาการต่อสู้ระยะประชิด

วิชาภูษาเหล็กกับวิชาหกรูปแบบก็น่าจะถือว่าเป็นวิชาการต่อสู้ระยะประชิดทั้งคู่สินะ?

วิชาภูษาเหล็ก หรือที่รู้จักกันในนาม วิชาโดนอัดแล้วไม่เจ็บ

แม้ซูเสี่ยวไป๋จะชอบทักษะประเภทเน้นป้องกันแบบสุด ๆ นี้มากก็ตาม

แต่เขาชอบการวิ่งหนีมากกว่า

ซูเสี่ยวไป๋มีความประทับใจต่อวิชาหกรูปแบบนี้มากเป็นพิเศษ

โดยเฉพาะท่า ‘กายากระดาษ’ และท่า ‘โซล’

ท่ากายากระดาษมีพลังป้องกันที่ซ้ำซ้อนกับวิชาภูษาเหล็ก ยังไม่ต้องพูดถึงว่าอย่างไหนจะเก่งกว่าหรือพัฒยากว่ากัน

แต่อย่างน้อยวิชาหกรูปแบบก็มีข้อดีที่หลากหลายกว่า

แล้วยังมีท่าโซลอีกด้วย ท่านี้คือทักษะหนีตายขั้นเทพชัด ๆ

สำหรับคนอื่น ท่าโซลคือวิธีการรุกที่แข็งแกร่งที่สุด

แต่สำหรับเขา ท่าโซลเอาไว้สำหรับวิ่งหนี

ซูเสี่ยวไป๋รู้สึกว่า นี่คือทักษะที่เอาไว้ใช้สำหรับป้องกันและหลบหนีโดยเฉพาะ

ดังนั้นหลังจากพิจารณาแล้ว ซูเสี่ยวไป๋ตัดสินใจว่า... ซื้อสินค้าที่วางขายรอบนี้ทั้งหมดเลยดีกว่า

ยังไงซะมันก็ไม่แพง ช่วงนี้ฉันสะสมพลังจินตนาการมาได้ไม่น้อยเลย

การซื้อความรู้ทฤษฎีพื้นฐานเหล่านี้ใช้พลังจินตนาการไปทั้งหมดเพียง 950 แต้มเท่านั้น

ทว่า ซูเสี่ยวไป๋พบว่าการจะพัฒนาวิชาหกรูปแบบนั้น กลับมีเงื่อนไขอยู่ด้วย

ค่าความแข็งแกร่งต้องถึง 200 แต้มเป็นอย่างน้อย ถึงจะตรงตามข้อกำหนดในการพัฒนา

เขาเริ่มเซ็งขึ้นมาเล็กน้อย

ต้องอัปความแข็งแกร่งเหรอ... เปลืองชะมัด

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญการเอาตัวรอด ค่าสถานะพื้นฐานของเขามีไว้เพื่อความเร็วและความทนทานเท่านั้น

ตอนที่อัปความแข็งแกร่งไป 25 แต้มคราวก่อน ฉันยังปวดใจตั้งนาน

ครั้งนี้ต้องให้ฉันอัปไปถึง 200 แต้ม

ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะล้มละลาย

ช่างเถอะ งั้นไปพัฒนาวิชาภูษาเหล็กแทนแล้วกัน

วิชาภูษาเหล็กดูเหมือนจะเหมาะกับเขามากกว่า

แต่พอดูข้อกำหนดในการพัฒนาวิชาภูษาเหล็กอีกที

ยุ่งยากยิ่งกว่าเดิมเสียอีก ขั้นแรกต้องพัฒนา ‘กำลังภายใน’ ให้สำเร็จก่อน

แถมยังต้องการระดับความรู้ด้านโครงสร้างมนุษย์ในระดับสูงสุดอีกด้วย

และความแข็งแกร่งก็ต้องการถึง 100 แต้ม ความทนทานอีก 100 แต้ม

ความทนทานน่ะถึงอยู่แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ความแข็งแกร่ง 100 แต้มนี่ก็ทำให้เขาปวดใจเหมือนกัน

ในเมื่อเป็นแบบนี้ สู้ยอมเสียพลังจินตนาการเพิ่มอีกหน่อยเพื่อพัฒนาวิชาหกรูปแบบยังจะดีกว่า

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ซูเสี่ยวไป๋ก็ตัดสินใจได้

เลือกพัฒนาวิชาหกรูปแบบ

……

หน้าต่างสถานะ: ซูเสี่ยวไป๋

ความแข็งแกร่ง: 10+190

ความเร็ว: 10+430

ความทนทาน: 10+355

พลังเวท: 16,100/16,100

พลังจินตนาการ: 2,400

……

ซูเสี่ยวไป๋มองดูหน้าต่างสถานะของตัวเอง

นักวิจัยอย่างฉัน จะเอาค่าความแข็งแกร่งสูงขนาดนี้ไปทำพระแสงเลเซอร์อะไร

แต่อัปไปแล้ว บ่นไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์

ซูเสี่ยวไป๋นวดคลึงขมับ

หลินซูยังคงอ้อนวอนซูเสี่ยวไป๋ไม่หยุด “บอส ผมรับรองเลยว่า ครั้งนี้จะไม่ใช้เวลานานขนาดนั้นแน่ ผมรู้สึกว่าพรสวรรค์ทางเวทมนตร์ธาตุไฟของผมมันแข็งแกร่งมากจริงๆ ครับ”

สาเหตุที่หลินซูตั้งใจกับเวทมนตร์ธาตุไฟขนาดนี้ ความจริงแล้วเกี่ยวข้องกับร่างกายของเขา

ในโรงเรียน แม้เขาจะมีผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมมากก็ตาม

แต่ตำแหน่งของเขากลับเป็นแค่สายซัพพอร์ตมาโดยตลอด

ซึ่งเขาไม่ชอบการเป็นสายซัพพอร์ต เขาอยากจะเป็นสายแบกทีม ฉันอยากจะทำดาเมจ!

