ตอนที่ 59 : สกิลกลายพันธุ์เทียบได้กับสกิลต้องห้าม ! จิตปั่นป่วน !
ตอนที่ 59 : สกิลกลายพันธุ์เทียบได้กับสกิลต้องห้าม ! จิตปั่นป่วน !
ตอนที่ 59 : สกิลกลายพันธุ์เทียบได้กับสกิลต้องห้าม ! จิตปั่นป่วน !
[ ลำแสงแช่แข็ง – สกิลระดับสูง ปล่อยลำแสงแช่แข็งที่สามารถแช่แข็งสสารและธาตุ พลังในการแช่แข็งขึ้นอยู่กับค่าสติปัญญาของผู้ใช้ ยิ่งมีค่าสติปัญญาที่สูง ผลของการแช่แข็งก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น ! จำกัดแค่อาชีพสายนักเวทย์ ! ]
“สกิลระดับสูง ยิ่งค่าสติปัญญาสูงพลังก็ยิ่งรุนแรงตาม !” หลินลั่วเลือกที่จะเรียนรู้มัน “ฉันชอบสกิลที่ผลาญพลังแบบนี้พอดี ยิ่งใช้พลังมากเท่าไหร่ สกิลก็ยิ่งแรงเท่านั้น !”
[ คุณได้เรียนรู้สกิล - ลำแสง...ซี่...ซี่...ระบบขัดข้อง.. ]
[ กำลังปรับเปลี่ยนระบบ... ]
[ ปรับเปลี่ยนสำเร็จ ! ]
[ คุณได้เรียนรู้สกิล – กล้ามเนื้ออ่อนแรง สกิลกลายพันธุ์ ส่งผลต่อระบบประสาทขับเคลื่อน ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรงจากประสาทควบคุมส่วนบนและส่วนล่าง, กล้ามเนื้อฝ่อ, ลีบ, ปลายประสาทชา ทำให้เลือดแข็งตัว, กล้ามเนื้อหด, ประสาทสั่งการล่าช้า, ไม่สามารถขยับตัวได้, ไม่สามารถใช้สกิลได้ สกิลนี้ใช้กับสสารรูปแบบใดก็ได้ ไม่อาจจะกันได้ ! สกิลนี้จะส่งผลและแพร่กระจาย ]
[ กล้ามเนื้ออ่อนแรง ] ?
สายตาของหลินลั่วสะท้อนความสงสัยออกมา เขายังพอเข้าใจเรื่องโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง มันคืออาการป่วยยอดฮิตในชีวิตที่แล้วของเขา
ในอีกความหมายคือตราบใดที่เป็นโรคนี้ งั้นมันก็ไม่มีโอกาสที่จะรักษาได้เลย
พวกเขาได้แต่มองดูร่างกายตัวเองหดลง, กล้ามเนื้อที่แข็ง พวกเขาจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นผักที่ได้แต่นอนอยู่บนเตียง แม้แต่จิตใจก็ยังเปลี่ยนไปด้วย เราจะเหมือนตายทั้งเป็น !
“โดนสกิลไปแล้วจะรักษาไม่ได้ มันน่ากลัวกว่าไวรัสโรคห่าอีก !”
“อย่างน้อยโรคห่าก็ยังรักษาได้ตราบใดที่มีคนศึกษามันดี ๆ แต่กล้ามเนื้ออ่อนแรงนี่ไม่อาจจะรักษาได้เลย มันมีแค่การยื้อเวลามันออกไป มันน่ากลัวกว่าเอดส์ซะด้วยซ้ำ !”
หลินลั่วสูดหายใจเข้าลึก ๆ “สำหรับผู้ปลุกพลังที่อยู่คนเดียว สกิลนี้เหมือนกับสกิลต้องห้าม ตราบใดที่โดนสกิลนี้ใช้ใส่ ยังไงก็ตายแน่ ๆ !”
เมื่อรับรู้ได้ถึงรูนแปลก ๆ ที่โผล่มาในหัว หลินลั่วก็มั่นใจกว่าเดิมเมื่อต้องเผชิญหน้ากับบอสชั้น 30 !
