ตอนที่ 60 : ชั้น 30 ! อันดับ 1 ของประเทศ ! ผู้สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ !

ตอนที่ 60 : ชั้น 30 ! อันดับ 1 ของประเทศ ! ผู้สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ !

ผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนพากันมองไปที่จอบนหอฝึกฝน

ตอนนี้มีชื่อเหลืออยู่แค่คนเดียว หลินลั่ว ชั้น 28 !

อยู่ ๆ ตัวหนังสือก็กระพริบและกระโดดไปที่ชั้น 29 !

“เชี่ย ! ชั้น 29 แล้ว  !”

“ทำลายสถิติอีกแล้ว ! เขาเป็นนักบวชระดับ D แต่กลับทำลายสถิติได้อีกแล้ว !”

“แข็งแกร่งจริง ๆ !”

“จักรพรรดินีจันทราจากเมืองฉางอันก็ถอนตัวตอนที่อยู่ชั้น 28 ตอนนี้แชมป์ระดับประเทศเป็นของเมืองปิ้นไห่ของเรา !”

“ชั้น 29 คือสถิติที่เมืองหลวงสร้างขึ้นมา !”

“ทำไมเขายังไม่ออกมาอีก ? เขาอยากจะไปให้ถึงชั้น 30 รึไง !”

“ฮ่าฮ่า พี่ลั่วสุดยอดจริง ๆ !”  ถังเฉิงมองไปที่หอฝึกฝนด้วยความตื่นเต้นและตะโกนออกมา “พี่ลั่ว ลุยเลย !”

“หลินลั่ว นายอย่าเป็นอะไรไปนะ...”  ในหมู่ผู้ชมที่เหลือ เหลียนอี้หนิงได้แต่ภาวนากับตัวเอง

“บ้าเอ้ย ! เกียรตินี้ควรเป็นของฉันแท้ ๆ แกกลับแย่งฉันไป ไอ้นักบวชระดับ D เฮงซวย...”

ในมุมหนึ่ง หยางห้าวหรานที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วแต่ยังล้างกลิ่นเหม็นตามตัวออกไม่หมด ได้มองไปที่หอฝึกฝน สายตาเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคือง “ชั้น 29.....”

ในห้องสูท มู่หรงเสวี่ยเหินในชุดเกราะสีทองได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

“มังกรหมอบจริง ๆ เหรอ ? เขาแข็งแกร่งกว่าเจิ้งหมิงเซิ่นในเมืองหลวงเมื่อ 4 ปีก่อนอีกเหรอ ? ตราบใดที่เขาไปถึงชั้น 30 ได้ มังกรหมอบคนนี้ ฉันจะคว้าเขามาให้ได้ !”

ในห้องรับรองของตระกูลตงฟาง ตงฟางเหอในชุดคลุมได้มองไปที่หอฝึกฝน

“ชั้น 29 ! ชั้น 29 แล้ว ! ไอ้หน้าด้านนี่ขโมยเกียรติของฉันไป !”

“ยมทูต !”

“กรร !” มังกรยมทูตที่อ่อนแอนอนอยู่ข้าง ๆ มันถูกเอาไปล้างตัวมาแล้ว

ตงฟางเหอกัดฟันพูดขึ้น “พรุ่งนี้ ตระกูลเราจะส่งผลึกมังกรเงินหลังเหล็กมาให้ ถึงมันจะไม่ได้ดีเท่ากับผลึกของมังกรจริง ๆ ทว่ามันก็เพียงพอที่จะทดแทนแก่นเลือดที่แกเสียไป”

“พรุ่งนี้ฆ่าไอ้เวรนี่ให้ได้ !”

“กรร !”

ในชั้น 29

หลินลั่วเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่าและวิ่งตะกุยออกไป

การทดสอบเหลือเวลาไม่ถึง 1 ชม. มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะอยู่ในชั้น 29 เขาจึงต้องรีบออกจากที่นี่โดยเร็วที่สุด ชั้น 29 เป็นทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ ในทุ่งหญ้านี้มีฝูงหมาป่ายักษ์อาศัยอยู่

