ตอนที่ 45 พลังการต่อสู้ของดันโซเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

เร็นที่ตี ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 เสร็จแล้ว แทบรอไม่ไหวที่จะออกจากห้องตีเหล็กเพื่อไปทดสอบมัน

เขาทำเครื่องหมายเล็กๆ ไว้ที่ตำแหน่งหนึ่งก่อน

เมื่อมองดูสัญลักษณ์หยินหยางขนาดจิ๋วค่อยๆ เลือนหายไปต่อหน้าต่อตา เร็นก็รู้ว่าการทำเครื่องหมายของเขาสำเร็จ

เร็นขยับตัวออกจากจุดที่ทำเครื่องหมายไว้ จากนั้นร่างของเขาก็ไหววูบ และจู่ๆ เขาก็มาปรากฏตัวที่ตำแหน่งที่เขาเพิ่งทำเครื่องหมายไว้

เร็นสัมผัสได้ถึงการใช้จักระ ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 0.1 หน่วย

นั่นหมายความว่าเขาสามารถเคลื่อนย้ายด้วยระยะทางนี้ได้ 100 ครั้งโดยไม่ต้องฟื้นฟูจักระ

จากนั้นเร็นลองเคลื่อนย้ายด้วยระยะทางที่สั้นลง แต่พบว่าการใช้จักระไม่ได้ลดลง

หลังจากนั้น เร็นก็วาง ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 ไว้บนหน้าอกของเขา

เขาได้ออกแบบอุปกรณ์ขนาดเล็กไว้โดยเฉพาะในระหว่างกระบวนการตี เพื่อให้สามารถยึด ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 ไว้บนหน้าอกได้อย่างแน่นหนา

ท้ายที่สุดแล้ว มือของนินจานั้นสำคัญมาก ทั้งการประสานอินและการโจมตีต่างต้องใช้ทั้งสองมือ

เขาคงไม่สามารถต่อสู้โดยมือข้างหนึ่งต้องถือ ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 ตลอดเวลาได้

โดยรวมแล้ว ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 และ คาถาเทพสายฟ้าเหิน นั้นคล้ายคลึงกันมาก ทั้งคู่ประกอบด้วยสามขั้นตอน: หนึ่งคือการวางเครื่องหมาย สองคือการสัมผัสเครื่องหมาย และสามคือการเทเลพอร์ต

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองอย่างก็มีข้อดีและข้อเสียต่างกันไป

อย่างแรก เวลาในการทำเครื่องหมายของ ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 ค่อนข้างนาน ต้องใช้เวลา 3 วินาที ในขณะที่เวลาในการทำเครื่องหมายของ คาถาเทพสายฟ้าเหิน นั้นสั้นมาก

มันสามารถทำเครื่องหมายศัตรูได้โดยตรงในระหว่างการต่อสู้ด้วยซ้ำ

สิ่งนี้จำกัดการใช้งาน ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】 ในการต่อสู้เป็นอย่างมาก

ส่วนด้านอื่นๆ ทั้งหมดเป็นข้อได้เปรียบของ ขบวนมิติ 【แชงกรี-ลา】

ประการแรก เครื่องหมายที่วางโดย ขบวนมิติ จะหายไปอย่างรวดเร็วและจะปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อถูกกระตุ้นเท่านั้น

ส่วน คาถาเทพสายฟ้าเหิน นั้นจะมีอักขระคาถาติดอยู่ตลอดเวลา

ประการที่สอง ขบวนมิติ มีระบบช่วยสัมผัส ดังนั้นแม้แต่นินจาที่ไม่ใช่สายตรวจจับก็สามารถรับรู้เครื่องหมายได้ด้วยความช่วยเหลือของอาวุธจักรพรรดิ์ และระยะการตรวจจับยังไกลถึง 5 กิโลเมตร

การสัมผัสของ คาถาเทพสายฟ้าเหิน นั้นขึ้นอยู่กับความสามารถส่วนบุคคลของนินจาล้วนๆ และยากมากที่จะไปถึง 5 กิโลเมตร

อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปเร็นไม่ได้วางแผนที่จะเทเลพอร์ตในระยะทางไกลมากๆ เผื่อในกรณีที่มียอดฝีมือรู้ว่าเขาวางเครื่องหมายไว้ที่ไหน แล้วไปดักรอเขาพร้อมกับดาบนินจา

การไปที่นั่นก็เท่ากับไปรนหาที่ตายไม่ใช่หรือ?