“ใช่สิ ยังเหลือลูกปัดน้ำแข็งพิษอีกกว่า 300 อันรอฉันอยู่ ยังมีลูกปัดราชาน้ำแข็งอีก...”
เขาไปที่ใจกลางบึงที่ซึ่งมีศพของคางคกกว่า 300 ตัวนอนกองกันตามพื้นกระจายไปทั่ว ดูจากไกล ๆ ที่นี่เหมือนลานจอดรถก็ว่าได้
[ คุณได้รับไอเท็มพิเศษ - ลูกปัดน้ำแข็ง ! ]
[ คุณได้รับไอเท็มพิเศษ - ลูกปัดน้ำแข็ง ! ]
[ คุณได้รับไอเท็มพิเศษ – ลูกปัดน้ำแข็ง!... ]
ไม่นานก็มีลูกปัดน้ำแข็งกว่า 355 อันโผล่มาในช่องเก็บของของเขา
แค่คิดเขาก็เลือกเอาลูกปัดน้ำแข็งกว่า 300 อันมาใช้งาน !
[ คุณใช้ลูกปัดน้ำแข็ง เพิ่มค่าสติปัญญา 1 หน่วย ! ]
[ คุณใช้ลูกปัดน้ำแข็ง เพิ่มค่าสติปัญญา 1 หน่วย ! ]
[ คุณใช้ลูกปัดน้ำแข็ง เพิ่มค่าสติปัญญา 1 หน่วย ! ]
ค่าสติปัญญาของหลินลั่วเพิ่มขึ้นอีก 355 หน่วย !
ตอนนี้ค่าสติปัญญาของเขาอยู่ที่ 584 หน่วย !
สุดท้ายเขาก็เอาลูกปัดราชาน้ำแข็งที่ดรอปจากบอสออกมา !
[ คุณได้ใช้ลูกปัดราชาน้ำแข็ง ค่าสติปัญญาเพิ่มขึ้น 10 หน่วย ! ]
[ คุณได้ใช้ลูกปัดราชาน้ำแข็ง... ]
ในหัวของหลินลั่วมีไอเย็นปะทุออกมา ค่ายกลสีฟ้าค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นมาในหัวเขา
ตอนนั้นมีแสงสีขาวทองพุ่งออกมาทำให้ค่ายกลนี้บิดเบี้ยวไปเปลี่ยนเป็นรูนรูปร่างแปลกยิ่งกว่าเดิม !
[ คุณได้ใช้ลูกปัดราชาน้ำแข็ง ปลุกความสามารถ - จิตวิญญาณ... ระบบผิดพลาด...กำลังปรับเปลี่ยนระบบ.. ]
[ ปรับเปลี่ยนสำเร็จ ! ]
[ คุณได้ใช้ลูกปัดราชาน้ำแข็ง ปลุกความสามารถ - มิติตัดต่อ ! ]
“มิติตัดต่อ? มันเป็นสกิลแบบไหน ?” สายตาของหลินลั่วเปลี่ยนไป “ฟังคล้ายกับมิติตัดต่อที่โด่งดังในการ์ตูนในชีวิตที่แล้วน่ะเหรอ ?”
[ มิติตัดต่อ - ความสามารถกลายพันธุ์ ผู้ใช้สามารถพึ่งพลังจิตของตัวเองในการสร้างพื้นที่มิติแยกส่วนขึ้นมา ในพื้นที่มิติแห่งนี้ ผู้ใช้สามารถเปลี่ยนสิ่งของได้อย่างอิสระ แยกและรวมวัตถุในพื้นที่มิติได้ ตัด, แลกเปลี่ยนและเฉือนคนกับสิ่งของที่อยู่ในมิติได้ มันถึงกับเปลี่ยนจิตของคนได้ด้วยซ้ำ
ในเวลาเดียวกันก็สามารถรวม, แทนที่ และหลอมรวมสกิลกลายพันธุ์ที่คุณเข้าใจในมิติแห่งนี้เพื่อสร้างผลการทำงานพิเศษอื่น ๆ ได้
ปล.สามารถใช้ออกมาได้ทุกเมื่อ สิ้นเปลืองพลังจิตจำนวนมาก โปรดใช้ในยามจำเป็น ]
“....” หลินลั่วสงสัย “มันคือผลปิศาจผ่าตัดแบบอัพเกรดรึไง ? มันยังใช้กับสกิลกลายพันธุ์อื่น ๆ ด้วยได้อีก”
หลินลั่วนึกถึงในการ์ตูนวันพีชที่ใช้ผลปิศาจผ่าตัดที่สร้างช่องมิติไว้เฉือนคนได้ตามใจ
มิติแยกส่วนของเขานี้ นอกจากจะมีความสามารถเหมือนในการ์ตูนแล้ว มันยังใส่สกิลที่เขามีเข้าไปได้อีกด้วย
นี่มันปาฏิหาริย์ชัด ๆ !