พวกมันอยู่กันเป็นกลุ่มละ 3-5 ตัวคอยลาดตระเวนและหาเหยื่อ

หมาป่าพวกนี้คือมอนเตอร์หลักของชั้น 29

[ ชื่อ - หมาป่าปิศาจ

เผ่า – สิ่งมีชีวิต/ สัตว์กินเนื้อ

เลเวล – 45

แรง – 100

ร่างกาย -70

ความเร็ว -125

สติปัญญา – 58

เลือด – 15,000/15,000

สกิล – สัตว์ป่า, หนี, ใบมีดลม, กรงเล็บฟาด

คำอธิบาย – หมาป่าที่ถูกกัดกร่อนโดยพลังปิศาจจากโลกอื่น มันดุร้าย บางตัวมีพรสวรรค์ที่ผิดปกติมีความเชี่ยวชาญในการควบคุมพลังลม ]

สำหรับมอนสเตอร์ที่โจมตีได้รวดเร็ว หลินลั่วไม่มีความคิดที่จะอยู่ฆ่าพวกมัน เขาพึ่งการแปลงร่างเป็นหมาป่าเพื่อออกจากที่นี่

ตอนที่เข้ามาในป่า เขาก็ได้เห็นหมาป่าจำนานมากกว่าเดิม การเคลื่อนไหวของหลินลั่วทำให้หมาป่าหลายตัวหันมาสนใจ แต่หมาป่าบางตัวเพียงหันมามองก่อนที่จะก้มหน้ากินเหยื่อของตัวเองต่อ

หลังจากที่หมาป่าบางตัวเห็นเขา พวกมันกลับเงยหน้าและคำรามออกมา แต่หลินลั่วเลือกที่จะไม่สนใจ

ไม่นานเขาก็มาถึงป่าหนาทึบอีกแห่ง

จำนวนหมาป่าในป่าทึบส่วนนี้เริ่มน้อยลง หลังจากที่วิ่งไปได้กว่า 10 นาที เขาถึงเห็นทางเข้าโผล่มาตรงหน้า ทว่ามันมีมอนสเตอร์ตัวใหม่โผล่มารอบตัวเขา !

มองผ่าน ๆ มอนสเตอร์พวกนี้เหมือนกับหมาป่าที่เดินสองเท้า !

มันมีร่างกายที่แข็งแรงและขนที่หนา แขนขาของมันหนา กรงเล็บส่วนหน้านั้นคมกริบ ร่างกายส่วนบนนั้นยังเป็นของหมาป่าแต่เคลื่อนที่เหมือนกับมนุษย์

คล้ายมาก !

พวกแวร์วูฟ !

แวร์วูฟพวกนี้คือมอนเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้น 29 และเป็นจ่าฝูงของพวกหมาป่า !

[ ชื่อ - แวร์วูฟป่า

เผ่า – ปิศาจ/สัตว์กินเนื้อ

เลเวล – 48

แรง – 120

ร่างกาย -75

ความเร็ว -140

สติปัญญา – 68

เลือด – 17,000/17,000

สกิล – สัตว์ป่า, หนี, ใบมีดลม, กรงเล็บฟาด, การปกป้องจากบรรพชน

คำอธิบาย – แวร์วูฟที่ถูกกัดกร่อนโดยพลังปิศาจจากโลกอื่น มันดุร้าย มีความคิดที่จำกัด มันกลายร่างคล้ายกับมนุษย์ ]

แวร์วูฟพวกนี้จับกุมกันกำลังกินศพหมาป่าอยู่

ในหมู่พวกมันมีแวร์วูฟสองตัวที่เริ่มสู้กันเพราะแย่งหัวใจของหมาป่า การโจมตีของมันรุนแรงจนทิ้งบาดแผลไว้ตามตัวคู่ต่อสู้

การปรากฏตัวของหลินลั่วทำให้พวกมันหันมาสนใจ

แวร์วูฟทั้งสองตัวที่ต่อสู้แย่งหัวใจหมาป่าได้มองหน้ากันและคำรามออกมา ก่อนจะพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว

“ไอ้ลูกหมา !” หลินลั่วสบถออกมา ใครจะไปรู้ว่าแวร์วูฟจะมาฆ่าหมาป่าแบบนี้ พวกเดียวกันแท้ ๆ ?

ในอีกความหมายคือแวร์วูฟพวกนี้มองหมาป่าเป็นแค่อาหาร

มันเหมือนกับแกะที่ถูกเลี้ยงเอาไว้

ฟิ้ว ....

