ตอนที่ 0: บทนำ

บทนำ

ควรจะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี? ฉันเดาว่าชนวนเหตุของเรื่องราวทั้งหมดนี้ คงหนีไม่พ้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานอย่างแน่นอน ในขณะที่ฉันกำลังนั่งผลาญเวลาอยู่ที่บ้าน จู่ๆ ก็มีอีเมลฉบับหนึ่งส่งเข้ามา

[ประกาศ!!!] [ทีมพัฒนา Space Survival กำลังเปิดรับสมัครผู้ทดสอบช่วง Closed Beta สำหรับภาคต่อ หากท่านประสงค์จะเข้าร่วม กรุณากดปุ่มยอมรับด้านล่าง]

'Space Survival'

มันคือเกมแนว RPG เอาชีวิตรอดที่คุณจะได้สวมบทบาทเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่มีอยู่มากมายในอวกาศอันกว้างใหญ่ เพื่อดิ้นรนเอาชีวิตรอด สำรวจ และวิวัฒนาการ สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของฉันก็คือคำว่า 'เผ่าพันธุ์ที่หลากหลาย' นี่แหละ เพราะฉันหลงใหลพวกเอเลี่ยน สัตว์ประหลาด และสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เกม Space Survival จึงเปรียบเสมือนสิ่งที่ทำให้จินตนาการของฉันกลายเป็นจริง

บางครั้งฉันก็ได้เป็นเกรมลินจักรกลที่คอยฉีกทึ้งยานอวกาศของมนุษย์ บางครั้งก็กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ไล่สังหารศัตรูบนพื้นดิน

หรือในบางที ฉันก็รับบทเป็นผู้นำองค์กรที่มีจิตสำนึกร่วมแบบไฮฟ์ไมนด์ (Hive-mind) เพื่อออกยึดครองดวงดาว ฉันเคยเล่นเป็นสิ่งมีชีวิตอวกาศสารพัดรูปแบบที่เหมือนหลุดออกมาจากฝันร้าย แต่มีอยู่เผ่าพันธุ์หนึ่งที่ฉันโปรดปรานที่สุด นั่นคือ... Unidentified Aggressive Space Morph หรือเรียกย่อๆ ว่า UASM

ฉันนำตัวอักษร 'A' จาก Aggressive (ก้าวร้าว) มารวมกับ 'Morph' (จำแลงกาย) แล้วเรียกพวกมันว่า 'อามอร์ฟ'

เหล่าอามอร์ฟคือสัตว์ประหลาดอวกาศที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสิ่งมีชีวิตในภาพยนตร์คลาสสิกเรื่อง 'The Thing' พวกมันมีความสามารถในการดูดกลืนข้อมูลพันธุกรรมของเหยื่อเพื่อนำมาอัปเกรดร่างกายตัวเอง

พวกมันไม่มีขีดจำกัดความแข็งแกร่ง ซึ่งเมื่อดูผ่านๆ อาจจะเหมือนเป็นตัวละครที่เก่งจนขี้โกง แต่ด้วยระดับความยากในการเอาชีวิตรอดที่โหดหินและความเสี่ยงเฉพาะตัวของเผ่าพันธุ์ ทำให้พวกมันมีชื่อเสีย(ง)ที่เลื่องลือ

โดยหลักการแล้ว ยิ่งเวลาผ่านไปพวกมันก็จะยิ่งเก่งกาจขึ้น แต่ในช่วยเริ่มต้นนั้นพวกมันกลับอ่อนแออย่างเหลือเชื่อ จนแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย

ปกติแล้วเกมแนวเอาชีวิตรอดมักจะเน้นการสะสมทรัพยากรและทักษะไปเรื่อยๆ ตามเวลา แต่พวกอามอร์ฟกลับมีกลไกที่สวนทางกับกระแสนั้น การตายซ้ำซากในช่วงต้นเกมจะทำให้โอกาสในการพัฒนาลดน้อยลง และถ้าคุณไม่สามารถเก่งขึ้นได้ คุณก็จะตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าวนเวียนอยู่ในวงจรอุบาทว์

