บทที่ 16 - กองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้า

บทที่ 16 - กองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้า

༺༻

"ท่านเฝิงชี ดูเหมือนท่านจะอารมณ์ดีไม่น้อยเลยนะ" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยควบม้าอยู่ข้างกายตู้เก๋อ หันมามองพลางเอ่ยยิ้มๆ

"ข้าคิดว่าแผนการก่อนหน้านี้มันดูหยาบไปหน่อย เมื่อกี้เพิ่งนึกไอเดียใหม่ๆ ออกมาได้ เลยเผลอดีใจไปนิด ไม่นึกเลยว่าคุณชายสามจะมองออก เห็นทีข้าจะยังไม่นิ่งพอ ยังทำใจให้สงบนิ่งไม่แสดงออกทางสีหน้าไม่ได้สินะ" ตู้เก๋อหันไปมองเฝิงอวิ๋นเจี๋ยพลางยิ้มตอบ

"ไอเดียใหม่อะไรเหรอ?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยถามด้วยความสงสัย

"ตระกูลเฉียวทำให้ข้าเกิดแรงบันดาลใจน่ะ" ตู้เก๋อกระตุกสายบังเหียนให้ม้าช้าลง "ตอนนั้น เฉียวเหอออกท่องยุทธจักร ผดุงความยุติธรรม ช่วยเหลือผู้คน ช่วยสำนักต่างๆ ปรับปรุงคัมภีร์วรยุทธ จนในที่สุดก็สร้างชื่อเสียงให้ตระกูลเฉียวกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของยุทธจักรได้นานนับร้อยปี ทำไมพวกเราไม่ลองเอาเยี่ยงอย่างเขาดูบ้างล่ะ?

ตอนนี้ตระกูลเฝิงยังมีขนาดเล็กเกินไป ต่อให้ข้าพยายามปกป้องสุดชีวิต การเติบโตมันก็คงไม่รวดเร็วนัก แต่ถ้าตระกูลเฝิงเติบโตเป็นขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ล่ะก็มันจะต่างออกไป ด้วยพลังของตระกูลเฝิง ผดุงคุณธรรมในยุทธจักร รักษาสันติภาพ พลังของข้าจะสูงส่งไปถึงขั้นไหนก็ไม่อาจรู้ได้ เมื่อมีข้าคอยคุ้มครอง อย่าว่าแต่ตระกูลร้อยปีเลย แม้แต่ตระกูลพันปีก็เป็นไปได้..."

"จะทำตามยังไง?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยรู้สึกหลงใหลในภาพวาดอันสวยงามที่ตู้เก๋อบรรยาย แต่พอพิจารณาความเป็นจริงก็รู้สึกท้อแท้ "เฉียวเหอออกมาก็ไร้เทียมทานทั่วหล้า แต่พวกเราไม่ได้มีพลังกล้าแข็งขนาดนั้น"

"คุณชายสาม ท่านกล่าวผิดแล้ว ตลอดร้อยปีมานี้ มหาเทพยุทธมีเพียงคนเดียว เลียนแบบไม่ได้ แต่พลังของคนคนเดียวก็มีขีดจำกัด พวกเราต้องเรียนรู้ที่จะใช้พลังของทีม พวกเราสามารถเดินในเส้นทางที่ต่างออกไปได้" ตู้เก๋อกล่าว

"พลังของทีม?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยอึ้งไป

"ใช่" ตู้เก๋อเอ่ย "ข้าตั้งใจจะตั้งองค์กรขึ้นมาเพื่อกำจัดคนชั่ว ผดุงคนดี มุ่งเน้นไปที่การกวาดล้างอิทธิพลมืดในยุทธจักร ปกป้องความยุติธรรม องค์กรของพวกเราจะดึงดูดจอมยุทธผู้มีใจรักความเป็นธรรมให้เข้ามาร่วมกลุ่ม จนขยายตัวให้ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เมื่อยุทธจักรยอมรับพวกเรา ขุมกำลังก็จะถูกสร้างขึ้นมาเอง ข้าคิดชื่อองค์กรไว้แล้ว ให้ชื่อว่า กองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้า..."

"กองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้า?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยทวนคำด้วยความงุนงง

"ใช่" ตู้เก๋อกล่าว "ปกป้องสันติภาพของยุทธจักร ผดุงความเป็นธรรมของโลก จึงเรียกว่ากองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้า"

"แต่พวกเราจะไปหาจอมยุทธผู้มีใจรักความเป็นธรรมมาจากไหน?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยถาม

"ท่านเฝิงชี ไอ้กองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้าอะไรนี่ มันไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลเฝิงแล้วมั้ง!" เฝิงซื่ออี้เอ่ยแทรกขึ้นมา

เสียงของทั้งสองดังขึ้นพร้อมกัน

คนหนึ่งสงสัย อีกคนน้ำเสียงเย็นชา

เฝิงอวิ๋นเจี๋ยได้สติ ขมวดคิ้วมองไปที่ตู้เก๋อ

จางหันเหลือบมองตู้เก๋อวูบหนึ่ง แล้วควบม้าไปดักทางด้านหลังของตู้เก๋ออย่างเงียบเชียบ

คนตระกูลเฝิงทั้งสามล้อมตู้เก๋อไว้เป็นรูปสามเหลี่ยม ปิดทางหนีของเขาไว้ทุกด้านโดยปริยาย

เฝิงซื่ออี้จ้องมองตู้เก๋อแล้วเอ่ยต่อ "ท่านเฝิงชี คงไม่ได้กะจะใช้กำลังของตระกูลเฝิงเพื่อหาผลประโยชน์ส่วนตัวหรอกนะ?"

"ท่านอาสอง ท่านดูถูกข้าเกินไปแล้ว" ตู้เก๋อทำเหมือนไม่รู้ถึงสถานการณ์ที่ตัวเองถูกล้อม เขายิ้มแล้วเอ่ยว่า "การที่ตระกูลจอมยุทธหรือสำนักหนึ่งจะยืนหยัดอยู่ในโลกนี้หรือสร้างชื่อเสียงได้นั้น สิ่งที่ต้องพึ่งพาคืออะไร? วรยุทธงั้นเหรอ?"

"ไม่ใช่หรอกเหรอ?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยถาม

"แน่นอน วรยุทธคือรากฐานในการยืนหยัด ข้อนี้ปฏิเสธไม่ได้" ตู้เก๋อยิ้มพลางกล่าว "แต่นอกจากวรยุทธแล้ว ต้องมีเอกลักษณ์ ข้าถามท่านหน่อย ทำไมพรรคกระยาจกถึงเป็นพรรคอันดับหนึ่ง?"

"เพราะขอทานทั่วโลกมันเยอะ?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยถามอย่างสงสัย

"ใช่ นั่นคือแง่หนึ่ง" ตู้เก๋อมองพวกเขาด้วยสายตาชื่นชม "ทางเข้ามันต่ำ ตราบใดที่เป็นขอทานก็เข้าพรรคกระยาจกได้ นี่คือความเอกภาพในวิชาชีพ ตั้งแต่ไม่มีกระสอบไปจนถึงเก้ากระสอบ ขั้นตอนการเลื่อนขั้นชัดเจน นี่เรียกว่ามีช่องทางการเลื่อนตำแหน่งที่เหมาะสม พอเข้าพรรคกระยาจกแล้ว ต่อให้เป็นคนจรจัดก็ยังมีที่กินที่นอน มีความปลอดภัยพื้นฐาน นี่คือระบบสวัสดิการที่ทั่วถึง..."

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "นี่คือเอกลักษณ์ของพรรคกระยาจก เวลาใครจะมายุ่งกับพรรคกระยาจก ต้องคิดให้หนักว่าจะรับมือกับขุมกำลังขนาดมหึมานี้ไหวไหม สำนักอื่นก็เช่นกัน อย่างสำนักไท่ซาน สมาชิกของพวกเขาล้วนเป็นนักพรต อาศัยชื่อเสียงทางศาสนา หรืออย่างพรรคคันเรือที่คุมการขนส่งทางน้ำ... แล้วตระกูลเฝิงมีอะไร?"

