บทที่ 4 คัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง

บทที่ 4 คัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เพื่อที่จะพัฒนาเตาหลอมที่เขาจินตนาการไว้ เฉินเต้าเสวียนได้ทุ่มเททรัพยากรส่วนใหญ่ที่ควรจะใช้ในการเรียนรู้การหลอมสร้างอาวุธลงไป แต่น่าเสียดายที่ผลลัพธ์ไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวัง

เฉินเต้าเสวียนที่มีสติปัญญาจากชาติที่แล้วรู้ดีว่า การวิจัยทางวิทยาศาสตร์อาจเป็นสิ่งที่ไม่มีวันเห็นผลตอบแทน แต่ตราบใดที่ประสบความสำเร็จ ผลตอบแทนก็จะน่าทึ่งเช่นกัน

“โชคดีที่ข้ามีคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งช่วย ข้าจึงเรียนรู้การหลอมสร้างอาวุธได้เร็วกว่าที่คนอื่นจินตนาการไว้มาก!”

เฉินเต้าเสวียนพึมพำ

“คัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง” ที่เขาพูดถึง เป็นสิ่งที่เขาค้นพบในทะเลแห่งจิตสำนึกของตัวเองเมื่อห้าปีก่อน ตอนที่เขาทะลวงไปถึงขอบเขตหลอมรวมพลังปราณและเปิดทะเลแห่งจิตสำนึก

(หงเหมิงคือสภาวะเริ่มต้นของจักรวาลในคติเต๋าของจีน เป็นสภาวะที่โกลาหลและไม่มีอะไรเลย)

ในตอนนั้น

มันลอยอย่างเงียบๆ อยู่ใจกลางทะเลแห่งจิตสำนึกของเฉินเต้าเสวียน

มันดูลึกลับ สงบสุข ปล่อยแสงสีทองจางๆ

เฉินเต้าเสวียนไม่เคยเห็นตัวอักษรบนคัมภีร์นี้มาก่อน แต่เขากลับเข้าใจความหมายของมัน และยังสามารถท่องจำได้

เมื่อแปลออกมา ชื่อของคัมภีร์นี้คือ “คัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง”

คัมภีร์นี้ไม่ได้ยาว เฉินเต้าเสวียนใช้เวลาหนึ่งชั่วยามในการท่องจำจนจบ

ตอนแรกที่ท่องคัมภีร์นี้ เขาไม่ได้สังเกตเห็นอะไรผิดปกติ

เพียงแต่หลังจากท่องจำแล้ว เขารู้สึกว่าจิตสำนึกเต็มเปี่ยม สมองปลอดโปร่ง มีความรู้สึกสดชื่น

แต่หลังจากเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับการหลอมสร้างอาวุธมาช่วงหนึ่ง และเริ่มลองสกัดแร่ทองแดงเป็นครั้งแรก เฉินเต้าเสวียนก็ค้นพบความน่ากลัวของคัมภีร์นี้

ตามปกติแล้ว แม้แต่ช่างหลอมสร้างอาวุธระดับหนึ่ง หลังจากสกัดแร่จิตวิญญาณอย่างหนักเป็นเวลาสามวันสามคืน พวกเขาก็จะรู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจ จิตสำนึกอ่อนแอลงอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินเต้าเสวียนในตอนนั้นเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นหนึ่งเท่านั้น ทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลงไปอีก

เขาจำได้ว่า ครั้งแรกที่เขาสกัดแร่ทองแดงในห้องไฟใต้ดินเสร็จ เขาทรุดตัวลงกับพื้น ทะเลแห่งจิตสำนึกของเขารู้สึกเหมือนถูกคนอื่นบดขยี้

จากนั้น เขาก็ท่องคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งโดยไม่รู้ตัว

ในตอนนั้นเอง สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ไม่เพียงแต่ทะเลแห่งจิตสำนึกที่เคยสับสนวุ่นวายกลับคืนสู่สภาพเดิม แม้แต่จิตสำนึกของเขาก็ยังแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย

หลังจากเหตุการณ์นี้ เฉินเต้าเสวียนก็รู้ชัดว่า เพียงแค่คัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งสามารถฟื้นฟูจิตสำนึกของผู้ฝึกตนได้ จุดนี้ก็มีค่ามากแล้ว

แม้ว่าโอสถที่ฟื้นฟูจิตสำนึกจะมีอยู่ไม่น้อยในโลกแห่งการฝึกตน แต่โอสถทุกชนิดมีราคาแพง ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลเล็กๆ อย่างตระกูลเฉินแห่งเกาะซวงหูจะหวังได้

นี่คือเหตุผลที่แม้ว่าเขาจะใช้คัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง ทำให้เขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในการหลอมสร้างอาวุธ แต่เขาก็ไม่กล้าแสดงออกอย่างง่ายดาย

แน่นอนว่า นอกจากจะปกปิดการมีอยู่ของคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งแล้ว เขายังต้องใช้ทรัพยากรการหลอมสร้างอาวุธที่ตระกูลสนับสนุนเขาในการพัฒนาเตาหลอมที่อยู่ตรงหน้า

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ สายตาของเฉินเต้าเสวียนก็กลับมามั่นคงอีกครั้ง “ไม่ว่าอย่างไร ห้าปีนี้ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ บางทีพรุ่งนี้อาจเป็นช่วงเวลาแห่งความสำเร็จของข้า!”

