EP.6 เข้าดันเจี้ยน-มุโต้ ยูกิ

EP.6 เข้าดันเจี้ยน-มุโต้ ยูกิ

"ขอโทษนะ ฉันมันแพ้พวก 'อีตัว' ดังนั้นช่วยอยู่ห่างๆฉันหน่อยได้ไหม" คำพูดสุดท้ายของยูเฟิงนั้นช่างน่าตกใจอย่างแท้จริง มันทำให้ทุกคนที่อยู่รอบๆต่างตะลึง

"โอ้พระเจ้า ฉันได้ยินถูกไหมเนี่ย ? ยูเฟิงไม่ใช่คนที่คลั่งรักจ้าวเมิ่งเมิ่งที่สุดมาตลอดหรอกเหรอ ? ทำไมวันนี้เขาถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ แถมยังเรียกจ้าวเมิ่งเมิ่งว่า อีตัว อีก ?"

"เยี่ยมมาก!! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะเคารพรักแต่พี่เฟิงเท่านั้น!"

"บ้าจริง ทำไมฉันถึงไม่สังเกตมาก่อนว่ายูเฟิงนั้นดูแมนขนาดนี้ ?"

"นายคือยูเฟิงจริงๆเหรอ ?" เฉินหมิงรู้จักยูเฟิงดีที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกว่ายูเฟิงกลายเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าวิญญาณที่อยู่ในร่างของยูเฟิงคือตัวของยูเฟิงจริงๆเขาคงคิดว่าตัวเองเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคนอื่น

ยูเฟิงที่รู้สึกว่ามันค่อนข้างขบขัน ดูเหมือนว่าเขายังคงโดดเด่นเกินไป เขาจำเป็นต้องทำตัวให้เงียบกว่านี้อีกไหม ?

ทันใดนั้น ยูเฟิงก็สังเกตเห็นสายตาจ้องมอง จึงหันศีรษะไปบนชั้น 3 ของอาคารเรียน เขาเห็นนักรียนชายที่แต่งกายดีคนนึงกำลังจ้องมองเขาอยู่ ข้างๆเขานั้นมีนักเรียนหญิงแสนสวย ที่สวยราวกับนางฟ้ายืนอยู่ เธอนั้นงดงามกว่าจ้าวเมิ่งเมิ่งหลายเท่า และออร่าของเธอก็เหนือกว่าจ้าวเมิ่งเมิ่งไปไกลลิบ

"อืม ฉันถูกจับได้ซะแล้ว" หญิงสาวส่งยิ้มอันน่าหลงใหล ราวกับดอกไม้ป่าที่ผลิบานเพียงชั่วครู่ที่งดงามจนน่าทึ่ง

"ฉันไม่เคยเห็นเด็คฮีโร่ของเขามาก่อนเลย แต่ถ้าเด็คนั้นมันมีอยู่จริง ทำไมเขาถึงไม่เป็นที่รู้จักมาก่อนล่ะ ?" ดวงตาของชายคนนั้นสงบนิ่งขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแส

“แสดงว่ายังมีเด็คที่แม้แต่ท่านประธานก็ยังไม่รู้จักอยู่อีกสินะ คนๆนี้ดูน่าสนใจจัง” หญิงสาวเม้มริมฝีปาก และยิ้มออกมา ดวงตาของเธอนั้นเป็นประกาย โดยเธอยังยื่นมือเรียวเล็กออกไปโบกมือให้ยูเฟิงด้วย

ทางยูเฟิงนั้นไม่ได้ตอบอะไร เขาหันหน้าหลับแล้วเดินจากไปทันที

“อ้าว...” หญิงสาวรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เธอคาดหวังว่าหลังจากที่เธอแสดงท่าทีอยากเป็นเพื่อนแล้วอีกฝ่ายน่าจะแสดงความปรารถนาดีตอนกลับมาบ้าง เพราะเธอนั้นค่อนข้างมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง แต่เธอกลับได้รับการตอบรับที่แปลกๆจากยูเฟิง

"ฉันไม่คิดว่าเธอเองก็จะมีช่วงเวลาที่น่าอึดอัดใจเหมือนกันเลยนะ" ชายที่อยู่ข้างๆพูดอย่างใจเย็น จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

"ฮ่าๆ น่าสนใจ ยูเฟิงใช่ไหมนะ ลา ลา ลา...” หญิงสาวส่งยิ้มบางๆ แล้วฮัมเพลงเบาๆก่อนจะจากไป

...

เมื่อกลับถึงบ้าน ยูเฟิงก็ไม่ลังเลเลยสักนิด

เขาเปิดหน้าจอของสเตตัสขึ้นมาอย่างรวดเร็วและตรวจสอบแต้มจากการดูเอลของเขา

แต้มดูเอล : 1000!

รายละเอียด : ชนะในเทิร์นเดียว +500!

เรียกมอนเตอร์แบบพิเศษ +200!

เรียกมอนเตอร์แบบปกติ +100!

