บทที่ 35 ทนายความ, นักสืบ , แพทย์และตำรวจอาชญากรรม

บทที่ 35 ทนายความ, นักสืบ , แพทย์และตำรวจอาชญากรรม

เพื่อพิสูจน์ว่าทาคานากะสามารถฆ่าคนที่ชั้น 4 จากชั้น 9 ได้ภายในเวลาหนึ่งนาทีครึ่ง จากนั้นก็กลับมายังบันไดชั้น 7 หลังจากฆ่าคนที่ชั้น 4เสร็จแล้ว...โดยไม่ให้กล้องวงจรปิดแม้แต่ตัวเดียวจับภาพได้...

มันจะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะโว้ย!?

เหงื่อซึมจากหน้าผากของมัตสึโอะ...เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าทาคานากะทนายที่ดูเหมือน "ของแถม" จะแข็งแกร่งและเฉลียวฉลาดกว่าตัวหลักอย่างโมริ โคโกโร่ เสียอีก!

หากเขาต้องการพิสูจน์วิธีการสังหารมิชิฮิโกะในห้องมิกซ์เสียงที่ชั้น 4 โดยไม่ให้ถูกจับได้ภายในเวลาหนึ่งนาทีครึ่งละก็!...แต่วิธีลงมือนั้น...มีเพียงฆาตกรเท่านั้นที่จะรู้ได้!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง...หากเขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าทาคานากะสามารถยิงมิชิฮิโกะได้ภายในหนึ่งนาทีครึ่ง...ข้ออ้างเรื่องเวลาสามนาทีครึ่งของเขาเองก็จะกลายเป็นโมฆะไปด้วยเช่นกัน…!

(ไอ้บ้านี่!...มันกะจะลากฉันลงเหวไปพร้อมกับมันเลยเหรอ!?)

(ไม่ได้การ!... แบบนี้ไม่ดีแน่!...)

สีหน้าของมัตสึโอะมืดครึ้มลงอย่างเห็นได้ชัด

(นักสืบโมริผู้รับผิดชอบกระบวนการให้เหตุผล...สารวัตรเมงุเระผู้รับผิดชอบการสืบสวน…แม้กระทั่งอัยการคุมะ สึกาวะผู้รับผิดชอบการดำเนินคดีในศาลต่างก็อยู่ข้างอิจิโกะ ทาคานากะ!)

(ดูเหมือนว่าต่อให้ฉันยืนอยู่ในที่นั่งจำเลย...แต่เป็นพยานทาคานากะก็คงจะฉุดฉันลงไปด้วยอยู่ดี…!)

หัวหน้าฝ่ายตัดต่อของสถานีโทรทัศน์โยมิอุริยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นเรตติ้งที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ซีรีส์เรื่อง 'หน่วยสืบสวนสอบสวนทั่วประเทศญี่ปุ่น' ไม่เคยมีเรตติ้งสูงขนาดนี้มาก่อน!

นี่แหละคือรสชาติของการคลี่คลายคดีแบบสดๆและการดวลตรรกะที่ดุเดือด!

เขาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาสั่งการพนักงานชั้น 4 ทันที

“ฟังนะ! เรตติ้งกำลังพุ่งสูงขึ้น! ให้รีบไปบอกตำรวจว่าสถานีเราอนุญาตให้ตรวจสอบกล้องวงจรปิด 'ทุกตัว' ในตึกนี้ได้เลย!”

“จะดูย้อนหลังวันนี้...เมื่อวาน...หรือชาติไหนก็ได้จัดไปเลย! เราจะให้ความร่วมมือกับการสอบสวนอย่างเต็มที่! ขอแค่พวกมันอย่าตัดสัญญาณไลฟ์สดก็พอ!”

พนักงานที่ชั้น 4 พยักหน้าซ้ำๆ ขณะมองดูภาพจากกล้องวงจรปิด

ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นสายตาที่แสดงความเห็นชอบของเจ้านายได้

ดูเหมือนว่าการเลื่อนตำแหน่งและการขึ้นเงินเดือนกำลังจะมาถึงในไม่ช้า!

เขาเดินเข้าไปแทรกระหว่างทาคานากะและมัตสึโอะที่กำลังจ้องตากันอย่างเอาเป็นเอาตาย...แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ทุกท่านครับ!....หัวหน้าฝ่ายสถานีเพิ่งคุยกับผมและบอกว่า…”

“อนุญาตให้เรียกดูภาพจากกล้องวงจรปิดทุกตัวในตึกได้ทันทีครับ! ไม่ต้องห่วงเรื่องความเป็นส่วนตัว...ตรวจสอบได้ทุกซอกทุกมุมเลยครับ!”

