บทที่ 21 - เคล็ดวิชาหมาป่าเงินรวบรวมดารา

บทที่ 21 - เคล็ดวิชาหมาป่าเงินรวบรวมดารา

เนื้อเสืออสูรระดับขั้นหกมื้อนี้ทำเอาสวี่หยางอร่อยจนน้ำลายสอ กินจนน้ำมันเยิ้มเต็มปาก

'อย่างที่คิดเลย พวกสิ่งมีชีวิตที่มีพลังเหนือธรรมชาติเนี่ยเหนือกว่าสัตว์ป่าธรรมดาทุกด้านจริงๆ ขนาดรสชาติยังกินขาดเลย'

สวี่หยางเลียหยดเลือดที่ติดอยู่บนขนพลางรู้สึกเสียดายที่กินหมดไวไปหน่อย

เนื้อเสืออสูรมื้อนี้อร่อยกว่าอาหารทุกมื้อที่เขาเคยเพลิดเพลินมาในชีวิต แม้แต่เนื้อกวางมื้อแรกที่เขาได้กินตอนทะลุมิติมาโลกนี้ก็ยังเทียบไม่ติด

เนื้อเสือมื้อค่ำวันนี้มีรสหวานจางๆ แฝงอยู่ ซึ่งเป็นความหวานที่เกิดจากการสะสมสารอาหารและพลังงานอันอุดมสมบูรณ์ในร่างกายของเสือ ความหวานนี้ผสมผสานเข้ากับความชุ่มฉ่ำของเนื้อ ทำให้เกิดเป็นรสชาติที่วิเศษจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ สวี่หยางสัมผัสได้ถึงรสชาติที่เต้นระบำและแผ่ซ่านอยู่บนปลายลิ้น ราวกับมีดอกไม้ที่เบ่งบานอย่างงดงามอยู่ภายในปากของเขา

และนี่คือความรู้สึกที่สัตว์ป่าทั่วไปก่อนหน้านี้ไม่สามารถมอบให้เขาได้

'อาหารพื้นๆ ก็ต้องกิน แต่อาหารระดับภัตตาคารแบบนี้ก็ทิ้งไม่ได้เหมือนกัน'

สวี่หยางแอบตั้งปณิธานไว้ในใจ ว่าในอนาคตเขาจะต้องหาเวลาไปล่าสัตว์อสูรมาเป็นอาหารบ้าง ถึงแม้ในแง่ของ [ทรัพยากร] มันจะไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยในแง่ของรสชาติมันก็คุ้มเกินคุ้ม!

ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้า แสงจันทร์สลัวๆ สาดส่องลงมาอาบไล้เทือกเขาอสนีบาตจนดูสว่างไสวขึ้นมาเล็กน้อย

'ระบบ ออกมา'

หลังจากจัดการฝังกลบเศษซากอาหารที่เหลืออย่างลวกๆ สวี่หยางก็เดินกลับเข้าไปในถ้ำของตัวเอง

[โฮสต์: สวี่หยาง]

[เผ่าพันธุ์: หมาป่าขนเขียวป่า]

[ระดับความแข็งแกร่ง: ผู้ฝึกหัดขั้นหก]

[ทรัพยากร: 4.5/3]

ฟังก์ชันใหม่ทั้งสี่ปุ่มด้านล่างยังคงเป็นสีเทา ห้องฝึกยุทธ์ต้องรอพรุ่งนี้ถึงจะเข้าไปใช้งานได้อีกครั้ง ส่วน [สุ่มเขตแดน] สวี่หยางคาดเดาว่าน่าจะเปิดใช้งานได้ก็ต่อเมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับดาวเคราะห์แล้ว

'อัปเลเวลได้อีกแล้ว ถึงในนิยายจะชอบเขียนพล็อตว่าถ้าอัปเลเวลเร็วเกินไปจะทำให้รากฐานไม่มั่นคง แต่ฉันมีห้องฝึกยุทธ์อยู่ น่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง'

สวี่หยางคิดคำนวณในใจเงียบๆ อิงจากเรื่อง 'มหาศึกล้างปฐพี' ที่เขาเคยอ่านมา สิ่งที่กำหนดความแข็งแกร่งที่แท้จริงนั้น ระดับพลังงานเป็นเพียงแค่ส่วนเล็กๆ ส่วนหนึ่งเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีเขตแดนและกฎเกณฑ์เข้ามาเกี่ยวข้อง การที่พวกอัจฉริยะจะข้ามขั้นไปสู้กับคนที่มีระดับพลังสูงกว่าถือเป็นเรื่องปกติสุดๆ

แน่นอนว่าเคล็ดวิชาที่เหมาะสมก็สำคัญไม่แพ้กัน และระดับการระเบิดพลังทางกายภาพก็เป็นแหล่งพลังรบที่มองข้ามไม่ได้เช่นกัน

คิดไปคิดมา สวี่หยางก็ยังคงเลือกที่จะเดินเส้นทางอัปเลเวลสายสปีดรันอยู่ดี ใครจะไปโง่กั๊กเลเวลเอาไว้กันล่ะ

'ระบบ เติมทรูให้ฉันที!!'

