ตอนที่ 27 : นายจะเลือกมหา’ลัยไหน ?

ตอนที่ 27 : นายจะเลือกมหา’ลัยไหน ?

“อันดับ 3 ! เด็กนี่น่าทึ่งจริง ๆ !”

ที่มุมเวที เหลียนฉิงเอ๋อมองไปที่อันดับบนจอและถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หลังจากที่กลับมาจากที่ราบปิศาจหนู เธอก็พยายามตรวจสอบเรื่องของหลินลั่ว

ตระกูลและตัวตนของเขานั้นธรรมดา แต่น่าเหลือเชื่อที่คนธรรมดาแบบนี้กลับเคลียร์เขตแดนลับระดับยากเลเวล 15 ได้ด้วยตัวคนเดียว

เขามีพรสวรรค์รึไม่ก็ปกปิดความลับเอาไว้ !

ไม่ว่าจะเป็นความลับอะไร มันก็คุ้มค่ากับการลงทุนของตระกูลเหลียน !

“หลานรัก น้าช่วยหลานได้เท่านี้แหละ !” เหลียนฉิงเอ๋อแสดงสายตาขมขื่นออกมา “กล้าหาญและไล่ตามความรัก อย่าทำเหมือนน้าที่ต้องพังเพราะความรัก...”

....

“บ้าเอ้ย !” ที่ทางเข้าชั้น 2 ของหอฝึกฝน อยู่ ๆ ถังเฉิงก็ตะโกนออกมา

“เกิดอะไรขึ้น ?”

“พี่ลั่ว ทำไมพี่ถึงเลเวล 24 ? นี่มันผิดพลาดอะไรรึเปล่า ?”

ตอนที่ผู้ปลุกพลังอยู่ด้านนอก พวกเขาเลือกได้ว่าจะปกปิดข้อมูลส่วนตัวไว้รึไม่ นอกเสียจากว่าคนอื่นจะมีวิธีรึสกิลพิเศษ พวกเขาจะไม่อาจจะมองเห็นข้อมูลของคนอื่น ๆ ได้

แต่ตอนที่ตั้งทีม เพื่อนร่วมทีมจะเห็นข้อมูลและเลเวลของเราได้

ตอนที่อยู่ชั้น 1 ของหอฝึกฝน มันเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เข้ามาในหอฝึกฝน ดังนั้นจึงพากันตื่นเต้นจนไม่ทันได้สังเกต

แต่เมื่อมาถึงชั้น 2  ถังเฉิงถึงได้รู้ตัว

หลินลั่วเลเวลสูงถึง 24 !

เขาเลเวลแค่ 10 !

“พระเจ้า.....เทพธิดาเหลียน เธอเลเวล 15 เลยเหรอ ?”

“พระเจ้า...” ถังเฉิงพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเศร้า “ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ด้านนอก ตงฟางเหอเลเวล 18 มู่หรงเสวี่ยเหิน, เฉินผิงอัน, หยางเฉินหลี่ และคนอื่น ๆ เลเวล 16 ไม่คิดเลยว่าพวกนายจะ....”

“พี่ลั่ว พี่เก็บเลเวลแบบไหน ? พี่ถึงเลเวล 24 ได้ใน 10 วัน ! ถ้าคนอื่นรู้เรื่องนี้เข้า งั้นอันดับ 1 ของเมืองปิ้นไห่ต้องเป็นของพี่แน่ !”

เหลียนอี้หนิงตาเป็นประกายขึ้นมา เธอรู้ว่าเลเวลของหลินลั่วไม่ใช่น้อย ๆ แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะสูงขนาดนี้ !

หลินลั่วพูดขึ้นมา “ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันเคลียร์เขตแดนลับคนเดียว ?”

“เป็นไปได้ยังไง...” สายตาของถังเฉิงแสดงความตะลึงออกมา เขาทำใจเชื่อไม่ได้

“ฉันยืนยันได้ !” เหลียนอี้หนิงยกมือขึ้น “หลินลั่วเคลียร์เขตแดนลับด้วยตัวคนเดียว ฉันเห็นกับตาตัวเอง !”

“เฮ้ย...พี่ลั่ว พ่อ ไม่สิ ปู่ลั่ว !” ถังเฉิงตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น “ฮ่าฮ่า ถ้ามีพี่ลั่วอยู่ ตงฟางเหอ, เฉินผิงอัน และหยางเฉินหลี่ก็ต้องแพ้แน่ !”

“พี่ลั่วเลเวล 24 เทพธิดาเลเวล 15 บางทีเราอาจจะได้ 3 อันดับแรกรึอาจจะที่ 1 เลยก็ได้....”

“ฮี่ฮี่...”

“เอาล่ะ รีบลงมือเลยดีกว่า !”

หลินลั่วเริ่มเบื่อกับไอ้เด็กนี่แล้ว “นี่แค่ชั้น 2 เราต้องผ่านอย่างน้อย 10 ชั้น !”