“ไปให้เสี่ยวเสี่ยวไป๋สอนนายสิ”

“แต่เสี่ยวเสี่ยวไป๋ใช้เวทไฟไม่เป็น ผมถามมาแล้วครับ”

“ความจริงนายไปเรียนเวทมนตร์ธาตุน้ำก็ได้นะ เวทน้ำสามารถใช้รักษา พิษ ชำระล้าง แล้วยังเพิ่มโล่ลดความเสียหายได้ด้วย ใช้งานได้ดีสุด ๆ ไปเลยล่ะ”

หลินซูได้ยินคำพูดของซูเสี่ยวไป๋ก็หน้าดำคร่ำเครียดขึ้นมาทันที

เขาแค่ไม่อยากเล่นสายซัพพอร์ต แต่ผลสุดท้ายทักษะที่ซูเสี่ยวไป๋พูดมาทั้งหมด ล้วนแต่เป็นทักษะสายซัพพอร์ตทั้งนั้น

“ผมอยากเรียนเวทมนตร์ธาตุไฟครับ” หลินซูย้ำอีกครั้ง

ในตอนนี้เขาถึงจะดูเหมือนเด็กวัยรุ่นจริง ๆ หน่อย

“ช่างเถอะ เอาคัมภีร์เวทมนตร์ธาตุไฟสองเล่มนี้ไปศึกษาก่อน ถ้ายังเรียนไม่ได้ค่อยว่ากัน”

ซูเสี่ยวไป๋โดนหลินซูปั่นประสาทจนปวดหัวไปหมด

ทำไมเขาถึงไม่ยอมทำตัวเป็นพนักงานส่งของที่ดีอย่างสงบสุขนะ

หลินซูรับคัมภีร์เวทมา สีหน้าก็เริ่มดูไม่จืดทันที

เขารู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์

ดังนั้นเขาจึงต้องการคนสอนมากกว่าใครเพื่อน

แต่เห็นชัด ๆ ว่าซูเสี่ยวไป๋ไม่ได้คิดจะสอนเขาเลย

……

แม้ว่าซูเสี่ยวไป๋จะพัฒนาระบบเวทมนตร์สำเร็จแล้วก็ตาม

แต่วิชาหกรูปแบบกลับแตกต่างจากระบบเวทมนตร์โดยสิ้นเชิง

วิชาหกรูปแบบคือเทคนิคขั้นสุดยอดในการยกระดับสมรรถภาพร่างกายเพียงอย่างเดียว

หากไม่นับรวมพวกระบบพลังระดับเทพทรูทั้งหลายแล้ว

ในบรรดาระบบพลังทั่วไป วิชาหกรูปแบบนับว่าเป็นการพัฒนาร่างกายในระดับแนวหน้า

วิชาหกรูปแบบไม่ใช่ระบบพลังที่สมบูรณ์ในตัวมันเอง

มันเป็นเพียงระบบการพัฒนาร่างกายขั้นสูงสุดเท่านั้น

เขาเจอปัญหาตั้งแต่เริ่มการพัฒนา

การพัฒนาระบบเวทมนตร์ ส่วนใหญ่แค่ใช้สมองคิดก็พอแล้ว

แต่ในการพัฒนาวิชาหกรูปแบบนั้น

กลับต้องลงมือปฏิบัติด้วยตัวเอง

ความยากไม่ได้ยากไปกว่าระบบเวทมนตร์หรอก

แต่มันจุกจิกและวุ่นวายกว่ามาก

“เสี่ยวเสี่ยวไป๋ เสี่ยวเสี่ยวเฮย พวกแกมานี่ซิ”

เสี่ยวเสี่ยวไป๋และเสี่ยวเสี่ยวเฮยที่เดิมทีอยู่ข้าง ๆ หลินซู รีบวิ่งมาหาซูเสี่ยวไป๋ทันที

หลินซูลืมตาขึ้นเล็กน้อย แม้ในใจจะพะวงเรื่องการเรียนเวทมนตร์ธาตุไฟ

แต่ความจริงแล้วจนถึงตอนนี้เขาก็ยังคงทำความคุ้นเคยกับกระบวนการทำสมาธิอยู่

เขารู้ว่าสองวันนี้ซูเสี่ยวไป๋ดูเหมือนจะกำลังวิจัยของใหม่ ๆ อยู่

เขาสงสัยมากว่าซูเสี่ยวไป๋กำลังพัฒนาอะไรกันแน่

แต่หลังจากเฝ้าดูอยู่นาน เขาก็พบว่าซูเสี่ยวไป๋แค่ให้เสี่ยวเสี่ยวไป๋และเสี่ยวเสี่ยวเฮยฝึกท่าทางชกมวยเตะถีบเท่านั้นเอง

สิ่งนี้ทำให้เขาผิดหวังเล็กน้อย ท่าทางชกมวยเตะถีบแบบนี้มันไร้ความหมาย

เพราะต่อให้จะเป็นปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ที่เก่งที่สุด ภายใต้สภาพแวดล้อมโดยรวมของโลกในปัจจุบัน ก็ยังยากที่จะสร้างชื่อได้

ศัตรูที่พวกเขาต้องเผชิญหน้า ไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นพวกสัตว์อสูรเหล่านั้นต่างหาก

[จบบท]