วิ้ง!

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น แถบทรัพยากรเปลี่ยนเป็น [1.5/3]

กระแสความร้อนระอุที่แตกต่างไปจากการอัปเลเวลครั้งก่อนๆ สูบฉีดออกมาจากหัวใจ เลือดสีแดงสดที่พุ่งออกมาจากหัวใจในเสี้ยววินาทีนั้น ดูเหมือนจะแฝงไปด้วยประกายสีเงินจางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น ประกายสีเงินนี้เบาบางมากๆ จนดูเหมือนจะเป็นแค่ภาพลวงตาจากการสะท้อนของแสง

สวี่หยางไม่ทันสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงอันละเอียดอ่อนนี้ เขารู้สึกเพียงแค่ว่ากระแสความร้อนระอุในร่างกายครั้งนี้มันรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ราวกับมีขุมพลังแห่งชีวิตใหม่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในตัวเขา

กระแสความร้อนระอุนี้พุ่งทะยานไปตามเส้นเลือดราวกับเปลวเพลิงอันร้อนแรง นำพาพลังแห่งชีวิตแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย

ถึงแม้สีเงินนั้นจะจางมากๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น แต่มันก็กำลังแอบเปลี่ยนแปลงร่างกายของสวี่หยางอยู่อย่างเงียบๆ กล้ามเนื้อของเขากระชับและทรงพลังยิ่งขึ้น ภายใต้ผิวหนังราวกับซุกซ่อนพละกำลังอันมหาศาลเอาไว้ เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายกำลังโห่ร้องด้วยความยินดี พวกมันแบ่งตัวและฟื้นฟูตัวเองด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

'หืม ทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเพิ่มเข้ามาในหัวล่ะเนี่ย'

สวี่หยางที่กำลังตัวร้อนผ่าว จู่ๆ ก็รู้สึกปวดหัวตึบๆ เหมือนมีใครเอาอะไรมายัดใส่หัวของเขา

ความผิดปกติที่ควบคุมไม่ได้นี้ทำให้ความฟินจากการอัปเลเวลสะดุดลง

สวี่หยางไม่ยอมปล่อยให้สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เขาจึงรีบหลับตาลงและเริ่มสำรวจข้อมูลที่ปรากฏขึ้นในหัวอย่างละเอียด

...

ในเสี้ยววินาทีที่สวี่หยางหลับตาลง สติของเขาก็ถูกดูดเข้าไปในวังวนอันลึกล้ำ

ประกายแสงสีเงินที่ซ่อนอยู่ลึกสุดในสายเลือด ซึ่งก่อนหน้านี้แทบจะมองไม่เห็น บัดนี้ได้แตกกระจายออกเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ นับไม่ถ้วนภายในหัวของเขา ราวกับหมู่ดาวที่ส่องแสงระยิบระยับอย่างลึกลับ

'ไอ้พวกนี้มันคืออะไรกันเนี่ย'

ถ้ำที่มืดสลัวหายวับไป กลับกลายเป็นห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาล สวี่หยางลอยตัวอยู่อย่างเงียบๆ ท่ามกลาง 'ห้วงอวกาศ' ที่ไม่คุ้นเคยนี้ เขาไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจ ทำเพียงแค่กวาดสายตามองไปรอบๆ

เศษซากสีเงินรอบตัวเคลื่อนที่เร็วมาก พุ่งเฉียดร่างของเขาไปราวกับดาวตก ด้วยสายตาของเขาในตอนนี้ ไม่มีทางมองเห็นเลยว่าข้างในนั้นคืออะไร

ทันใดนั้น ลำแสงสีเงินสายหนึ่งก็พุ่งเข้าชนสวี่หยางที่ยืนหยัดอยู่กลางห้วงอวกาศอย่างจัง

"ตูม!"

สติของสวี่หยางสั่นสะเทือน เสียงดังกังวานราวกับเสียงระฆังใบใหญ่ดังก้องเข้าไปในจิตวิญญาณของเขา

"เคล็ดวิชาหมาป่าเงินรวบรวมดารา คือรากฐานสำคัญของเผ่าพันธุ์หมาป่าเงินของเราในการทะลวงเข้าสู่ระดับดาวเคราะห์ เคล็ดวิชานี้มีความลึกล้ำเป็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่สิ่งที่สมาชิกในเผ่าทั่วไปจะทำความเข้าใจได้ง่ายๆ เคล็ดวิชานี้เน้นย้ำถึงการรวบรวมพลังลับสีเงินในร่างกายให้ควบแน่นกลายเป็นดวงดาว จากนั้นก็ดึงดูดพลังของดวงดาวเหล่านี้มารวมกันที่จุดจุดเดียว เพื่อสร้างพลังอันมหาศาลในการก้าวข้ามขีดจำกัดของระดับดาวเคราะห์"

