ตอนที่ 30 การมาเยือนของคุณนายฮินาตะ

ถ้าไม่ใช่เพราะสมาชิกตระกูลหลักของตระกูลฮิวงะสามารถเลือกที่จะไม่รับภารกิจได้ และสมาชิกตระกูลสาขาล้วนถูกประทับด้วยอักขระสาปปักษาในกรง บางทีตระกูลฮิวงะคงถูกหน่วยรากหมายตาไปแล้ว!

ตอนนี้ตระกูลใหญ่ในหมู่บ้านโคโนฮะต่างรู้ดีว่าหน่วยรากของชิมูระ ดันโซคืออะไร

พูดตามตรง มันก็คือเครื่องมือส่วนตัวของผู้เฒ่าในกลุ่มผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะคนนี้ และเป็นหุ่นเชิดที่ไร้ซึ่งอิสรภาพ!

เมื่อเข้าไปแล้ว ยากอย่างยิ่งที่จะหนีออกมาได้ เพราะสมาชิกทุกคนจะถูกฝังอักขระสาปพิเศษ และนับแต่นั้น ชีวิตและความตายของพวกเขาก็ไม่ได้เป็นของตัวเองอีกต่อไป

"ชิมูระ ดันโซ... รับมือไม่ง่าย! แต่ตระกูลฮิวงะของเรารับมือง่ายงั้นเหรอ?!"

"เรื่องนี้ยังต้องดูท่าทีของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น โฮคาเงะรุ่นที่สาม ผู้ครองตำแหน่งโฮคาเงะมายาวนานด้วย!"

"ในที่สุดฉันก็มองทะลุตัวเขาแล้ว! ภายนอกเขาดูใจกว้าง สุขุม และเก็บอารมณ์เก่ง แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนเอาแต่ใจ ไม่เด็ดขาด หยิ่งยโส และบ้าบิ่น..."

"ความกระหายในอำนาจของเขามันมากเกินไป! แต่กลับขาดความแข็งแกร่งที่คู่ควร! นั่นเป็นเหตุผลที่เขายอมทนต่อความหยิ่งยโสของชิมูระ ดันโซในหมู่บ้าน..."

"เขาทำลายไพ่ในมือของหมู่บ้านโคโนฮะจนยับเยิน! การเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบ ความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขาม แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเรื่องตลก มักถูกรุมกินโต๊ะจากห้าแคว้นใหญ่! ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่ง ใครๆ ก็กล้ามาแหย่หนวดโคโนฮะ..."

"ดังนั้นเราจะยอมอ่อนข้อให้เขาไม่ได้ ตระกูลฮิวงะต้องยืนหยัดอย่างมั่นคง!"

สุนทรพจน์ของฮิวงะ ฮิอาชิทำให้สมาชิกในตระกูลหลายคนตาสว่าง และรู้สึกว่าคำพูดของผู้นำตระกูลมีเหตุผลอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม ฮิวงะ ฮิซาชิที่แอบสังเกตการกระทำของพี่ชาย พบว่าวันนี้เขาดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน!

ถ้าไม่ใช่เพราะเนตรสีขาวไม่พบความผิดปกติใดๆ เขาคงสงสัยไปแล้วว่าคนตรงหน้าคือฮิอาชิตัวปลอม!

ทำไมจู่ๆ ถึงได้กล้าหาญชาญชัยขึ้นมาขนาดนี้?

หายากนะเนี่ย!

ในเวลานี้ ฮิซาชิยังไม่รู้ตัวว่าเขาได้เฉียดประตูนรกมาแล้วรอบหนึ่ง และอาจก้าวลงสู่เหวได้หากไม่ระวัง

ดังนั้น ภายใต้การชักจูงของฮิวงะ ฮิอาชิ ตระกูลฮิวงะจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะแสดงจุดยืนที่แข็งกร้าวต่อข่าวลือด้านลบที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันในหมู่บ้านโคโนฮะ... ท้ายที่สุด ไม่ว่าสมาชิกคณะเจรจาสันติภาพคุโมะงาคุเระที่หายตัวไปจะหายไปในตระกูลฮิวงะหรือไม่ มันไม่ใช่ประเด็น เพราะตอนนี้ไม่มีหลักฐานไม่ใช่เหรอ?

ไม่มีศพ ก็ไม่มีคดี จะมากล่าวหาว่าตระกูลฮิวงะทำได้ยังไง?

ต่อให้พวกเขาทำจริง ตอนนี้ก็ยอมรับไม่ได้!

ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

ไม่อย่างนั้น ผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะต้องฉวยโอกาสก่อเรื่องแน่...

——

หนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเนื่องจากผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะหานินจาคุโมะงาคุเระที่หายตัวไปไม่เจอ พวกเขาจึงจำต้องปล่อยเรื่องนี้ไป แต่ทางคุโมะงาคุเระไม่ยอมจบง่ายๆ และยืนกรานว่าโคโนฮะต้องให้คำอธิบาย

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเริ่มร้อนรน เพราะคุโมะงาคุเระไม่ยอมถอย และตระกูลฮิวงะก็ไม่ให้ความร่วมมือ ความกดดันจึงตกมาอยู่ที่เขา

"ฮิรุเซ็น! งั้นก็สู้กันต่อไปเถอะ!"

"ฆ่านินจาคุโมะงาคุเระพวกนี้ให้หมด แล้วเชือดไก่ให้ลิงดู..."

ชิมูระ ดันโซดูถูกความไม่เด็ดขาดของเพื่อนรักอย่างรุนแรง เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จะลังเลอะไรอีก?

ถ้าไม่แตะต้องตระกูลฮิวงะ ก็แตะต้องพวกนินจาคุโมะงาคุเระสิ!

