- หน้าแรก
- ฉันอยู่ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน แต่มีระบบเกมทนายฟ้าประทาน
- บทที่ 38 การสนทนาและการตื่นรู้
บทที่ 38 การสนทนาและการตื่นรู้
บทที่ 38 การสนทนาและการตื่นรู้
บทที่ 38 การสนทนาและการตื่นรู้
— — 14 เมษายน เวลา 9:32 น. — —
— — สำนักงานมูโคเก็นห้องทำงาน ชั้น 2 — —
“...ที่คุณสร้างจดหมายเชิญปลอมขึ้นมา...ทั้งหมดก็เพื่อเรื่องนี้เองเหรอ?”
โคนัน หรือจะเรียกให้ถูกคือ คุโด้ ชินอิจิ เอ่ยขึ้น
แม้ตอนนี้เขาจะอยู่ในร่างของเด็กประถมแต่เขาก็ไม่คิดจะเสแสร้งทำตัวเป็นเด็กอีกต่อไปแล้ว
เพราะคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่คนอันตรายที่ไหน
แต่เป็นเพียง "พ่อมด" ที่มีทักษะการสืบสวนระดับขอไปทีเท่านั้นเอง
“คุณเคยอ่าน ‘การผจญภัยของเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ’ หรือเปล่า?”
โคนันเอนหลังพิงเก้าอี้มองไปที่ทาคานากะ
เเขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยต่อ
“ในหนังสือ ‘การกลับมาของเชอร์ล็อก โฮลมส์ ’ จากชุด ‘การผจญภัยของเชอร์ล็อก โฮลมส์ ’ โฮลมส์ได้กล่าวไว้ว่า”
“『ผมคิดว่าเมื่อกฎหมายไม่สามารถนำความยุติธรรมมาให้ผู้เสียหายได้...การแก้แค้นส่วนตัวนับจากวินาทีนั้นถือเป็นเรื่องที่ถูกต้องหรือแม้กระทั่งเป็นเรื่องที่สูงส่ง』”
“ฉันไม่ได้เห็นด้วยกับประโยคนี้นะแต่มันก็เป็นความจริงอยู่บ้าง”
“สถานการณ์ตอนนี้มันก็ชัดเจนมาก...คดีเมื่อสิบสองปีก่อน...ซึ่งถูกตัดสินว่าเป็นฆ่าตัวตาย....เป็นไปได้ยากที่อัยการ ตำรวจ ผู้พิพากษา หรือแม้แต่พยานในตอนนั้นหลายคนจากคดีเดิมจะยังสามารถมาขึ้นศาลได้”
“ต่อให้คดียังไม่หมดอายุความ...ฉันก็มองไม่ออกเลยว่าจะพลิกคดีได้ยังไง...จากมุมมองนี้...การที่คุณหมออาไซคิดจะล้างแค้นให้พ่อ...มันจึงมีความ 'สมเหตุสมผล'”
ทาคานากะฟังอย่างเงียบๆแต่เขารู้คำตอบดี
โคนันไม่ใช่ยอดนักสืบประเภทที่จะยอมให้ฆาตกรกระทำการใดๆตามอำเภอใจ
โดยเฉพาะโคนันก่อนเหตุการณ์ที่เกาะสึกิคาเงะ
แน่นอนว่า...โคนันเพียงแค่พูดดักคอในสิ่งที่ทาคานากะอาจจะพูดโต้แย้งออกมา
ก่อนจะประกาศความตั้งใจที่แท้จริงของตัวเองออกมา
“แต่ทว่า...ต่อให้มันจะสมเหตุสมผลในแง่ของความรู้สึก...แต่มันเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ในแง่ของกฎหมาย”
“อิจิโกะ...ตามที่นายบอกนั่นแหละ...ฉันจะเกลี้ยกล่อมให้คุณลุงโมริไปที่เกาะสึกิคาเงะเพื่อหยุดยั้งไม่ให้คุณหมออาไซฆ่าคน!”
“แต่ฉันต้องบอกนายไว้ก่อนนะ...ถ้าคุณหมออาไซลงมือสำเร็จและฆ่าคนจริงๆ...”
“ฉันจะเป็นคนส่งเขาเข้าคุกและส่งเขาขึ้นสู่บัลลังก์ศาลด้วยมือของฉันเอง!”
