บทที่ 8 หัวข้อสนทนาของเหล่าเด็กสาว

บทที่ 8 หัวข้อสนทนาของเหล่าเด็กสาว

หลังจากชำระล้างร่างกายอย่างง่ายๆ ไซเฟอร์ใช้ผ้าขนหนูของไอลิยาเช็ดตัวให้แห้ง เธอระมัดระวังเป็นพิเศษยามเช็ดเส้นผมและหูแมวของตนเอง

จะว่าไปแล้ว ตอนนี้ไซเฟอร์กำลังใช้ชีวิตอยู่ด้วยเงินค่าอาหารและที่พักของไอลิยา แถมยังใช้ข้าวของของไอลิยาในการอาบน้ำอีกด้วย ในแง่หนึ่งมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกเลี้ยงดูอย่างไรอย่างนั้น เธอบอกได้เพียงว่าโชคดีจริงๆ ที่ได้พบกับพวกไอลิยา มิเช่นนั้นป่านนี้เธอคงยังต้องกังวลเรื่องที่กินที่นอนอยู่เป็นแน่

โชคดีที่เส้นผมของเธอไม่ได้ยาวมากนัก เพียงแค่เลยหัวไหล่มาเล็กน้อย จึงจัดการได้ไม่ลำบากเท่าไร หลังจากเช็ดจนแห้งสนิทดีแล้ว เธอจึงสวมชุดชั้นในแล้วร้องเรียกไอลิยาที่อยู่ด้านนอกเบาๆ "ฉันอาบเสร็จแล้วค่ะ!"

"จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ!" ไอลิยาขานรับพลางเดินมาที่ประตูห้องน้ำ วินาทีที่เธอเปิดประตูออก เธอรู้สึกได้ถึงเงาสีขาวที่พุ่งผ่านหน้าไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมจางๆ

นั่นคือไซเฟอร์นั่นเอง เธอพุ่งตัวออกไปทันทีที่ไอลิยาเปิดประตู กระโดดปราดเดียวไปยันผนังฝั่งตรงข้ามห้องน้ำ ส้นเท้าลอยเด่นในอากาศ ปลายเท้าถีบผนังเบาๆ แล้วกระโดดอีกครั้งลงไปบนเตียงเดี่ยวพร้อมกับมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มทันที

ไอลิยาถึงกับตะลึง เธอมองเข้าไปในห้องน้ำที่ว่างเปล่า แล้วหันมามองก้อนผ้าห่มที่พองนูนอยู่ข้างตัว ถึงเพิ่งจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่ "เร็วมากเลย!?"

ดวงตาของเธอเป็นประกายราวกับมีดวงดาวดวงเล็กๆ อยู่ข้างในขณะที่วิ่งไปที่ข้างเตียงของไซเฟอร์ด้วยความตื่นเต้น "พี่สาวไซเฟอร์ เมื่อกี้พี่ทำได้อย่างไรคะ?"

ตอนนี้ไซเฟอร์กำลังนั่งพับเพียบอยู่บนเตียง โดยมีผ้าห่มพันรอบตัวมิดชิดโผล่มาแค่ศีรษะ "เอ่อ... ก็แค่ ออกกำลังกายให้มาก ฝึกฝนให้บ่อย เดี๋ยวเธอก็คงทำได้เองแหละค่ะ..."

ความจริงแล้ว แม้แต่ตัวไซเฟอร์เองก็ยังประหลาดใจ เธอแค่เขินอายเกินไปจนในหัวคิดแต่ว่าจะรีบขึ้นเตียงให้เร็วที่สุด แล้วเธอก็ทำท่าทางชุดนั้นออกมาได้อย่างลื่นไหลสุดๆ

เมื่อได้ยินคำโกหกไร้สาระของเธอ ไอลิยากลับทำสีหน้าเหมือนเพิ่งบรรลุสัจธรรม "เป็นอย่างนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้วค่ะ!"

จากนั้นเธอก็ฮัมเพลงเดินเข้าห้องน้ำไป ผ่านไปครู่หนึ่ง ไซเฟอร์เห็นว่าเธอยังไม่ออกมาจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไป "ไอลิยา? เธอไม่เปลี่ยนน้ำอาบเหรอคะ?"