เฝิงอวิ๋นเจี๋ยตกอยู่ในความครุ่นคิด

"คุณชายสาม ในยุทธจักรท่านแทบจะไม่มีชื่อฉายาที่ใครเรียกติดปากเลยใช่ไหมล่ะ?" ตู้เก๋อถามยิ้มๆ

เฝิงอวิ๋นเจี๋ยพยักหน้าอย่างเขินอาย

"แล้วท่านพอมองเห็นจุดร่วมของสำนักที่มีชื่อเสียงพวกนี้บ้างไหม?" ตู้เก๋อถามต่อ

เฝิงอวิ๋นเจี๋ยส่ายหน้าอีกครั้ง

"เอกลักษณ์ อุดมการณ์ และความเชื่อ" ตู้เก๋อกล่าว "พรรคกระยาจกรักษาเอกภาพทางวิชาชีพ ไท่ซานรักษาเอกภาพทางความเชื่อ ง้อไบ๊มีแต่สตรีรักษาเอกภาพทางเพศ สำนักดาบโลหิตมีมือสังหารรักษาความต้องการของคนที่มีจิตใจพิเศษ เอกลักษณ์เหล่านี้จะดึงดูดกลุ่มคนที่มีลักษณะคล้ายกันให้เข้ามาร่วมเองโดยธรรมชาติ

ดังนั้น ตระกูลเฝิงต้องสร้างเอกลักษณ์ที่เป็นของตัวเองขึ้นมา มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นถึงจะนับเป็นก้าวแรกของตระกูลร้อยปีหรือพันปี ไม่เช่นนั้น ต่อให้ข้าไปแย่งคัมภีร์ลับมาให้ตระกูลเฝิง หรือดึงตัวเทวมารมาได้ตั้งมากมาย ตระกูลเฝิงก็จะเป็นได้แค่เศรษฐีใหม่ในอำเภอเล็กๆ พอมีพายุใหญ่พัดมา เพียงครั้งเดียวก็อาจจะไม่เหลืออะไรเลยก็ได้"

"แต่มันเกี่ยวอะไรกับกองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้าล่ะ? พวกเราเริ่มจากตระกูลเฝิงก็ได้นี่!" เฝิงซื่ออี้กล่าว

"ท่านอาสอง ตระกูลเล็กๆ ตระกูลหนึ่งมาประกาศอุดมการณ์แบบนี้มันดึงดูดคนไม่ได้หรอก แต่ถ้าเป็นองค์กรใหม่มันจะต่างออกไป" ตู้เก๋อเอ่ยด้วยท่าทางฮึกเหิม "นี่เรียกว่าการยืมเปลือกนอกเข้าสู่ตลาด แยกกันพัฒนา พวกเราเริ่มจากจุดเล็กๆ ไม่ให้ไปข้องเกี่ยวกับขุมกำลังไหนในยุทธจักร รอจนสร้างชื่อเสียงขึ้นมาได้ จนยุทธจักรยอมรับในกองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้า ถึงตอนนั้นตระกูลเฝิงค่อยผนวกเข้ามา แล้วมันจะไม่ใช่ตระกูลเฝิงได้ยังไง? บางครั้งขุมกำลังขนาดใหญ่ก็ไม่จำเป็นต้องประกาศตัวอย่างโจ่งแจ้งหรอก"

"แล้วอุดมการณ์ของกองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้าคืออะไร?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยถาม

"ก็บอกไปแล้วไง" ตู้เก๋อเอ่ย "ความยุติธรรม ในยุทธจักรไม่เคยขาดแคลนจอมยุทธหนุ่มที่มีเลือดร้อนหรอก"

"ฟังดูมีเหตุผลอยู่บ้าง" เฝิงซื่ออี้ครุ่นคิดตาม

"ท่านอาสอง ข้าไม่ทำร้ายตระกูลเฝิงหรอก" ตู้เก๋อมองเฝิงซื่ออี้แล้วยิ้มส่ายหน้า

เมื่อเช้าได้เห็นเฝิงจิ่วเดินเส้นทางความตะกละจนแคบลง ตู้เก๋อก็กลับมาทบทวนตัวเองว่า เขาเองก็กำลังทำให้เส้นทางของ "ปกป้อง" แคบลงไปหรือเปล่า?

