บทที่ 28 - บอสปรากฏตัว

บทที่ 28 - บอสปรากฏตัว

༺༻

ท้องฟ้าดูคึกคักขึ้นเพราะเสียงโหยหวนของจางหลัน และที่สถาบันวิจัยสตาร์ค อินดัสทรีส์ ก็คึกคักไม่แพ้กัน

โอบาไดอาห์ บอสฝ่ายอธรรม สวมชุดเกราะไอรอนแมนขนาดยักษ์พุ่งชนทุกอย่างในห้องแล็บ สายลับที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีสิบคน เมื่ออยู่ต่อหน้าชุดเกราะไอรอนแมนยักษ์นั่น การตอบโต้กลับถือเป็นเรื่องที่เปล่าประโยชน์

อานุภาพอันน่าสมเพชของปืน M9 มาตรฐาน ทำได้เพียงทิ้งรอยบุ๋มเล็กๆ ไว้บนชุดเกราะไอรอนแมนนั่น ไม่สามารถคุกคามโอบาไดอาห์ที่อยู่ข้างในได้เลย

เป็ปเปอร์ พอตส์ ก็วิ่งออกมาถึงพื้นดินแล้ว เธอกำลังคุยโทรศัพท์กับโทนี่อยู่ที่ลานโล่งหน้าตึก พูดจาวกวนเล่าสถานการณ์ในสนามรบไม่เป็นภาษา

ในจังหวะที่โทนี่คะยั้นคะยอให้เธอรีบหนีไป พื้นดินข้างหลังเป็ปเปอร์ก็เกิดเสียงกระแทกอย่างรุนแรง ปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่พอที่จะให้ร่างเหล็กยักษ์ของโอบาไดอาห์ปีนออกมาได้

เป็ปเปอร์ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งมองโอบาไดอาห์ที่ปีนขึ้นมาจากหลุม แล้วใช้ปืนกลหกลำกล้องที่ติดตั้งอยู่ที่มือขวาเล็งมาที่เธอ จนเธอลืมที่จะวิ่งหนีไปเสียสนิท

แล้วนางเอกจะตายแบบนี้เลยเหรอ? แน่นอนว่า— ได้สิ!

ปืนกลหกลำกล้องเริ่มหมุนวนแล้ว ขอแค่เวลาอุ่นเครื่องเพียงวินาทีเดียว เป็ปเปอร์ก็จะถูกพายุโลหะฉีกเป็นชิ้นๆ

ตามบทเดิม โทนี่ควรจะตะโกนเรียกเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของโอบาไดอาห์ แต่เพราะเขาแบกจางหลันบินมาด้วย ความเร็วในการบินของโทนี่เลยลดลง ดูทรงแล้วคงมาไม่ทันแน่

และในฐานะตัวภาระ จางหลันก็ได้แสดงบทบาทของเขาในที่สุด ระหว่างทางจางหลันเอา “ชุดเกราะเทพโอดีน” ออกมาลองสวมดู แล้วมันก็สำเร็จ ชั้นนอกของชุดเกราะเทพโอดีนจะแผ่เกราะพลังงานบางๆ ออกมา มันเปราะบางมากจนปืนสั้นยังกันไม่อยู่ แต่ถ้าเป็นความดันอากาศที่กระจายตัวออกไปน่ะไม่มีปัญหา

ดังนั้น จางหลันจึงโชคดีที่ได้เห็นฉากที่โอบาไดอาห์ยกปืนเล็งไปที่เป็ปเปอร์พอดี เขาไม่สนแล้วว่านิ้วมือของเขาจะแข็งแกร่งกว่าชุดเกราะไอรอนแมนของโอบาไดอาห์ไหม เขาใช้กระบวนท่าพันปีแห่งความตายออกไปทันที

จางหลันใช้วิชาชั่วพริบตาไปโผล่ที่ข้างหลังโอบาไดอาห์ แทงนิ้วออกไปสุดแรง พร้อมกับใช้เท้าขวาถีบเข้าที่ข้อศอกของโอบาไดอาห์อย่างจัง ในเสี้ยววินาทีวิกฤต โอบาไดอาห์ถูกบังคับให้ยกแขนรวมถึงปืนกลหกลำกล้องขึ้นด้านบน ช่วยชีวิตเป็ปเปอร์ไว้ได้อย่างหวุดหวิด

ค่าตอบแทนที่เขาต้องจ่ายคือ นิ้วมือทั้งสองข้างของจางหลันบิดเบี้ยวผิดรูปและหักสะบั้น ความเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่าความแข็งของกระดูกนิ้วเขานั้นเทียบไม่ได้เลยกับชุดเกราะไอรอนแมนของโอบาไดอาห์

โอบาไดอาห์ย่อมไม่รู้ว่ามีคนโผล่มาข้างหลังกะทันหัน เขานึกว่าตัวเองพลาดทำอะไรบางอย่างไป ในขณะที่กำลังจะปรับตำแหน่งปืนกลหกลำกล้องใหม่ เขาก็ถูกไอรอนแมนโทนี่ที่บินมาด้วยความเร็วคงที่พุ่งชนจนกระเด็นไป

