ตอนที่ 34 การพบกันครั้งแรกกับดันโซ

"มีภารกิจอะไรให้ผมทำเหรอครับ?"

ฮารุโนะ โชถามหยั่งเชิง หวังว่าจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง

"ทำตามคำสั่งของฉัน!"

"เดี๋ยวนี้!"

นินจาหน่วยลับไม่ได้ตอบคำถามของฮารุโนะ โช แต่ยังคงสั่งให้เขาตามไปเดี๋ยวนี้ด้วยท่าทีแข็งกร้าว

โฮ่! ท่าทีแบบนี้... เหมือนหน่วยรากเปี๊ยบเลยแฮะ!

"ฮาซึกิ ฝากดูแลอิซึมิด้วยนะ ผมจะรีบไปรีบกลับ..."

เขาส่งสายตาให้ฮาซึกิสบายใจ แล้วจำใจต้องเดินตามอีกฝ่ายไปทั้งชุดลำลอง

เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไร

หมอนี่พาฮารุโนะ โชเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว แต่ทิศทางกลับไม่ใช่ห้องทำงานโฮคาเงะ แต่เป็นหน้าผาโฮคาเงะที่อยู่ด้านข้าง

เมื่อเขาเห็นตาแก่ยืนถือไม้เท้าอยู่บนหน้าผา หัวพันด้วยผ้าพันแผล กำลังมองดวงจันทร์และทำตัวลึกซึ้ง ฮารุโนะ โชก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ดูเหมือนชิมูระ ดันโซ ตาแก่นี่ กำลังใช้ชื่อโฮคาเงะมาหลอกลวงผู้คนอีกแล้วสินะ!

โอ้! นี่เป็นการพบกันอย่างเป็นทางการครั้งแรกของพวกเขาสินะ!

"ท่านโฮคาเงะอยู่ไหน? ท่านอยู่ที่ไหนครับ?"

"ไหนคุณบอกว่าท่านโฮคาเงะต้องการพบผมไง?"

ฮารุโนะ โชไม่รอให้อีกฝ่ายพูด หลังจากมองไปรอบๆ เขาก็ถามนินจาหน่วยลับข้างๆ ทันที ราวกับว่าเขาไม่เห็นดันโซ

"สามหาว! ต่อหน้าแกคือท่านชิมูระ ดันโซ ที่ปรึกษาอาวุโสแห่งหมู่บ้านโคโนฮะของเรา!"

นินจาหน่วยลับเห็นฮารุโนะ โชแสดงความไม่เคารพต่อชิมูระ ดันโซ จึงรีบตวาดเขาทันที

"ผมถามว่า... ท่านโฮคาเงะอยู่ไหน?"

"หูหนวกหรือไง? อยากให้ผมช่วยซ่อมให้ไหม?"

"ทำไมผมไม่เห็นท่านโฮคาเงะที่คุณพูดถึงเลย!"

"พูดมา! แกเป็นใครกันแน่? ทำไมต้องปลอมตัวเป็นหน่วยลับแล้วหลอกฉันมาที่นี่?"

สีหน้าของฮารุโนะ โชเคร่งขรึม และเสียงของเขาก็ดังมาก ในค่ำคืนที่เงียบสงัด เสียงของเขาดังไปไกล และเขาเชื่อว่าความวุ่นวายที่นี่จะดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายในไม่ช้า...

"ไอ้หนู แกฉลาดมาก! แต่น่าเสียดาย... มันก็แค่อวดฉลาด..."

"อย่าคิดว่าลูกไม้ตื้นๆ ของแกจะสมบูรณ์แบบ สำหรับฉัน มันเต็มไปด้วยจุดบกพร่อง!"

ชิมูระ ดันโซดูเหมือนจะสังเกตเห็นเจตนาของฮารุโนะ โช เขาจึงเลิกเสแสร้งและหันกลับมา พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาของเขาในขณะนี้คมกริบ ราวกับมองทะลุทุกสิ่ง

"โอ้! ขอโทษครับ! ท่านที่ปรึกษาดันโซ..."

"ขอประทานโทษครับ ท่านโฮคาเงะอยู่ไหน?"

ฮารุโนะ โชเมินคำพูดไร้สาระของอีกฝ่าย แล้วยกคำว่าโฮคาเงะขึ้นมาพูดอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนคุไนที่ปักอกอีกฝ่าย ทำให้ชิมูระ ดันโซโกรธจัด!

"ฮึ! อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง! ตอนนี้มีแค่ฉันอยู่ที่นี่..."

ชิมูระ ดันโซโกรธจริงๆ ที่ฮารุโนะ โชเอาแต่พูดถึงโฮคาเงะ นี่เขาไม่มีตัวตนขนาดนั้นเลยหรือไง?

เขาเกือบจะได้เป็นโฮคาเงะแล้วเชียวนะ!

เจ้าซารุโทบินั่นมันมีดีอะไร?

"เอ่อ! ท่านที่ปรึกษาดันโซ ที่ท่านพูดเมื่อกี้ไม่ถูกซะทีเดียวนะครับ!"

"หมายความว่าไง ที่ว่ามีแค่ท่านอยู่ที่นี่?"

"ต่อให้ท่านจะไม่นับนินจาหน่วยลับข้างๆ ท่านเป็นคน แต่ท่านก็ไม่ควรมาดูถูกศักดิ์ศรีของผมนะ!"

"ผมไม่ใช่คนตรงไหน?"

"โอ้! มีแค่ท่านคนเดียวที่เป็นคนสินะ?"

