ตอนที่ 26 ฮิซาชิและเนจิ
ตอนที่ 26 ฮิซาชิและเนจิ
"ฮ่าฮ่า! ไม่เป็นไรครับ..."
"นี่เป็นแค่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ที่คาดไม่ถึง! จริงๆ แล้วมันเป็นของดูต่างหน้าของตระกูลที่คนไข้ให้ผมมา..."
"แม้ว่ามันจะมีผลช่วยบำรุงร่างกายและเพิ่มจักระ แต่สำหรับโจนินอย่างเรา อัญมณีเม็ดเล็กแค่นี้ไม่ได้มีผลอะไรมากหรอกครับ ให้เด็กๆ เอาไปเล่นดีกว่า!"
ฮารุโนะ โชอ่านความคิดของทุกคนออก เขาจึงเดินไปหาภรรยาผู้นำตระกูลฮิวงะ และสวมสร้อยคอมรกตให้กับฮินาตะตัวน้อยขี้อายด้วยตัวเอง จากนั้นก็รีบอธิบายที่มาที่ไปของสร้อยคอที่เขากุขึ้นให้ทุกคนฟัง
ทุกคนแสดงท่าทีเสียดายเมื่อได้ยินดังนั้น ท้ายที่สุด พวกเขาก็อยากได้ของดีแบบนั้นเหมือนกัน!
"ฮินาตะ รีบขอบคุณท่านโชเร็วลูก!"
ในฐานะแม่ ฮิวงะ ฮิคาริแสดงสีหน้าเปี่ยมรักเมื่อเห็นฉากนี้ พลางลูบหัวลูกสาวเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ
"ขอบคุณค่ะ ท่านโช!"
ฮินาตะตัวน้อยรีบขอบคุณฮารุโนะ โชด้วยรอยยิ้มอย่างเขินอายและเสียงเบาหวิวทันที
น่ารักชะมัด!
ฮารุโนะ โชยิ้มและลูบหัวเล็กๆ ของเธอ จากนั้นก็ยิ้มให้ภรรยาผู้นำตระกูลฮิวงะเป็นการแสดงไมตรีจิต
อื้ม ขนาดหัวเล็กๆ นี้นี่พอดีมือจริงๆ ลูบแล้วเพลินชะมัด... เนจิตัวน้อยที่ยืนอยู่กับพ่อของเขา ฮิวงะ ฮิซาชิ เพื่อร่วมพิธี อดไม่ได้ที่จะมองดูฉากนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แววตาของเขาฉายแววอิจฉาแวบหนึ่ง
ในเวลานี้ เขายังไม่ถูกประทับอักขระสาปปักษาในกรง จึงดูไร้เดียงสามาก และเขาชอบฮินาตะตัวน้อยที่น่ารักเอามากๆ ไม่มีแววตาขมขื่นและเคียดแค้นเหมือนในต้นฉบับเลยสักนิด!
พูดได้เพียงว่าโชคชะตาช่างโหดร้าย...
——
"สวัสดีครับ คุณฮิซาชิ ไม่เจอกันนานเลยนะครับ!"
"นี่ลูกชายคุณเหรอ? น่ารักมากครับ! ผมมั่นใจว่าโตขึ้นเขาต้องหล่อเหมือนคุณแน่ๆ..."
หลังจากฮิวงะ ฮิอาชิ พร้อมภรรยาและลูกสาวเสร็จสิ้นกิจกรรม ก็ถึงเวลาที่ทุกคนจะได้พบปะพูดคุยกัน ฮารุโนะ โชพบฮิวงะ ฮิซาชิที่มุมหนึ่ง และเห็นลูกชายของเขา ฮิวงะ เนจิ ด้วย
"ใช่! ไม่เจอกันนานเลย... โช!"
"นี่ลูกชายผม เนจิ!"
"เนจิ นี่คือคุณลุงฮารุโนะ โช รีบทักทายเขาสิลูก..."
ฮิวงะ ฮิซาชิเห็นฮารุโนะ โชเดินเข้ามาทักทายก่อน จึงรีบดึงลูกชายให้ทักทายตอบ
"สวัสดีครับ คุณลุงฮารุโนะ โช!"
เมื่อถูกพ่อกระตุ้น เนจิก็ยืดหน้าเล็กๆ ของเขาขึ้นทันทีและโค้งคำนับอย่างประหม่าเพื่อแสดงความเคารพ
"ฮ่าฮ่า... เนจิตัวน้อย อย่าไปฟังพ่อของเธอนะ!"
"มาเรียกลุงทำไม? เรียกซะแก่เลย..."
