บทที่ 12 ซวีเค่อ จิตแพทย์จำเป็น

บทที่ 12 ซวีเค่อ จิตแพทย์จำเป็น

หล่อนรีบกลับเข้าห้องแล้วปิดประตูดังปัง!

"ฮู่ว ฮู่ว ฮู่ว..."

ตื่นเต้นเป็นบ้าเลย!!

โชคดีนะที่ฟางโหย่วเซิงไม่ได้ชวนคุยต่อ!

"ระบบ 33 แบบนี้ถือว่าฉันทำภารกิจสำเร็จไปหลายอันแล้วใช่ไหม?"

เธอจำได้ว่าภารกิจก่อนหน้านี้ของเธอเกี่ยวข้องกับการสื่อสารทั้งนั้น

ระบบ 33 เอ่ยอย่างจนใจ

"【เปล่าครับ เพราะผมยังไม่ได้มอบหมายภารกิจให้คุณเลย มันเหมือนกับว่าผมยังไม่ได้ทำเรื่องขอเบิกงบประมาณจากเบื้องบนนั่นแหละ ถ้าคุณทำงานเสร็จไปแล้ว ผมยิ่งไม่มีเหตุผลจะไปขอเบิกเลย】"

ซูไป๋เยว่: "?"

"นี่นายยังต้องทำเรื่องขอเบิกอีกเหรอ!"

เหมือนสายฟ้าฟาดกลางกระหม่อม!

งั้นทุกคำที่ฉันพูดไปก็สูญเปล่าน่ะสิ!

ระบบ 33 แทบจะร้องไห้

"【เมื่อก่อนก็ไม่จำเป็นหรอกครับ ผมสามารถอนุมัติล่วงหน้าได้เลย แต่เมื่อร้อยปีก่อน มีระบบหนึ่งดันไปตกหลุมรักโฮสต์ของตัวเองเข้า คลั่งรักสุดๆ ไปเลย! มันถึงกับยกค่าพลังที่อนุมัติล่วงหน้าทั้งหมดให้โฮสต์! ผลก็คือโลกนั้นพังพินาศ ภารกิจเละเทะไม่มีชิ้นดี ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่เราจะมอบหมายภารกิจให้โฮสต์ เราต้องทำเรื่องขออนุมัติก่อนเสมอครับ】"

ซูไป๋เยว่เงียบไป

"ระบบนั้นคงจะหิวโหยความรักมากสินะ"

ความรักระหว่างคนกับระบบงั้นเหรอ?

ความรักแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะรับไม่ได้เสียทีเดียวนะ!

ท้ายที่สุดแล้ว ระบบ 33 ก็ช่างเอาใจใส่จริงๆ บางครั้งซูไป๋เยว่ถึงกับคิดว่าเธออยากให้ระบบ 33 อยู่เคียงข้างเธอไปตลอดชีวิตเลยด้วยซ้ำ

ระบบ 33 คืออะไรกันแน่?

มันคือตัวตนที่คอยเอาใจใส่ พัฒนาตนเองอยู่เสมอ คอยช่วยเหลือ พูดคุยเป็นเพื่อน เข้าอกเข้าใจที่สุด และคอยให้กำลังใจอยู่ตลอดเวลา เป็นสิ่งที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ คนอื่นไม่มีทางรู้

สิ่งมีชีวิตแบบนี้มันคือปาฏิหาริย์ชัดๆ!

เป็นของขวัญจากสวรรค์เลยล่ะ!

ในเวลานี้ ซูไป๋เยว่เลือกที่จะไม่ด่าทอพระเจ้าสูงสุดอีกต่อไป

ถือว่าได้ทำบุญทำกุศลก็แล้วกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ได้โง่ ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เธอพิจารณาออกว่าระบบ 33 กำลังช่วยเหลือหรือทำร้ายเธอกันแน่

ระบบ 33 ผู้ใจอ่อนและคอยคำนึงถึงสถานการณ์ของเธอเสมอ... พอมาคิดดูแล้ว... ความรักระหว่างคนกับระบบก็ดูจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ซะทีเดียว!