เสียงของไอลิยาดังออกมาจากห้องน้ำ "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันว่าน้ำนี้ยังสะอาดอยู่เลย ขอใช้ต่อเลยแล้วกันนะคะ"

ครู่ต่อมา ไอลิยาที่อาบน้ำเสร็จและเปลี่ยนมาอยู่ในชุดนอนสีชมพูน่ารักก็เดินออกมาจากห้องน้ำพลางเช็ดผมไปด้วย สิ่งแรกที่เธอเห็นคือไซเฟอร์ที่กำลังใบหน้าแดงก่ำ

'น่า... น่ารักชะมัด!' ความคิดที่ปรากฏขึ้นนับครั้งไม่ถ้วนผุดขึ้นในใจของไอลิยาอีกครั้ง

ไซเฟอร์ส่ายหัวไปมา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ถือสา แล้วเธอจะไปคิดมากทำไมกัน! เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เธอจึงหาหัวข้อคุยเล่นๆ ว่า "ไอลิยา เธอเอาแต่เรียกฉันว่า... พี่สาว แล้วเธออายุเท่าไหร่เหรอคะ?"

ไอลิยานั่งลงบนเตียงของตนเอง "ฉันเพิ่งฉลองวันเกิดอายุครบ 16 ปีไปเมื่อไม่นานนี้เองค่ะ พี่สาวไซเฟอร์ตัวสูงกว่าฉัน แถมยังดูสวยสง่าเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้ ต้องเป็นพี่สาวแน่นอนอยู่แล้วใช่ไหมคะ~"

'สวยสง่า... เป็นผู้ใหญ่...'

สำหรับเธอที่เพิ่งจะกลายเป็นเด็กสาวได้เพียงวันเดียว คำบรรยายนี้ทำให้เธอรู้สึกซับซ้อนอยู่บ้าง แต่ถ้าพูดถึงอายุ หากนับรวมชาติก่อนด้วย เธอก็อยู่ในช่วงวัยยี่สิบต้นๆ ซึ่งแก่กว่าไอลิยาอยู่เล็กน้อยจริงๆ ดังนั้นการที่อีกฝ่ายเรียกว่าพี่สาวก็คงจะไม่ผิดนัก

ทันใดนั้น ไซเฟอร์ก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ปกติเวลาเธอมองไอลิยา ระดับสายตามักจะอยู่ในระดับเดียวกัน ดังนั้นส่วนสูงของพวกเขาน่าจะพอๆ กัน แต่บางทีอาจเป็นเพราะหูแมวที่ทำให้ไอลิยารู้สึกว่าเธอดูสูงกว่าเล็กน้อยยามมองมา

แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่งคือ ไซเฟอร์สวมรองเท้าส้นสูง ในขณะที่ไอลิยาสวมรองเท้าส้นแบน ดังนั้น... หากวัดที่ส่วนสูงจริงๆ ไอลิยาน่าจะสูงกว่าเธอหรือเปล่านะ!?

ไม่รู้เพราะเหตุใด วินาทีที่เข้าใจเรื่องนี้ ความรู้สึกแรกของไซเฟอร์คือ 'จะให้ไอลิยารู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด' บางที... อาจจะเป็นการรักษาศักดิ์ศรีของคนเป็นพี่สาวกระมัง?

ในเมื่ออีกฝ่ายเรียกเธอว่าพี่สาวแล้ว ถ้าเกิดเธอเตี้ยกว่าอีกฝ่ายขึ้นมา มันคงจะน่าอายพิลึก

ในขณะที่ไซเฟอร์กำลังตกอยู่ในภวังค์ ไอลิยาก็พูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า "อ้อ จริงด้วย! ฉันเคยได้ยินมาว่าเด็กสาวคนอื่นๆ เขาชอบคุยกันก่อนนอนเกี่ยวกับหัวข้อของเหล่าเด็กสาว แต่ฉันไม่เคยมีเพื่อนผู้หญิงมากก่อนเลย นี่เป็นโอกาสหายาก พี่สาวไซเฟอร์มาคุยกับฉันหน่อยนะคะ?"

ไซเฟอร์ชะงักไป "คะ?"

