บทที่ 3 จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

บทที่ 3 จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

"เป็นคนที่ไร้มารยาทเสียจริง..." เฮอร์ตาเอ่ยด้วยความระอาใจ เธอไม่ได้สนใจว่าไคลโอจะเป็นใครหรือต้องการอะไรจากที่นี่

สิ่งที่เธอสนใจ มีเพียงตัวตนของไคลโอเท่านั้น

หลังจากได้ฟังการประเมินซานดาร์จากปากของเฮอร์ตา ไคลโอก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

แม้ความทรงจำจะเริ่มเลือนราง แต่เธอยังพอจำได้ว่าบอสตัวสุดท้ายของแอมโฟรีอัสคือร่างจำลองของซานดาร์

เธอหันกลับมาทันควันแล้วเอ่ยถาม "เฮอร์ตา คุณไม่มีความเห็นอื่นเกี่ยวกับซานดาร์บ้างเลยเหรอ"

เฮอร์ตาขมวดคิ้วด้วยความฉงน เหตุใดจู่ๆ ถึงยกเรื่องซานดาร์ขึ้นมาพูด

"ไม่มีอะไรจะพูดแล้วล่ะ เขาจากไปก่อนที่ฉันจะเข้าสมาคมอัจฉริยะเสียอีก แต่ในฐานะรุ่นพี่ผู้สร้างนุส ฉันก็คงวิจารณ์อะไรมากไม่ได้"

ไคลโอยิ้มกว้าง "เกี่ยวกับซานดาร์น่ะ ฉันรู้เรื่องราวที่ค่อนข้างปาฏิหาริย์อยู่เรื่องหนึ่งนะ"

ปาฏิหาริย์งั้นหรือ

"ว่ามาสิ" เฮอร์ตาเริ่มเกิดความสนใจ ด้วยพลังแห่งความทรงจำ ผู้หญิงคนนี้อาจจะล่วงรู้ข้อมูลวงในที่แม้แต่อัจฉริยะยังไม่ทราบก็ได้

"ในอดีต ซานดาร์ได้สร้างเครื่องจักรขึ้นมาเพื่อศึกษาก่อกำเนิดแห่งชีวิต ผ่านการคำนวณตนเองอย่างไม่สิ้นสุด จนมันสามารถพังทลายพันธนาการและจุติกลายเป็นตัวตนสูงสุดแห่งจักรวาล หรือที่เรียกว่าเทพดารา"

ไคลโอกล่าวพลางเดินทอดน่องไปรอบห้องทำงาน

"ส่วนที่เหลือมันจะเป็นการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญเกินไป ฉันคงต้องหยุดไว้แค่นี้ แต่ส่วนที่ตลกที่สุดน่ะเหรอ หลังจากที่ซานดาร์ละทิ้งความเป็นมนุษย์ไปแล้ว เขาอาจจะกลายเป็นเทพดาราแห่งปัญญาที่เราจักกันในนาม นุส ก็ได้นะ"

มือของเธอเกือบจะสัมผัสเข้ากับคอนโซลของยูนิเวิร์สจำลองอยู่แล้ว

"ถ้าไม่อยากถูกระเบิดกระเด็นออกไปนอกสถานีอวกาศ ก็หยุดมือไว้ตรงนั้นเสีย" เสียงอันเย็นชาของเฮอร์ตัดังขึ้นจากด้านหลัง มือของไคลโอชะงักค้างก่อนจะยอมชักกลับมาอย่างเสียไม่ได้

เมื่อเห็นไคลโออยู่ในโอวาท เฮอร์ตาจึงเอ่ยตอบเรื่องเล่าของเธอ "คนอื่นก็เคยตั้งข้อสันนิษฐานแบบนั้นเหมือนกัน แต่ในเมื่อแทบไม่มีใครเคยพบตัวจริงของซานดาร์เลย จึงไม่ค่อยมีใครใส่ใจเรื่องนี้เท่าไหร่นัก"

ไคลโอรู้อยู่แล้วว่าเฮอร์ตาคงไม่เชื่อ เพราะอัจฉริยะส่วนใหญ่มักจะมีความทะนงตน ขนาดลับหลังเธอยังเรียกไลกัสว่า พี่ชายหุ่นยนต์ และจะยอมเรียก รุ่นพี่ ก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าเท่านั้น

แถมเธอยังตั้งฉายาให้นุสว่า เจ้าหัวเหล็ก อีกด้วย

"จะจริงหรือไม่ฉันไม่รู้หรอก แต่ฉันรู้ว่าซานดาร์ตายยังไง" ไคลโอแสยะยิ้มขึ้นมาทันที

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เฮอร์ตาสัมผัสได้ว่าหากสาเหตุการตายนั้นถูกเปิดเผยออกมา ทั้งคู่อาจจะตกที่นั่งลำบาก

"หุบปากซะ!" เฮอร์ตาเร่งรีบขัดขวางไคลโอที่กำลังรนหาที่ตาย

บรรยากาศเงียบงันไปชั่วขณะ

ไคลโอเดินตรงไปยังภาพวาดพิกเซลแล้วตบลงไปเบาๆ

เฮอร์ตาเข้าใจความหมายของเธอได้ในทันที

ซานดาร์ถูกสังหารโดยพอลก้า คาคามูงั้นหรือ

"น่าเสียดายที่จ้าวแห่งความเงียบงัน ผู้ซึ่งสังหารอัจฉริยะมาแล้วมากมาย กลับต้องมาเสียท่าเมื่อเผชิญหน้ากับที่นั่งลำดับที่หนึ่ง"

นามของเธอห้ามเอ่ยถึง แต่ฉายาของเธอนั้นปลอดภัย การที่เฮอร์ตาห้ามไว้ได้ทันท่วงทีช่วยลดความเสี่ยงที่จะเป็นการเรียกตัวพอลก้า คาคามูออกมา

"เสียท่างั้นเหรอ" ไคลโอคนนี้รู้มากเกินไปแล้ว... เฮอร์ตาหรี่ตาลงด้วยความสนใจที่ทวีคูณขึ้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตานั้น ไคลโอก็เริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

พอนึกได้ว่านี่คือโลกในซีรีส์ฮงไกที่มีแต่เรื่องพรรค์นั้น บวกกับสถานการณ์ปัจจุบันของเธอ ไคลโอก็ถึงกับขนลุกซู่และถอยกรูดออกมา "ฉะ...ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะพี่สาว ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยกันหรอกนะ..."

ใบหน้าของเฮอร์ตามืดครึ้มลงทันที เธอรู้สึกอยากจะฟาดใครสักคนขึ้นมาตะหงิดๆ

เฮอร์ตาร่างตุ๊กตาจึงเสกค้อนยักษ์ออกมา "ยัยเด็กนี่...!"

น้อยครั้งนักที่จะมีเรื่องมาทำให้เธออารมณ์ขึ้นได้ขนาดนี้

ครืน... สถานีอวกาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงม

ศัตรูบุกโจมตี!

สถานีอวกาศ... ศัตรูบุก... ไคลโอตระหนักได้ทันทีว่าตอนนี้เธออยู่ในช่วงเวลาไหนของเนื้อเรื่อง นี่มันคือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมและตำนานบทใหม่ชัดๆ

ซึ่งนั่นหมายความว่า ในที่สุดเธอก็จะได้พบกับ คุณหยาง เสียที!