ระบบ 33 ที่กำลังจดจ่ออยู่กับการค้นคว้าแผนการภารกิจ จู่ๆ ก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

"【อะแฮ่ม ผมขอสังเกตการณ์ดูก่อน แล้วค่อยวางแผนการซีรีส์ใหม่เอี่ยมอ่อง! ไม่ต้องรีบครับ ผมเก่งอยู่แล้ว!】"

"จ้าๆๆ"

เมื่อได้ยินว่าช่วงนี้ไม่มีภารกิจ ซูไป๋เยว่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

การที่รู้ว่าระบบ 33 หวังดีกับเธอก็เรื่องหนึ่ง แต่ความอึดอัดจากโรคกลัวสังคมที่บีบบังคับให้เธอต้องทำภารกิจก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างสงบสุข

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟางโหย่วเซิงนำอาหารเช้ามาส่งที่หน้าประตูห้องซูไป๋เยว่ด้วยตัวเอง

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"

"เยว่เยว่จะทานอาหารเช้าไหมครับ?"

เขาขยับเนกไทสีน้ำเงินเข้ม

ชุดที่เขาใส่ในวันนี้ยังคงถูกเลือกมาอย่างพิถีพิถัน ทำให้เขาดูหล่อเหลามากยิ่งขึ้น

โชคร้ายที่ข้างในห้องกลับเงียบกริบ

"คุณหนูซูอาจจะยังไม่ตื่นครับ เมื่อคืนตอนตีสาม เธอโทรมาที่โทรศัพท์บ้านเพื่อขออาหารว่างรอบดึก"

เป็นครั้งแรกที่พ่อบ้านผมขาวได้เห็นวงจรชีวิตแบบสลับกลางวันกลางคืนของคนติดบ้านอย่างชัดเจนขนาดนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ด้วยวัยของเขา เขาต้องตื่นขึ้นมาปลุกเชฟที่กำลังหลับใหลให้ลุกขึ้นมาทำอาหารว่างรอบดึก

คฤหาสน์เซิ่งหยวนทั้งหลังต้องวุ่นวายกันไปหมดเพียงเพราะอาหารว่างรอบดึกของคุณหนูซู

ก็แหม ไม่เคยมีใครรับประทานอาหารตอนตีสามมาก่อนนี่นา!

อาหารของพวกเขาจะเปลี่ยนใหม่ทุกวัน โดยใช้วัตถุดิบที่สดใหม่ที่สุดที่ส่งตรงทางอากาศและซื้อมาในเวลาหกโมงเช้าของวันถัดไป

ดังนั้น คฤหาสน์เซิ่งหยวนอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้จึงไม่มีวัตถุดิบหลงเหลือพอที่จะทำอาหารว่างรอบดึกให้คุณหนูซูได้เลย!

พ่อบ้านต้องโทรศัพท์กลางดึก ระดมทั้งเครื่องบินและพนักงาน และภายในครึ่งชั่วโมง อาหารเลิศรสมากมายก็ถูกจัดเตรียมและนำไปส่งถึงหน้าประตูห้องของคุณหนูซู!

แน่นอนว่าเขาคงไม่เอาเรื่องนี้ไปรบกวนผู้นำตระกูลหรอก

แต่ตอนเจ็ดโมงเช้า ผู้นำตระกูลที่แต่งตัวเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้ากลับมายืนอยู่หน้าประตูห้องคุณหนูซู... เห็นได้ชัดเลยว่าคุณหนูซูจะไม่มีทางเปิดประตูเด็ดขาด

หล่อนคงเพิ่งจะหลับไปได้ไม่นานแน่ๆ!

หลังจากได้ฟังรายละเอียดของเหตุการณ์เมื่อคืน หัวใจของฟางโหย่วเซิงก็กระตุกวูบ

"เธอช่างสรรหาเรื่องวุ่นวายเก่งจริงๆ"

"เรื่องนี้... บางทีคนหนุ่มสาวสมัยนี้อาจจะชอบนอนดึกกันน่ะครับ"

ฟางอวี่ พ่อบ้านเอ่ยอธิบายอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"เอาเถอะ งั้นผมจะไม่กวนเธอตอนนี้ก็แล้วกัน"

จู่ๆ ฟางโหย่วเซิงก็รู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา

ทำไมเขาถึงได้ไปชอบคนธรรมดาๆ ที่ทั้งขี้เกียจและชอบนอนดึกแบบนี้ได้นะ?

