ตอนที่ 42 หมู่บ้านนาเดชิโกะ

คิดไม่ถึงจริงๆ!

หน่วยรากทำตัวกร่างขนาดนี้ กล้าทำเรื่องแบบนี้กลางวันแสกๆ! แถมซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ไม่ห้ามปรามการกระทำอันสกปรกของชิมูระ ดันโซ ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะสมคบคิดและตกลงกันเรียบร้อยแล้ว

บางทีโคโนฮะอาจจะกลับไปไม่ได้แล้วจริงๆ!

"โช แล้วเราจะทำยังไงกันต่อ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิก็รีบเก็บคัมภีร์หลายม้วนขึ้นมาจากพื้น ผูกด้วยลวดเหล็กจากกระเป๋าเครื่องมือนินจา แล้วแบกไว้บนหลังหรือห้อยไว้ตามตัว พยายามแบ่งเบาภาระของฮารุโนะ โช สุดท้ายเธอก็มองดูชายหนุ่มที่กำลังปลอบโยนลูกสาวของเธออยู่ และถามถึงอนาคตของพวกเขา

"ไปกันเถอะ! ภารกิจนี้ไม่คุ้มที่จะทำต่อแล้ว!"

"ผมจะพาพวกคุณไปที่ที่หนึ่งก่อน!"

ฮารุโนะ โชวางแผนถอยไว้แล้ว ดังนั้นแม้ในสถานการณ์นี้ เขาก็ยังคงใจเย็นมาก ความใจเย็นนี้เองที่ทำให้สองแม่ลูกฟูจิโมโตะรู้สึกอุ่นใจ และไม่สับสนกับอนาคตอีกต่อไป

"ปุ้ง!"

หลังจากปลอบโยนฟูจิโมโตะ อิซึมิและฮาซึกิ สองแม่ลูกเรียบร้อยแล้ว ฮารุโนะ โชก็จัดการกลบเกลื่อนร่องรอยและกลิ่นอายรอบๆ จากนั้นใช้คาถาเคลื่อนย้ายพริบตาอีกครั้งเพื่อหายวับไปจากที่เกิดเหตุพร้อมกับพวกเธอ

"ยินดีต้อนรับสู่สวนหลังบ้านของผมครับ!"

วินาทีต่อมา ฮารุโนะ โชก็พาทั้งสองคนมายังลานบนยอดเขาสูง เบื้องล่างเป็นกลุ่มอาคารขนาดใหญ่ และไกลออกไปจะเห็นสะพานขนาดใหญ่เชื่อมต่อภูเขาสองลูกเข้าด้วยกัน

ในพื้นที่ภูเขาห่างไกลใกล้กับแคว้นแห่งนาข้าวและแคว้นแห่งน้ำค้างแข็ง มีหมู่บ้านเล็กๆ ที่เงียบสงบและร่มรื่นตั้งอยู่—หมู่บ้านนาเดชิโกะ

"นี่คือหมู่บ้านของผม—หมู่บ้านนาเดชิโกะ!"

"ต่อจากนี้ พวกคุณจะอาศัยอยู่ที่นี่!"

ฮารุโนะ โชพูดเรื่องเหลือเชื่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เอ๊ะ! หมู่บ้านของเธอเหรอ?"

ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิยังคงรักษาความสงบไว้ได้ สรุปคือเธอเชื่อใจชายตรงหน้าอย่างหมดหัวใจ ในเมื่อเขาบอกว่านี่คือหมู่บ้านของเขา งั้นที่นี่ก็ต้องเป็นอาณาเขตของเขาแน่นอน ส่วนฟูจิโมโตะ อิซึมิที่ยังเด็ก ยังคงดูประหลาดใจมาก ดูเหมือนจะอึ้งกับความจริงข้อนี้

พี่ฮารุโนะของเธอเป็นถึงหัวหน้าหมู่บ้านที่นี่เชียวเหรอ!

เธอกำลังโดนคาถาลวงตาอยู่หรือเปล่า?

เรื่องราวเกิดขึ้นมากมายในคืนนี้ โลลิตัวน้อยเลยตอบสนองช้าไปหน่อย

"ท่านผู้นำ!"