“เข้าใจแล้ว !” ถังเฉิงตะโกนออกมา อยู่ ๆ ก็มีแสงสีน้ำตาลเหลืองส่องออกมาจากตัวพร้อมโล่หินสองอันที่ปรากฏขึ้นข้างกาย

“ฉันจะเปิดทางให้เอง ! ไปกันเลย !” ถังเฉิงพุ่งเข้าหาฝูงไฮยีน่าเพียงลำพัง

“เอ่อ หลินลั่ว นายเลือกจะเข้ามหา’ลัยไหน ?” เหลียนอี้หนิงถามพึมพำออกมาราวกับว่าเธอรวบรวมความกล้าเพื่อจะถาม เธอไม่กล้ามองหน้าหลินลั่วเลยด้วยซ้ำ

หลินลั่วพูดขึ้นมา “ฉันยังไม่ตัดสินใจ แล้วเธอจะเรียนที่ไหน ?”

“มหา’ลัยปิ้นไห่ของเมืองปิ้นไห่ มันอยู่ – อันดับแรกของมหาลัยในประเทศเรา ที่นั่นมีอาจารย์เก่ง ๆ หลายคนอย่างนักบวชทะเลลึก, จ้าวพายุ และอัศวินสัตว์ทะเล ถึงกับมีผู้ปลุกพลังตำนานอีกหลายคน !”

“พวกเขาคอยปกป้องเมืองปิ้นไห่และแม้แต่ทั้งเขตตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ พ่อฉันอยากให้ฉันเข้า...”

“พ่อเธอ ? เธอแซ่เหลียน งั้นพ่อของเธอคงเป็น...”

“อืม...” เหลียนอี้หนิงพยักหน้าและพูดขึ้นมา “จ้าวพายุเหลียนเจิ้งคือพ่อฉัน เขา เขารู้ว่านาย...”

“หือ ? เธอว่าไงนะ ?”

“ไม่ ไม่ ไม่ ไม่มีอะไร น้าฉันต่างหาก เธอคาดหวังกับนายไว้สูง...”

“เข้าใจแล้ว” หลินลั่วพูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมย “ฉันยังไม่ตัดสินใจว่าจะเลือกมหาลัยไหน ฉันจะตัดสินใจหลังจากที่สอบเสร็จ”

“อื้อ !”

....

“ชั้น 10 !”

“อัศวินมังกรตงฟางเหอที่แซงหน้าทุกคนมาได้ ! ในที่สุดเขาก็แซงทีมของหยางเฉินหลี่และขึ้นไปชั้น 10 ได้แล้ว  !”

ในลานหอฝึกฝน พิธีการปิงปิงตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

“1 ชม. 13 นาที ! นี่เป็นสถิติใหม่ !”

“เวลาสำหรับการผ่านเกณฑ์มหาลัยลดลงอีก 3 นาที !”

“สถิติก่อนหน้านี้สร้างขึ้นโดยจินเฟิงเมื่อ 3 ปีก่อน ตอนนี้เขาเป็นผู้ปลุกพลังที่กำลังจะเรียนจบจากโรงเรียนทหารตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยอายุที่ยังน้อย เขาก็ได้รับยศจ่ามาแล้ว !”

“สถิติของเจ้าหน้าที่ 10 อันดับแรกกลับถูกทำลายโดยตงฟางเหอ สงสัยว่าเขาทำลายสถิติได้กี่อย่างในวันนี้ ?”

“หือ ? ดูนั่น !  มีคนออกมาแล้ว...”

อยู่ ๆ ที่ลานก็เต็มไปด้วยแสงแฟลช

มีคนหลายร้อยคนปรากฏตัวขึ้นมาที่ลานแทบจะพร้อมกัน

“หมอ ! เรียกหมอมาที !”

“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย...”

“ฮือ.....มอนสเตอร์ที่ชั้น 10 กลับเป็นออร์ค เรารับมือกับมันไม่ไหว...”

“ว่าไงนะ ? ออร์ค ! นั่นมันมอนสเตอร์เลเวล 20 นิ ! ทำไมถึงได้...”

“เคยมีออร์คอยู่ที่ชั้น 10 แต่มันไม่ได้มีเยอะแบบนี้...”

“ใช่ ใช่ ! ฉันก็เกือบไปถึงแล้ว ฉันเกือบไปถึงชั้น 10 !”

“บัดซบเอ้ย....”

“เฮ้อ คนพวกนี้ไปไม่ถึงชั้น 10 ด้วยซ้ำ พวกเขาสอบตก พวกเขาคงไม่ได้เข้ามหา’ลัย น่าเสียดาย...”

“หึหึ....แต่ละปีมีคนไม่ถึงครึ่งที่ผ่านไปถึงชั้น 10 รอดูไปก่อน ไม่นานก็ต้องมีคนสอบตกออกมาอีกแน่...”

ทันทีที่เขาพูดจบ แสงสีขาวก็ส่องประกายขึ้นมาในลาน

ผู้ปลุกพลังที่ออกมานั้นต่างก็ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง พวกเขาพากันรีบวิ่งหนีออกมา

บางคนทุบอกตัวเองและกระทืบพื้น บางคนร้องไห้ บางคนไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว

ชัดแล้วว่าพวกเขากลัวมอนสเตอร์ข้างใน

ในหมู่พวกนี้มีหลายคนที่บาดเจ็บหนัก รถพยาบาล, หมอ และพยาบาลที่คอยเฝ้าสังเกตการณ์รีบเข้าไปให้ความช่วยเหลือทันทีเพื่อนำตัวพวกเขาไปรักษา

“เฮ้อ ปีนี้หอฝึกฝนดูไม่เงียบเลยนะ ฉันสงสัยว่าจะมีใครผ่านชั้น 26 และทำลายสถิติในการสอบเข้ามหา’ลัยไปได้บ้าง !”