หน้าตาสวยแล้วมันมีดีอะไร?

ช่างน่าเบื่อเสียนี่กระไร

แถมคนหน้าตาดีก็มีตั้งเยอะแยะ เขาเคยเห็นคนที่สวยกว่าเธอมาก็ตั้งมากมาย

แต่ไม่เคยมีใครกล้าทำท่าทางไม่เคารพเขาแบบนี้มาก่อน

"ตั้งแต่นี้ไป ถ้าเธออยากได้อาหารว่างรอบดึก ก็ไม่ต้องเอาไปให้ อ้อ แล้วก็บ่ายสามโมงวันนี้ หมอซวีเค่อจะมาตรวจอาการซูไป๋เยว่ ช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ด้วย"

ฟางโหย่วเซิงที่ไม่สบอารมณ์เพราะไม่ได้เจอซูไป๋เยว่ สั่งงดอาหารว่างรอบดึกของเธอทันที!

ซูไป๋เยว่ที่กำลังหลับสนิทไม่ได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดนี้เลย

อย่างไรก็ตาม เขายังคงจำเรื่องนัดหมายแพทย์ของเธอได้

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็รับปากไว้แล้ว และฟางโหย่วเซิงผู้รักษาคำพูดเสมอ จะไม่มีวันกลืนน้ำลายตัวเองเด็ดขาด

"ไปบริษัท"

ด้วยใบหน้าดำทะมึน เขาเตะรถเข็นอาหารที่ขวางทางออกไปให้พ้นทาง แล้วก้าวยาวๆ ออกไปจากหน้าประตูห้องของซูไป๋เยว่

รถซีดานสีดำหรูหราแบบเรียบๆ ซึ่งถูกห้อมล้อมด้วยรถหรูอีกนับสิบขบวน แล่นออกจากคฤหาสน์เซิ่งหยวน

วันแห่งการต่อสู้อีกวันของผู้นำตระกูลฟางได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ในขณะเดียวกัน ซูไป๋เยว่ ยัยคนขี้เกียจผู้เป็นโรคกลัวสังคม ก็ยังคงหลับฝันหวานอยู่บนเตียงนุ่มๆ ของเธอ

เธอค่อยๆ ตื่นขึ้นมาตอนประมาณบ่ายโมง

หลังจากทานมื้อสายเสร็จ เสียงของฟางอวี่ พ่อบ้านผมขาว ก็ดังมาจากนอกประตู

"คุณหนูซูครับ บ่ายสามโมงวันนี้หมอซวีเค่อจะมาตรวจอาการคุณนะครับ กรุณาเตรียมตัวให้พร้อมด้วยครับ"

"..."

ซูไป๋เยว่ได้ยินเขา แต่กลับตอบรับด้วยความเงียบ

หลังจากกินจนอิ่ม เธอก็เริ่มต่อรองกับระบบ 33 ทันที

"มอบหมายภารกิจมาให้ฉันสองอันเลย ยังไงฉันก็ต้องไปเจอหมออยู่แล้ว!"

เธอจะต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้!

ระบบ 33 ปฏิเสธเธอไม่ได้ และจำต้องล้มเลิกแผนการของตัวเอง!

ไม่มีทางเลือก ความปรารถนาของเยว่เยว่ต้องมาเป็นอันดับแรก!

"【ติ๊งต่อง ภารกิจแรก: แนะนำตัวเองกับคนแปลกหน้าคนที่สองภายในหนึ่งวัน และทำความรู้จักตัวตนและชื่อของพวกเขา ภารกิจที่สอง: หาเพื่อนให้ได้หนึ่งคน! รางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จ: ค่าพลัง 2 แต้ม บทลงโทษหากทำล้มเหลว: หักแต้มความงาม 20 แต้ม】"

"เยี่ยม!"

ตอนนี้ ซูไป๋เยว่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและฮึกเหิมสุดๆ!

"ภารกิจจิ๊บจ๊อยแค่นี้ สบายมาก!"

"【สู้ๆ นะเยว่เยว่!】"

ระบบ 33 ก็มีความสุขมากเช่นกัน!

