บทที่ 2 พลังสนับสนุนอันน่าอัศจรรย์ของลูกน้อย

บทที่ 2 พลังสนับสนุนอันน่าอัศจรรย์ของลูกน้อย

เสิ่นยวี่ตกตะลึงไปชั่วขณะ

เสียงร้องไห้ของหนิวนิวสามารถสลายหมอกได้จริงๆ หรือ?

เธอเหลียวมองไปรอบๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ เธอพบว่าหมอกหนาทึบตรงริมทางได้จางหายไปเป็นวงกว้างประมาณห้าเมตร เผยให้เห็นทุ่งหญ้าสีเหลืองแห้งเหี่ยวและกิ่งไม้ผุพังดำเป็นตอพืดวางระเกะระกะไปหมด

ท่ามกลางเศษหญ้าและใบไม้แห้งเหล่านั้น กล่องสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินใบหนึ่งวางเด่นสะดุดตาอยู่ภายใต้แสงแดด

"หรือว่า... นั่นจะเป็นกล่องเสบียง?" เสิ่นยวี่หรี่ตามองจ้องไปยังกล่องสีน้ำเงินใบนั้น

เธอวางหนิวนิวลงในรถเข็นเด็กตามเดิม จากนั้นก็หยิบไม้พลองขึ้นมาถือไว้แล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหาอย่างระมัดระวัง

จนกระทั่งเข้าใกล้กล่องสีน้ำเงินและเห็นว่าไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ในม่านหมอกรอบข้าง เธอจึงลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หญิงสาวลองใช้ไม้พลองค่อยๆ แงะฝากล่องให้เปิดออก

ทันใดนั้น มีก้อนอะไรบางอย่างสีเขียวๆ พุ่งพล่านไปมาอยู่ในกล่อง ทำท่าจะกระโจนออกมาหาเธอ เสิ่นยวี่ตกใจสุดขีดจนรีบชักมือกลับโดยสัญชาตญาณ

"ปัง!" ฝากล่องอันหนักอึ้งตกลงมากระแทกปิดตามเดิม และทับเข้ากับเจ้าก้อนสีเขียวที่กำลังจะพุ่งออกมาพอดี

เสิ่นยวี่ได้ยินเสียง "จี๊ดๆๆ..." ดังขึ้นมา เมื่อเพ่งมองดูดีๆ จึงพบว่ามันคือหนูกลายพันธุ์ตัวสีเขียว!

ครึ่งตัวของมันถูกฝากล่องหนักๆ ทับไว้ มันดิ้นรนสุดชีวิตแต่ก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้

เสิ่นยวี่กัดฟันสู้ เธอเงื้อไม้พลองในมือขึ้นแล้วกระหน่ำตีลงไปบนตัวหนูอย่างไม่ยั้ง

"ปัง! ปัง! ปัง..."

หลังจากถูกระดมตีไปหลายครั้ง เจ้าหนูกลายพันธุ์สีเขียวก็แน่นิ่งไป

[คุณสังหารหนูกลายพันธุ์สีเขียวระดับ 1 สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์การต่อสู้ +1]

ในวินาทีนันเอง เสียงประกาศของระบบก็ดังสะท้อนไปทั่วชั้นบรรยากาศ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการประกาศให้ผู้เล่นทุกคนได้รับรู้พร้อมกัน

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหมายเลขไอดีลงท้ายด้วย 6088 ที่สามารถสังหารมอนสเตอร์เป็นคนแรกของเขต รางวัล: 100 เหรียญเอาชีวิตรอด และฉายาผู้สังหารคนแรก "นักล่าผู้ห้าวหาญ"]

เสิ่นยวี่ตกใจจนตาค้าง "สังหารคนแรกของเขงั้นเหรอ?"