ถึงอย่างนั้น ก็อาจจะมีคนแย้งว่า ของแบบนี้มันเอาชนะกันได้ด้วยความพยายามและฝีมือ แต่พวกอามอร์ฟยังมีจุดบอดร้ายแรงอีกอย่างที่ทำให้การเล่นยากขึ้นไปอีก นั่นคือ... พวกมันไม่สามารถสื่อสารหรือร่วมมือกับเผ่าพันธุ์อื่นได้เลย ตามเนื้อเรื่องของเกม อามอร์ฟมองเผ่าพันธุ์อื่นเป็นเพียงเหยื่อที่มีชีวิต หรือไม่ก็เป็นแค่ก้อนวัตถุดิบทางพันธุกรรมรอให้พวกมันไปเก็บเกี่ยวเท่านั้น

และทีมผู้พัฒนาก็ดันใส่ระบบนี้เข้ามาในเกมจริงๆ เสียด้วย

คงไม่ต้องบอกก็รู้ว่า การที่ไม่สามารถสื่อสารหรือเล่นแบบร่วมมือกัน (Co-op) ในเกมมัลติเพลเยอร์ที่มีผู้เล่นมหาศาลนั้น มันเสี่ยงแค่ไหน

ช่วงต้นเกมพวกอามอร์ฟก็อ่อนแอแถมยังร่วมมือกับผู้เล่นอื่นไม่ได้ ข้อเสียสองอย่างนี้เมื่อมารวมกัน จึงทำให้อามอร์ฟกลายเป็นเผ่าพันธุ์นอกกระแสที่ห่วยแตกที่สุดในเกม Space Survival ถึงขนาดมีข่าวลือแพร่สะพัดในคอมมูนิตี้ว่า ตัวอักษร 'SM' ที่ห้อยท้ายชื่อย่อ UASM นั้น ย่อมาจาก Sadist (หมายถึงผู้พัฒนา) และ Masochist (หมายถึงผู้เล่น) จนกลายเป็นมุกตลกที่ยอมรับกันโดยทั่วไป

แล้วทำไมเผ่าพันธุ์ขยะแบบนี้ถึงกลายเป็นลูกรักของฉันได้ล่ะ?

เหตุผลนั้นง่ายมาก เพราะมันเป็นเผ่าพันธุ์ที่สามารถวิวัฒนาการและแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างอิสระตามเจตจำนงและทางเลือกของผู้เล่นยังไงล่ะ

'อ้อ นอกจากนั้นก็เป็นเพราะฉันชอบเอเลี่ยนเป็นการส่วนตัวด้วย'

อย่างที่เขาว่ากัน คนที่สนุกกับมันที่สุดมักจะทำผลงานได้ดีที่สุด และฉันก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นระดับฮาร์ดคอร์ที่สามารถพิชิตความสำเร็จที่ยากที่สุดในเกมอย่าง 'ผู้พิชิตจักรวาล' (Galactic Conqueror) ได้ด้วยร่างอามอร์ฟ จนคนในคอมมูนิตี้ตั้งฉายาให้ฉันว่า 'ท่านอามอร์ฟผู้ทรงเกียรติ', 'คนรักเอเลี่ยน' หรือไม่ก็ 'ผู้คลั่งไคล้มอร์ฟ'

แต่ก็นั่นแหละ ไม่มีใครค้ำฟ้าได้ตลอดไป

'ลืมไปเลยแฮะ ว่าสมัยนี้เขายังต้องไปเรียนหนังสือกันอยู่...'

แถมยังเป็นแบบนี้มาสองปีติดแล้วด้วย

เนื่องจากฉันเอาแต่อุดอู้อยู่แต่ในบ้านนั่งเล่นเกม ผลลัพธ์ที่ตามมาก็เลยเป็นแบบนี้ ฉันจำเป็นต้องเรียนให้จบ ก็เลยต้องพักการเล่นเกมไปชั่วคราวเพื่อโฟกัสกับการเรียน เพราะแบบนั้น ฉันเลยไม่รู้ระแคะระคายเลยว่าเขากำลังพัฒนาภาคต่อกันอยู่

ยังไงก็ตาม Space Survival คือเกมในดวงใจของฉัน จะมีเกมเมอร์คนไหนบ้างล่ะที่ไม่ตื่นเต้นกับภาคต่อของเกมที่เป็นเหมือนจิตวิญญาณของตัวเอง?

