ตอนที่ 21 ผนึกสามทิศ: ฟ้า ดิน และมนุษย์
ตอนที่ 21 ผนึกสามทิศ: ฟ้า ดิน และมนุษย์
"เฮ้อ~ นี่มันเรื่องยุ่งเหยิงอะไรกันเนี่ย!"
"พูดเสียงดังขนาดนั้น ไม่กลัวฉันจะได้ยินหรือไง?"
ภายในห้องของฮารุโนะ โช แสงไฟกะพริบวูบวาบ สว่างบ้างมืดบ้าง สะท้อนภาพเนตรวงแหวนสามโทโมเอะในดวงตาของเขาผ่านกระจกเงาด้านข้าง
เมื่อครู่ เขาตั้งใจจะลองใช้คาถาลวงตาเพื่อปลุกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาอีกครั้ง จึงได้ยินเสียงเอะอะจากข้างนอกอย่างชัดเจน
ด้วยร่างกายที่ผิดปกติของเขา ระยะทางแค่นี้ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับหูของเขาเลย
และนั่นทำให้เขาได้ยินบทสนทนาที่น่าสนใจเข้าพอดี!
"ดูเหมือนต่อไปฉันต้องใส่ใจอิซึมิให้มากขึ้นแล้วสินะ..."
"เด็กคนนี้... อ่อนไหวไปหน่อย!"
ฮารุโนะ โชลูบคาง พลางนึกถึงฉากแม่ลูกบางอย่างขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่เขาก็รีบสลัดความคิดพวกนั้นทิ้งไป
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทำตัวเหลวไหล!
การเพิ่มความแข็งแกร่งต่างหากคือเรื่องสำคัญที่สุด!
คิดได้ดังนั้น ฮารุโนะ โชก็เพ่งสมาธิไปที่กระจกตรงหน้าอีกครั้ง เนตรวงแหวนสามโทโมเอะคู่หนึ่งค่อยๆ หมุนวน...
"ตุบ!"
วินาทีต่อมา ฮารุโนะ โชก็ล้มฟุบลงหน้ากระจก แต่ไม่นานนัก เขาที่สลบเหมือดอยู่บนพื้นก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง พยุงตัวลุกขึ้นอย่างอ่อนล้า โดยที่สามโทโมเอะในดวงตายังคงหมุนวนไม่หยุด
"ยังไม่ได้ผลเหรอ?"
"ดูเหมือนคาถาลวงตาธรรมดาจะทำให้ฉันปลุกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้ยากจริงๆ!"
ฮารุโนะ โชรู้ดีอยู่แล้วว่าคาถาลวงตาธรรมดาแทบไม่มีผลกับเขาในตอนนี้ เพราะเขามีพลังจิตที่แข็งแกร่งมาก
และที่เขาเพิ่งใช้คาถาลวงตากับตัวเอง เข้าสู่ภวังค์ได้ง่ายดายขนาดนั้น ก็เป็นเพราะเขาจงใจปล่อยวางจิตใจของตัวเอง
จากนั้นก็เผชิญกับภาพลวงตาต่างๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า—ฮารุโนะ โชจำไม่ได้แล้วว่าผ่านกระบวนการนี้มากี่ครั้ง และเขาได้สัมผัสกับสถานการณ์ความเป็นความตายและการต่อสู้พิสดารสารพัดรูปแบบในภาพลวงตา ตายไปก็นับครั้งไม่ถ้วน!
นี่คือวิธีที่เขาใช้วิวัฒนาการเนตรวงแหวนจากหนึ่งโทโมเอะมาเป็นสามโทโมเอะ... แต่การวิวัฒนาการของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาดูเหมือนจะพิเศษกว่านั้นมาก การกระตุ้นทางจิตใจทั่วไปแทบไม่มีผลกับฮารุโนะ โชที่เตรียมใจมาดีอยู่แล้ว หนทางสู่การเบิกเนตรจึงดูเหมือนยังอีกยาวไกล
อย่างไรก็ตาม การฝึกคาถาลวงตาแบบนี้ก็ใช่ว่าจะไร้ประโยชน์ อย่างน้อยมันก็ช่วยเพิ่มสัญชาตญาณการต่อสู้และทักษะของฮารุโนะ โชได้อย่างต่อเนื่อง
สิ่งที่เขาต้องทำในการฝึกปกติก็แค่สะท้อนสิ่งที่ได้จากภาพลวงตาออกมาสู่โลกความเป็นจริง ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฮารุโนะ โช แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย... มันต้องใช้เวลาและความพากเพียร!
"ลองเปลี่ยนวิธีดูบ้างดีกว่า!"
"ดูเหมือนคาถาลวงตาจะไม่ช่วยให้ฉันเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้ ทางเดียวที่เหลือคือต้องเพิ่มพลังจิตต่อไป!"
"คาถาลวงตา! ธาตุหยิน..."