มิติตัดต่อ !
หลินลั่วจำได้ว่านี่คือความสามารถที่มีแต่ผู้ปลุกพลังระดับตำนานเท่านั้นที่จะมีได้
พื้นที่มิติ !
เขาได้ยินมาว่าในระดับตำนานนั้น สสาร, ธาตุ และแม้แต่ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ก็ยังเปลี่ยนเป็นของที่ให้ประโยชน์กับเจ้าของมิตินั้น ๆ ได้
ความสามารถนี้มันน่ากลัวจริง ๆ
มิติตัดต่อของเขาน่ะมีความสามารถคล้ายกับเขตแดนนั้น !
หลินลั่วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “ด้วย [ กล้ามเนื้ออ่อนแรง ] และ [ มิติตัดต่อ ] ฉันก็น่าจะจัดการกับบอสชั้น 30 ได้ !”
เขารีบมุ่งหน้าออกจากบึงเพื่อไปยังทางเข้าสู่ชั้น 29 !
ด้านในชั้น 29
หมาป่าที่ตัวใหญ่โตสูงกว่า 3 เมตร ขนสีเทาพากันเงยหน้าวิ่งเข้าหาเหยื่อ !
พวกมันได้กลิ่นเหยื่อ !
หมาป่าทั้งฝูงพากันคึก
ใจกลางลานหอฝึกฝน
ผู้คนที่กำลังถกเถียงกันนั้นเริ่มตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม ใจกลางลานนั้นมีคนทำความสะอาดกว่าสิบคนกำลังวิ่งไปมาเพื่อเอาน้ำมาทำความสะอาดที่นั่น
ไม่กี่นาทีก่อน
มังกรของตงฟางเหอกลับอึราดต่อหน้าทุกคน !
ไม่รู้ว่ามันไปกินอะไรมา ทว่ามันกลับขับถ่ายของเสียหนักอย่างน้อย 20-30 กก.ออกมา ไมใช่แค่อึที่กระเด็นไปโดนตงฟางเหอ ทว่าคนอื่น ๆ กว่าสิบคนที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เปื้อนอึของมันไปด้วย
ผู้ปลุกพลังหลายคนเห็นแบบนั้นก็พากันหวาดกลัวจนสลบไปเลยก็มี
กลิ่นเหม็นเปรี้ยวลอยคลุ้งไปทั่วลาน
มีผู้หญิงหลายคนสลบไปพร้อมตาที่กลอกกลับ
มีผู้ปลุกพลังกว่าสิบคนที่เวียนหัวเพราะกลิ่นเหม็นจนอ้วกออกมา
ผู้ปลุกพลังกว่าสิบคนรวมถึงตงฟางเหอโดนเอาตัวไป สำหรับสัตว์เลี้ยงของเขาแล้ว มันถูกคนของกิลด์ผู้ปลุกพลังคุมตัวไป
ตอนนั้นตงฟางเหอก็โด่งดังขึ้นมาในสายตาทุกคน รึอาจจะบอกว่าทั้งเมืองปิ้นไห่เลยก็ได้
“ฮ่าฮ่า...เห็นอึมังกรมั้ย โคตรใหญ่...”
“มังกรนี่ท้องเสียได้ด้วยเหรอ ? มันกินอาหารไปเยอะเท่าไหร่วะ ?”
“เหม็นชะมัด ! ปกติแล้วมังกรนี่กินอะไรไปวะ ? โคตรเหม็นเปรี้ยวเลย...”
“สมกับเป็นมังกร แม้แต่อึก็ยังเยอะและเหม็นขนาดนี้...”