ฮารุโนะ โชยังคงกวนประสาทต่อไป และเสียงของเขาก็ดังเป็นพิเศษ จากระยะไกล เงาร่างหลายร่างกำลังใกล้เข้ามาแล้ว พวกเขาคือหน่วยลับตัวจริง!

ท้ายที่สุด หน้าผาโฮคาเงะอยู่ใกล้กับห้องทำงานโฮคาเงะมาก ความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยย่อมแจ้งเตือนหน่วยลับที่เฝ้ายาม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเสียงตะโกนจงใจของฮารุโนะ โช

"แกกำลังรนหาที่ตาย!"

นินจาหน่วยรากที่อยู่ข้างๆ เห็นดันโซถูกดูถูก จึงชักดาบนินจาออกมาและพุ่งเข้าหาฮารุโนะ โช หวังจะจัดการเขา แล้วค่อยพาตัวไป 'ต้อนรับ' อย่างสาสมหลังจากนี้!

"ปัง!"

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ดาบจะถึงเป้าหมาย ฝ่าเท้าขนาดใหญ่ก็ประทับลงในสายตาของสมาชิกหน่วยราก

"แกจะต้องเสียใจ..."

ดันโซชำเลืองมองสมาชิกหน่วยรากที่ถูกเตะกระเด็นตกหน้าผาโฮคาเงะ โดยไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะยังมีสมาชิกหน่วยรากคนอื่นคอยจัดการอยู่ เขากลับสนใจฮารุโนะ โชที่อยู่ตรงหน้ามากกว่า

เขาคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมีทักษะกระบวนท่าขนาดนี้!

ไม่สิ! คาถาลวงตาด้วย!

ไม่อย่างนั้นลูกน้องของเขาคงไม่ถูกจัดการง่ายๆ ด้วยกระบวนท่าเดียว... ชายคนนี้รับมือไม่ง่าย!

หรือว่าเขาจะเป็นคนที่ช่วยฮิวงะ ฮิอาชิ?

เมื่อมองดูเงาร่างหน่วยลับที่กำลังใกล้เข้ามา ดันโซรู้สึกว่าวันนี้เขาคำนวณพลาด เจ้าเด็กตรงหน้าไม่เล่นตามกฎ ซึ่งทำให้เขาตั้งตัวไม่ทัน!

ดังนั้น หลังจากจ้องมองฮารุโนะ โชอย่างลึกซึ้ง เขาก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาหายไปพร้อมกับลูกน้อง ทิ้งความว่างเปล่าไว้เบื้องหลัง

"ฉันจะ... ถุย ถุย... ใครอยากเป็นโฮคาเงะก็เป็นไปสิ!"

"ฉันแค่อยากเป็นผู้อยู่เบื้องหลังโฮคาเงะ!"

เมื่อได้ยินคำขู่อาฆาตสุดคลาสสิกของชิมูระ ดันโซ ฮารุโนะ โชที่ชักเท้ากลับมาแทบจะหลุดปากตอบโต้

ความจริงแล้ว เขาไม่อยากเป็นโฮคาเงะแห่งหมู่บ้านโคโนฮะงาคุเระเลย เพราะตำแหน่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนปกติเขาทำกัน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องจุกจิกมากมาย ตอนนี้องค์กรแสงอุษาก็กำลังจ้องจะเล่นงานอยู่

ถ้าในอนาคตมีใครมาใช้ 'ข่ายเทพพิชิตฟ้า' ถล่มที่นี่เหมือนในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ความพยายามหลายทศวรรษก็จะพังทลายในพริบตา กลับสู่ยุคก่อนปลดปล่อย!

โอ้! ร้านราเม็งอิจิราคุน่าจะรอด...

——

"ฮารุโนะ โช ใช่ไหม?"

"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?"

เมื่อหน่วยลับมาถึงหน้าผาโฮคาเงะ พวกเขาพบเพียงฮารุโนะ โชรออยู่ที่นั่น จึงเข้าไปสอบถาม

"ผมอยากพบท่านโฮคาเงะตัวจริงครับ!"

"เมื่อกี้ผมถูกท่านที่ปรึกษาชิมูระ ดันโซหลอกมาที่นี่โดยอ้างชื่อท่านโฮคาเงะ แม้ไม่รู้ว่าท่านมีเจตนาอะไร แต่ผมไม่ยอมทำตามที่ท่านต้องการแน่นอน!"

เมื่อมองดูหน่วยลับที่ล้อมรอบตัวเขา ฮารุโนะ โชไม่ได้ตื่นตระหนก เขาอธิบายความคับข้องใจให้พวกฟังอย่างใจเย็น

"เอ่อ... เรื่องนี้!"

พอได้ยินว่าเป็น 'วีรกรรม' ของชิมูระ ดันโซ หน่วยลับเหล่านี้ก็ทำหน้าลำบากใจ คนอื่นอาจไม่รู้นิสัยของชิมูระ ดันโซ แต่หน่วยลับอย่างพวกเขาจะไม่รู้เชียวหรือ?

ดูเหมือนเจ้าเด็กตรงหน้าจะถูกหน่วยรากที่ซ่อนอยู่ในโคโนฮะหมายหัวซะแล้ว!

"เชิญตามพวกเรามาครับ!"

"สึรุ! เธอไปแจ้งท่านโฮคาเงะก่อน..."

หัวหน้าหน่วยลับตัดสินใจให้โฮคาเงะรุ่นที่สามจัดการเรื่องนี้ พวกเขาไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับท่านที่ปรึกษาดันโซ

"รับทราบ!"

สิ้นเสียงหญิงสาว หน่วยลับร่างเพรียวบางคนหนึ่งก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาหายตัวไปจากที่เกิดเหตุ

จบตอน