"เรียกพี่ฮารุโนะเถอะ! เรานับญาติกันตามใจชอบดีกว่า..."
ฮารุโนะ โชไม่อยากให้เนจิเรียกว่าลุงเหมือนกัน เขาจึงหัวเราะและลูบหัวเด็กน้อย พยายามแก้ไขคำเรียกขาน
"ท่านพ่อ?"
เนจิตัวน้อยทำตัวไม่ถูก จึงมองไปที่พ่อด้วยสายตาอ้อนวอน และได้รับรอยยิ้มอนุญาตตอบกลับมา
"พี่ฮารุโนะ!"
"อา! เด็กดี..."
เมื่อเห็นเนจิรู้ความขนาดนี้ ฮารุโนะ โชก็รู้สึกเอ็นดูเขามาก เขาจึงล้วงเข้าไปในอกเสื้อแล้วหยิบคัมภีร์ออกมา เห็นได้ชัดว่าเตรียมมาล่วงหน้าแล้ว
"เอ้านี่! นี่ของขวัญจากพี่! มันเป็นเคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับการฝึกการเคลื่อนไหวร่างกาย เหมาะกับตระกูลฮิวงะของเธอมาก..."
"ขอบคุณครับ พี่ฮารุโนะ!"
เมื่อเห็นพยักหน้าอนุญาต เนจิก็รับของขวัญอย่างมีความสุข เขาไม่คิดว่าจะได้รับของขวัญเพียงแค่มางานวันเกิดของฮินาตะตัวน้อย
ได้รู้จักพี่ฮารุโนะนี่ดีจริงๆ!
เมื่อเห็นฉากนี้ ฮิวงะ ฮิซาชิก็เผยรอยยิ้มโล่งใจ แต่เมื่อมองดูลูกที่กำลังโตวันโตคืน เขาอดไม่ได้ที่จะกังวลเกี่ยวกับการมาถึงของวันนั้น
อักขระสาปปักษาในกรง...
——
เมื่อดวงจันทร์ลอยสูงขึ้น งานวันเกิดของฮินาตะตัวน้อยก็ใกล้จบลงอย่างรวดเร็ว
เจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลฮิวงะถูกแม่ของเธอ ฮิวงะ ฮิคาริ พาตัวกลับไปพักผ่อนที่ห้อง และแขกเหรื่อคนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยกลับ
"มา! ดื่ม ดื่ม..."
"โตป่านนี้แล้ว! ทำไมนายยังดื่มน้ำหวานอยู่อีก ทุกคนดื่มเหล้า..."
บางทีเขาอาจจะมีความสุขเกินไป ฮิวงะ ฮิอาชิจึงรั้งแขกสำคัญไว้หลายคน ไม่ยอมให้กลับ และเริ่มดื่มกับพวกเขาอย่างกระตือรือร้น เขาดูปล่อยเนื้อปล่อยตัวเล็กน้อยในเวลานี้ ซึ่งต่างจากภาพลักษณ์เคร่งขรึมตามปกติของเขาอยู่บ้าง!
บางทีความกดดันคงจะมากเกินไป... ดูเหมือนการเป็นผู้นำตระกูลฮิวงะจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!
"ฮ่าฮ่า... ดื่มเร็วไปไม่ค่อยดีต่อตัวผมครับ! แล้วผมก็เป็นนินจาแพทย์ ต้องรักษาสุขภาพ ถ้าดื่มมากไปอาจจะทำพลาดได้ง่ายๆ..."
ฮารุโนะ โชไม่ยอมจำนนต่อคำเชิญชวนอันหนักแน่นของฮิวงะ ฮิอาชิ ยังคงยืนกรานที่จะดื่มเครื่องดื่มธรรมดาของเขา ท้ายที่สุด คืนนี้อาจมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น เขาจึงต้องตื่นตัวอยู่เสมอ
อย่างไรก็ตาม หลังจากงานเลี้ยงจบลง ฮารุโนะ โชก็ยังไม่เจอพวกโจรลักพาตัวจากคุโมะงาคุเระ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้อง "บังเอิญ" ลืมเครื่องประดับชิ้นหนึ่งไว้ที่บ้านตระกูลฮิวงะ แล้วจากไปพร้อมกับทุกคน
หลังจากเดินออกมาพร้อมฝูงชน ฮารุโนะ โชไม่ได้ไปไหนไกล จริงๆ แล้วเขารีบย้อนกลับมาและใช้คาถาแปลงร่างพิเศษเพื่อซ่อนตัวอยู่ใกล้บ้านของฮิอาชิ
จบตอน