แน่นอน ฉันกดปุ่ม 'ยอมรับ' โดยไม่ลังเล

'แล้วผลลัพธ์ก็ออกมาเป็นแบบนี้เนี่ยนะ'

ฉันยกขาขวา 'ข้างที่สอง' ขึ้นมาเกา 'หน้าผาก' ที่มีเปลือกแข็งห่อหุ้ม ระหว่างที่เกานั้น จู่ๆ หลังของฉันก็เริ่มคันยุบยิบขึ้นมาอีก ครั้งนี้ฉันเลยตัดสินใจใช้ขาซ้าย 'ข้างที่สี่' เกาหลังแทน พอเกาไปได้สักพัก เกล็ดโปร่งแสงชิ้นหนึ่งก็หลุดติดปลายเล็บเท้าออกมา

หากใครสักคนถามว่า มนุษย์บ้านไหนมีขาสี่คู่ ฉันก็คงตอบกลับไปว่า "ก็เพราะฉันไม่ใช่มนุษย์แล้วไงล่ะ"

ฉันถอนหายใจพลางมองขาหน้าคู่แรกของตัวเอง อวัยวะรับสัมผัสที่ห้อยอยู่ใต้คางขยับดุ๊กดิ๊กราวกับจะตอบรับเสียงถอนหายใจนั้น

รูปร่างมือของฉันห่างไกลจากคำว่ามนุษย์หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมไปมากโข แขนขายาวเรียวแบ่งออกเป็นสามข้อปล้อง ชวนให้นึกถึงขาของแมงมุมหรือสัตว์ขาปล้อง ปลายสุดของแขนมีกรงเล็บสองอันทำหน้าที่ต่างนิ้ว ดูไปดูมาก็น่ารักดีเหมือนกัน

ฉันหวังลึกๆ ว่านี่จะไม่ใช่ดมือของฉัน แต่เจ้ากรงเล็บพวกนี้กลับขยับตามความนึกคิด ราวกับจะบอกว่าอย่าได้เมินพวกมัน

เมื่อไล่สายตาสำรวจร่างกาย รูปลักษณ์ของฉันมีทรงเรียวยาวปราดเปรียวคล้ายงูหรือกิ้งก่า แผ่นหลังและหน้าท้องถูกปกคลุมด้วยเปลือกแข็ง ให้ความรู้สึกทนทานแข็งแกร่ง ตรงกันข้ามกับช่วงข้างลำตัวที่เป็นเนื้อนิ่มๆ ผิดกับเกราะหนา ฉันมีขาอีกสามคู่ที่มีรูปร่างคล้ายกับขาหน้า งอกออกมาจากข้างลำตัว

และสุดท้าย ที่ด้านหลังมีหางหนาและยืดหยุ่นยื่นยาวออกมา ตรงปลายหางมีเหล็กในแหลมคม ซึ่งเป็นอาวุธเพียงชิ้นเดียวของฉัน

ฉันรู้ดีว่าตัวตนของเจ้าสัตว์ประหลาดตัวเล็กและพิสดารนี้คืออะไร

เผ่าพันธุ์ลูกรักในเกม Space Survival – อามอร์ฟ

สิ่งมีชีวิตที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด ผู้ซึ่งเคยทำให้ฉันกลายเป็นเจ้าแห่งจักรวาลมาแล้ว

...แต่ตอนนี้ดันอยู่ในร่าง 'ตัวอ่อน' เนี่ยสิ

เผ่าพันธุ์: สิ่งมีชีวิตจำแลงกายอวกาศลึกลับ (Unidentified Aggressive Space Morph)

สถานะ: ตัวอ่อน (Hatchling)

เป้าหมาย: เอาชีวิตรอด

คุณลักษณะพิเศษ: ประสาทสัมผัสยอดเยี่ยม (Super-sense)?

ท่ามกลางอวกาศอันเวิ้งว้าง ในจักรวาลที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดสารพัดชนิดและตัวตนระดับเหนือจินตนาการ... ฉันดันมาสิงอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอที่สุดเสียได้