ตอนที่ 88 : รอบรอบชนะเลิศ ! นักดาบไร้เทียมทาน v เทวทูต  !

ตอนที่ 88 : รอบรอบชนะเลิศ ! นักดาบไร้เทียมทาน v เทวทูต  !

“คู่แรกของรอบรองชนะเลิศ เฉินผิงอัน v มู่หรงเสวี่ยเหิน เริ่มได้  !”

ทันทีที่กรรมการพูดจบ เฉิงผิงกันก็ยกมือขึ้นพร้อมดาบที่หลังที่ส่งเสียงคำรามของมังกร มันสั่นไหวและลอยมาอยู่ข้าง ๆ เขา

“มู่หรงเสวี่ยเหิน ฉันจะลงมือแล้ว ไม่ต้องยั้งมือ !”

มู่หรงเสวี่ยเหินยกคทาในมือขึ้นพร้อมแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ส่องแสงออกมา

“รับมือ !” เฉิงผิงอันตะโกนออกมา ดาบที่อยู่ข้าง ๆ เขาพุ่งเข้าหามู่หรงเสวี่ยเหินในทันที

“ดาบเงาผ่า !” ด้วยการสะบัดมือ ดาบของเขาก็สั่นไหวในอากาศและเปลี่ยนเป็นดาบเงากว่า 10 เล่มพุ่งเข้าหามู่หรงเสวี่ยเหิน

เมื่อเห็นแบบนั้น คทาในมือมู่หรงเสวี่ยเหินก็สร้างโล่ขึ้นมาตรงหน้า

[ โล่แสง ] !

ตูม !

เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมดาบเงากับโล่แสงที่ปะทะกันอย่างรุนแรงจนทำให้มิติผันผวน

[ แสงแห่งการตัดสิน ] !

ตูม !

ดาบแสงพวกนี้อัดแน่นขึ้นจากพลังแสงอันบริสุทธิ์ พวกมันได้ฟันเข้าใส่เฉินผิงอัน ดาบเงาที่อยู่ในอากาศสลายตัวลงก่อนที่เงาจะพุ่งกลับไปหาเฉินผิงอัน

[ โล่ดาบ ] !

เมื่อเห็นแบบนั้น เฉินผิงอันก็ตะโกนออกมา ดาบของเขาได้กลับมาปรากฏขึ้น มันมีเงาพุ่งออกมาจากด้ามดาบแผ่ไปรอบตัวเขาเปลี่ยนเป็นโล่ดาบ

ตูม !

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้งพร้อมควันและฝุ่นที่กระจายออกมา ร่างของเฉินผิงอันพุ่งออกมาเข้าหามู่หรงเสวี่ยเหิน

เขารู้ดีว่าการโจมตีระยะไกลนั้นใช้กับมู่หรงเสวี่ยเหินแทบไม่ได้ผล พลังมันกระจายเกินไป เขาไม่อาจจะทำลายโล่แสงของเธอได้เลย

มันควรจะใช้การโจมตีระยะประชิด ยังไงซะการโจมตีระยะประชิดนั้นก็สามารถดึงพลังสูงสุดของนักดาบออกมาได้ !

เมื่อเห็นเฉิงผิงอันพุ่งเข้ามา มู่หรงเสวี่ยเหินก็รีบท่องสกิลอีกอันทันที

มีหนามที่ก่อตัวจากพลังแสงโผล่มาที่พื้น หนามพวกนี้เหมือนกับงูพิษที่พุ่งเข้าใส่เฉินผิงอัน

[ หนามแสง ] !

ตอนที่หนามพวกนี้พุ่งเข้ามา เฉินผิงอันก็ถีบตัวขึ้นพร้อมดาบเงากว่าสิบเล่มที่ฟันลงที่พื้น

หนามแสงพวกนี้โดนทำลายพร้อมพื้นที่กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่

เขายังอาศัยโอกาสนี้ถีบตัวไปตกลงตรงหน้ามู่หรงเสวี่ยเหิน

[ ตัดอากาศ ] !

เสียงตะโกนดังขึ้น เขายกดาบในมือขึ้นมาฟันออกไป !  ดาบพลังรูปเสี้ยวพระจันทร์พุ่งออกมากระแทกกับโล่แสง

แกร๊ก !