แรงปะทะจากการบินด้วยความเร็วเสียงไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ทั้งคู่กระแทกพื้นทะลุลงไป ผ่านห้องแล็บใต้ดิน พุ่งทะลุผนังชั้นใต้ดินออกไป จนไปกลิ้งอยู่บนสะพานลอยข้างโรงงาน แล้วพุ่งทะลุตู้คอนเทนเนอร์ของรถบรรทุกคันหนึ่งอีกครั้ง ถึงได้ตกลงจากสะพานลอยลงสู่พื้นถนน

ทั้งคู่ที่มึนงงจากการกลิ้งไปมาไม่ได้ลุกขึ้นทันที แต่เกิดอาการหน้ามืดไปครู่หนึ่ง รถยนต์คันหนึ่งที่หลบไม่ทัน ถูกโอบาไดอาห์ตบจนปลิวไปในทีเดียว

ครู่ต่อมา โอบาไดอาห์เป็นฝ่ายลุกขึ้นมาก่อน เขาคว้าเอารถยนต์ที่จอดอยู่ข้างตัวขึ้นมา ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของครอบครัวแม่ลูกในรถ เขาชูมันขึ้นเหนือหัวแล้วเดินตรงไปหาโทนี่

“ฉันชอบชุดนี้สุดๆ ไปเลย” โอบาไดอาห์พูดอย่างตื่นเต้น

“วางพวกเขาลง!” โทนี่ห่วงคนบนรถมากกว่า

“ถือว่าพวกเขาซวยเองแล้วกัน โทนี่” ท่าทางของโอบาไดอาห์ดูไม่แยแสเลยสักนิด

โทนี่เห็นดังนั้น เลยเลิกชาร์จพลังที่ฝ่ามือ แล้วเปลี่ยนมาชาร์จที่หน้าอกแทน ก่อนที่โอบาไดอาห์จะทันได้ตั้งตัว เขาก็ยิงพลังงานนัดหนึ่งจนอีกฝ่ายกระเด็นไป และเข้าไปประคองรถยนต์ที่หลุดจากมือโอบาไดอาห์ไว้อย่างหวุดหวิด

แต่คุณผู้หญิงที่ขับรถตกใจจนสติกระเจิง เธอเหยียบคันเร่งมิด ในวินาทีที่รถแตะพื้น เธอก็ขับชนโทนี่พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว โทนี่ไม่สามารถยึดเกาะฝากระโปรงรถที่ลื่นได้เลยจนตกลงไปใต้ท้องรถ และถูกรถคันนั้นเหยียบผ่านไปเต็มๆ

แถมส่วนหัวยังไปติดอยู่ที่ท้ายรถเสียอีก โทนี่รีบใช้มือดันยกรถขึ้นถึงได้หลุดออกมา

หวังดีแต่กลับโดนเหยียบเนี่ยนะ ไม่มีใครเกินจริงๆ

เสียเวลาไปครู่หนึ่ง โอบาไดอาห์ที่ถูกโทนี่ยิงกระเด็นไปก็ใช้ไอพ่นที่เท้าพุ่งมาหาโทนี่ เขาคว้าเอามอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่วิ่งผ่านกลางระหว่างทั้งคู่ขึ้นมา แล้วฟาดใส่โทนี่จนปลิวไป

ทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ที่หน้าตึกสถาบันวิจัยสตาร์ค อินดัสทรีส์ จางหลันกำลังสะบัดนิ้วตัวเองด้วยความเจ็บปวด หวังจะให้กระดูกนิ้วที่หลุดกลับเข้าที่ แต่การทำแบบนั้นยิ่งทำให้แผลปวดร้าวมากขึ้นไปอีก

ส่วนเป็ปเปอร์ที่อยู่ข้างๆ ก็ได้แต่ส่งเสียงโวยวาย เมื่อกี้จางหลันขอให้เธอช่วยดึงกระดูกให้เข้าที่ แต่เธอกลับนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก

ท่ามกลางความวุ่นวาย ร่างหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากใต้ตึกทะยานสู่ท้องฟ้า ชุดเกราะยักษ์ที่ดูเทอะทะของโอบาไดอาห์พุ่งตามไปติดๆ ไม่น่าเชื่อว่าชุดนั่นก็บินได้เหมือนกัน แถมยังถูกเสริมพลังมาอย่างมหาศาล ไม่อย่างนั้นด้วยมวลที่เทอะทะขนาดนั้น ความเร็วคงไม่ด้อยกว่าโทนี่เพียงนิดเดียวหรอก

จางหลันที่กำลังสะบัดนิ้วด้วยความเจ็บปวดเห็นดังนั้น เขาก็กัดฟัน วางฝ่ามือลงบนพื้น เล็งองศาให้แม่น แล้วเหยียบลงไปสุดแรง

เหมือนจะได้ยินเสียงกระดูกเคลื่อนตัวที่นิ้วมือ ตำแหน่งนิ้วถูกบังคับให้กลับเข้าที่ แม้มันจะเจ็บจนเขาหน้าเบี้ยว แต่เขาก็กัดฟันไม่ส่งเสียงร้องออกมา