"พูดง่ายๆ ก็คือความสามารถที่เกี่ยวข้องกับพลังจิตเป็นหลัก!"
"ตระกูลยามานากะ ตระกูลคุรามะ..."
"ดูเหมือนฉันต้องหาโอกาสไปตรวจสอบความลึกตื้นหนาบางของตระกูลพวกนี้ดูหน่อยแล้ว..."
ฮารุโนะ โชเคยตรวจร่างกายสมาชิกตระกูลอาคิมิจิมาหลายคน เขาจึงไขความลับบางอย่างเกี่ยวกับธาตุหยางของพวกเขาได้นานแล้ว ถึงขั้นพัฒนาความสามารถในการแปรสภาพอวัยวะที่เกี่ยวข้องขึ้นมาใช้เอง
ในความคิดของเขา แค่การขยายร่างกายให้ใหญ่ขึ้น เป็นการใช้ธาตุหยางที่ง่ายที่สุดและป่าเถื่อนที่สุดของตระกูลอาคิมิจิ!
ส่วนวิชาพลังช้างสารแบบซึนาเดะ ที่มีพลังทำลายล้างมหาศาลในทุกการเคลื่อนไหว นั่นต่างหากคือของจริง!
ตระกูลอาคิมิจิจริงๆ แล้วก็มีศักยภาพแบบนั้น เพราะพวกเขามีร่างกายธาตุหยางที่ดีและเป็นผู้ที่เหมาะสมอย่างยิ่งในการเรียนวิชาแพทย์ การที่สามารถต่อสู้ อดทน และรักษาได้ในอนาคต คือเส้นทางที่ดีที่สุดสำหรับตระกูลของพวกเขา!
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาเลือกไขมันเป็นที่กักเก็บและเปลี่ยนเป็นจักระ นั่นคือที่มาของทักษะระเบิดพลัง 'โหมดผีเสื้อ' ซึ่งจะได้รับจักระมหาศาลจากการเผาผลาญไขมันในร่างกายจำนวนมาก
นอกจากนี้ การใช้ทักษะนี้ยังไม่เสถียรเอามากๆ พลาดนิดเดียวอาจถึงตายได้
ด้วยเหตุนี้ ฮารุโนะ โชจึงเรียนรู้จากจุดแข็งของพวกเขา ซึมซับแก่นแท้ ทิ้งส่วนที่เป็นกากเดน แล้วดัดแปลงมาใช้เป็นของตัวเอง
ซึนาเดะได้พัฒนาคาถาผนึกทางการแพทย์ระดับ S—ผนึกอิน—ซึ่งทำให้เกิดสัญลักษณ์รูปเพชรบนหน้าผากของผู้ใช้หลังจากประสานอิน
มันช่วยให้ปรับแต่งจักระได้อย่างละเอียดตามต้องการ ทำให้รักษาได้ทันที โจมตีแรงขึ้น และรวดเร็วขึ้น!
ผู้ใช้ที่เชี่ยวชาญยังสามารถคงความอ่อนเยาว์และปรับปรุงการทำงานของร่างกาย ให้ร่างกายอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด ผ่านการปล่อยจักระออกมาทีละน้อยและการปรับแต่งภายในผนึกอิน
ฮารุโนะ โชเองก็อยากได้วิชานี้มาก แต่คลังข้อมูลในโรงพยาบาลโคโนฮะมีแค่บันทึกที่กระจัดกระจาย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาท้อถอย
ด้วยแรงบันดาลใจจากผนึกอินที่เขาสังเกตเห็นบนตัวซึนาเดะ และหลังจากถอดรหัสคัมภีร์ลับอุซึมากิได้สำเร็จ รวมทั้งเรียนรู้คาถาผนึกของตระกูลอุซึมากิจำนวนมากตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาก็ประสบความสำเร็จในการพัฒนาวิชากักเก็บจักระแบบพิเศษตามความเข้าใจของเขาเอง—ผนึกสามทิศ: ฟ้า ดิน และมนุษย์!
สิ่งเหล่านี้สอดคล้องกับจุดตันเถียนสำคัญสามจุดของร่างกายมนุษย์: ผนึกฟ้าที่กึ่งกลางระหว่างคิ้ว, ผนึกมนุษย์ที่หน้าอกระหว่างราวนมทั้งสอง, และผนึกดินที่ใต้สะดือบริเวณท้องน้อย
ผลลัพธ์ของมันเหนือกว่า มันมีฟังก์ชันทั้งหมดของผนึกอิน! ยิ่งไปกว่านั้น การออกแบบของมันสมเหตุสมผลและสอดคล้องกับสรีรศาสตร์ ผนึกสามทิศยังช่วยลดภาระทางร่างกายของผู้ใช้อย่างมาก ในขณะเดียวกันก็เพิ่มปริมาณจักระสำรองได้อย่างมหาศาล ประเมินได้ว่าเป็นเวอร์ชันปรับปรุงและเสริมแกร่งของผนึกอินของซึนาเดะ!
จบตอน