แล้วเขาก็คิดได้

การปกป้องสันติภาพ การปกป้องความยุติธรรม แนวคิดที่กว้างใหญ่และครอบคลุมเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่าให้ผลตอบแทนมากกว่าการปกป้องผลประโยชน์ของตระกูลเล็กๆ ตระกูลเดียว

เขาถึงขั้นคิดไปถึงการปกป้องอธิปไตยของชาติ แต่โลกจำลองนี้เน้นที่ยุทธจักรเป็นหลัก แนวคิดเรื่องรัฐถูกทำให้จืดจางลงไปมาก

ไม่เหมือนในเรื่องมังกรหยก หรือแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ที่ยังมีความรักชาติหรือการรุกรานจากต่างเผ่าพันธุ์ เขาจึงจำต้องละทิ้งความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ในการปกป้องความมั่นคงของรัฐไปอย่างน่าเสียดาย

ไม่อย่างนั้น เขาคงได้ทำตัวเป็นจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่เพื่อแผ่นดินอย่างกัวเจิ้งไปแล้ว!

ถึงอย่างนั้น ตู้เก๋อก็คิดว่า หากเขาสามารถปกป้องสันติภาพและความยุติธรรมของทั้งยุทธจักรได้ ความสำเร็จในการเป็นอันดับหนึ่งของสนามจำลองนี้ก็คงมั่นคงแน่นอน

สาเหตุที่เขาไม่เผยแผนการนี้ที่ตระกูลเฝิง ก็เพราะเขาชอบเฝิงซื่ออี้ที่เป็นพวกชอบมโนมากกว่า อย่างน้อยเฝิงซื่ออี้นี่แหละที่เป็นคนเสนอทฤษฎีลิขิตฟ้ามาช่วยเติมเต็มช่องโหว่ในเรื่องที่เขาแต่งขึ้น ส่วนเฝิงซื่อเหรินนั้นระมัดระวังและฉลาดเกินไป คุยด้วยแล้วเหนื่อย

"ท่านเฝิงชี แล้วพวกเราจะไปหาคนมาร่วมไอ้กองกำลังรักษาสันติภาพแนวหน้ามาจากไหน?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยถามคำถามเดิมซ้ำอีกครั้ง

"พวกเราก็กำลังหาอยู่นี่ไง ถ้าหาเทวมารตนอื่นมาร่วมทีมได้จะดีที่สุด ถ้าหาไม่ได้ก็เริ่มลงมือทำก่อน พอเริ่มทำจนชื่อเสียงโด่งดัง จอมยุทธต่างๆ ก็จะเข้ามาร่วมกลุ่มเองโดยธรรมชาติ" ตู้เก๋อกล่าว "เมื่อกี้พวกเราเพิ่งคุยเรื่องพรรคกระยาจกไปใช่ไหม? พรรคกระยาจกมีลูกศิษย์อยู่ทั่วหล้า กุมพลังแห่งกระแสสังคมไว้ พวกเราสามารถยืมมือพรรคกระยาจกเพื่อประกาศชื่อเสียงของพวกเราได้ คุณชายสามไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก ขั้นตอนการปฏิบัติงานจริง เดี๋ยวข้าจัดการเอง..."

"แต่พวกเราจะไปสู้กับใครล่ะ?" เฝิงอวิ๋นเจี๋ยเอ่ยอย่างเขินอาย "อิทธิพลมืดในยุทธจักร ไม่มีกลุ่มไหนเลยที่ตระกูลเฝิงจะกล้าไปตอแยด้วย"

"อย่าเห็นว่าเป็นความชั่วเล็กน้อยแล้วทำ อย่าเห็นว่าเป็นความดีเล็กน้อยแล้วไม่ทำ" ตู้เก๋อยิ้ม "คุณชายสาม สายน้ำสายเล็กๆ รวมกันเป็นมหาสมุทร ฝุ่นละอองเม็ดน้อยๆ พอกพูนเป็นภูเขา อันธพาลที่รังแกชาวบ้าน โจรป่าที่ดักปล้นกลางทาง สิ่งเหล่านี้ก็คืออิทธิพลมืดไม่ใช่หรือไง เริ่มจากเรื่องเล็กๆ ก่อน เริ่มจากพวกนั้นแหละก็เหมือนกัน"

༺༻