แต่เป็ปเปอร์ที่อยู่ข้างๆ กลับร้องอุทานออกมาแทน

จากนั้นเขาก็ทำแบบเดิมกับมืออีกข้างหนึ่ง

หลังจากแก้ปัญหากระดูกนิ้วเบื้องต้นเสร็จ จางหลันก็เริ่มประสานอินอย่างช้าๆ เพราะมันเจ็บมากเลยทำความเร็วไม่ได้ ในขณะเดียวกันก็เงยหน้ามองเปลวไฟสองสายบนฟ้า แล้วรีบมุ่งหน้าไปที่ใต้ตึกที่เป็นตำแหน่งตรงกับพวกเขาทันที

“เป็ปเปอร์ พาเขาไปที่แผงควบคุมกลาง เดี๋ยวนี้!” จางหลันสั่งเป็ปเปอร์

“เขา? ที่นี่ไม่มีคนอื่นแล้วนะ” เป็ปเปอร์ถามอย่างงุนงงไปทางแผ่นหลังของจางหลัน

(ในภาษาอังกฤษ คำว่า เขา (He) และ เธอ (She) เป็นคนละคำกัน)

จางหลันไม่อธิบาย วิชานินทาถูกปล่อยออกมาพอดี

[วิชานินจา: วิชาแยกเงา]

กลุ่มควันสลายไป ปรากฏจางหลันสองคนออกมาพร้อมกัน ร่างแยกเงาอยู่ดูแลทางนี้ ส่วนร่างต้นกระโดดต่อเนื่องมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิต่อไป

ในสถานการณ์ปกติจางหลันไม่มีทางข้ามตึกได้หรอก เขาใช้มินิวิชาชั่วพริบตาในการเดินทาง

เปลวไฟขนาดใหญ่บนท้องฟ้าดับลงแล้ว เห็นได้ชัดว่าโอบาไดอาห์ยังแก้ปัญหาเรื่องชุดเกราะจับตัวเป็นน้ำแข็งในระดับความสูงไม่ได้

ส่วนเปลวไฟอีกสายก็ติดๆ ดับๆ พลังงานของโทนี่ก็ใกล้จะหมดแล้วเช่นกัน

โทนี่ลงจอดบนดาดฟ้าอย่างยากลำบาก แล้วรีบติดต่อเป็ปเปอร์ผ่านสัญญาณเสียงทันที

“โทนี่ คุณไม่เป็นไรนะ?” เป็ปเปอร์รีบตอบกลับด้วยความกังวล

“พลังงานใกล้หมดแล้ว ฉันต้องถอดชุดออก ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ” โทนี่ปลอบใจสาวคนรัก

“ไม่ โทนี่!” ร่างแยกเงาที่อยู่ข้างๆ แย่งหูฟังจากเป็ปเปอร์มา “อย่าเพิ่งถอดชุด โอบาไดอาห์ยังไม่ตาย”

เห็นได้ชัดว่าเขาบอกช้าไป โทนี่ถอดชุดเกราะแขนซ้ายออกไปแล้ว เขาชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงเตือน และในจังหวะนั้นโอบาไดอาห์ก็ร่อนลงจอดข้างตัวโทนี่พอดี

โอบาไดอาห์เงื้อหมัดขวาขึ้น แล้วต่อยเข้าใส่โทนี่เต็มแรง ในขณะที่โทนี่ที่ยังไม่ทันตั้งตัวเพิ่งจะหันกลับมามอง

[คาถาไฟ: ลูกบอลเพลิงยักษ์]

ลูกบอลเพลิงขนาดยักษ์พุ่งมาจากด้านข้างของโอบาไดอาห์ ก่อนที่โอบาไดอาห์จะต่อยโดนโทนี่ มันก็กระแทกเข้ากับเกราะแขนขวาที่กำลังโจมตีอยู่เสียก่อน พร้อมกับเสียงระเบิดเบาๆ ทำให้แนวการโจมตีเบี่ยงเบนไปเล็กน้อย แค่ถากตัวโทนี่ไป และส่งโทนี่กระเด็นไปหลายเมตร

จางหลันพุ่งตัวออกมาติดๆ มุ่งหน้าไปหาโทนี่

และในตอนนั้นที่ข้างล่าง ร่างแยกเงากับเป็ปเปอร์ก็ได้เปิดสวิตช์วงจรไฟฟ้าทั้งหมดแล้ว เพื่อให้เตาปฏิกรณ์อาร์คเกิดสภาวะโอเวอร์โหลด จากนั้นร่างแยกเงาก็ให้เป็ปเปอร์หนีไปก่อน

“โทนี่ พาผมหนีไปจากดาดผ้านี้ เดี๋ยวนี้! เตาปฏิกรณ์ข้างล่างกำลังจะระเบิดแล้ว” จางหลันพูดชิดหน้ากากของโทนี่ เพื่อป้องกันไม่ให้โอบาไดอาห์ได้ยิน

༺༻