เสียงแปลก ๆ ดังออกมา โล่แสงที่ปกป้องมู่หรงเสวี่ยเหินมาตลอดนั้นกลับโดนตัดจนเห็นรอยแตกร้าวกระจายออกมา !

เมื่อเห็นแบบนั้นเฉิงผิงอันก็แสดงสายตายินดีออกมา เขาหันกลับอีกครั้งพร้อมดาบที่แทงออกไปราวกับงูพิษที่พุ่งเข้าใส่เหยื่อ

[ ออโรร่าแสลช ] !

แกร๊ง !

ครั้งนี้มีเสียงของอาวุธปะทะกันดังขึ้นมา

ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ มู่หรงเสวี่ยเหินกลับปะทะกับเฉินผิงอันโดยตรง !

คทาในมือนั้นเปลี่ยนเป็นดาบแสง

ดาบที่ยาวประมาณ 5 นิ้วกว้างประมาณ 3 นิ้ว รูปลักษณ์ของมันไม่ต่างจากแก้วสีทอง ด้ามดาบเป็นสีทองเข้ม มันดูไม่เหมือนอาวุธ มันเหมือนกับงานศิลปะมากกว่า

สีหน้าของเฉินผิงอันเปลี่ยนไปทันทีเมื่อรับรู้ถึงพลังจากดาบนี่ เขาโพล่งออกมาด้วยความแปลกใจ “ใช้ได้ทั้งสองสาย ?”

“เธอ....มีอาวุธติดตัวสองอันงั้นเหรอ ?”

มู่หรงเสวี่ยเหินเผยรอยยิ้มออกมา “นายเป็นคนแรกเลยนะที่ทำให้ฉันต้องใช้ดาบแสง !”

ทันทีที่พูดจบ แสงก็ปะทุออกมาจากร่าง เกราะของเธอเริ่มหนาขึ้นและค่อย ๆ ขยายออกมาพันรอบต้นขาและท้องของเธอเอาไว้ ตอนนี้เธอไม่ต่างจากหุ่นยนต์สวมเกราะ

ด้านหลังเธอนั้นมีปีกแสงสีทองปรากฏขึ้นมา มันดูมีพลังไม่รู้จบ

[ แสงแห่งการฟาดฟัน ] !

มู่หรงเสวี่ยเหินตะโกนออกมา ดาบแสงในมือนั้นฟันดาบพลังออกไปเข้าใส่เฉินผิงอัน

“ท่าไม่ดี  !” เฉินผิงอันรีบถีบตัวขึ้นไปในอากาศเพื่อหลบการโจมตี

ในเวลาเดียวกันดาบของเขาก็สั่นไหวพร้อมดาบเงาที่พุ่งเข้าหามู่หรงเสวี่ยเหิน

[ ลำแสงแห่งการฟาดฟัน ] !

[ ไฟศักดิ์สิทธิ์ ] !

มู่หรงเสวี่ยเหินฮึดฮัดออกมา ดาบแสงในมือมีเปลวไฟสีทองลุกไหม้ มันไหลเข้าไปในตัวดาบโจมตีเข้าใส่เฉินผิงอัน

“บัดซบ !”  เฉินผิงอันสบถออกมา เขาบิดข้อมือพร้อมดาบของเขาที่ฟันดาบแสงสีเทาออกมาเข้าใส่ไฟศักดิ์สิทธิ์

ในพริบตาดาบของเขากับดาบแสงก็ปะทะกันอย่างต่อเนื่องพร้อมประกายไฟที่กระจายออกมา

ดาบพลังงานของทั้งสองคนปะทะกันอย่างต่อเนื่องทำลายเวทีประลองไม่เหลือชิ้นดี

“การแข่งขันนี้น่าตื่นเต้นชะมัด !”

“มู่หรงเสวี่ยเหิน เก่งทั้งสองสาย ทั้งการต่อสู้แบบกายภาพกับเวทย์ โหดจริง ๆ !”

“ฉันคิดว่ามู่หรงเสวี่ยเหินคิดจะเรียนรู้เวทย์แสงและทักษะดาบไปพร้อมกัน ทว่าแค่คะแนนสกิลของเธอน่ะไม่พอ !”

“ฉันว่าเฉินผิงอันชนะแน่ !”

“ฉันเดิมพันข้างมู่หรงเสวี่ยเหิน ! ไม่เห็นรึไง ? เทพธิดามู่หรงมีสกิลฟื้นฟูตัวเองด้วย ถ้าเธอบาดเจ็บ เธอก็สามารถรักษาตัวเองได้ทันที !”