ตัวอักษรพวกนี้ดูแปลกตา สวี่หยางอ่านไม่ออก แต่โชคดีที่แสงสีเงินนั้นเป็นคลื่นพลังจิต มันจึงสามารถสลักข้อมูลสำคัญลงในความทรงจำของสวี่หยางได้โดยตรง

ภาพจำลองของหมาป่าเงินที่ก่อตัวขึ้นจากแสงดาวปรากฏขึ้นในหัวของสวี่หยาง ภายในร่างกายของหมาป่าเงินตัวนั้น มีจุดแสงบางจุดที่สว่างไสวเป็นพิเศษ

'นี่คือสิ่งที่เรียกว่าเคล็ดวิชาหมาป่าเงินรวบรวมดาราสินะ'

หมาป่าเงินแสงดาวราวกับจะตอบคำถามของเขา มันเริ่มแสดงความลับที่ซ่อนอยู่ภายในให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้น จุดแสงที่สว่างไสวเป็นพิเศษเหล่านั้นเต้นเป็นจังหวะเฉพาะตัวอยู่ภายในร่างกายของหมาป่าเงิน ราวกับว่าพวกมันมีชีวิต พวกมันเชื่อมโยงและสอดประสานกัน ก่อให้เกิดลวดลายที่ซับซ้อนและงดงาม

สวี่หยางเพ่งสมาธิสังเกต พยายามทำความเข้าใจความเชื่อมโยงและการเปลี่ยนแปลงของจุดแสงเหล่านั้น

และแล้ว...

เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดอันมหาศาล ราวกับถูกจุดแสงเหล่านั้นนำทางเข้าสู่โลกใบใหม่

ในโลกใบนี้ เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองได้กลายเป็นหมาป่าเงินจริงๆ มีพลังลับสีเงินไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เขาพยายามเลียนแบบเส้นทางการเคลื่อนที่ของจุดแสงในตัวหมาป่าเงินจำลอง เพื่อรวบรวมพลังลับสีเงินของตัวเองให้กลายเป็นจุดแสงทีละจุด จากนั้นก็พยายามจับพวกมันมารวมกัน

ในตอนแรก สวี่หยางรู้สึกว่ามันยากมาก พลังลับสีเงินของเขาดูเหมือนจะไม่ยอมฟังคำสั่ง มันไม่ยอมจับตัวกันเป็นจุดแสงอย่างมั่นคงเสียที แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ พยายามทดลองและปรับเปลี่ยนครั้งแล้วครั้งเล่า จนในที่สุดเขาก็พบว่าตัวเองสามารถรวบรวมพลังลับสีเงินได้อย่างเชี่ยวชาญมากขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งเขาเข้าใจเคล็ดวิชาหมาป่าเงินรวบรวมดาราอย่างถ่องแท้มากเท่าไหร่ พลังลับสีเงินในตัวเขาก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้สร้างความเชื่อมโยงบางอย่างกับห้วงอวกาศแห่งนี้ ทำให้สามารถดูดซับพลังจากดวงดาวได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

และในที่สุดวันหนึ่ง...

เมื่อสวี่หยางพยายามรวบรวมพลังลับสีเงินอีกครั้ง เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเขาสามารถรวบรวมจุดแสงเหล่านั้นให้กลายเป็นดวงดาวที่สว่างไสวได้สำเร็จ! ดวงดาวดวงนี้หมุนวนอยู่ภายในร่างกายของเขา ปลดปล่อยพลังงานอันมหาศาลออกมา

เพล้ง!

โลกจำลองพังทลายลง สวี่หยางถูกเด้งออกมาทันที

เขายังคงอยู่ใน 'ห้วงอวกาศ' ในหัวของเขา รอบตัวยังมีลำแสงสีเงินพุ่งผ่านไปมาราวกับดาวตกเช่นเคย

สวี่หยางฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ตอนนี้เขาพอจะเดาออกแล้วว่าที่นี่คือที่ไหน

สัตว์อสูรนั้นมีวิชาสืบทอด และความรู้เกี่ยวกับวิชาเหล่านั้นก็แฝงอยู่ในสายเลือดของพวกมัน

ระบบได้ทำการทำให้สายเลือดของเขาบริสุทธิ์ขึ้นในขณะที่ช่วยเขาอัปเลเวล เมื่อความบริสุทธิ์ของสายเลือดไปถึงจุดระดับหนึ่ง มันก็ไปกระตุ้นความทรงจำสืบทอดที่ซ่อนอยู่ภายในให้ตื่นขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาตินั่นเอง!