ตอนที่ 98 : การต่อสู้แย่งชิงมังกร !

ตอนที่ 98 : การต่อสู้แย่งชิงมังกร !

“หือ ? หน้ากากรหัส B ! ผู้ปลุกพลังระดับทองอยู่ที่นี่ด้วย !”

เมื่อได้ยินเสียงจากหน้ากาก หลินลั่วก็ใจสั่น เขาพูดขึ้นมาด้วยเสียงแหบ ๆ “สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไง ?”

C221 ตอบกลับ “หัวหน้า ! เราทำตามคำสั่งของผู้อาวุโสมังกรไฟให้จับตัวมังกรที่หนีออกมาจากเมืองปิ้นไห่ในวันนี้ เราถูกพวกผู้พิทักษ์ขวางเอาไว้ เราจึงขอความช่วยเหลือผ่านหน้ากาก”

“ผู้อาวุโสมังกรไฟ ? มังกร ?” หลินลั่วรีบลำดับความคิด

มังกรของตงฟางเหอ ยมทูต !

มันหนีมาที่นี่ !

มันถูกพบตัวโดยพวกกลุ่มอัศวินรัตติกาลและผู้พิทักษ์ ดูเหมือนว่าเป้าหมายของพวกนี้คือยมทูต

อันที่จริงผู้ปลุกพลังทุกคนต่างก็เห็นค่าของมังกร

ไม่ว่าจะเป็นรึตายก็ตาม !

โดยปกติแล้วมังกรยมทูตจะนอนอยู่ในขลุ่ยมังกร มันจะมียามของตระกูลตงฟางจำนวนมากเฝ้ามันไว้

สิ่งสำคัญที่สุดคือตงฟางเหอเองอยู่แต่ในตัวเมือง

ถ้าพวกอัศวินรัตติกาลคิดจะจับตัวตงฟางเหอรึมังกร งั้นมันก็คงเป็นแค่ฝันเฟื่อง !

ทว่าตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว !

มังกรกลับหนีออกมาจากเมืองเอง !

นี่คือโอกาสครั้งเดียวในชีวิตสำหรับพวกอัศวินรัตติกาลรึพวกนอกรีต !

ตราบใดที่พวกเขาจับมังกรนี่ไปได้ไม่ว่าจะเป็นรึตาย มันจะเป็นรางวัลสำหรับกองกำลังพวกเขา มังกรจะเชื่องด้วยสกิลของพวกเทมเมอร์รึด้วยวิธีอื่น ๆ

มังกรจะกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของกลุ่มอัศวินรัตติกาล ศพมังกรนั้นจะถูกชำแหละเพื่อนำชิ้นส่วนของมันไปสร้างอุปกรณ์, อาวุธและไอเทมต่าง ๆ

โดยเฉพาะผลึกมังกรที่มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด !

“เข้าใจแล้ว” เมื่อมองไปข้างหน้าก็พบว่ามีคนกว่าสิบคนที่สู้กันอยู่

ใจกลางการต่อสู้นี้มีมังกรตัวใหญ่ที่กำลังนอนอยู่

แต่ปีกของมันเหมือนจะเสียหาย มันไม่อาจจะบินได้ มันมีเส้นใยเหมือนกับเส้นไหมที่พันรอบตัวมันเอาไว้ทำให้มันไม่อาจจะหนีจากที่นั่นได้

มันได้แต่คำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น

เมื่อเห็นแบบนั้น หลินลั่วก็รีบวาร์ปเข้าไปที่นั่น

เมื่อเห็นแบบนั้น C221 ก็อุทานออกมา “สมกับเป็นหัวหน้ารหัส B จริงๆ แต่ว่าใครนะที่มีสกิลเกี่ยวกับมิติด้วย ?”