“ไม่หรอก อย่าลืมสิ มู่หรงเสวี่ยเหินน่ะมีอาวุธติดตัวสองอัน ! คทาแสงกับดาบแสง ตราบใดที่เธอมีพลังจิตมากพอ เธอก็ไม่มีทางแพ้ เธอยังสู้ต่อได้เรื่อย ๆ !”

“เหี้ย ! ก็จริงนะ ! ดูสิ เธอไม่มีแผลตามตัวเลยสักนิด ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากดาบพลังของเฉินผิงอันก็หายไปหมดแล้ว ในด้านเฉินผิงอัน ตามตัวเขามีแต่รอยไหม้จากไฟศักดิ์สิทธิ์”

“รึว่าเฉินผิงอันจะแพ้...”

คนดูกว่าแสนคนรอบ ๆ พากันออกความเห็นเกี่ยวกับการต่อสู้ออกมา

ในห้องส่วนตัวโดยรอบ สีหน้าของคนตระกูลเฉินเริ่มบิดเบี้ยว

“เทวทูต อาชีพลับระดับ S !”

“อยู่ทั้งสองสายทั้งกายภาพและเวทย์ มีอาวุธติดตัวสองอัน !”

“ผิงอันแย่แล้ว...”

“น่าเจ็บใจ...”

ในเวทีประลอง เฉินผิงอันที่โจมตีไม่ได้ผลนั้นก็เริ่มกังวลขึ้นมา

เขาฟันดาบพลังออกไปทำให้มู่หรงเสวี่ยเหินต้องถอยกลับ ดาบในมือเขาเริ่มส่งเสียงคำรามเบา ๆ ออกมา

พลังดาบสีเทาห่อหุ้มร่างของเขาไว้ในทันที

ตอนนั้นเขาถือดาบด้วยมือข้างเดียว นิ้วกลางที่มือซ้ายยื่นออกมา ตัวเขาแผ่พลังที่คมเฉียบออกมา

“มู่หรงเสวี่ยเหิน ต่อไปเป็นการโจมตีที่แรงที่สุดของฉัน มันจะโจมตี 10 วินาที ! ถ้าเธอรอด 10 วินาทีนี้ไปได้ งั้นฉันจะยอมแพ้ !”

“ได้ !” สายตาของมู่หรงเสวี่ยเหินเป็นประกายขึ้นมา เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ดาบแสงในมือถูกยกขึ้นมาบังหน้าเอาไว้

ฟรึบ !

[ ทลายท้องฟ้า ] !

เฉินผิงอันตะโกนออกมาพร้อมปราณดาบที่พุ่งออกมาจากตัวดาบเข้าใส่มู่หรงเสวี่ยเหิน

ครืด.....

ที่พื้นดินนั้นเกิดรอยฟันลากยาวพุ่งไปทางมู่หรงเสวี่ยเหิน

[ โล่แสง ]  !

สีหน้าของมู่หรงเสวี่ยเหินเปลี่ยนไปเล็กน้อย แสงศักดิ์สิทธิ์ได้รวมตัวกันสร้างโล่แสงขนาดใหญ่ขึ้นมาตรงหน้าเธอ

ตูม !

เกิดการสั่นไหวกระจายไปทั่วทุกทิศทาง โล่แสงที่แต่เดิมต้องรับการโจมตี 3-4 ครั้งถึงจะร้าวนั้นกลับพังทลายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว !

เมื่อเห็นว่าการโจมตีได้ผล เฉินผิงอันก็ยกดาบในมือขึ้นและพุ่งออกไป

3 วินาที !

[ ลำแสงแห่งการฟาดฟัน ] !

คลื่นที่เหมือนกับน้ำไหลปรากฏขึ้นที่ตัวดาบพุ่งเข้าใส่มู่หรงเสวี่ยเหิน

มู่หรงเสวี่ยเหินภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ไม่ลังเล ดาบแสงในมือหายไปแทนที่ด้วยคทาแสงแทน

มีแสงศักดิ์สิทธิ์ระเบิดออกมาพุ่งเข้าใส่เฉินผิงอันในทันที

[ แสงแห่งการผูกมัด ] !

แสงศักดิ์สิทธิ์ปะทุออกไปเปลี่ยนเป็นคุกที่คุมขังเฉินผิงอันเอาไว้ เฉินผิงอันใช้ดาบฟันก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนฟ้าภายใต้แรงดีดจากการโจมตี

5 วินาที !

