ตอนที่ 33 สายลมก่อตัวที่โคโนฮะ

มันดะอิ่มหนำสำราญกับการกินในครั้งนี้ มันเลื้อยเข้ามาหาโอโรจิมารุแล้วพูดว่า "โอโรจิมารุ! คราวหน้าถ้ามีของดีแบบนี้อีก อย่าลืมเรียกข้าด้วยล่ะ!"

พูดจบ มันก็หายวับไปในควันสีขาว

เหล่านินจาโคโนฮะเมื่อตระหนักว่าไม่สามารถไล่ตามศัตรูได้ทัน จึงถอยกลับมายังตำแหน่งของตน พวกเขามองไปยังโอโรจิมารุ แววตาเป็นประกายด้วยความชื่นชมและตื่นเต้น

นินจาโคโนฮะทั้งหมดมารวมตัวกันรอบตัวโอโรจิมารุและตะโกนขึ้นพร้อมกัน "ท่านโอโรจิมารุจงเจริญ!" เสียงโห่ร้องดังกึกก้องราวกับฟ้าร้อง สะท้อนไปทั่วสนามรบเป็นเวลานาน

ทันทีหลังจากนั้น เสียงเชียร์ก็เปลี่ยนเป็นคำสรรเสริญที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน "โคโนฮะจงเจริญ!" "ท่านรุ่นที่ 3 จงเจริญ!" ทุกเสียงตะโกนเต็มไปด้วยความรักและความภาคภูมิใจที่มีต่อหมู่บ้านโคโนฮะ

โอโรจิมารุเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น

——

ในขณะเดียวกัน ที่โคโนฮะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นได้รับข่าวชัยชนะครั้งใหญ่จากแนวหน้าหลังจากจบการต่อสู้ได้ไม่นาน แม้ว่าจะยังไม่มีการนับจำนวนผู้เสียชีวิตและจำนวนศัตรูที่สังหารได้อย่างแน่ชัด แต่การประเมินคร่าวๆ แสดงให้เห็นอัตราส่วนความสูญเสียอยู่ที่ 3 ต่อ 1

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้ครั้งนี้ ดาบคิริ โนะ อิจิมอนจิ สามารถเจาะทะลุวิชาทำให้ร่างกายแข็งตัวของเท็ตสึได้โดยตรง และสร้างบาดแผลภายนอกให้กับเท็ตสึที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้ในเวลาสั้นๆ

แม้ว่าความมั่นใจในพลังป้องกันที่มากเกินไปของเท็ตสึจะมีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า คิริ โนะ อิจิมอนจิ มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในชัยชนะของโอโรจิมารุ

เท่าที่เขารู้ ดาบนินจา หรือจะเรียกว่าอาวุธผู้ติดตามอย่าง คิริ โนะ อิจิมอนจิ นั้นไม่ใช่ขีดจำกัดในการตีดาบของเร็น ดาบ มุราซาเมะ ที่ 'หนึ่งดาบปลิดชีพ' และ ยัทสึฟุสะ 'ขบวนแห่ความตาย' ที่เร็นกำลังตีอยู่นั้น อาจมีผลลัพธ์ที่น่ากลัวยิ่งกว่า

เขายิ่งตั้งตารอคอยสิ่งที่เร็นเรียกว่า อาวุธจักรพรรดิ์ มากขึ้นไปอีก!

ยิ่งซารุโทบิ ฮิรุเซ็นตระหนักถึงความสำคัญของเร็นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งนึกถึงคำเตือนของดันโซที่มีต่อเขามากเท่านั้น

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถอนหายใจ "อุจิฮะ เร็น! ถ้าเพียงแต่เจ้าไม่ใช่คนของตระกูลอุจิฮะ!"

หากเร็นรู้เข้า เขาคงทำได้เพียงตอบกลับไปว่า "ฝันไปเถอะ! คิดจะเอาดีเข้าตัวคนเดียวหรือไง? คิดว่าตัวเองเป็นคนพิเศษเหนือใครหรือไง?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่สามารถทอดทิ้งเร็นได้ เขาจึงทำได้เพียงนวดขมับด้วยอาการปวดหัวเล็กน้อยที่รบกวนจิตใจ

ในอีกด้านหนึ่ง เมื่อเท็ตสึกลับมาถึงอิวะงาคุระ เขาได้สั่งการสั้นๆ ก่อนจะล้มหมดสติไปเนื่องจากการเสียเลือดมากเกินไป