หลินลั่ววาร์ปเข้าไปในหุบเขา ทว่าเขาไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ด้วย เขาเลือกที่จะไปซ่อนที่ต้นไม้แทน

แค่คิด มิติตัดต่อก็แผ่ออกมาปกคลุมพื้นที่โดยรอบเอาไว้โดยไม่มีใครได้ทันสังเกตเห็น มีแค่มังกรที่นอนอยู่ที่พื้นที่เงยหน้ามองไปที่ต้นไม้ด้วยสายตาแปลกใจ

“หือ ? คนรู้จักงั้นเหรอ ?” สายตาของหลินลั่วแน่นิ่งไป เขาเห็นคนคุ้นหน้าในกลุ่มคนที่สู้กันอยู่

จ้าวฉือเฉิง

ตอนนั้นจ้าวฉือเฉิงกำลังสู้กับพวกนอกรีตร่างสูงใหญ่อยู่

ศัตรูคนนี้ไม่ได้ถืออาวุธในมือ กล้ามเนื้อนั้นเปล่งสีแดงออกมา เขาพึ่งแค่หมัดเหล็กของเขาทำให้จ้าวฉือเฉิงต้องถอยกลับไปอย่างต่อเนื่อง

“ฮ่าฮ่า...”

“จ้าวฉือเฉิง ! เราเจอมังกรนี่ก่อน มันควรเป็นของเรา !”

“กรร !”  ผู้อาวุโสมังกรไฟคำรามออกมา แขนขวาเขาขยายขนาดขึ้นพร้อมเกล็ดที่ขึ้นปกคลุมที่แขนเหมือนกับกรงเล็บของสัตว์ร้าย

“กรงเล็บมังกร !”

ตูม !

จ้าวฉือเฉิงได้แต่ต้องหลบ ทว่าเขาก็ยังโดนลมกรรโชกที่กระจายออกมาอัดเข้าใส่จนทำให้เขาต้องกระอักเลือดออกมา

“จ้าวฉือเฉิง ! แกมันกระจอก !” ผู้อาวุโสมังกรไฟก้าวออกมา “5 ปีก่อน ฉันกับแกน่ะถือว่าแกร่งพอ ๆ กัน แต่น่าเสียดายที่ผ่านมา 5 ปี แกกลับตกอยู่ในสภาพนี้ น่าอนาถจริง ๆ”

“ไช่เฟิง ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะเข้าร่วมกับพวกอัศวินรัตติกาล ไม่คิดว่าแกจะยอมเป็นพวกนอกรีต ! ”

“ฮ่าฮ่า พวกนอกรีต ? แกเรียกพวกเราแบบนั้นได้ยังไง ?” ผู้อาวุโสมังกรไฟหัวเราะออกมา “ไม่ว่าจะเป็นผู้พิทักษ์รึอัศวินรัตติกาล มีแค่คนที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่คู่ควรจะมีชีวิตต่อไปได้ !”

“ผู้พิทักษ์อย่างพวกแกน่ะอยู่สบายกันเกินไป พวกแกเสียแรงกับการปกป้องคนธรรมดาไปทำไม ?”

“ภายใต้จุดจบของโลก คนธรรมดาก็ต้องกลายเป็นทาสอยู่แล้ว ฮ่าฮ่า...”

“แกเปลืองแรงไปกับคนพวกนี้ นี่แหละเหตุผลที่ทำให้แกต้องตาย”

“มีแค่พวกแบบเราที่จะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่อได้ เราจะกลายเป็นชนชั้นนำของโลกนี้ !”

“จ้าวฉือเฉิง ! มาเข้าร่วมกับเราสิ !”

“ไม่มีทาง !” จ้าวฉือเฉิงตะโกนออกมา “ฉันไม่ได้เลือดเย็นและโหดเหี้ยมแบบแก !”

“ถ้าอย่างนั้นก็ตายไปซะ !” ผู้อาวุโสมังกรไฟคำรามออกมา กล้ามเนื้อตามตัวบวมเป่งอีกรอบ

ร่างกายส่วนบนนั้นปกคลุมไปด้วยเกล็ดแทบทุกส่วน

“จ้าวฉือเฉิง แกคงรู้ว่าฉันปลุกพลังอาชีพลับระดับ A อย่างนักรบมังกรได้ ! ตราบใดที่ฉันฆ่ามังกรนี่และได้อาบเลือดมังกร ฉันก็จะก้าวไปเป็นนักรบมังกรระดับ S ได้ !”

“ตอนนั้นฉันจะก้าวขึ้นไปเป็นผู้ปลุกพลังระดับอีปิคได้ !”

“ตอนนี้ใครที่มาขวางไม่ให้ฉันฆ่ามังกรนี่คือศัตรูของฉัน !”

“พวกที่คิดจะขัดขวางความก้าวหน้าของฉัน ถึงจะเป็นพ่อแม่ฉัน ฉันก็ฆ่าได้ !”