โคนันกล่าวด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
เมื่อเปรียบเทียบกับ เชอร์ล็อก โฮล์มส์ แล้ว ความรู้สึกยุติธรรมของเขานั้นเฉียบคมและลึกซึ้งกว่ามาก
ไม่จำเป็นต้องตกแต่งหรือปกปิดอะไรเลย
เขาเพียงแค่ต้องฉีกกระชากความชั่วร้ายและผ้าคลุมที่ห่อหุ้มมันออกไปเท่านั้น
เพื่อเปิดเผยความจริงภายในให้ทุกคนได้เห็น...ความยุติธรรมและกฎหมายก็จะได้รับการยึดถืออย่างเป็นธรรมชาติ
“...นั่นสินะ...ถ้าพรากชีวิตใครไปแล้ว...ก็จะไม่มีวันย้อนกลับมาได้อีก”
“ฉันเข้าใจความหมายของนายดี...คุโด้”
“ถ้ามันไปถึงจุดนั้นจริงๆ...ฉันจะไม่ไปปรากฏตัวในฐานะทนายฝ่ายจำเลย...และจะไม่ใช่ในฐานะอัยการด้วย”
ทาคานากะหมุนถ้วยกาแฟในมือไปมา
เขามองไปยังของเหลวกาแฟสีดำสนิทจและแสงสะท้อนที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนผิวน้ำของมัน
เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเข็มกลัดทนายความบนโต๊ะ
ตราสัญลักษณ์นี้...ซึ่งเป็นตัวแทนของทนายความ...เข็มกลัดที่แลกมาด้วยความพยายามจะได้รับก็ต่อเมื่อสอบผ่านการสอบทางด้านสภาทนายความแล้วเท่านั้น
มันกำลังเปล่งประกายสีทองอร่ามราวกับแสงแห่งความยุติธรรมที่ไม่อาจมีสิ่งใดมาบดบังมันได้
“ยังไงก็เถอะ...เรื่องที่เกาะสึกิคาเงะฝากนายด้วยนะ”
“ส่วนคดีเมื่อ 12 ปีก่อน...ฉันจะลองหาวิธีเริ่มกระบวนการสืบสวนขึ้นมาใหม่เอง”
“คุโด้...ระวังตัวด้วยนะ”
โคนันถอนหายใจแล้วกระโดดลงจากเก้าอี้
ทักษะการสังเกตของเขานั้นเหนือกว่าทาคานากะเทียบหลายขุม
แม้ทักษะการอ่านคนจากฮาวายจะยังไม่เต็มร้อย
โคนันก็ยังคงสามารถรับรู้ถึงความกังวลของทาคานากะได้ง่ายๆ
มันเป็นเพียงความเศร้าที่ได้เห็นใครบางคนกำลังจะพบกับจุดจบ...แต่กลับทำอะไรไม่ได้
บางทีอาจจะรวมถึงความไม่พอใจต่อระบบยุติธรรมที่ไร้ความรับผิดชอบในอดีตด้วย
แม้โคนันจะไม่ค่อยรู้เรื่องกฎหมายมากนักก็ตาม
มีหลักกฎหมายข้อหนึ่งที่โคนันจำได้อย่างชัดเจน
【Justice delayed is justice denied — ความยุติธรรมที่ล่าช้า ก็คือความไม่ยุติธรรม】
อาโซะ เคจิเสียชีวิตไปแล้ว 12 ปี แถมยังถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรมว่าเป็นคนบ้าที่สังหารภรรยาและลูกของตัวเองแล้วจุดไฟเผาตัวตาย...ต่อให้พลิกคดีได้แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?
ฆาตกรคนหนึ่งก็ตายในคุกไปแล้ว...ส่วนคนอื่นๆก็ยังลอยนวลและเสวยสุขในฐานะนักธุรกิจผู้มั่งคั่งมาจนถึงป่านนี้
แม้ว่าพวกเขาจะถูกนำตัวขึ้นศาลในตอนนี้...แม้จะถูกตัดสินประหารชีวิต...ก็คงจะชดเชยความเจ็บปวดที่อาไซ นารุมิได้รับตลอด 12 ปีที่ผ่านมาได้ไหม? มันจะลบมลทินบนชื่อของอาโซ เคจิ ได้จริงๆหรือเปล่า?
เป็นไปได้ยากมากไม่ใช่เหรอ?
ก่อนออกจากห้องทำงานของสำนักงานมุโคเก็น...โคนันหยุดชั่วครู่
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง...แต่สุดท้ายก็ไม่ได้หันกลับไป
โคนันยืนนิ่งและพูดเบาๆ
“อิจิโกะ...ทนายไม่ใช่พระเจ้า...นักสืบก็ไม่ใช่เหมือนกัน”
“เราไม่สามารถช่วยทุกคนได้และไม่สามารถค้นหาความจริงทั้งหมดได้”
“สิ่งเดียวที่เราทำได้คือทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด...”