[ยินดีด้วยที่คุณได้รับฉายาความสำเร็จจากการสังหารคนแรก "นักล่าผู้ห้าวหาญ" เมื่อสวมใส่จะเพิ่ม: พละกำลัง +5, ความแข็งแกร่ง +5, ความคล่องตัว +5 คุณต้องการสวมใส่ตอนนี้เลยหรือไม่?]

เสิ่นยวี่รีบกดตกลงสวมใส่ทันที

เธอรู้สึกว่าความเหนื่อยล้าที่มีอยู่ก่อนหน้ามลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง ร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง แม้แต่ไม้พลองหนักๆ ในมือก็ยังรู้สึกเบาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หญิงสาวดีใจเป็นล้นพ้น แม้ร่างกายที่อ่อนแอของเธอจะไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นในพริบตา แต่อย่างน้อยมันก็พัฒนาขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

"พอได้พละกำลังและความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมาแล้ว ความรู้สึกมันต่างกันลิบลับเลย!"

ในขณะที่เสิ่นยวี่กำลังตรวจสอบรายละเอียดของฉายาอยู่นั้น เธอหารู้ไม่ว่าการสังหารครั้งแรกของเธอได้ทำให้ช่องพูดคุยแทบแตกตื่น

นักกินแตงหมายเลขหนึ่ง: "เช็ดเข้! มีความสำเร็จสังหารครั้งแรกด้วยเหรอ? เกมเพิ่งจะเริ่มเองนะ มีคนเก็บตัวแรกได้แล้วเหรอเนี่ย?"

ทะยานฟ้าศูนย์องศา: "มีสัตว์ประหลาดจริงๆ เหรอน่ะ? แล้วมันอยู่ไหนกัน? ทำไมผมไม่เห็นแม้แต่เงาสักตัวเลย?"

หมาป่าโดดเดี่ยวอี้เฟิง: "ฉายาความสำเร็จสังหารครั้งแรกมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ดวงของท่านเทพคนนี้ดีสุดๆ ไปเลย!"

ขุนพลนักขาย: "ท่านเทพ 6088 ได้โปรดแบกน้องชายคนนี้ไปด้วยเถอะครับ!"

เชอร์รี่เกิร์ล: "ท่านเทพ 6088 ขา แบกน้องสาวคนนี้ไปด้วยคนนะคะ!"

...เสิ่นยวี่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอได้กลายเป็น "ท่านเทพ 6088" ในปากของทุกคนไปเสียแล้ว

ขณะนี้เธอกำลังเปิดกล่องเสบียงเพื่อตรวจดูของรางวัลที่อยู่ภายใน

"มีเสบียงอยู่จริงๆ ด้วย! สาธุ ขอให้เป็นอาหารทีเถอะ หิวจะแย่อยู่แล้ว..."

เธอเริ่มมีอาการมึนหัวเพราะพิษไข้มาตั้งแต่กลางดึกเมื่อคืน และเพิ่งจะมารู้สึกตัวตอนเก้านาฬิกาเช้านี้เอง ข้าวปลาอาหารยังตกไม่ถึงท้องสักคำก็ถูกส่งตัวมาที่นี่เสียก่อน

เธอหยิบของออกจากกล่องทีละชิ้น

ชิ้นแรกคือเป้เดินป่าสีดำใบใหญ่ เธอไม่รู้ว่ามันทำมาจากวัสดุอะไร แต่น้ำหนักของมันในมือนั้นเบาราวกับขนนก

[ยินดีด้วยที่คุณได้รับเป้เก็บของ 12 ช่อง แต่ละช่องสามารถวางไอเทมประเภทเดียวกันซ้อนกันได้สูงสุด 100 ชิ้น เสบียงในเป้เก็บของจะไม่ตกหล่นเมื่อเสียชีวิต แต่มันจะหายสาบสูญไปพร้อมกับการตายของเจ้าของ]

เธอสะพายเป้ขึ้นหลัง แล้วมันก็ล่องหนไปโดยอัตโนมัติ พร้อมกับหน้าต่างเก็บของ 12 ช่องที่ปรากฏขึ้นบนแผงควบคุมระบบของเธอ