ไอลิยายังคงพูดเจื้อยแจ้วต่อไป "ขอฉันนึกก่อนนะว่าจะคุยเรื่องอะไรดี... อ้อ เอาเรื่องตำนานคัมภีร์นรกดีไหมคะ? มันเป็นคัมภีร์เวทมนตร์ที่น่ากลัวมาก ว่ากันว่าทันทีที่เปิดมันออก ภาพของนรกจะถูกฉายลงมาบนโลกของเรา แล้วพวกปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนก็จะพุ่งออกมาจากหนังสือเล่มนั้นเลยละค่ะ!"

ไซเฟอร์เลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น นี่... มันใช่เหรอ? เด็กสาวเขาคุยเรื่องแบบนี้กันจริงๆ อย่างนั้นเหรอ?

แม้จะบอกว่าเป็นการพูดคุยกัน แต่ความจริงแล้วมีเพียงไอลิยาที่เป็นฝ่ายพูดอยู่คนเดียว ส่วนไซเฟอร์ได้แต่เพียงนั่งฟังอย่างเงียบๆ

เมื่อค่ำคืนดึกสงัดขึ้น เสียงของไอลิยาที่กำลังเหนื่อยล้าก็ค่อยๆ เบาลงจนกระทั่งเธอหลับไปโดยไม่รู้ตัว ส่วนไซเฟอร์นั้นนอนตะแคง มองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่างอย่างเงียบเชียบ

"ดวงจันทร์" สีแดงดวงหนึ่งโดดเด่นสะดุดตา มันน่าจะเป็นดาวบริวารของโลกใบนี้

"ต่างโลกสินะ..." ไซเฟอร์พึมพำเบาๆ ก่อนจะพลิกตัวนอนหงายตามความเคยชิน ทว่าเธอเผลอไปทับโคนหางของตนเองเข้าจนมุมปากกระตุกเล็กน้อย เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลับไปนอนตะแคงท่าเดิม

เพราะการมีหางนี่แหละ เธออาจจะไม่มีวันกลับไปนอนหงายได้อีกเลย

เช้าวันต่อมา เมื่อไซเฟอร์ตื่นขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือปลีน่องที่เนียนละเอียดและเท้าเล็กๆ ที่น่ารักของตนเอง เธอพบว่าตัวเองกำลังนอนขดตัวกอดต้นขาอันอวบอิ่ม และหางก็พันรอบน่องขวาไว้หลายตลบ ร่างกายทั้งร่างขดเป็น "ก้อนแมว" กินพื้นที่เตียงเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น

เธอนวดดวงตาที่ยังคงพร่ามัว คลายหางที่พันรอบน่องออก แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจ

"ฮ้าว~"

จะว่าไปแล้ว ความยืดหยุ่นของร่างกายในตอนนี้ช่างน่าอัศจรรย์ใจจริงๆ เธอสามารถนอนท่าทางแบบนั้นได้ทั้งคืนโดยที่ตื่นมาไม่มีอาการปวดเมื่อยเลยแม้แต่น้อย

ดูเหมือนจะยังเช้าตรู่มาก แสงอาทิตย์เพิ่งจะเริ่มรำไรอยู่นอกหน้าต่าง อย่างไรก็ตาม ไซเฟอร์ไม่มีความรู้สึกง่วงหลงเหลืออยู่เลย เธอเขย่งเท้าลงจากเตียงแล้วสวมชุดเพียงชุดเดียวที่มีอยู่

สุดท้ายเธอสวมผ้าคลุมศีรษะและผูกสายรัดขาให้เรียบร้อย เธอตั้งใจจะออกไปเคลื่อนไหวร่างกายข้างนอกเสียหน่อย เพื่อสร้างความคุ้นเคยกับร่างกายนี้ให้มากขึ้น

......

หมายเหตุ: ในเกม ไซเฟอร์มีรูปร่างแบบเด็กสาว  ซึ่งหมายความว่าส่วนสูงของเธอจะใกล้เคียงกับหร่วนเม่ย, ต้าเฮยเทียน และมาร์ช เซเว่น โดยมีความสูงสุทธิอยู่ที่ประมาณ 163-164 เซนติเมตร ตามการตั้งค่าส่วนสูงสุทธิของผู้กล้าผมทองคือ 167 เซนติเมตร ซึ่งสูงกว่าเล็กน้อย