นินจาแพทย์ของอิวะงาคุระบางคนไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นและพยายามรักษาบาดแผลภายนอกของเท็ตสึโดยใช้คาถานินจาแพทย์ แต่พบว่าคาถานินจาแพทย์ไม่มีผลใดๆ ต่อบาดแผลของเขา

พวกเขาทำได้เพียงใช้วิธีทางกายภาพเย็บแผลของเท็ตสึ แล้วใช้วัสดุกันน้ำเพื่อห้ามเลือดโดยบังคับ พร้อมกับถ่ายเลือดให้เขาอย่างต่อเนื่องตลอดกระบวนการ

อาจกล่าวได้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นอาการบาดเจ็บที่แปลกประหลาดเช่นนี้

โอโนกิหลังจากฟังรายงานจากลูกน้อง ก็เข้าใจสถานการณ์ทั่วไปของการต่อสู้ กองกำลังอิวะงาคุระที่กลับมามีน้อยกว่า 20% และถึงแม้ว่าบางส่วนจะยังเดินทางกลับมาไม่ถึง แต่ยอดรวมก็น่าจะไม่ถึง 30%

สำหรับสงครามเฉพาะพื้นที่ อัตราการตาย 70% ถือว่าโหดร้ายเกินไป แม้ว่าอิวะงาคุระจะไม่ขาดแคลนนินจา 200 นายที่เสียชีวิตไป แต่การตายของโจเซกิก็ยังทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้าง

แม้อิวะงาคุระจะมีนินจาจำนวนมาก แต่สัดส่วนของนินจาที่สามารถ หรือมีศักยภาพที่จะเติบโตไปเป็นโจนินระดับแนวหน้าได้นั้นค่อนข้างต่ำ ในสายตาของเขา โจเซกิน่าจะได้กลายเป็นโจนินระดับแนวหน้าหากเติบโตตามปกติ

และดาบนินจา คิริ โนะ อิจิมอนจิ ในมือของโอโรจิมารุ ซึ่งเท็ตสึอ้างว่าสามารถสร้างบาดแผลที่รักษาไม่ได้ ทำให้โอโนกิรู้สึกฉงนใจเล็กน้อย เพราะท้ายที่สุดแล้ว หมู่บ้านโคโนฮะมีดาบนินจาที่มีชื่อเสียงเพียงเล่มเดียวคือ ดาบสายฟ้า

เป็นไปไม่ได้ที่โคโนฮะจะมีอาวุธดีๆ ซ่อนไว้โดยไม่นำออกมาใช้ตลอดเวลาที่ผ่านมา

โอโนกิทำได้เพียงหวังว่านี่จะเป็นดาบนินจาที่โคโนฮะได้มาด้วยความโชคดี หากโคโนฮะมีช่างตีดาบยอดฝีมือที่สามารถสร้างอาวุธเทียบเท่ากับดาบของเจ็ดดาบนินจาแห่งคิริ แล้วก่อตั้งเจ็ดดาบนินจาแห่งโคโนฮะขึ้นมา ภัยคุกคามต่อหมู่บ้านนินจาอื่นๆ คงจะมีนัยสำคัญอย่างมาก

"ใครก็ได้! ไปสืบดูซิว่าโคโนฮะมีช่างตีดาบยอดฝีมือคนใหม่ หรือหาที่มาของดาบนินจา คิริ โนะ อิจิมอนจิ!" หลังจากสั่งการลูกน้องแล้ว โอโนกิก็มองออกไปนอกหน้าต่าง พลางครุ่นคิดอย่างหนัก

ย่าโจ—ไม่สิ จิโย ในค่ายของซึนะงาคุระ ในเวลานั้นจิโยมีอายุเพียง 40 ปี

ใบหน้าของจิโยยังคงมีเค้าความงามในวัยเยาว์ อาจกล่าวได้ว่านางแก่ลงอย่างสง่างาม แคว้นอาเมะเองเป็นสมรภูมิสามเส้าระหว่างลม ไฟ และดิน และแม้ว่าซึนะงาคุระจะไม่ได้เข้าร่วมในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ แต่พวกเขาก็ยังคงกังวลอย่างมากเกี่ยวกับการต่อสู้ครั้งใหญ่ระหว่างโคโนฮะและอิวะงาคุระ

"โอโนกิโดนเล่นงานนิดหน่อยในครั้งนี้! แต่เกิดอะไรขึ้นกับโคโนฮะ? ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้แค่ได้เปรียบเล็กน้อยหรอกเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงแข็งแกร่งขึ้นมาขนาดนี้?" จิโยแสดงความสับสนออกมา