ประการที่สาม ขบวนมิติ สามารถเนรเทศศัตรูไปยังสุดขอบโลกได้ ในขณะที่ คาถาเทพสายฟ้าเหิน ทำไม่ได้

เร็นเคยเห็นข้อสามนี้แค่ในอนิเมะ เขายังไม่ได้วางแผนจะลองด้วยตัวเองในความเป็นจริง

ใครจะไปรู้ว่า 'สุดขอบโลกนินจา' มันคือที่ไหนกันแน่

เขาวางแผนว่าจะหาหนูทดลองมาลองใช้ดูทีหลัง

ประการที่สี่ ขบวนมิติ สามารถทำเครื่องหมายกลางอากาศได้ ในขณะที่ คาถาเทพสายฟ้าเหิน ทำไม่ได้

ด้วยสิ่งนี้ เร็นสามารถปล่อยเครื่องหมายจำนวนมากในที่เดียวได้อย่างสมบูรณ์

หากศัตรูกล้าบุกรุกเข้ามา เขาจะให้พวกมันได้ลิ้มรสพลังแห่งอาณาเขตของเขา

การเคลื่อนไหวอย่างอิสระภายในอาณาเขตจะทำให้เขาแทบจะไร้เทียมทาน

โดยรวมแล้ว เร็นพอใจกับ ขบวนมิติ มาก

ด้วยสิ่งนี้ ศัตรูคงยากที่จะฆ่าเขาได้อีก

พลังการต่อสู้ส่วนตัวของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ยังต้องการให้เขาสร้างเครื่องหมายให้มากขึ้น

ประการที่สอง ข้อจำกัดของเร็นคือความจำเป็นในการปรับปรุงปฏิกิริยาตอบสนองและไหวพริบในการต่อสู้

มิฉะนั้น ต่อให้เขาเคลื่อนย้ายไปอยู่หน้าศัตรูได้ทันที มันก็จะกลายเป็นฉากน่าอายแบบ 'แฟลชไปแจก' แทน!

ศัตรูบางคนอาจจะตั้งตารอให้เร็นเข้ามาใกล้เพื่อปล่อยการโจมตีใส่ด้วยซ้ำ

ในแง่ของปฏิกิริยาตอบสนอง นามิคาเสะ มินาโตะ น่าจะถือได้ว่าเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจา

แต่ถ้าจะให้เร็นฝากเทคนิคการเอาชีวิตรอดของเขาไว้กับมินาโตะ เร็นรู้สึกว่ามันเหมือนกับการเอาม้าไปเทียมเกวียนผิดด้าน

เขามีลางสังหรณ์ว่าเมื่อชื่อเสียงของเขาโด่งดังขึ้น อันตรายก็จะแฝงตัวเข้ามาด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น เขาสามารถใช้อาวุธอื่นๆ ในภายหลังเพื่อรับพรสวรรค์บางอย่างของมินาโตะมาได้

อีกเรื่องหนึ่งคือ กระสุนวงจักร

เขาวางแผนที่จะใช้วิธีการของจิไรยะที่สอนนารูโตะเพื่อลองฝึก กระสุนวงจักร เมื่อมีเวลา

กระสุนวงจักร ซึ่งเป็นคาถานินจาที่ไม่ต้องประสานอิน เหมาะมากสำหรับการโจมตีด้วยการเคลื่อนย้ายมิติ

แน่นอน เร็นยังสามารถรวมการเคลื่อนย้ายมิติเข้ากับวิชาดาบฮาตาเกะ และด้วยการปรับปรุงเล็กน้อย ก็จะกลายเป็น ท่าฟันเทพสายฟ้าเหิน ในแบบฉบับของเขาเอง!

ในคุกใต้ดินหน่วยราก คุรามะ ทาโร่ กำลังขอร้องดันโซอย่างสิ้นหวัง: "ท่านดันโซ! ข้าไม่ได้ทรยศหมู่บ้านจริงๆ นะครับ!"

ดันโซเองก็คิดว่าไม่น่าเป็นไปได้ที่ คุรามะ ทาโร่ จะทรยศหมู่บ้าน

อย่างไรก็ตาม คนผู้นี้มักพอใจกับสถานะที่เป็นอยู่ มีวิชาลวงตาที่ทรงพลังแต่ไม่เต็มใจช่วยหมู่บ้าน ชอบเก็บตัวอยู่ในมุมของตัวเอง

สู้ให้เขาถูกฆ่าด้วยดาบนินจาของข้าและอุทิศพลังให้กับโคโนฮะเสียยังจะดีกว่า!