ขณะที่ฟูจิโมโตะ อิซึมิกำลังประหลาดใจ ความเคลื่อนไหวของพวกเขาก็ดึงดูดความสนใจของนินจาที่เฝ้าระวังของหมู่บ้านนาเดชิโกะ เมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนคือฮารุโนะ โช นินจาหญิงที่รีบวิ่งเข้ามาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งและทำความเคารพทันที

"โอ้! โทคิวะและทุกคนนี่เอง! ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ในหมู่บ้านไม่มีปัญหาใหญ่อะไรใช่ไหม?"

เมื่อเห็นลูกน้อง ฮารุโนะ โชก็ยิ้มทักทาย ท่าทีของเขาเป็นกันเองมาก ทำให้ผู้คนรู้สึกสนิทสนมโดยไม่รู้ตัว

"เรียนท่านผู้นำ ด้วยการจัดการของสิบสองนินจาองครักษ์ หมู่บ้านสงบเรียบร้อยดีค่ะ!"

โทคิวะ นินจาหญิงผมสั้นที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม เงยหน้าขึ้นอย่างตื่นเต้นและตอบเสียงดัง ดูเคารพฮารุโนะ โชมาก และมีแววตาชื่นชมแฝงอยู่ แน่นอนว่าไม่ใช่แค่โทคิวะ แต่นินจาหญิงคนอื่นๆ ก็มองฮารุโนะ โชด้วยสายตาเร่าร้อนเช่นกัน

"ฮ่าฮ่า... ดีแล้ว! ลุกขึ้นเถอะ!"

"มา! ผมจะพาพวกคุณชมหมู่บ้านนาเดชิโกะของเรา..."

"ที่นี่คือสวรรค์ของนินจาหญิงครับ!"

...จากนั้น ฮารุโนะ โชก็ให้ลูกน้องรับคัมภีร์จากพี่ฮาซึกิไป แล้วพาพวกเธอทัวร์สวรรค์กลางหุบเขาลึกแห่งนี้—หมู่บ้านนาเดชิโกะ

มันตั้งอยู่บนภูเขาสูงสองลูก ลูกใหญ่และลูกเล็ก โดยมีหมู่บ้านสร้างอยู่บนแต่ละยอดเขา และมีสะพานไม้ขนาดใหญ่เชื่อมต่อภูเขาทั้งสองลูกเข้าด้วยกัน

เดิมทีหมู่บ้านนาเดชิโกะเป็นสังคมแบบมาตาธิปไตย ทั้งหมู่บ้านมีแต่ผู้หญิงและนินจาหญิง แทบไม่มีผู้ชายปรากฏตัว

หมู่บ้านนี้ค่อยๆ พัฒนาขึ้นโดยผู้นำรุ่นแรก ซึ่งรับผู้หญิงยากไร้ไร้บ้านเข้ามาอย่างต่อเนื่องในช่วงที่โลกนินจาวุ่นวาย

ดังนั้น ชาวบ้านหญิงและนินจาหญิงของหมู่บ้านนาเดชิโกะจึงมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านอย่างแรงกล้า!

ในขณะเดียวกัน ที่นี่ก็มีกฎอยู่ว่า ผู้นำหมู่บ้านต้องเอาชนะผู้แข็งแกร่งและให้ผู้แข็งแกร่งคนนั้นแต่งเข้าหมู่บ้าน เพื่อเพิ่มบารมีให้หมู่บ้านและเพื่อสืบทอดสายเลือดที่แข็งแกร่งกว่าให้รุ่นต่อไป

สมัยที่จิไรยะยังหนุ่ม เขาเคยลักลอบเข้ามาในหมู่บ้านนาเดชิโกะอันลึกลับนี้ และถูกค้นพบโดยผู้นำคนก่อนของหมู่บ้านนาเดชิโกะ

ต่อมา ทั้งสองได้ต่อสู้กันโดยมีการแต่งงานเป็นเดิมพัน ผลคือจิไรยะออมมือให้ ทำให้ฝีมือสูสีกัน

ดังนั้น พวกเขาจึงตกลงกันว่าการต่อสู้จะดำเนินต่อโดยลูกศิษย์ของแต่ละฝ่าย พูดง่ายๆ คือ ชะตากรรมการแต่งงานเพื่อเป็นเดิมพันจะตกอยู่กับลูกศิษย์ทั้งสองคน

อย่างไรก็ตาม กฎทั้งหมดนี้ถูกยกเลิกเมื่อฮารุโนะ โชมาถึง เอาชนะผู้นำหมู่บ้านนาเดชิโกะคนก่อน ฟูชิโกะ ทามะ ซึ่งมีข้อตกลงกับจิไรยะ และยึดอำนาจควบคุมหมู่บ้านนาเดชิโกะทั้งหมดได้อย่างเบ็ดเสร็จ