“ฮ่าฮ่า ตงฟางเหอดังแล้ว ! เขาดังเพราะมังกรตัวเอง ฮ่าฮ่า...”
“ฮือ....พี่ตงฟางสุดหล่อของฉัน...”
“เฉินผิงอันก็โคตรซวย...”
“มีมังกรแล้วทำไม ? จะทำอะไรต่อหน้าใครก็ได้รึไง ?”
“ใครจะไปรู้ ? บางทีมันอาจจะกินของเสียในหอฝึกฝนเข้าไปก็ได้...”
ในลานมีแต่เสียงถกเถียงกัน ในห้องพักหรูในโรงแรมตรงกันข้ามหอฝึกฝนนั้น มันก็ยังมีกลิ่นเหม็นโชยมาถึงที่นี่
“บ้าเอ้ย ! บ้า ! ไอ้มังกรบ้านี่ !”
“แกกล้าดียังไงถึงทำให้ฉันเสียหน้าต่อหน้าคนเยอะขนาดนั้น !”
“ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันคงได้.....”
กำแพงห้องน้ำถึงกับร้าวภายใต้หมัดของตงฟางเหอที่ทุบกำแพงอย่างต่อเนื่อง
“ฟู่ ฟู่ ฟู่....”
“....”
หลังจากที่ระบายอารมณ์ได้สักพัก สุดท้ายเขาก็ใจเย็นลง
“ทำไมอยู่ ๆ ยมทูตถึงท้องเสียได้ ?”
“ถึงมันจะเกิดมาแค่ 10 วัน ทว่ามันก็มีข้อมูลบันทึกเอาในส่วนผู้ปลุกพลังที่เลี้ยงมังกรในตระกูล ภายใต้สถานการณ์ปกติแล้ว มังกรจะไม่ทำเรื่องแบบนี้ต่อหน้าใคร ยังไงซะมันก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคิด”
“รึว่าเป็นเพราะผลของยาเผาวิญญาณ ? มันเสียแก่นเลือดไปจำนวนมาก มันโดนพิษของคางคกน้ำแข็งพิษจนทำให้เกิดอาการท้องเสียขึ้นมา”
“ไม่ มันแปลก ๆ ....”
ตงฟางเหอคิ้วขมวดและพูดขึ้น “ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน มังกรก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก แม้ว่ามันจะเสียแก่นเลือดไปบ้าง ทว่ามันก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้มังกรทำเรื่องน่าอายแบบนี้ !”
“นอกซะจากว่ามีคน....บ้าชิบ”
อยู่ ๆ เขาก็นึกถึงเด็กหนุ่มที่เขาเจอที่ชั้น 28 ของหอฝึกฝน
จากข้อมูลที่คนอื่น ๆ บอกมา เขาก็ได้รู้ข้อมูลของหลินลั่วมาบ้าง
“นักบวชระดับ D หลินลั่ว ? เขาต้องปิดบังความลับไว้แน่ !”
“ผู้ต้องสงสัยที่ควบคุมไวรัสโรคห่า อยู่ ๆ มังกรฉันก็ท้องเสีย...”
“ฉันว่าต้องใช่แน่ !”
ตงฟางเหอกัดฟันแน่นและพูดขึ้น “ตอนที่มังกรกับฉันกำลังจะออกมาจากหอฝึกฝน เขายกคทาขึ้นและใช้สกิลออกมา !”
“ฉันคิดว่ามันเพราะฉันออกมาจากหอฝึกฝนแล้ว สกิลจึงไม่ทำงาน ทว่าดูเหมือนว่าสกิลนี้จะถูกใช้กับยมทูต !”
“เพราะสกิลนี้ที่ทำให้ฉันกับยมทูตต้องเสียหน้าต่อหน้าทุกคน !”
“บัดซบ !”
ตงฟางเหอต่อยเข้าที่กำแพงอีกรอบจนกำแพงเป็นรูใหญ่
“แน่นอน ! ต้องเป็นฝีมือหลินลั่ว !”
“ไอ้บ้านี่ ! ต้องเป็นมันแน่ !”
“ฉันจะฆ่าแก ! ฉันจะฆ่าแกให้ได้ !”