เมื่อเห็นแวร์วูฟทั้งสองตัวพุ่งเข้ามา หลินลั่วก็ไม่คิดจะสู้กับมัน เขาเลือกที่จะหลบหนี

ไม่นานมันก็ไม่เป็นแบบที่หลินลั่วคิด

เขาสลัดแวร์วูฟทั้งสองตัวนี้ไม่ได้

“ไม่ว่าจะเป็นแวร์วูฟรึหมาป่า พวกมันก็เป็นมอนสเตอร์ที่โดดเด่นเรื่องความเร็ว แน่นอนว่าฉันต้องสลัดพวกมันไม่ได้ !”

“ถ้าอย่างนั้นคงได้แค่....”  หลินลั่วพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาและใช้ [ จิตสับสน ] ออกมา

กรร.....

แวร์วูฟตัวหนึ่งคำรามออกมาและใช้หลังมือฟาดเข้าใส่แวร์วูฟอีกตัว

“โฮ่ง !” แวร์วูฟอีกตัวโกรธ จากนั้นแวร์วูฟทั้งสองตัวก็กลับไปสู้กันเหมือนเดิม

ตอนแรกมันไม่พอใจกันอยู่แล้วเพราะหัวใจหมาป่า ครั้งนี้ภายใต้ผลของ [ จิตสับสน ] มันยิ่งสู้กันรุนแรงกว่าเดิม

“ถ้าไม่ใช่เพราะต้องรักษาเวลา ฉันคงฆ่าพวกแกไปแล้ว !” หลินลั่วหันกลับมามองและยังคงเดินหน้าต่อ

ในอีกด้านมันก็มีแวร์วูฟอีกสองตัวพุ่งเข้ามา

ดูเหมือนว่าในป่านี้จะเป็นอาณาเขตของแวร์วูฟ ทุ่งหญ้าด้านนอกเป็นพื้นที่ของหมาป่า

พวกนี้คือหัวหน้าฝูงที่จะอยู่ในที่พัก ถ้ามีแกะโผล่มาในที่พัก งั้นเราจะไม่ฆ่าแกะที่หลงเข้ามารึไง ?

หลินลั่วไม่ได้สนใจจะสู้กับพวกมัน เขาได้ใช้ [ จิตสับสน ] ออกมาอีกครั้ง ทำให้แวร์วูฟทั้งสองตัวเริ่มสู้กัน

หลังจากที่หลบหนีแบบนี้มาหลายนาที หลังจากที่จัดการกับแวร์วูฟกว่า 10 ตัว เขาก็มาถึงทางเขาชั้น 30 ได้สำเร็จ แต่ตอนนั้นกลับมีแวร์วูฟสวมเกราะโซ่ คำรามออกมาและพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว แต่ร่างของหลินลั่วนั้นถูกกลืนกินโดยแสงจากประตูไปแล้ว

“ชั้น 30 !”

ชั้น 30 !

ที่ลาน ไม่รู้ว่าใครตะโกนออกมา มันกลับทำให้ผู้คนหลายหมื่นคนฮือฮากันขึ้นมาอีกครั้ง

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ ? เขาใช้เวลาแค่ 10 นาทีก็ผ่านชั้น 29 ได้ เขาไปถึงชั้น 30 เร็วแบบนี้ได้ยังไง !”

“บ้าเอ้ย! โคตรเร็วเลย !”

“มีทางเข้าแค่สองทางจากชั้น 29 ไปชั้น 30 ถึงจะเป็นผู้ปลุกพลังระดับทองที่อยากจะรีบไปที่ทางเข้า ทว่าก็มีหมาป่ากับแวร์วูฟล้อมพวกเขาเอาไว้แน่ มันต้องใช้เวลาอย่างน้อย 30 นาทีเพื่อฝ่าวงล้อมออกมา !”

“น่ากลัวจริง ๆ เขาทำได้ยังไง ?”

“เขาคงไม่ได้โกงหรอกนะ !”

“ไร้สาระ เขาจะโกงได้ยังไง ? ผู้ปลุกพลังระดับทองก็ยังทำแบบนี้ไม่ได้เลย เขาที่เป็นผู้ปลุกพลังหน้าใหม่จะมีปัญญาทำได้งั้นเหรอ ?”

“ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่ามีผู้ปลุกพลังระดับอีปิคช่วยเขาโกง...”

“นี่แกโง่รึเปล่า ?”

