EP.7 ฉันก็มีบลูอายส์ไวท์ดราก้อนเหมือนกัน!

EP.7 ฉันก็มีบลูอายส์ไวท์ดราก้อนเหมือนกัน!

"สวัสดี ยูเฟิง... เอ่อ นายรู้ชื่อฉันได้ยังไง ?" ยูกิกระพริบตา เขานั้นรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะเขาไม่รู้จักคนที่อยู่ตรงหน้าเลย

“เพราะถึงแม้ฉันเพิ่งมาถึงเมืองโดมิโนะ แต่ฉันก็กำลังมองหาร้านขายการ์ดอยู่ และบังเอิญได้ยินเรื่องของนายเข้าพอดีนพ” ยูเฟิงพูดพร้อมรอยยิ้ม ยูกินั้นยังเป็นคนน่ารักในตอนแรก ดังนั้นจึงไม่ยากที่จะเข้าใกล้พวกเขา

ตราบใดที่เขาไม่แสดงสีหน้าชั่วร้ายออกมา ตัวอย่างเช่น นั่นไม่ใช่วิธีที่บาคุระและมาริคใช้เข้าหา พวกยูกิตอนเจอกันครั้งแรกเหรอ ?

หลังจากที่ยูเฟิงพูดจบ เขาก็รีบหันสายตาไปที่ตัวต่อพันปีที่คอของยูิ ซึ่งเป็น 1 ใน 7 ไอเทมแห่งความมืด

"นายเพิ่งมาเมืองโดมิโนะเป็นครั้งแรกสินะ ยินดีต้อนรับนะ ในเมื่อนายอยากหาการ์ด งั้นไปที่ร้านของคุณปู่ฉันได้เลยนะ" ยูกิกล่าวอย่าง กระตือรือร้น จากนั้นก็เดินไปยังร้านของปู่ของเขา

"ทำไมไม่มีใครจำฉันได้เลย โจวโนะอุจิ ? ไม่นะ ยูกิ ฉันต้องเอาชนะนายและให้ทุกคนได้รู้จักชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของ โจวโอะอุจิ คัตสึยะ!" โจวโนะอุจิพ่นลมหายใจออกมา

"ทั้งหมดเป็นเรื่องของโชคล้วนๆ ฮ่าๆ..." ยูกิเกาหัว

"คุณปู่! ผมกลับมาแล้ว!"

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในร้าน กลิ่นของการ์ดมากมายก็ลอยอบอวลไปทั่ว สายตาของยูเฟิงกวาดมองไปทั่ว เหล่าการ์ดที่วางอยู่ภายในร้าน การืดเหล่านี้ดูเหมือนจะมีจิตวิญญาณที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนจาก ต่างจากการ์ดในโลกของเขาอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่น่าเสียดายคือแม้ว่าคุณปู่ของยูกิจะมีแรร์การ์ดมากมาย แต่เห็นได้ชัดว่าจากบรรดาการ์ดรุ่นแรก มีเพียงไม่กี่ใบเท่านั้นที่ยังใช้งานได้ ใช่ มีแค่ไม่กี่ใบเท่านั้น

"ฮ่าๆ ทุกคนมาแล้ว มาสิ ฉันจะโชว์อะไรดีๆให้ดู!" มุโต้ ซุโกโรคุพูดพร้อมรอยยิ้มใจดี จากนั้นเขาก็หยิบกล่องนึงออกมา และเตรียมพร้อมที่จะเปิดมันอย่างจริงจัง

มุโต้ ซุโกโรคุ

"ฉันรอไม่ไหวแล้ว! มันเป็นการ์ดแบบไหนกันนะ ?" โจวโนะอุจิพูดอย่างตื่นเต้น

"ยังไงนายก็ไม่มีเงินซื้อมันอยู่ดีนี่นา" ฮอนดะตอบกลับ

"อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน!" โจวโนะอุจิทำหน้าบึง

ในขณะนั้นเอง ไคบะก็บังเอิญอยู่หน้าประตูพอดี ยูเฟิงได้สังเกตเห็นเขา ไคบะ เซโตะ ประธานบริษัทจอมปากแข็ง! ด้วยสถานะของเขา มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขา จะมาที่ร้านเล็กๆแบบนี้บ่อยๆ ดังนั้นถึงแม้เขาจะอดใจไม่ไหวที่จะเข้าไปข้างใน เขาแค่อยากแอบมองเท่านั้นเอง

ไคบะ เซโตะ

"ทุกคน ดูให้ดีๆนะ!" ซุโกโรคุเห็นว่าถึงเวลาแล้วจึงเปิดกล่องทันที แสงสว่างจ้าได้ส่องประกายออกมา และในไม่ช้าทุกคนก็เห็นแรร์การ์ดระดับสูง! มันคือ บลูอายส์ไวท์ดราก้อน!