"เป้ใบนี้ล่องหนได้ด้วย เยี่ยมไปเลย! โบราณว่าอย่าอวดรวยให้คนเห็น แบบนี้ฉันก็ไม่ต้องกังวลว่าใครจะมาขโมยเสบียงแล้ว"

เธอหยิบของชิ้นที่สองขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น มันคือผ้าพันคอไหมผืนใหญ่สีชมพูอ่อน เนื้อผ้าเนียนนุ่มน่าสัมผัสมาก

เธอลองเอามาทาบตัวดู พบว่ามันทั้งกว้างและยาวพอที่จะทำเป็นผ้าอุ้มเด็กแบบง่ายๆ ได้ ถ้าจำเป็นขึ้นมาเธอจะได้อุ้มหนิวนิวไว้บนหลังเพื่อสลับมาใช้มือทำงานได้สะดวก

จากนั้นเธอก็หยิบของที่เหลือทั้งหมดออกมาจากกล่อง

มีน้ำแร่ขนาด 1.5 ลิตรหนึ่งขวด ขนมปังที่ห่อมาอย่างดีหนึ่งถุง และไฟฉายพลังงานแสงอาทิตย์อีกหนึ่งกระบอก

"เก็บเกี่ยวได้ไม่เลวเลย! มีขนมปังกับน้ำแล้ว วันนี้ก็ไม่ต้องกลัวอดตาย!"

เธอเก็บเสบียงทั้งหมดลงในเป้

สุดท้ายเมื่อมองไปยังกล่องเปล่าที่เหลืออยู่ ดูเหมือนคุณภาพของมันจะค่อนข้างดีทีเดียว หากเอามาใส่ของจุกจิกน่าจะช่วยประหยัดเนื้อที่ในเป้ไปได้หลายช่อง

เธอจึงลองเก็บกล่องเปล่าลงเป้ดู ทันใดนั้นเสียงระบบที่ฟังดูแข็งทื่อก็ดังแจ้งเตือนขึ้น

[ตรวจพบกล่องเปล่าที่สามารถขยายความจุเป้ได้ ต้องการขยายขนาดตอนนี้เลยหรือไม่?]

เสิ่นยวี่ประหลาดใจและยินดีเป็นอย่างมาก

เธอไม่คาดคิดเลยว่ากล่องเสบียงเปล่าๆ ก็สามารถนำมาขยายเป้ได้ด้วย

เธอตัดสินใจกดขยายทันทีโดยไม่ลังเล

[ขยายขนาดสำเร็จ! เป้เก็บของในระบบของคุณเพิ่มความจุขึ้น 1 ช่อง]

เธอรีบเช็คหน้าต่างเป้เก็บของในระบบ พบว่าตอนนี้มันกลายเป็น 13 ช่องไปแล้วจริงๆ

ฮ่าๆ ช่างเป็นเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีอะไรอย่างนี้!

เธอปัดฝุ่นออกจากมืออย่างมีความสุขแล้วเดินกลับไปที่ถนน

บนทางหลวง หนิวนิวนั่งอยู่ในรถเข็นเด็กกำลังกัดขวดนมเล่นอย่างเพลิดเพลิน ฟันซี่เล็กๆ ที่เพิ่งขึ้นมาไม่กี่ซี่ของแกกัดโดนจุกนมจนเกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าด

เสิ่นยวี่เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาพอดี เธอจึงหยิบขนมปังออกมาบิเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วส่งเข้าปาก ลองชิมดูพบว่ารสชาติดีใช้ได้เลยทีเดียว

เมื่อเห็นดังนั้น หนิวนิวก็รีบโยนขวดนมทิ้งทันที แล้วเอื้อมมือน้อยๆ มาไขว่คว้าขนมปังในมือแม่พลางส่งเสียง "หม่ำ... หม่ำ..."

