บทที่ 19 หมัดเพลิงสยบหงส์เทพ ลั่วชิงเสวียใจสั่นไหว

ลั่วชิงเสวียมองสวีชิวอย่างภาคภูมิใจ

"สวีชิว!ฉันยอมรับว่านายมีพรสวรรค์มากและคะแนนที่โรงเรียนของนายก็เคยสูงกว่าฉันมาตลอด!แต่นั่นมันเรื่องอดีต!นับจากนี้ไปฉันต่างหากที่เป็นที่หนึ่งของโรงเรียนหมายเลขสาม!จงดูพลังที่แท้จริงของฉัน!"

เธอพูดจบก็พุ่งเข้าหาสวีชิวอย่างรวดเร็ว

เธอซัดฝ่ามือออกไปพร้อมกับผลึกน้ำแข็งที่เย็นยะเยือก!พลังไอเย็นเหล่านี้หมุนวนอยู่ในฝ่ามือของเธอจนดูคล้ายกับก้นหอยจางๆ!

มู่ชิงคงที่เฝ้าดูอยู่จำทักษะยุทธ์ที่เธอใช้ได้ทันที

"นั่นคือทักษะธาตุน้ำแข็งระดับAฝ่ามือเยือกแข็งไร้ลักษณ์!!"

ระดับการบำเพ็ญเพียรขั้นที่หนึ่งระดับสูงบวกกับทักษะยุทธ์ระดับA!

ไม่ว่าจะมองยังไงสวีชิวก็แทบไม่มีโอกาสชนะเลย!

หลังจากหลบฝ่ามือของเธอได้สวีชิวก็แอบประหลาดใจกับพัฒนาการของลั่วชิงเสวีย"มิน่าล่ะวันนี้ถึงกล้ามาท้าฉันเก่งขึ้นจริงๆด้วย!ทั้งระดับพลังทั้งทักษะยุทธ์...ชิชะพลังแห่งเงินตรามันต่างกันจริงๆ!"

เขาเดาได้ทันทีว่าตระกูลลั่วคงทุ่มเงินมหาศาลเพื่อช่วยให้เธอพัฒนาได้เร็วขนาดนี้อย่างน้อยทักษะยุทธ์ระดับAก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะหาเรียนได้

ในสำนักยุทธ์ชั้นนำบางแห่งมีเพียงศิษย์แกนนำเท่านั้นที่มีโอกาสเรียนทักษะระดับนี้ส่วนนักเรียนทั่วไปน่ะเหรอฝันไปเถอะแค่ได้ทักษะระดับDจากโรงเรียนก็บุญโขแล้ว

"ชิชะสวีชิวเสร็จแน่!"

"ทักษะระดับAพลังขั้นหนึ่งระดับสูง...ฉันมองไม่ออกเลยว่าเทพธิดาลั่วจะแพ้ตรงไหน!แต่จะว่าไปสวีชิวก็แพ้แค่เรื่องปูมหลังครอบครัวนั่นแหละ"

"ใช่ถ้าสวีชิวมีตระกูลยักษ์ใหญ่อย่างตระกูลลั่วหนุนหลังพลังของเขาต้องแข็งแกร่งกว่านี้แน่!"

"อย่างน้อยเขาก็ควรมีทักษะระดับAบ้าง"

เมื่อเผชิญกับการโจมตีของลั่วชิงเสวียสวีชิวโยกหลบซ้ายทีขวาทีพร้อมกับกำหมัดแน่นและปลดปล่อยหมัดเพลิงพิโรธสวนกลับไป!

หมัดของเขาปะทะกับฝ่ามือของลั่วชิงเสวียเปลวไฟและน้ำแข็งระเบิดออกกระจายไปทั่ว

ลั่วชิงเสวียหัวเราะ"หมัดเพลิงพิโรธของนายเป็นแค่ทักษะระดับDจะมาเทียบกับฝ่ามือเยือกแข็งไร้ลักษณ์ของฉันได้ยังไง?"

สวีชิวยิ้มบางๆ"งั้นเหรอ?"

พูดจบพลังของเขาก็ปะทะออกมาพลังนักรบขั้นที่หนึ่งระดับสูงถูกปลดปล่อยเต็มที่!

ตามมาด้วยพายุหมัดเพลิงที่รัวออกมาไม่ยั้งแต่ละหมัดแฝงไปด้วยเปลวเพลิงที่ดุดันจนสูสีกับการโจมตีธาตุน้ำแข็งของลั่วชิงเสวีย!

"อะไรนะ?!เขาไปถึงขั้นที่หนึ่งระดับสูงแล้วงั้นเหรอ?!"