“สามารถเข้าถึงบันทึกการเฝ้าระวังทั้งหมด...ไม่ว่าจะเป็นวันนี้ เมื่อวาน หรือวันไหนก็ได้ตามใจชอบเลยครับ!”

มัตสึโอะเริ่มตื่นตระหนก...ถ้าเรื่องนี้ยังดำเนินต่อไปละก็…

ความลนลานและเหงื่อที่โชกหน้าของเขาถูกถ่ายทอดสดไปสู่สายตาผู้ชมทั่วประเทศ

กลุ่ม "ขบวนการนักสืบเยาวชน" ที่นั่งดูหน้าจอกันอยู่ต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเมามัน!

“คดีนี้ต้องเป็นฝีมือของมัตสึโอะแน่ๆ! เขาดูลนลานมากเลย!”

“อื้อๆ แล้วพี่อิจิโกะก็เท่สุดๆไปเลย! ไม่มีทางเป็นฆาตกรแน่นอน!”

“อายูมิจัง! เธอจะพูดแบบนั้นได้ยังไง...พวกเราขบวนการนักสืบเยาวชนต้องดูกันที่หลักฐานสิ!”

เด็กๆยิ่งพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้นมากขึ้นจนกระทั่งจู่ๆก็มีข่าวใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรทัศน์

ปัง!

ทาคานากะตบโต๊ะเสียงดังสนั่นก่อนจะดีดนิ้วชี้หน้ามัตสึโอะอีกครั้ง!

“ผมขอถามได้ไหมครับ...คุณมัตสึโอะสามารถหาวิธีที่ผมใช้สังหารคนคนหนึ่งได้หรือเปล่าครับ?”

“ถ้ายังคิดไม่ได้...งั้นตอนนี้คนที่มีพิรุธที่สุดก็คือคุณไม่ใช่หรือไงครับ!?”

มัตสึโอะถอยกรูด...ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวแต่ยังพยายามคุมสติ

(ไม่! ตราบใดที่ฉันไม่ยอมรับ...พวกมันก็ยังหาหลักฐานไม่ได้!...)

(คดีนี้จะจบลงแบบหาตัวคนร้ายไม่เจอ! ฉันต้องรอด...)

ฉึก!

เข็มยาสลบพุ่งเข้าปักที่ท้ายทอยของโมริ โคโกโร่ อย่างเงียบเชียบ

ยอดนักสืบที่กำลังลูบคางเลียนแบบทาคานากะถึงกับทรุดฮวบลงในท่าก้มหน้าหลับปุ๋ยทันที

รันที่ตกใจรีบเข้าไปประคองร่างของนักสืบโมริ

“โอ้! โมริคุงในที่สุดเธอก็ง่วงแล้วสินะ!?”

สารวัตรเมงุเระกลับมามีไฟเต็มที่

เมื่อทาคานากะไม่หลงทางและโคโกโร่เริ่มนิทรา

งานนี้กำชัยชนะไว้ในมือได้แน่นอน!!!

“อืม...สารวัตรครับ...สาเหตุที่คุณมัตสึโอะไม่ยอมอธิบายวิธีการสังหารของคุณอิจิโกะน่ะ...”

“นั่นก็เพราะเขารู้ดีว่าถ้าอธิบายออกมา...ตัวเขาเองนั่นแหละที่จะต้องติดกับดักการวิเคราะห์ของตัวเองจนดิ้นไม่หลุด”

โคนันซึ่งตรวจสอบห้องมิกซ์เสียงเสร็จแล้ว...ก็ค่อยๆมุดไปหลบอยู่ใต้โต๊ะอย่างเงียบๆ

เขาทำการวิเคราะห์โดยใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงหูกระต่าย

“เพราะ 'มัตสึโอะ ทาคาชิ' คือคนร้ายตัวจริงยังไงล่ะ! นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่สามารถพูดออกมาได้!”

“อะ... อะไรนะ!? หาว่าผมเป็นคนร้ายงั้นเหรอ? ไหนล่ะหลักฐาน!”

ตอนนี้มัตสึโอะแผดเสียงตะโกนอย่างเสียขวัญ

ภาพลักษณ์สุภาพบุรุษมลายหายไปสิ้น...เหลือเพียงสัตว์ร้ายที่กำลังจนมุม!