ตูม

ผู้อาวุโสมังกรไฟต่อยออกมาจนทำให้เกิดระเบิดเสียงดังขึ้น  จ้าวฉือเฉิงกัดฟันแน่นใช้มีดในมือแทงเข้าใส่ผู้อาวุโสมังกรไฟด้วยมุมแปลก ๆ

“กรร...” มีเสียงคำรามดังออกมาจากปากผู้อาวุโสมังกรไฟ

มีดของจ้าวฉือเฉิงแทงเข้าที่ท้องน้อยของผู้อาวุโสมังกรไฟ มันถูกกล้ามเนื้อหนีบเอาไว้ มันมีเลือดสีแดงไหลออกมาจำนวนมาก

ตัวจ้าวฉือเฉิงเองนั้นโดนหมัดต่อยเข้าที่ไหล่ ไหล่ของเขาแตก ตัวเขากระเด็นไปไกลกว่า 10 ม.ก่อนจะกระแทกกับพื้น

“แค่ก แค่ก แค่ก....บัดซบ !”

เมื่อเห็นแบบนั้นผู้อาวุโสมังกรไฟก็ไม่คิดจะดึงมีดที่ท้องออกเลยด้วยซ้ำ เขาหันกลับและเดินไปหามังกรที่โดนจับเอาไว้

“ฮ่าฮ่า ฉันจะได้อาบเลือดมังกรแล้ว  !”

“บัดซบ !”  จ้าวฉือเฉิงมองไปที่ผู้อาวุโสมังกรไฟ เขาพยายามจะลุกขึ้นเพื่อเข้าไปขวาง ทว่าอยู่ ๆ มันก็มีเสียงตัดสายลมดังขึ้นมา

เบื้องหลังความมืดมิดมีลูกศรไฟพุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสมังกรไฟอย่างกับอุกกาบาต !

“หือ ?” ผู้อาวุโสมังกรไฟหันกลับมาใช้มือรับลูกศรไฟนี้เอาไว้

เขารับลูกศรไฟนี้ไว้ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

“หือ ? ลูกไม้ตื้น ๆ แกลอบโจมตีฉันได้ยังไง ออกมา !”

“มังกรนั่นเป็นของตระกูลตงฟาง ใครก็อย่าคิดแตะต้องมัน !” ภายใต้ความมืดมิด ตงฟางไต้ซ่งซึ่งถือธนูสีทองก็ได้ปรากฏตัวขึ้นมา เขามองไปที่ผู้อาวุโสมังกรไฟ

ตงฟางเหอที่อยู่ข้าง ๆ มองไปที่มังกรยมทูตที่ถูกจับตัวเอาไว้ เขาเริ่มกังวลขึ้นมาทันที “บัดซบ เอามังกรฉันคืนมา !”

“มังกรของแก ?” ผู้อาวุโสมังกรไฟเผยรอยยิ้มออกมาและตะโกนขึ้น “จับตัวมังกรนี่ไว้ให้ดี ถ้ามันหนีไปได้ ฉันจะเอาหัวพวกแกมาเตะเป็นลูกบอลแทน”

“ครับ ! ผู้อาวุโสมังกรไฟ !” อัศวินรัตติกาลทั้งสองคนรีบตอบกลับ

แต่ละคนพากันเอาเชือกที่เหมือนกับใยแมงมุมออกมามัดมังกรยมทูตเอาไว้ คนอื่นๆพากันปล่อยบางอย่างที่เหมือนกับวิญญาณออกมาบินไปมารอบตัวมังกร

มังกรยมทูตที่บาดเจ็บหนักเพราะถูกผู้อาวุโสมังกรไฟลอบโจมตีนั้น ถูกตรึงเอาไว้ไม่อาจจะหนีไปไหนได้เลย

“บัดซบ ! มังกรของฉัน !”  ตงฟางเหอร้อนใจ เขารีบวิ่งไปหามังกรยมทูตพร้อมขลุ่ยมังกรที่ปรากฏขึ้นในมือ เขารีบยกขลุ่ยใส่ปากทันที

“อัศวินมังกร ? ถ้าฆ่าแกได้ มังกรนี่ก็จะกลายเป็นของฉัน !” ผู้อาวุโสมังกรไฟยิ้มออกมา ลูกศรไฟที่เขารับไว้ได้นั้นถูกโยนเข้าใส่ตงฟางเหอแทน  !