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ยังขาดไปในช่องว่างหุ่นเชิดทั้งแปดของเขาคือนินจาสายคาถาลวงตาที่แข็งแกร่ง

เขาลังเลอยู่นานและยังไม่มีความกล้าพอที่จะยื่นมือเข้าไปยุ่งกับตระกูลอุจิฮะ

อย่างไรก็ตาม ด้วยสงครามที่กำลังมาถึง สายเลือดของตระกูลอุจิฮะอาจจะกลายมาเป็นตัวช่วยของเขาได้!

ดันโซเหวี่ยงดาบนินจาอย่างไร้ความปรานี และ คุรามะ ทาโร่ ก็ถูกสังหารทันทีด้วยการปาดคอ

แต่รวดเร็วมาก คุรามะ ทาโร่ ก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

ในขณะนี้ นินจาแปดคนล้อมรอบดันโซอยู่

ชิมูระ ดันโซ มองดูหุ่นเชิดทั้งแปดรอบตัวเขา

หุ่นเชิดเหล่านี้ล้วนเป็นระดับโจนิน อย่างแย่ที่สุดก็โจนินพิเศษ

ในบรรดานินจาเหล่านี้ มีผู้เชี่ยวชาญทั้งคาถาลวงตา กระบวนท่า คาถานินจา วิชาดาบ และวิชาหุ่นเชิด ทำให้การผสมผสานของพวกเขาสมบูรณ์แบบมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยนินจาที่มีธาตุต่างกัน—ไฟ น้ำ ดิน ลม และสายฟ้า—ในหมู่พวกเขา ดันโซสามารถควบคุมพวกเขาให้ใช้ท่าไม้ตายของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น อย่าง คาถามหาบอลห้าธาตุ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ในสายตาของเขา กระบวนท่าและวิชาห้าธาตุของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เป็นเพียงสิ่งเดียวที่เขาปรารถนา

และอาจเป็นเพราะความสามารถของยัทสึฟุสะ เมื่อดันโซควบคุมหุ่นเชิดให้ใช้คาถานินจา เขาจ่ายจักระเพียงครึ่งหนึ่งของที่หุ่นเชิดใช้จริง

นั่นหมายความว่าหากจักระของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ในการร่าย คาถามหาบอลห้าธาตุ ถูกมอบให้ดันโซ เขาจะสามารถร่ายมันได้ถึงสองครั้ง

ชิมูระ ดันโซ คิดอย่างลำพองใจ: ฮิรุเซ็น! แกตามหลังฉันอยู่ไกลโข!

ความแข็งแกร่งของฉันในตอนนี้สามารถบดขยี้แกได้อย่างสมบูรณ์!

ตราบใดที่ฉันสร้างความดีความชอบในสงครามที่จะถึงนี้ ในที่สุดแกก็ต้องยอมสละตำแหน่งให้ฉัน!

ขณะที่ความคิดของดันโซพุ่งทะยาน ยัทสึฟุสะ ก็เปล่งแสงจางๆ ออกมาเช่นกัน

——

ในขณะเดียวกัน เร็นก็สังเกตเห็นการแจ้งเตือนของระบบอีกครั้ง

【ติ๊ง~~】

【การใช้งาน ขบวนแห่ความตาย 【ยัทสึฟุสะ】 ของ ชิมูระ ดันโซ ถึงระดับกลางแล้ว

เปิดใช้งานการคัดลอกพรสวรรค์: พลังเนตรวงแหวนตาขวาของดันโซ - ตาขวาของ อุจิฮะ คางามิ】

ด้วยการฉีดพลังเนตรตาขวาของ อุจิฮะ คางามิ เข้ามา เนตรวงแหวนของเร็นก็ทำงานโดยอัตโนมัติอีกครั้ง และในที่สุด ตาซ้ายของเขาก็กลายเป็นเนตรวงแหวนสามโทโมเอะเช่นกัน

เร็นไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะได้รับรางวัลเป็นพลังเนตรอุจิฮะจากดันโซ

เขาทำได้เพียงคิดว่า ดันโซ! แกสมควรตายจริงๆ!

อุจิฮะ คางามิ เป็นเพื่อนรักของแก เป็นพี่น้องร่วมรบของแกนะ! และแกก็ควักตาขวาของเขาออกมา!

จบตอน