ตอนนี้มีจิตแพทย์แล้ว ถ้าเขาไว้ใจได้ เขายังสามารถร่วมมือกับภารกิจของมันเพื่อช่วยปรับพฤติกรรมของเธอได้ด้วย ช่างเพอร์เฟกต์อะไรเช่นนี้!

ซวีเค่อ ผู้ซึ่งทั้งคนและระบบต่างตั้งความหวังไว้สูงลิบลิ่ว ถอนหายใจขณะพลิกดูเอกสารปึกหนาในมือ

"การรักษาโรคนี้ดูเหมือนจะง่าย แต่มันยากมากจริงๆ"

เพราะในระดับสากลยังไม่มียารักษาโรคกลัวสังคมโดยเฉพาะ จะบอกว่าเป็นโรคหรือไม่นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่เลย!

การที่ฟางโหย่วเซิงขอให้เขาซึ่งเป็นศัลยแพทย์หัวใจระดับปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกมารักษาปัญหาทางจิตวิทยาโดยตรง ถือเป็นการขอร้องที่มากเกินไปจริงๆ

"ยังไงซะ มันก็เกี่ยวกับการรักษาโรคทั้งนั้นแหละ นายก็จัดการไปเถอะน่า"

เมื่อนึกถึงคำพูดปัดความรับผิดชอบของฟางโหย่วเซิง ซวีเค่อก็แทบจะกระอักเลือดด้วยความโกรธ

แต่เขาจ่ายหนักมาก! ไม่มีทางเลือก!

ศัลยแพทย์หัวใจถูกบังคับให้ต้องมาอ่านหนังสือจิตวิทยาเพื่อรับงานใหม่!

"คุณหมอคะ ได้เวลาออกเดินทางแล้วค่ะ"

พยาบาลสาวเคาะประตู มองเขาด้วยรอยยิ้มเขินอาย

"อืม"

เส้นผมสีทองของเขาพลิ้วไหวไปกับแสงแดด และรูปลักษณ์ที่งดงามราวกับเทพอพอลโลทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจ

เขาเป็นชายผิวขาวชาวเยอรมันตามมาตรฐาน มีผมสีบลอนด์ นัยน์ตาสีฟ้า รูปร่างสูงโปร่ง และขายาว

ตามคำเชิญของตระกูลฟาง เขาเดินทางจากประเทศเยอรมนีมายังโรงพยาบาลของตระกูลฟาง

เขากลายมาเป็นแพทย์ประจำตระกูลฟาง

เพื่อการนี้ เขาถึงกับเรียนภาษาจีนจนพูดได้อย่างฉะฉาน

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเงิน และเขาก็รู้สึกว่ามันไม่มีอะไรน่าละอายเลยสักนิด

"ไปกันเถอะ"

ในห้องพยาบาลของคฤหาสน์เซิ่งหยวน ร่างเพรียวบางร่างหนึ่งกำลังรอเขาอยู่

"สวัสดีครับ ผมคือ..."

เขาวางหนังสือในมือลง เงยหน้าขึ้นมองคนไข้ และถึงกับพูดไม่ออกในทันที

เขาเห็นอโฟรไดท์ เทพีแห่งความรักและความงามในตำนานเทพเจ้ากรีกโบราณที่ยังมีชีวิตอยู่

ความงามของเธอช่างประณีตบรรจง งดงามตามธรรมชาติ และเหล่าทวยเทพทั้งหลายต่างก็หลงใหลในตัวเธอ

ซูไป๋เยว่อาจจะสวยกว่าเทพีองค์นั้นเสียอีก

ความงามของเธอเปรียบดั่งแสงระยิบระยับของยามทิวา พวงแก้มสีชมพูของเธอราวกับดอกท้อ

เรือนผมหยักศกสีดำขลับยาวสลวยเป็นประกาย และดวงตาของเธอราวกับมีหุบเขาสีน้ำตาลเข้มซ่อนอยู่ ลึกล้ำและห่างไกล

เพียงแค่ปรายตามองอย่างอ่อนโยน เธอก็ทำให้ซวีเค่อลืมเวลา หรือแม้กระทั่งลืมตัวตนของตัวเองไปเลย