"ทำไมหมัดเพลิงของเขาถึงต้านทานทักษะระดับAได้ล่ะ?"ฝูงชนต่างพากันสงสัย

มู่ชิงคงยิ้มน้อยๆพลางอธิบาย

"นั่นคือความเชี่ยวชาญ!ทักษะยุทธ์มีระดับของมันก็จริงแต่ความเชี่ยวชาญก็สำคัญไม่แพ้กันฝ่ามือเยือกแข็งไร้ลักษณ์ของลั่วชิงเสวียทรงพลังก็จริงเป็นถึงระดับAที่หาคนเรียนได้ยากในเมืองชิงยวิ๋นความเชี่ยวชาญของเธอในเวลาสั้นๆแสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม!แต่มันยังเป็นเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น!ทว่าหมัดเพลิงของสวีชิวน่ะ...เขาฝึกจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว!!"

เมื่อได้ยินดังนั้นฝูงชนจึงเข้าใจทันที

เมื่อมองกลับไปที่การต่อสู้บนสนามฝึก...เปลวไฟและน้ำแข็งปะทะกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเกิดเป็นภาพที่แปลกประหลาดราวกับโลกที่มีทั้งไฟและน้ำแข็งอยู่ในที่เดียวกัน!ฉากนี้สะกดสายตาทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์

"แข็งแกร่งมาก! พวกเราเทียบไม่ติดเลยสักนิด!"

"พวกเรายังคงทำสมาธิดูดซับพลังวิญญาณเพื่อเลื่อนระดับอยู่เลยแต่พวกเขากลายเป็นนักรบระดับสูงกันหมดแล้ว!"

"ชิชะอัจฉริยะของจริงเลย!"

บางคนก็อิจฉาบางคนก็ริษยา

บนสนามฝึกลั่วชิงเสวียตกใจมากที่เห็นสวีชิวรับมือเธอได้"เขาต้านทานฉันได้จริงๆเหรอเนี่ย?!"

เธอเข้าถึงระดับนี้ได้เพราะอิทธิพลของครอบครัวแต่สวีชิวล่ะ?เขาไม่มีปูมหลังอะไรเลย!เขามาถึงระดับเดียวกับเธอได้ด้วยพรสวรรค์ล้วนๆ!ยอดอัจฉริยะ!หมอนี่คือยอดอัจฉริยะของจริง!

ปังปังปัง!

หลังจากปะทะกันหลายกระบวนท่าลั่วชิงเสวียรู้สึกว่าตัวเองเริ่มถูกกดดันจนอดคิดไม่ได้ว่า"ฉันกำลังจะแพ้เหรอ?"

มู่ชิงคงที่สังเกตเห็นความผิดปกติยิ้มบางๆ"นั่นคือประสบการณ์การต่อสู้!ประสบการณ์ของสวีชิวเหนือกว่าลั่วชิงเสวีย!เมื่อระดับพลังและทักษะยุทธ์สูสีกันสิ่งที่จะตัดสินผลแพ้ชนะก็คือประสบการณ์การต่อสู้และเห็นได้ชัดว่าสวีชิวแข็งแกร่งกว่า!"

"งั้นสวีชิวจะเป็นฝ่ายชนะเหรอครับ?"ครูใหญ่ถามยิ้มๆ

แต่มู่ชิงคงกลับส่ายหัว

"ไม่หรอกโอกาสชนะของเขายังมีน้อยมาก!"

ที่ชั้นบน

สวีเสี่ยวส่วงเห็นพี่ชายกดดันลั่วชิงเสวียได้ก็โบกหมัดอย่างตื่นเต้น"พี่หนูสุดยอด!สู้เขาพี่ชาย!"

"โอกาสชนะของเขาเหลือน้อยเต็มทีแล้ว"ทันใดนั้นเสียงของจักรพรรดินีฉงเซียวก็ดังก้องในหัวเธอ

สวีเสี่ยวส่วงชะงักไปครู่หนึ่ง"ทำไมล่ะ?"

"สำหรับนักรบทักษะยุทธ์ระดับพลังและประสบการณ์การต่อสู้นั้นสำคัญก็จริงแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ...วิญญาณยุทธ์!!"

"พี่ชายหนูก็มีวิญญาณยุทธ์ระดับSSSนะ!"

"ใช่พี่ชายเธอมีระดับSSSจริงแต่วิญญาณยุทธ์ของเขาหนักไปทางสายสนับสนุนในการต่อสู้จริงมันไม่ค่อยมีประโยชน์นักในขณะที่วิญญาณยุทธ์ของแม่หนูนั่นเป็นธาตุน้ำแข็งสายโจมตี! ทันทีที่เธอใช้วิญญาณยุทธ์พี่ชายเธอแพ้แน่!"ฉงเซียวพูดนิ่งๆ

สวีเสี่ยวส่วงยังไม่ค่อยยอมรับ"พี่ชายหนูต้องมีวิธีสิ!"