ฆ่าพวกมันให้หมด แล้วแต่งเรื่องว่าพวกมันออกจากโคโนฮะไปแล้วและหายสาบสูญไปอย่างลึกลับเพื่อตบตาหมู่บ้านคุโมะงาคุเระ แบบนั้นใช้ไม่ได้หรือไง?

ถ้าคุโมะงาคุเระอยากสู้ ก็ให้มันสู้สิ!

เข้าทางเขาพอดี!

"ดันโซ! โคโนฮะรับมือกับความวุ่นวายไม่ไหวแล้ว..."

"ลองคุยกับพวกเขาอีกทีเถอะ! ต่อให้ต้องจ่ายค่าตอบแทน เราก็ต้องนำสันติภาพมาสู่หมู่บ้านให้ได้..."

แม้ว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจะรำคาญความไม่ร่วมมือของตระกูลฮิวงะมาก แต่เขาก็ไม่กล้าแตะต้องขีดจำกัดของพวกเขาในช่วงเวลาที่เปราะบางนี้ เขาจึงทำได้แค่หาทางอื่น

"ฮิรุเซ็น นาย... นายไม่กล้าทำไอ้นั่น! ไม่กล้าทำไอ้นี่! จะเป็นโฮคาเงะไปทำไม?"

"สู้ยกตำแหน่งให้ฉันยังจะดีกว่า!"

ชิมูระ ดันโซผิดหวังอย่างยิ่งกับความขี้ขลาดของเพื่อนรัก คนแบบนี้ถูกเลือกเป็นโฮคาเงะได้ยังไง อาจารย์โทบิรามะตอนนั้นคงสติเลอะเลือนไปแล้วแน่ๆ

"ดันโซ ระวังคำพูดหน่อย!!"

"ฉันคือโฮคาเงะ!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นรู้ดีถึงเจตนาของเพื่อน แต่เขาก็รู้ว่าตำแหน่งของเขาไม่ได้รักษาง่ายขนาดนั้น และดันโซก็ขาดคุณสมบัติอย่างชัดเจน

"ฮึ! ฮิรุเซ็น นายจะต้องเสียใจทีหลังแน่!"

สุดท้าย สองผู้เฒ่าก็จบการสนทนาด้วยการแยกย้ายกันอย่างไม่พอใจเหมือนเคย... หน่วยลับรอบตัวพวกเขาชินกับภาพนี้ไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม หลังจากการโต้เถียงยืดเยื้อ โคโนฮะและคุโมะงาคุเระก็ไม่ได้เปิดศึกกัน และข้อตกลงสันติภาพเดิมก็ยังคงถูกลงนามตามแผน

ความจริงแล้ว คุโมะงาคุเระเองก็เป็นอย่างที่ชิมูระ ดันโซว่า ภายนอกดูแข็งแกร่งแต่ภายในอ่อนแอ และยังมีภัยคุกคามจากอิวะงาคุเระด้วย พวกเขาจึงไม่อยากสู้ต่อเหมือนกัน

ส่วนโคโนฮะต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไรบ้างนั้น ยังคงเป็นปริศนา! แต่ที่แน่ๆ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นและชิมูระ ดันโซเพิ่งทะเลาะกันใหญ่โตเมื่อไม่กนานมานี้ หลังจากนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างก็หน้าตาบึ้งตึงและแยกย้ายกันไปอย่างไม่สบอารมณ์... และตอนนี้โฮคาเงะรุ่นที่สามก็สูบจัดกว่าเดิมมาก ห้องทำงานโฮคาเงะมักจะคละคลุ้งไปด้วยควัน...

——

"ท่านโช ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยเหลือในครั้งนี้!"

"ไม่อย่างนั้นสามีดิฉันคงไม่รู้จะทำยังไงดี!"

ไม่กี่วันต่อมา ที่บ้านของฮารุโนะ โช คุณนายฮิวงะ ฮิคาริ ในชุดกิโมโนสีขาว แต่งกายอย่างสง่างามและประณีต ได้มาเยี่ยมเยียน หลังจากพูดคุยกันสักพัก จู่ๆ เธอก็โค้งคำนับฮารุโนะ โชอย่างสุดซึ้งด้วยสีหน้าซาบซึ้งใจ เพื่อแสดงความขอบคุณ

นี่เพื่อตระกูลฮิวงะ! และเพื่อสามีของเธอด้วย!

"โอ้! เราเป็นเพื่อนกัน ก็ต้องช่วยเหลือกันสิครับ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก!"

"ไม่ได้ค่ะ! ดิฉันซาบซึ้งในความช่วยเหลือของคุณจริงๆ..."

การโค้งคำนับของเธอทำให้ฮารุโนะ โชตกใจจริงๆ เขาจึงรีบพยุงเธอขึ้น แต่เธอยังยืนกรานที่จะโค้งคำนับต่อไป เขาจึงพูดอะไรไม่ได้มาก ได้แต่มองดูเธอแสดงความขอบคุณเงียบๆ

ผมเห็นความซาบซึ้งใจอันล้นเหลือของคุณแล้วครับ!

ในขณะนี้ ฮารุโนะ โชอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ ฮิวงะ ฮิอาชิช่างโชคดีจริงๆ ที่มีภรรยาที่งดงามและลึกซึ้งขนาดนี้... เดิมทีเขาคิดว่าท่านหญิงซึนาเดะคือนางเอกโดยธรรมชาติ แต่ไม่คิดว่าโคโนฮะจะซ่อน... เฮ้อ! แต่เธอก็เหมือนฮินาตะตอนโตจริงๆ นะ! ราวกับพิมพ์ออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน... มิน่าล่ะ ทั้งคู่ถึงมีพรสวรรค์ที่โดดเด่นเหมือนกันเปี๊ยบ!

จบตอน