เสิ่นยวี่บิขนมปังชิ้นเล็กขนาดเท่าเล็บมือป้อนให้หนิวนิวได้ลองชิมรสชาติบ้าง "ต้องขอบคุณหนิวนิวที่ช่วยร้องไห้ไล่หมอกหนาๆ ไปให้ แม่ถึงได้หาเสบียงเจอไงลูก"

เธอหอมแก้มยุ้ยของหนิวนิวฟอดใหญ่ด้วยความรัก

"หนิวนิวเก่งที่สุดเลย!"

"แอ๊... แอะๆ..." หนิวนิวโบกไม้โบกมือและเตะขาไปมาอย่างร่าเริง

[มนุษย์ตัวน้อยสัมผัสได้ถึงความรักของมารดาและอยู่ในอารมณ์สุนทรีย์ ส่งผลให้บัฟทำงาน: ภายในรัศมีสามร้อยเมตร เสบียงที่พบจะเพิ่มเป็นสองเท่า]

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนจากระบบ เสิ่นยวี่ก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอไม่คิดเลยว่าการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของหนิวนิวจะสามารถกระตุ้นบัฟที่แตกต่างกันออกไปได้

ร้องไห้ช่วยสลายหมอก อารมณ์ดีช่วยเพิ่มเสบียงเป็นสองเท่า นี่มันสุดยอดตัวช่วยโกงเกมชัดๆ!

เธอรีบหอมแก้มหนิวนิวอีกหลายครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีเสียงแจ้งเตือนบัฟดังขึ้นอีก ดูท่าว่าบัฟเหล่านี้จะมีความน่าจะเป็นในการเกิดอยู่ ไม่ใช่ว่าจะติดทุกครั้งไป

เมื่อมองดูหนิวนิวที่ทำท่า "แอ๊ๆ" อย่างน่ารัก แรงใจของเธอก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"หนิวนิว ลูกคือของขวัญจากสวรรค์ที่ส่งมาให้แม่จริงๆ ตราบใดที่มีลูกอยู่ แม่จะสู้ให้ถึงที่สุดและพาลูกกลับบ้านอย่างปลอดภัยให้ได้!"

"หม่ำ... หม่ำ..."

มือน้อยๆ อวบอ้วนของหนิวนิวบิเศษขนมปังเข้าปากตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย

"หนิวนิวเก่งจังเลยลูก ป้อนข้าวตัวเองได้แล้วเหรอเนี่ย!"

เสิ่นยวี่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมเจ้าตัวเล็ก จากนั้นเธอก็ปัดเศษขนมปังที่ติดมือออก แล้วเริ่มออกแรงเข็นรถเดินทางต่อไป

เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เธอก็สังเกตเห็นกล่องเสบียงไม้ซ่อนอยู่ใต้โขดหินใหญ่ริมทาง

"มีกล่องเสบียงอีกแล้วเหรอ? ดวงฉันนี่ดีจริงๆ เลย!"

เธอรีบก้าวเท้าเข้าไปหาแล้วใช้ไม้พลองเขี่ยฝาเปิดออก

คราวนี้ไม่มีสัตว์ประหลาดอยู่ข้างใน มีของสามอย่างวางสงบนิ่งอยู่ที่ก้นกล่อง ได้แก่ ร่มพับสีม่วงคันเล็กหนึ่งคัน ไฟแช็กปลอกโลหะหนึ่งอัน และถังน้ำมันเบนซินขนาด 5 ลิตรอีกหนึ่งถัง

ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอดบนทางหลวงแบบนี้ น้ำมันเบนซินถือเป็นของดีอย่างยิ่ง

แม้ตอนนี้เธอจะยังไม่มีความจำเป็นต้องใช้น้ำมัน แต่ก็สามารถนำมันไปแลกเปลี่ยนเสบียงที่ต้องการกับผู้เล่นคนอื่นได้ ซึ่งมันถือเป็นเงินตราที่แข็งค่ามากในโลกใบนี้เลยทีเดียว