“เหอเอ๋อ หลบไป !”

ลูกศรพุ่งออกไปรวดเร็วอย่างกับแสง !

เมื่อได้ยินที่พ่อตะโกนออกมา ตงฟางเหอก็รีบกระโดดพุ่งไปข้างหน้า ทว่าวินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกเจ็บที่อกข้างขวา

ลูกศรนั้นพุ่งทะลุอกของเขาไป !

รอบ ๆ บาดแผลนั้นมีรอยไหม้

“เหอเอ๋อ !” ตงฟางไต้ซ่งกรีดร้องออกมา เขารีบยิงธนูออกไป 3 ดอกขวางทางผู้อาวุโสมังกรไฟเอาไว้

ในเวลาเดียวกันเหล่ายามทั้งสองคนด้านหลังตงฟางเหอก็รีบพุ่งเข้ามาปกป้องตงฟางเหอเอาไว้

คนหนึ่งคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมทำการสวด

มีแสงสีขาวปรากฏขึ้นในฝ่ามือฟื้นฟูบาดแผลให้กับตงฟางเหอ

นักบวช !

สกิลรักษาของนักบวช !

“แค่ก แค่ก..พวกนอกรีตบัดซบ !”

“มังกรของฉัน...”

เขานอนลงกับพื้นพร้อมตาที่จ้องไปยังมังกรยมทูต มังกรยมทูตนั้นเห็นตงฟางเหอบาดเจ็บก็เงยหน้าขึ้นมองฟ้าและคำรามออกมา

มันมีคนอื่น ๆ แห่กันเข้ามาสมทบ พวกนี้คือผู้พิทักษ์ระดับทองและยามของตระกูลตงฟาง

พวกนั้นพากันไปล้อมผู้อาวุโสมังกรไฟเอาไว้และโจมตีเข้าใส่

ตงฟางไต้ซ่งวนเวียนอยู่รอบ ๆ คอยยิงธนูเข้าใส่ผู้อาวุโสมังกรไฟอย่างต่อเนื่อง !

“น่าสนใจ ตระกูลตงฟางก็มาด้วยงั้นเหรอ ?” ที่ต้นไม้ไกลออกไป ภายใต้การต่อสู้ที่วุ่นวายนี้ หลินลั่วได้พูดขึ้นมาด้วยท่าทีสนใจ

ไม่นานเขาก็แสดงสีหน้าแปลก ๆ ออกมา

“เด็กนี่โชคร้ายขนาดนี้เลยเหรอ ?” เขารู้สึกได้ถึงพลังที่ส่งมาถึงตัวเขา เขารีบตรวจสอบดูและพบว่ามันเป็นหนอนโรคห่าที่เขาใส่ไว้ในตัวตงฟางเหอเมื่อตอนบ่าย

มันกำลังเพาะเชื้อ !

หนอนโรคห่านั้นเกิดขึ้นมาจากไวรัสโรคห่า มันอยู่ในการควบคุมของเขา เขาสามารถสั่งให้มันแพร่ไวรัสตอนไหนรึที่ไหนก็ได้

การที่ตงฟางเหอถูกผู้อาวุโสมังกรไฟโจมตีนั้นก็ส่งผลกระทบไปถึงหนอนโรคห่า ไปด้วย

ในอีกความหายคือไวรัสโรคห่ากำลังแพร่กระจายในตัวตงฟางเหอ !

“หึหึหึ นี่ไม่ใช่ว่า...ฉันเป็นคนลงมือฆ่าแกสักหน่อย แกน่ะโชคร้ายเอง... ” เมื่อรู้สึกได้ถึงไวรัสโรคห่าที่เริ่มแพร่กระจายออกมา หลินลั่วก็ไม่คิดจะที่จะลงมือตอนนี้

ตอนบ่าย ตงฟางเหอน่ะแสดงจุดยืนมาชัดแล้วว่าคิดจะฆ่าเขา ยังไงในอนาคตตงฟางเหอก็ต้องตายอยู่แล้ว

การที่ตงฟางเหอตายที่นี่ก็เพราะซวยเอง !

“กรร !”

ตอนนั้นเองภายใต้เสียงคำราม สนามรบก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นมาอีกครั้ง !