เฉินเต้าเสวียนให้กำลังใจตัวเองอย่างลับๆ

ตามที่เขาจินตนาการไว้ เตาหลอมที่อยู่ตรงหน้าควรจะสามารถแทนที่กระบวนการสกัดแร่จิตวิญญาณของผู้ฝึกตนได้ เช่นเดียวกับเตาหลอมเหล็กที่ใช้ถลุงเหล็กบนโลก

เพียงแต่การสกัดแร่จิตวิญญาณและการถลุงแร่ทั่วไปมีความแตกต่างกันอย่างมาก

นั่นคือ… ออร่าแห่งจิตวิญญาณ!

สำหรับแร่เหล็กทั่วไป การถลุงเพียงแค่ใช้ความร้อนสูงก็เพียงพอแล้ว

แต่แร่จิตวิญญาณนั้นแตกต่างกัน ในขณะที่ใช้ความร้อนสูงถลุง ยังต้องหลอมรวมออร่าแห่งจิตวิญญาณบนแร่จิตวิญญาณที่ถลุงเข้าด้วยกัน

นี่เป็นจุดบอดทางความรู้ของเฉินเต้าเสวียน

เขาสามารถถลุงแร่ด้วยความร้อนสูงได้ แต่การหลอมรวมออร่าแห่งจิตวิญญาณ ตามบันทึกในมรดกการหลอมสร้างอาวุธ สามารถทำได้โดยใช้พลังจิตสำนึกของผู้ฝึกตนค่อยๆ หลอมรวมเข้าด้วยกันเท่านั้น

นอกจากนี้ มรดกการหลอมสร้างอาวุธระดับสองของตระกูลไม่ได้กล่าวถึงวิธีการอื่นๆ เลย

หรือบางทีอาจจะไม่มีวิธีการอื่นๆ ในโลกนี้

เพราะเฉินเต้าเสวียนพบว่า ตามแนวคิดของผู้ฝึกตน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สิ่งแรกที่พวกเขานึกถึงคือการใช้พลังของตัวเองในการแก้ปัญหา ไม่ใช่การพึ่งพาสิ่งภายนอก

จุดนี้มีความแตกต่างอย่างมากกับอารยธรรมบนโลกเก่า

ไม่ว่าจะเป็นการเล่นแร่แปรธาตุ การหลอมสร้างอาวุธ การสร้างยันต์ หรือแม้แต่ในระหว่างการต่อสู้ ผู้ฝึกตนก็มักจะพึ่งพาพลังของตัวเองเสมอ

แม้ว่าการมีอาวุธวิเศษที่ทรงพลังจะทำให้ได้เปรียบอย่างมากในการต่อสู้ แต่ผู้ฝึกตนก็ยังคงกระตือรือร้นที่จะยกระดับพลังบำเพ็ญเพียรของตัวเองตลอดเวลา

นี่คือเหตุผลที่นักเล่นแร่แปรธาตุมักจะเป็นที่ต้องการมากกว่าช่างหลอมสร้างอาวุธ

เอาล่ะ… กลับมาที่เรื่องราวของเรา

นอกจากการเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับการหลอมสร้างอาวุธแบบดั้งเดิมแล้ว เฉินเต้าเสวียนยังทุ่มเทความคิดทั้งหมดให้กับเตาหลอมที่อยู่ตรงหน้าในช่วงห้าปีนี้

จะบอกว่าล้มเหลวก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด

เตาหลอมที่อยู่ตรงหน้า ตามฟังก์ชัน เฉินเต้าเสวียนแบ่งออกเป็นห้าส่วน

ได้แก่ ระบบควบคุม ช่องป้อนวัสดุ ระบบให้ความร้อนและการถลุง ระบบลอยตัว และช่องจ่ายวัสดุ

หัวใจสำคัญคือระบบควบคุม

เมื่อพูดถึงระบบควบคุม นี่คือสิ่งที่เฉินเต้าเสวียนภาคภูมิใจมากที่สุด

เพราะอักขระขับเคลื่อนที่เป็นหัวใจสำคัญของระบบควบคุมนี้ เป็นสิ่งที่เฉินเต้าเสวียนสร้างขึ้นเองโดยอิงจากความรู้เกี่ยวกับอักขระในมรดกการหลอมสร้างอาวุธระดับสอง บวกกับแนวคิดของเขาเอง