ใช้การ์ดเวทย์มนต์/กับดัก +200!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ยูเฟิงก็ตระหนักได้ทันทีว่าจำนวนแต้ม จากการดูเอลที่ได้รับจากชัยชนะแต่ละครั้งนั้นมันแตกต่างกันไป

เขาได้เปิดดูร้านอีกครั้งและมองดูรอบๆ เขาก็พบว่ามีการ์ดทุกประเภทจริงๆ อย่างไรก็ตาม หากยกตัวอย่างเช่น การ์ดชุบชีวิต การ์ดนี้เพียงใบเดียวก็มีราคาอย่างน้อย 100,000 แต้มแล้ว

นอกจากนี้ เฉพาะชัยชนะ 5 ครั้งแรกในแต่ละวันเท่านั้นที่จะได้รับแต้มจากการดูเอล ดังนั้นการดูเอลแบบไร้จุดหมายเพื่อเก็บแต้มจึงไม่เป็นประโยชน์อะไรเลย

ในตอนนี้ยูเฟิงยังไม่ได้วางแผนที่จะใช้แต้มไปกับอะไร การรอการปรับแต่งเด็คของเขาในภายหลังเมื่อเขาพบว่าเด็คขาดอะไรไปนั้นเป็นทางเลือกที่ฉลาดกว่า

ที่จริงแล้ว ยูเฟิงยังอยากรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อตัวละครจากเรื่องยูกิโอภาคแรกนั้นมายังโลกนี้ในอีก 3 เดือนข้างหน้า มันนั้นจะเป็นไปในทางที่ไม่เป็นมิตร หรือจะเป็นอย่างอื่น ?

ขณะที่ยูเฟิงกำลังคิดเรื่องนี้อยู่ เขาก็พบหน้าที่เขียนว่าดันเจี้ยนเข้า

ในหัวข้อดันเขียนนั้นมีข้อความแจ้งเตือนว่า :

"อีก 3 เดือนข้างหน้า ตัวละครจากโลกยูกิโอภาคแรกจะมาท้าทายคนทั้งโลกในรูปแบบของเกมแห่งความมืด ในเวลานั้น พลเมืองทุกคนจะเข้าสู่ยุคที่แท้จริงของเกมแห่งความมืด!"

"เพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น คุณต้องฝึกฝนตนเองอย่างต่อเนื่องในโลกจำลองที่อ่อนแอกว่าของโลกต้นฉบับ"

คำเหล่านี้ถูกจารึกไว้บนหน้าจอของดันเจี้ยน

ในที่สุดยูเฟิงก็เข้าใจแล้ว

"งั้นอีก 3 เดือน ทุกคนก็จะเข้าสู่ยุคมืดครั้งใหญ่แล้วสินะ..." ยูเฟิงครุ่นคิด จากนั้นโดยไม่คิดอะไรมาก เขาก็ตรงเข้าไปในดันเจี้ยนทันที

...

[ติ๊ง กฎของโลกที่อ่อนแอลงจะถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน เพราะกฎของโลกนี้นั้นไม่สมบูรณ์ตั้งแต่แรก ดังนั้นเพื่อให้เกิดความสม่ำเสมอ กฎต่างๆ จะถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันตั้งแต่เริ่มต้น]

(นั่นหมายความว่า ตั้งแต่เริ่มอนิเมะ การอัญเชิญที่ไม่ต้องใช้เครื่องสังเวยจะไม่มีอีกต่อไป กฎต่างๆจะถูกรวมเข้าด้วยกัน! ดันเจี้ยนอ่อนแอลง บลูอายส์ไวท์ดราก้อนเดิมมี 4 ตัว แต่ในที่นี้เหลือเพียง 3 ตัว)

[ภารกิจ : ช่วยมาซากิ อันซุสร้างเด็คของตัวเอง และช่วยเธอเอาชนะโจวโนะอุจิ คัตสึยะ!]

ยูเฟิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสดงว่าเขาจะไม่ใช้เด็คของตัวเองสินะ ?

แต่พอคิดดูแล้ว มันก็สมเหตุสมผลนะ ด้วยความแข็งแกร่งของเด็คปัจจุบันของเขา แม้แต่เพกาซัสก็คงแพ้ การ์ดรุ่นแรกๆนั้นไม่ได้แข็งแกร่งเลยในเวลานั้น ยิ่งเป็นเวอร์ชั่นที่อ่อนลงด้วยแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง

หลังจากแสงวาบนึง ยูเฟิงก็มาถึงเมืองโดมิโนะ ในย่านใจกลางเมืองที่คึกคัก เขาพบว่าตัวเองยืนอยู่ตรงหน้าร้านขายของเล่นที่เป็นบ้านของของมูโต้ ยูกิ

"ยูกิ! คุณปู่ของนายมีซูเปอร์แรร์การ์ดอยู่จริงๆงั้นเหรอ?" โจวโนะอุจิพูดอย่างตื่นเต้นพลางโอบแขนรอบไหล่ของยูกิ

โจวโนะอุจิ คัตสึยะ

มุโต้ ยูกิ (ร่างจริง)

"แคก แคก ฉันได้ยินมาจากคุณปู่นะ" ยูกิพูดอย่างอึดอัดเล็กน้อย

"ฉันอยากเห็นหน้าตาของการ์ดระดับซูเปอร์แรร์เหมือน กันค่ะ" อันซุที่เป็นหญิงสาวในชุดที่สวมกระโปรงสั้นยิ้มอย่างน่ารัก

มาซากิ อันซุ

ฮอนดะเดินตามมาข้างหลังพลางหัวเราะแห้งๆ ทันใดนั้นทั้ง 4 คนก็หยุดชะงัก

ฮิโรโตะ ฮอนดะ

"มุโต้ ยูกิ ? ฉันชื่อยูเฟิง ยินดีที่ได้รู้จักนะ" ยูเฟิงยื่นมือออกไปและยิ้มเล็กน้อย

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________