ในความคิดของเขา กฎของหมู่บ้านนาเดชิโกะมันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย! เพราะมันไร้มนุษยธรรมเกินไปที่มีแต่ผู้นำเท่านั้นที่แต่งงานมีสามีได้ ท้ายที่สุด ผู้หญิงคนอื่นก็มีความต้องการเหมือนกัน จะปล่อยให้พวกเธอแก่ตายไปอย่างโดดเดี่ยวแบบนั้นได้ยังไง?

ดังนั้น ฮารุโนะ โชที่เตรียมตัวมาดี จึงใช้ความแข็งแกร่งอันเหนือชั้นสยบนินจาหญิงของหมู่บ้านนาเดชิโกะทั้งหมดและขึ้นเป็นผู้นำ การตัดสินใจแรกของเขาคือยกเลิกกฎนี้ และมอบสิทธิ์ในการแต่งงานให้กับชาวบ้านหญิงและนินจาหญิง

ด้วยเหตุนี้ ฮารุโนะ โชจึงได้รับการสนับสนุนจากชาวบ้านหญิงและนินจาหญิงส่วนใหญ่ ส่วนพวกหัวเก่าดื้อรั้นที่ยังปฏิเสธ เขาขู่ว่าจะไล่ออกจากหมู่บ้าน ทำให้พวกเธอยอมจำนน

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหมู่บ้านนาเดชิโกะจะมีผู้ชายปรากฏตัวขึ้นบ้างแล้ว แต่ผู้หญิงที่นี่ยังคงรักษาธรรมเนียมการหาผู้ชายแต่งเข้าบ้านอยู่

พวกเธอจะไม่ชายตามองคนไร้ฝีมือเลยด้วยซ้ำ!

ฮารุโนะ โชทำได้แค่ปล่อยไปตามน้ำ หวังว่าเวลาจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง

ท้ายที่สุด เรื่องแบบนี้รีบร้อนไม่ได้ จริงไหม?

"อา! ท่านผู้นำ!"

"ใช่แล้ว! ท่านผู้นำกลับมาแล้ว! หล่อจังเลย..."

"ท่านผู้นำ! ท่านผู้นำ... มองทางนี้สิคะ! ฉันคุโรโกะเอง..."

...ฮารุโนะ โช ในฐานะผู้นำ มีตำแหน่งและบารมีสูงมากในหมู่บ้านนาเดชิโกะ บวกกับรูปลักษณ์ที่หล่อเหลามีเสน่ห์และความแข็งแกร่งที่ทรงพลัง เขาคือชายในฝันของผู้หญิงหลายคนทีนี่อย่างแน่นอน

ความจริงแล้ว ผู้หญิงที่นี่ต่างรู้ดีว่าไม่มีหวังที่ฮารุโนะ โช ผู้นำหมู่บ้านนาเดชิโกะ จะแต่งงานเข้าบ้านใคร! แต่พวกเธอไม่รังเกียจที่จะแต่งงานกับเขาพร้อมๆ กันเลย... เพราะผู้ชายตรงหน้านี้คือคนที่เปลี่ยนทุกอย่างที่นี่! เขาได้นำความหวังที่แตกต่างมาสู่หัวใจที่เคยอ้างว้างของพวกเธอ!

เขาคือไฟ และเขาคือแสงสว่าง นำทางหมู่บ้านนาเดชิโกะเข้าสู่ยุคใหม่ที่สดใสกว่าเดิม... เพื่อผู้ชายคนนี้ ผู้หญิงส่วนใหญ่ในหมู่บ้านนาเดชิโกะยินดีถวายชีวิต!

"ฮ่าฮ่า... สวัสดีครับทุกคน!"

ฮารุโนะ โชเดินผ่านถนนพร้อมกับสองแม่ลูกฟูจิโมโตะ โบกมือทักทายชาวบ้านและนินจาหญิงที่พบเจอ ท่าทีที่เป็นกันเองและบุคลิกที่หล่อเหลาของเขา ทำให้ผู้หญิงในที่นั้นคลั่งไคล้ยิ่งกว่าเดิม ราวกับแฟนคลับที่คลั่งไคล้ไอดอล!

จบตอน