“สุดท้ายนี้อิจิโกะฉันขอแนะนำอะไรสักอย่างหนึ่ง”
ทาคานากะไม่ได้จ้องมองตราทนายความของเขาอีกต่อไปแล้ว
แต่เขากลับเงยหน้ามองโคนันที่ยืนอยู่ตรงประตู
แผ่นหลังของเด็กชายที่ยืนบังแสงอาทิตย์อยู่ตรงหน้า
ในวินาทีนั้น...แสงที่สาดส่องเข้ามาทำให้เขาตาพร่ามัวจนมองไม่เห็นใบหน้าของโคนัน
(ฉันมองไม่เห็นหน้าเขาเลย...เขายืนอยู่ที่จุดสูงสุดท่ามกลางแสงสว่าง...ส่วนฉันยืนอยู่ที่จุดต่ำสุดในเงามืด)
“หากนายตั้งใจแน่วแน่ที่จะเริ่มรื้อฟื้นคดีใหม่และเปลี่ยนคำตัดสินให้ได้จริงๆ...”
“นายต้องหา 'อัยการตัวจริงที่ไว้ใจได้' มาช่วยเริ่มกระบวนการใหม่”
“และต้องหา 'ทนายความที่ผ่านศึกมาโชกโชน' มาช่วยตรวจแฟ้มเอกสารคดีเพื่อหาช่องโหว่และจุดที่น่าสงสัยให้กับนาย”
โคนันพูดจบก็ปิดประตูเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย
( อัยการ....ทนายความ…)
(อัยการคุมะ ซึกาวะ , คุณคิซากิ เอริ งั้นเหรอ?)
ทาคานากะหลับตาลงนิ้วของเขาลูบตราทนายความไม่หยุด
(แน่นอน...ฉันรู้ว่าทนายความไม่ใช่พระเจ้าและนักสืบก็ไม่ใช่เช่นกัน)
(แต่ฉันไม่อาจปล่อยให้ใครต้องมาทรมานกับความอยุติธรรมได้...ทั้งๆที่ฉันก็รู้ความจริงได้ยังไงกัน!)
(ทนายความและอัยการไม่ควรเพียงแต่โต้แย้งเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์หรือความผิด แต่ควรคำนึงถึงความสมดุลของความยุติธรรมในฐานะพันธมิตรที่แสวงหาความยุติธรรมและความถูกต้องผ่าน "กระสุนแห่งความจริง" )
ความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวของทาคานากะอย่างฉับพลัน
พร้อมกับอาการปวดตุบๆที่ท้ายทอยของเขา
เขามองเห็นชายคนหนึ่งกำลังโยนถังดับเพลิงทิ้งอย่างลนลานแล้ววิ่งหนีไป
และอาไซ นารุมิก็รีบวิ่งออกมาจากคลินิกใกล้เคียงเพื่อมาดูอาการของเขา...
นั่นเป็นประสบการณ์เมื่อสามปีที่แล้วบนเกาะสึกิคาเงะ
“....คุณสามารถเชื่อใจผมได้!”
“เหมือนเมื่อสามปีก่อน...ผมจะค้นหาความจริงและจะทำให้คนร้ายรับโทษที่สมควรได้รับให้ได้!.....”
ทาคานากะกุมหน้าผากและท่ามกลางอาการปวดหัวตุบๆเขาก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
แววตาของเขาเปลี่ยนไป...ไม่ใช่แววตาที่ดูซื่อบื้อเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว!
"อย่างแน่นอน!!!"
【ชื่อ : อิจิโกะ ทาคานากะ】
【การสังเกต : ★★ → ★★★】
【ความคิดเชิงตรรกะ : ★ → ★★】
【ร่างกาย : ★★★★】
【ปฏิกิริยา : ★★】
【สกิล: IT Lv.2 , เกม Lv.2 , กีตาร์ Lv.1 , ดาราศาสตร์ Lv.1 , เภสัช Lv.1 , ต่อสู้ Lv.2 , ไพ่ Lv.3】
【ภาษา: จีน (ชำนาญ), ญี่ปุ่น (ชำนาญ), อังกฤษ (ไม่ชำนาญ)】
【ล็อกหัวใจ : ใช้งานได้】
【กระสุนแห่งความจริง : 5/5】
【ค่าการพลิกคดี : 250】
(จบตอน)