ที่ลานตกอยู่ในความวุ่นวาย ผู้ปลุกพลังเลเวลสูงกว่าสิบคนบนเวทีต่างมองหน้ากัน

“เกิดอะไรขึ้น ? เขาขึ้นไปถึงชั้น 30 เร็วแบบนี้ได้ยังไง ?”

“ฉันเองก็ไม่รู้....ถึงจะให้ฉันเข้าไปในหอฝึกฝนตอนนี้ ทว่าฉันก็คงใช้เวลาเท่า ๆ กัน”

“รึว่ามีผู้ปลุกพลังระดับอีปิคช่วยเขา ?”

“เป็นไปไม่ได้ ! ผู้ปลุกพลังระดับอีปิคนั้นไม่อาจจะเข้าไปในหอฝึกฝนชั้นต่ำกว่า 200 ได้ พวกเขาจะช่วยเด็กนี่ได้ยังไง ?”

“นอกซะจากว่าเด็กนี่จะหาทางลัดไปชั้น 30 เจอ ?”

“ทางลัดไปชั้น 30 ? เป็นไปได้ ยังไงซะก็มีทางเข้าชั้น 30 อยู่สองทางในชั้น 29 ที่ถูกพบเมื่อไม่ถึง 5 ปีก่อน”

“เด็กนี่โชคดีจริง ๆ ....”

“ชั้น 30.... ”

ในห้องสูท เฉินผิงอันได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ออกมา

เขาแข่งกับตงฟางเหอมาหลายปี ทว่าเขาไปได้แค่ชั้น 28

หลินลั่วที่เขาไม่รู้จักนั้นกลับขึ้นไปถึงชั้น 30 ได้ แถมยังรวดเร็วอีกด้วย !

“ชั้น 30  ครั้งนี้ฉันไปได้ไม่สูงนัก ฉันจะต้องมาไต่หอฝึกฝนอีกครั้งในอนาคต....”

“แต่....ฉันจะไม่มีทางยอมแพ้เพราะหอฝึกฝน !”

ดาบยาวด้านหลังมีเสียงมังกรคำรามออกมา

“ฉัน เฉินผิงอันได้เจอกับคู่แข่งที่คู่ควรที่จะให้ฉันต้องชักดาบออกมาแล้ว”

“โลกวิเศษ ฉันจะไม่ยกให้ใครง่าย ๆ !”

ในอีกห้อง

หยางเฉินหลี่นั่งขัดสมาธิพร้อมกระดองเต่า, เหรียญ และของที่ใช้ในการทำนายอื่น ๆ วางไว้ตรงหน้า

แต่สายตาของเขาดูพร่ามัว ตอนนั้นใบนหน้าของเขามีแต่เหงื่อผุด

“เยอะ เยอะ ! นับไม่ได้...เลย”

“หลินลั่วคนนี้หลากหลายจริง ๆ”

“โลกวิเศษ.....”

“พรุ่งนี้ฉันต้องสู้กับหลินลั่ว ไม่รู้ว่าเขาจะโชคดีแค่ไหน...”

ในห้องรับรองของตระกูลมู่หรง มู่หรงเสวี่ยเหินมองไปที่หอฝึกฝนด้วยความแปลกใจ “ชั้น 30 แซงหน้าเจิ้งเหมิงเซิ่นเมื่อ 4 ปีก่อนไปได้ เขาจะกลายเป็นอันดับ 1 ของประเทศ ! อันดับ 1 ในประวัติศาสตร์ !”

“เขาเป็นใครมาจากไหนกันแน่ !”

“น่ากลัวจริง ๆ !”

“ไม่รู้ว่าที่ชั้น 30 เขาจะทนได้นานแค่ไหน ?”

“ดูเหมือนว่าแผนของตระกูลจะท้าทายขึ้นมาบ้างแล้ว !”

“สำหรับโลกวิเศษ.....ตราบใดที่เขาเป็นสมาชิกของตระกูลมู่หรง ทุกอย่างของเขาก็จะเป็นของตระกูลมู่หรงไปด้วย !”

ในห้องรับรองของตระกูลตงฟาง เสียงทุบทำลายข้าวของดังขึ้นมา

“ชั้น 30 ! นั่นมันเป้าหมายของฉัน ! ฝันของฉันเลยนะเว้ย ! ไอ้เวรเอ้ย !”

“พ่อ ผู้อาวุโส เพื่อโลกวิเศษแล้ว เจ้าเด็กนี่ต้องตาย !”