ทว่าเหตุผลในใจกลับบอกเธอว่า...จักรพรรดินีพูดถูกแต่เธอไม่สนหรอกเธอต้องส่งเสียงเชียร์พี่ชายไว้ก่อน!

ปัง!

สวีชิวซัดหมัดออกไปจนลั่วชิงเสวียเปิดช่องโหว่และโดนเข้าที่หน้าอกเธอเซถอยหลังไปหลายก้าวส่วนสวีชิวลูบหมัดตัวเอง"นุ่มยืดหยุ่นไม่เลว..."

ลั่วชิงเสวียโกรธจัดใบหน้าแดงก่ำ"ไอ้คนลามก!!"

สิ้นเสียงตะโกนไอเย็นระเบิดออกมาจากร่างของเธอแสงสีฟ้าพุ่งออกมากลายเป็นหงส์ที่สง่างามกลางอากาศ!นั่นคือวิญญาณยุทธ์ของลั่วชิงเสวีย...หงส์เหมันต์ระดับSSS!!

"ไปเลย!"

ลั่วชิงเสวียตะโกนสั่งหงส์เหมันต์บินอยู่เหนือหัวสวีชิวและพ่นลมหายใจน้ำแข็งออกมาสวีชิวรีบหลบพัลวันพื้นที่ที่เขาเคยยืนอยู่ถูกแช่แข็งในพริบตา!

เขาสูดหายใจลึก"ถ้าโดนเข้าไปฉันคงกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งแน่!ลั่วชิงเสวียนี่กะจะฆ่ากันเลยเหรอ!"

"ไม่ต้องห่วงหรอกต่อนายกลายเป็นน้ำแข็งตระกูลลั่วของฉันก็ช่วยให้นายฟื้นกลับมาได้ทำไมล่ะอยากให้ฉันออมมือให้เหรอ?"ลั่วชิงเสวียยิ้ม

สวีชิวแสยะยิ้ม"ไม่จำเป็น!"จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าหาเธอ

ลั่วชิงเสวียควบคุมหงส์เหมันต์โจมตีสวีชิวอย่างต่อเนื่องพร้อมกับซัดฝ่ามือเยือกแข็งไร้ลักษณ์ออกมาด้วยนี่มันคือการรุมแบบสองต่อหนึ่งชัดๆ!

สวีเสี่ยวส่วงโมโหมาก"นี่มันไม่ยุติธรรมเลย!"

"จะไม่ยุติธรรมตรงไหนล่ะวิญญาณยุทธ์กับนักรบเป็นหนึ่งเดียวกันอยู่แล้ว"ฉงเซียวเบะปาก

เมื่อเห็นสวีชิวลำบากเธอก็รู้สึกสะใจขึ้นมาหึคอยดูซิว่าเจ้าเด็กนี่จะยังกล้าบอกว่าจะจัดการเธออีกไหม

แต่ทันใดนั้นเธอสัมผัสได้ถึงบางอย่างแววตาฉายความประหลาดใจ "กลิ่นอายนี้หรือว่าเจ้าเด็กนี่..."

เธอเห็นสวีชิวที่เคยเป็นรองพุ่งเข้าหาลั่วชิงเสวียเขากำนิ้วทั้งห้าเป็นหมัดแล้วซัดออกไปเปลวเพลิงที่บ้าคลั่งระเบิดออกมาจากหมัดของเขา!

มันรวมตัวกันกลายเป็นหมัดเพลิงยักษ์!

สีหน้าของลั่วชิงเสวียเปลี่ยนไปเธอรีบเรียกหงส์เหมันต์มาป้องกัน!

แต่แม้แต่วิญญาณยุทธ์ระดับSSSที่ทรงพลังก็ยังถูกซัดกระเด็นไปลั่วชิงเสวียจ้องมองหมัดเพลิงที่พุ่งเข้ามาเธอรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองโดยสัตว์ร้ายที่ดุร้ายร่างกายของเธอแข็งค้างอยู่กับที่!

แต่วินาทีต่อมาหมัดเพลิงนั้นก็สลายตัวไปพร้อมกับเสียงดังปัง!

หมัดของสวีชิวหยุดลงตรงหน้าผากของลั่วชิงเสวียพอดีแล้วเขาก็แค่ใช้นิ้วดีดหน้าผากที่เนียนเกลี้ยงของเธอเบาๆ

"ยอมแพ้หรือยัง?"สวีชิวแสยะยิ้มเผยให้เห็นฟันขาวเรียงสวย

ในวินาทีนั้นหัวใจของลั่วชิงเสวียเต้นผิดจังหวะใบหน้าของเธอแดงซ่านก่อนจะเรียกหงส์เหมันต์กลับไป

"ฉันแพ้แล้ว"