ไม่มีอะไรโหดร้ายไปกว่าการให้ความหวังแก่ผู้อื่นแล้วทำลายมันลง

มัตสึโอะที่เดิมทีคิดว่าเขาสามารถปัดความผิดและหลีกหนีความยุติธรรมได้อย่างสมบูรณ์แบบ...ตอนนี้กลับติดกับดักเข้าอย่างจัง

สภาพจิตใจของเขาย่ำแย่ลงอย่างสิ้นเชิงและตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการโต้แย้ง!

“คุณมัตสึโอะ...คุณระมัดระวังเป็นอย่างมาก...ไม่มีรอยนิ้วมือเหลืออยู่บนปืนพกเลย”

“ในที่เกิดเหตุดูเหมือนคนร้ายจะบุกเข้าทางประตูห้องมิกซ์เสียงแล้วยิงสังหารเหยื่อแต่สถานการณ์จริงมันไม่ใช่แบบนั้น!”

“ขอเชิญหมวดทาคากิและคุณหมอนารุมิ...ช่วยอธิบายหลักฐานชิ้นสำคัญด้วยครับ!”

นารุมิและทาคางิเดินออกมาจากห้องมิกซ์เสียง

หมวดทาคางิที่ดูถ่อมตัวกลับฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข

ด้วยคำใบ้จากนักสืบตัวน้อยและและคุณหมออาไซ...

คราวนี้ทาคากิพบหลักฐานที่แน่ชัดแล้ว!

(คราวนี้แหละฉันจะได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว!!!)

เจ้าหน้าที่ทาคางิเงยหน้าขึ้นพร้อมกับยกโทรศัพท์มือถือในถุงเก็บหลักฐานในมือขึ้นมาดู

“จากการใช้วิธีเก็บรอยนิ้วมือด้วยเทปกาว...เราก็ยืนยันได้ว่าเหยื่อได้กด ‘รับสาย’ บนโทรศัพท์มือถือก่อนเสียชีวิต”

“หมายความว่า...มีคนโทรหาเหยื่อก่อนที่เขาจะเสียชีวิตครับ!”

“ละ... แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ!? ผมก็แค่ให้ผู้ช่วยโทรไปหาคุณยาโฮะเพื่อยืนยันที่อยู่ของเขาเฉยๆ—”

มัตสึโอะพูดอย่างเร่งรีบ...แต่แล้วเขาก็ชะงักไปเมื่อรู้ตัวว่า "ทำพลาด" เข้าให้แล้ว

ทาคานากะผายมือพลางส่ายหน้าอย่างระอา

“งั้นก็เกิดคำถามใหม่สิครับ...คุณจะให้ผู้ช่วยโทรหาคุณยาโฮะเพื่อยืนยันตำแหน่งทำไม? ในเมื่อคุณยาโฮะสั่งให้ทุกคนออกจากชั้น 4 เพื่อที่จะอยู่คนเดียว? คุณต้องการ 'เช็กตำแหน่ง' เพื่อให้แน่ใจว่าเขาอยู่ที่หน้าหน้าต่างใช่ไหมล่ะ!”

“อะไร!? ฉันแค่!…”

“นอกจากนี้! ด้วยความช่วยเหลือจากคุณหมออาไซ...เราพบว่ารอยกระสุนบนตัวเหยื่อไม่ได้พุ่งจาก 'หน้าไปหลัง' แต่มันพุ่งจาก 'บนลงล่าง' ครับ!”

หมวดทาคางิระเบิดหลักฐานเด็ดออกมา!

เขาเลียนแบบท่าดีดนิ้วชี้หน้าของทาคานากะ แล้วชี้ตรงไปที่มัตสึโอะ ทาคาชิ!

“นั่นหมายความว่า! กระสุนที่ปลิดชีพคุณยาโฮะไม่ได้ถูกยิงจากในห้องมิกซ์เสียงแต่ถูกยิงมาจาก 'ห้องชั้นบน' ที่อยู่เหนือชั้น 4!!”

“หลังจากเช็ดคราบเลือดออกจากกระจกแล้ว...รอย ‘รูกระสุน’ ที่เหลืออยู่นั้นพิสูจน์ได้ถึงข้อเท็จจริงนี้!!!”

【บันทึกของหลักฐาน : เพิ่มหลักฐาน · กระจกหน้าต่างที่มีรอยกระสุน-ถูกเพิ่มลงในบันทึกของหลักฐานแล้ว】

ผู้ชมทั่วประเทศต่างพากันอุทานด้วยความตกใจและฮือฮา!

ละครการพลิกคดีของจริงระดับประเทศ...กำลังดำเนินไปสู่จุดไคลแมกซ์ต่อหน้าต่อตาพวกเขาแล้ว!!!

(จบตอน)