"ว้าว! แรร์การ์ดอะไรอย่างนี้! พลังโจมตี 3000 พลังป้องกัน 2500! แข็งแกร่งมาก!" ดวงตาของโจวโนะอุจิเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น เมื่อเทียบกับการ์ดอ่อนแอในเด็คของเขาในตอนนี้ การ์ดใบนี้มันสร้างความประทับใจให้เขาอย่างมากอย่างไม่ต้องสงสัย

"คุณปู่สุดยอดเลย! ได้ตัวนี้มาจากไหนเนี่ย ? นี่คือ บลูอายส์ไวท์ดราก้อน!" ยูกิเองก็ตื่นเต้นเช่นกัน

ยูเฟิงยิ้มเมื่อเห็นเช่นนั้น เพราะเขาคิดไอเดียดีๆออกแล้ว

"เป็นไปไม่ได้!!!"

ไคบะได้พุ่งเข้ามาด้วยเสียงคำรามดังลั่น ใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความตกใจ ดวงตาของเขาได้จ้องไปที่การ์ดบลูอายส์ไวท์ดราก้อน “บลูอายส์ไวท์ดราก้อยใบที่ 3 มาอยู่ในร้านเล็กๆแบบนี้ได้ยังไงกัน ? เป็นไปได้ยังไง ?” ไคบะพูดอย่างไม่เชื่อ

"ฮ่าๆๆ เธอไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นใคร!" ซุโกโรคุพูดอย่างภาคภูมิใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น

"คุณปู่! ผมจะขอซื้อการ์ดใบนี้! ตั้งราคามาเลย!" ไคบะนั้นไม่เคยขาดแคลนเงินทอง ดังนั้นเขาจึงอยากซื้อการ์ดใบนี้ในทันที

"ขออภัย การ์ดใบนี้ไม่ได้มีไว้ขาย!" ซุโกโรคุปิดกล่องลงอย่างแรง

"คุณ... คุณเปิดร้านขายการ์ดแต่ไม่ขายการ์ดเนี่ยนะ ?" ไคบะกัดฟันแน่นเมื่อได้ยินเช่นนั้น

"ไม่ขายก็คือไม่ขาย!" ซุโกโรคุส่ายหัว

"ไคบะคุง นายมาทำอะไรที่นี่ ?" ยูกิกระพริบตา แสดงให้เห็นว่ายังตอบสนองไม่เต็มที่

"ฉันขอพูดอะไรสักหน่อยได้ไหม ?" ยูเฟิงเห็นว่าสถานการณ์เหมาะสมแล้วจึงพูดอย่างไม่รีบร้อน

เมื่อเขาพูดจบ ทุกคนรอบข้างต่างหันไปมองยูเฟิง

"ที่จริงแล้ว มันก็แค่บลูอายส์ไวท์ดราก้อนเอง ฉันก็มีอยู่ใบนึงเหมือนกัน!" ยูเฟิงหยิบการ์ดบลูอาส์ไวท์ดราก้อนออกมา การ์ดใบนี้คือการ์ดจากโลกของเขา โดยในโลกของเขาการ์ดใบนี้ได้ถูกมองว่าเป็นการ์ดไร้ประโยชน์ ไม่ใช่แค่บลูอายส์ไวท์ดราก้อนเท่านั้น แต่รวมถึงแบล็คเมจิเชี่ยนด้วย ทำไมนะเหรอ ? เพราะในโลกของเขา มันขาดแคลนพวกการ์ดที่ใช้สนับสนุนการ์ด 2 ใบนี้อย่างมากไง ทำให้พวกมันไม่สามารถปลดปล่อยพลังได้อย่างเต็มที่ได้ ดังนั้น การ์ดเหล่านี้จึงในโลกของเขามันจึงไม่มีค่าอะไร เด็คเรดอายส์แบล็คดราก้อนนั้นถือวาดีกว่าเล็กน้อย แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็ยังสามารถเล่นได้

ดังนั้น ในเด็คเก่าของเขาจึงมีบลูอายส์ไวท์ดราก้อนอยู่ด้วย

"เป็นไปได้ยังไง! เท่าที่ฉันรู้ บนโลกนี้มีดาร์ดบลูอายส์ไวท์ดราก้อนถูกตีพิมพ์ออกมาแค่ 3 ใบเท่านั้น ฉันมีอยู่ 2 ใบ และที่นี่ก็มีอีก 1 ใบ แล้วนายจะไปมีอีกใบได้ยังไงกัน ?" ไคบะถึงกับตกใจจนพูดไม่ออกอีกครั้ง ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

"นี่..." ซุโกโรคุเองก็ตกตะลึง เขาคิดว่าการ์ดที่อยู่ในมือของเขานั้นคือบลูอายส์ไวท์ดราก้อนใบสุดท้ายของโลกแล้วแน่นอน

"น่าทึ่งมาก เขาจะมีบลูอายส์ไวท์ดราก้อนได้ยังไง" อันซุกระพริบตา ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ เมื่อหญิงสาวเริ่มสนใจชายหนุ่มคนใดคนนึง ตราบใดที่ชายหนุ่มคนนั้นดีเลิศพอ เธอก็อยู่ไม่ไกลจากการตกหลุมรักแล้ว

"ในเมื่อนายอยากได้ การ์ดบลูอายส์ไวท์ดราก้อน งั้นเรามาตกลงกันดีไหม ไคบะ ?" ยูเฟิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแส ขณะที่การ์ดในมือของเขากลับดึงดูดความสนใจของไคบะอย่างมาก!

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________