[ ฝนดาวตก ] !

ตูม !

ร่างของเขาพันรอบด้วยปราณดาบ เขาราวกับอุกกาบาติที่พุ่งชนมู่หรงเสวี่ยเหิน !

“ฉันว่าแล้ว ! เฉินผิงอันนี่แกร่งจริง ๆ !”

“นี่มันสกิลบ้าอะไรวะ ! ทำไมเขาถึงแกร่งขนาดนี้ได้ ?”

“เผาแก่นเลือดรึเปล่า ? ความแข็งแกร่งของเขาถึงได้ก้าวกระโดดขึ้นมาถึงระดับนี้ ?”

“นี่คือความแข็งแกร่งจริง ๆ ของเฉินผิงอันงั้นเหรอ ? โคตรแกร่ง !”

“ดาบนั่น ถ้าอัศวินมังกรได้มันไปล่ะ ?”

ผู้ชมพากันออกความเห็นกันออกมา ตงฟางเหอในห้องรับรองก็ต้องแปลกใจเช่นกัน

“นี่คือสกิลที่นายเก็บไว้ใช้กับฉันงั้นเหรอ ? โชคร้ายหน่อยนะนายยังเป็นคู่มือฉันไม่ได้ !”

“มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่แกร่งที่สุดในโลก !”

“นี่คือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของนักดาบไร้เทียมทานงั้นเหรอ ?”

สายตาของมู่หรงเสวี่ยเหินแน่นิ่งไป การโจมตีของเฉินผิงอันนั้นเฉียบคม ทุกการโจมตีเหมือนเป็นหนึ่งเดียวกับโลก ดาบปราณของเขานั้นทรงพลัง เขาเพียงลำพังก็น่าจะจัดการพวกมอนเตอร์บอสได้

เมื่อเห็นว่าเฉินผิงอันที่พุ่งลงมากำลังจะถึงตัว นัยน์ตาของมู่หรงเสวี่ยเหินก็สะท้อนแสงสีทองออกมา

แสงรอบตัวเริ่มหลั่งไหลเข้าไปในตัวเธอ

[ พลังเทวทูต ] !

ตูม !

อากาศระเบิดออกมาพร้อมร่างที่ถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์

ในเวลาเดียวกันแสงศักดิ์สิทธิ์ด้านหลังก็เปล่งประกายออกมาพร้อมร่างหนึ่งที่ก้าวออกมาจากกลุ่มแสง

ที่หัวนั้นมีรัศมีแสงส่องประกาย มีปีกที่หลัง ถึงจะมองเห็นหน้าไม่ชัดแต่ก็รับรู้ได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งและแสงอันสูงส่ง

นี่มัน...เทวทูตจริง ๆ !

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ทุกคนอึ้ง

“นางฟ้า !”

“นางฟ้าลงมาสู่โลก ?”

“ท่าไม้ตายของมู่หรงเสวี่ยเหิน !”

“สายเลือดของนางฟ้างั้นเหรอ !”

“มู่หรงเสวี่ยเหินกลายเป็นนางฟ้าไปแล้ว ? สิ่งมีชีวิตในตำนาน...”

“เอาแล้วไง ! เฉินผิงอันกับมู่หรงเสวี่ยเหิน ใครจะชนะ ใครจะแพ้ ? !”

ทุกคนพากันออกความเห็นออกมาแต่สายตาพวกเขายังคงจับจ้องไปยังทั้งสองคนบนเวที

“หือ ! พลังนี่....” ตงฟางเหอมองไปที่มู่หรงเสวี่ยเหิน โดยเฉพาะเงานางฟ้าด้านหลังเธอ เขากัดฟันแน่นและพูดขึ้น “มู่หรงเสวี่ยเหินปกปิดความแข็งแกร่งเอาไว้ รึว่าเธอจะเป็นคู่ต่อสู้คนสุดท้ายของฉัน ?”

“พลังแบบนี้ ไม่รู้ว่ามังกรฉันจะรับมือไหวรึเปล่า...”

หลินลั่วที่อยู่อีกด้านก็มองไปที่เงานางฟ้าด้วยความสนใจ

“นางฟ้า...ไม่รู้ว่าฉันจะทำให้เชื่องได้รึเปล่านะ ?”