จากนั้นจิโยก็สั่งให้ลูกน้องไปสืบรายละเอียดเฉพาะของการต่อสู้เช่นกัน

อาจกล่าวได้ว่าโลกนินจาทั้งใบในขณะนี้อยู่ในสภาวะที่สงครามใหญ่กำลังจะปะทุขึ้น ทั้งแคว้นใหญ่และแคว้นเล็กต่างให้ความสนใจกับสงครามเฉพาะพื้นที่นี้ และพวกเขาทั้งหมดต่างก็พยายามสืบหาข้อมูลสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง

ตัดกลับมาที่โคโนฮะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นที่ไม่สามารถหาทางออกได้ ตัดสินใจแจ้งข่าวชัยชนะให้ประชาชนทั่วไปและนินจาทั่วไปได้รับทราบ

เขารู้สึกว่าข่าวชัยชนะเป็นสิ่งจำเป็นในการกระตุ้นขวัญกำลังใจของประชาชนและนินจา เนื่องจากสัญญาณของสงครามที่ใหญ่กว่าได้ปรากฏขึ้นแล้ว

นินจาโคโนฮะทั่วไปได้รับรู้ถึงชัยชนะครั้งใหญ่ของโคโนฮะ และผู้ที่มีข้อมูลดีกว่าเล็กน้อยก็รู้ว่า คิริ โนะ อิจิมอนจิ ที่เร็นเป็นผู้ตีขึ้น มีบทบาทสำคัญในการต่อสู้เฉพาะพื้นที่ครั้งนี้

"เร็น! ดาบ คิริ โนะ อิจิมอนจิ ที่เจ้าตีขึ้นเริ่มมีชื่อเสียงในสนามรบแล้วสินะ ดาบมังกรวารีของฉันจะน้อยหน้าไม่ได้แล้ว!" ฮาตาเกะ ซาคุโมะคิดในใจขณะเช็ดดาบเล่มโปรดของเขา

และตระกูลใหญ่ที่มีโฮคาเงะหนุนหลังอยู่ก็รู้ข้อมูลมากกว่านั้น เช่น เร็นได้ตีดาบนินจาที่ทรงพลังขึ้นมาอีกสองเล่ม และเขากำลังเตรียมคัดเลือกผู้ครอบครองที่เหมาะสมในโคโนฮะ!

——

ในเขตที่พักอาศัยของตระกูลซารุโทบิ

ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลซารุโทบิกำลังบอกกับเหล่ายอดฝีมือในตระกูลว่า "อุจิฮะ เร็น กำลังจะตีดาบนินจาที่ทรงพลังอีกสองเล่มเสร็จสมบูรณ์ ตระกูลซารุโทบิของเรามีโอกาสค่อนข้างเร็วที่จะได้ทดสอบว่าเราเข้ากันได้กับดาบนินจาสองเล่มนั้นหรือไม่ พวกเจ้าต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้!"

เร็นที่ยังคงตีดาบอยู่ในโรงตีเหล็ก ไม่รู้เลยว่าดาบนินจาของเขาที่ยังตีไม่เสร็จดี ได้กลายเป็นที่หมายปองของใครบางคนไปแล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อชื่อเสียงของเขาแพร่กระจายออกไป ค่าชื่อเสียงในการตีดาบของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน

แม้ว่า อุจิฮะ เซ็นเก็ตสึ แห่งตระกูลอุจิฮะ จะไม่มีโฮคาเงะหนุนหลัง แต่ลักษณะเฉพาะของตระกูลอุจิฮะก็ยังทำให้เขาได้รับข่าวสารจากแนวหน้า เมื่อเห็นโอโรจิมารุคว้าชัยชนะครั้งใหญ่โดยใช้ คิริ โนะ อิจิมอนจิ ที่คนในตระกูลของเขาอย่างเร็นเป็นผู้ตีขึ้น ก็ทำให้เขารู้สึกขมขื่นในใจ

ที่สำคัญกว่านั้นคือการจัดการเรื่องดาบนินจาเล่มใหม่สองเล่มที่เร็นตีขึ้น!

เขาพบว่ามันค่อนข้างเหลือทนหากดาบนินจาเล่มใหม่จะตกไปอยู่ในมือของคนนอกอย่างง่ายดายอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะไม่ใช่พวกหัวรุนแรง แต่เขาก็ยังให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ของตระกูลอย่างมาก!

เขาเตรียมตัวที่จะไปหา อุจิฮะ มิน อีกครั้ง เพื่อหารือว่าเร็นจะสามารถให้สิทธิ์แก่สมาชิกตระกูลอุจิฮะได้ลองทดสอบความเข้ากันได้กับดาบนินจาก่อนเป็นอันดับแรกได้หรือไม่

จบตอน