ยิ่งไปกว่านั้น เขาสามารถควบคุมปริมาณพลังปราณที่อักขระขับเคลื่อนได้รับ โดยการใช้แถบเลื่อนควบคุมระยะห่างระหว่างหินจิตวิญญาณกับอักขระขับเคลื่อน ซึ่งจะควบคุมอุณหภูมิภายในเตาหลอม

กล่าวอีกนัยหนึ่ง

ด้วยเตาหลอมนี้ เพียงแค่ให้ปุถุชนไม่กี่คนช่วย มันก็สามารถถลุงแร่ทองแดงได้

ตอนนี้ปัญหาเดียวที่แก้ไม่ได้คือ วิธีการหลอมรวมออร่าแห่งจิตวิญญาณบนแร่จิตวิญญาณเข้าด้วยกัน

ปัญหานี้รบกวนเฉินเต้าเสวียนมาเกือบปีแล้ว

เนื่องจากความสำเร็จของอักขระขับเคลื่อน เขาจึงอยากจะสร้างอักขระใหม่เพื่อแก้ปัญหาการหลอมรวมออร่าแห่งจิตวิญญาณในระหว่างกระบวนการสกัดแร่จิตวิญญาณ แต่น่าเสียดายที่ยังไม่ประสบความสำเร็จ

เฉินเต้าเสวียนยืนอยู่หน้าเตาหลอม มือถือพิมพ์เขียว

เมื่อสังเกตอย่างละเอียด พิมพ์เขียวนี้เป็นภาพสามมิติและภาพรายละเอียดของเตาหลอมที่อยู่ตรงหน้า

มีเพียงส่วนเดียวที่ว่างเปล่า นั่นคือตำแหน่งด้านล่างของเตาหลอม

เพราะตามที่เฉินเต้าเสวียนจินตนาการไว้ ตำแหน่งนี้ควรจะสลักอักขระที่สามารถหลอมรวมออร่าแห่งจิตวิญญาณบนแร่จิตวิญญาณได้

“เฮ้อ!”

หลังจากผ่านไปนาน เฉินเต้าเสวียนก็ถอนหายใจ

ความรู้สึกที่เกือบจะสำเร็จแบบนี้ช่างทรมานจริงๆ

หลังจากคิดอยู่นาน จนกระทั่งปวดหัวตึบๆ เฉินเต้าเสวียนก็ค่อยๆ หยุดความคิด

เขาวางพิมพ์เขียวในมือลง

เฉินเต้าเสวียนนั่งสมาธิลงทันที หลับตาลงแล้วท่องคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง

สำหรับเขาแล้ว การท่องคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งและฝึกฝน “กุ้ยหยวนกง(หวนคืนกำเนิด)” ทุกวัน เป็นกิจวัตรประจำวันที่ไม่เคยขาด

แม้แต่เมื่อเทียบกับการฝึกฝน “กุ้ยหยวนกง” แล้ว เฉินเต้าเสวียนยังท่องคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งบ่อยกว่า

เพราะทุกครั้งที่เขาหลอมสร้างอาวุธ เขาจะเหนื่อยล้าทางจิตใจ จิตสำนึกอ่อนแอ ในเวลานี้ เพียงแค่ท่องคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้งหนึ่งรอบ เขาก็จะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เขาจึงชอบทำเช่นนี้

ในขณะที่ท่องคัมภีร์อยู่นั้น

เฉินเต้าเสวียนก็เข้าสู่สภาวะอันว่างเปล่า ในเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นการไหลเวียนของอากาศหรือกาลเวลา เขาไม่รู้สึกอะไรเลย ราวกับว่าเขาหมดสติไปโดยสิ้นเชิง

ในไม่ช้า เวลาหนึ่งชั่วยามก็ผ่านไป

เมื่อลืมตาขึ้น สีหน้าของเฉินเต้าเสวียนก็ค่อยๆ จริงจังขึ้น นี่เป็นครั้งที่เก้าแล้ว

ก่อนหน้านี้ เมื่อท่องคัมภีร์เต๋าหงเหมิงรู้แจ้ง ไม่เคยเกิดปรากฏการณ์แบบนี้มาก่อน

เพียงแต่ในช่วงไม่กี่ครั้งมานี้ ร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงใหม่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ เป็นเรื่องดีหรือร้าย...”

เฉินเต้าเสวียนมองไปที่ฝุ่นดาวเก้าดวงที่หมุนรอบคัมภีร์สีทองในทะเลแห่งจิตสำนึก ราวกับดวงดาวที่โคจรรอบดวงจันทร์ เขาพึมพำว่า “ฝุ่นดาวเหล่านี้... มันคืออะไรกันแน่!?”