บทที่ 13: อวี๋ฉู่หรัน!

อวี๋ฉู่หรันมองเจียงหนิงด้วยความสงสัยใคร่รู้

นั่นเพราะชื่อ "เจียงหนิง" ดันไปปรากฏอยู่ในประวัติการแชทของเซี่ยหานซู่

สรุปคือหมอนี่น่ะเหรอ?

หน้าตาก็หล่อดีอยู่หรอก แต่เดี๋ยวก่อนนะ... นี่เพิ่งเปิดเทอมได้กี่วันกันเชียว? หรือจะพูดให้ถูกคือ ยัยซูซูไปรู้จักหมอนี่ตอนไหน?

แล้วมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนี้หรือเปล่า? ดูท่าทางเหมือนกำลังอยู่ในช่วงโปรยเสน่ห์ใส่กันอยู่เลยนะ?

อวี๋ฉู่หรันสงสัยว่าเด็กคนนี้มีดีอะไร

ต้องรู้ก่อนว่าเซี่ยหานซู่มีหนุ่มๆ ตามจีบเพียบ ทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย ทั้งหนุ่มหล่อทั้งทายาทเศรษฐี แต่ยัยซูซูไม่เคยชายตามองใครเลย วันๆ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนเป็นเด็กดีมาตลอด

แล้วตอนนี้กะจะเคลมรุ่นน้องเนี่ยนะ? หรือว่าจริงๆ แล้วยัยนี่จะชอบเด็กกว่ากันแน่ ถึงได้ปฏิเสธพวกผู้ชายที่ผ่านมาหมดเลย?

อวี๋ฉู่หรันสงสัยจนตัวสั่น

จังหวะนั้นเจียงหนิงก็มองมาพอดี สายตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาของอวี๋ฉู่หรัน

เซี่ยหานซู่เห็นดังนั้นจึงยิ้มพลางแนะนำ "เจียงหนิง นี่ก็รุ่นพี่ของนายเหมือนกันจ้ะ เธอชื่ออวี๋ฉู่หรัน เป็นรูมเมทและเพื่อนสนิทที่สุดของพี่เอง!"

เจียงหนิงถึงบางอ้อและทักทาย "สวัสดีครับรุ่นพี่! ผมเจียงหนิงครับ!"

พอได้ยินที่เซี่ยหานซู่พูด คนอื่นๆ ในห้องก็เพิ่งจะรู้ว่าอวี๋ฉู่หรันไม่ใช่เพื่อนร่วมรุ่น แต่เป็นรุ่นพี่!

หนุ่มๆ หลายคนในห้องถึงกับเสียดาย เพราะถ้าอวี๋ฉู่หรันเป็นเพื่อนร่วมห้อง พวกเขาคงมีโอกาสจีบมากกว่านี้ แต่นี่ดันไม่ใช่เสียนี่!

"สวัสดีจ้ะ"

อวี๋ฉู่หรันตอบสั้นๆ ท่าทีที่มีต่อผู้ชายของเธอนั้นต่างจากเซี่ยหานซู่โดยสิ้นเชิง

เซี่ยหานซู่เป็นประเภทที่ยิ้มแย้มและใจดีกับทุกคนแต่ก็เว้นระยะห่างไปในตัว พูดง่ายๆ คือเธอไม่ทำตัวให้ใครขุ่นเคืองแต่ก็ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เกินความจำเป็น เว้นแต่จะเป็นเพื่อนสนิทจริงๆ

ดังนั้นเวลาหนุ่มๆ เห็นเซี่ยหานซู่ส่งยิ้มให้ แล้วคิดไปเองว่าเธอมีใจ นั่นคือความเข้าใจผิดมหันต์

แต่อวี๋ฉู่หรันน่ะตรงกว่าเยอะ เธอจะเย็นชากับผู้ชายทุกคนและแทบไม่ยอมเสียเวลาคุยด้วยเลย

ทางด้านเจียงหนิง เมื่อเห็นว่ารุ่นพี่สาวคนนี้ดูไม่อยากเสวนา เขาก็ไม่คิดจะเซ้าซี้หรือฝืนคุยต่อ

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเธอคือเทพธิดาระดับท็อปที่มีคะแนนเริ่มต้นถึง 9.5 เจียงหนิงย่อมไม่พลาดที่จะผูกมัดเธอแน่นอน!

ส่งเทพธิดามาอีกสิ เขาจะได้รวยๆ!

แต่ก่อนจะกดผูกมัดอวี๋ฉู่หรัน เจียงหนิงจัดการตั้งค่าสไลด์เตรียมประชุมห้องให้เซี่ยหานซู่จนเสร็จเรียบร้อย

"รุ่นพี่ เรียบร้อยแล้วครับ!"

"เจียงหนิง ขอบใจมากนะจ๊ะ!"

เมื่อได้รับคำชมจากเจ้ามือ เจียงหนิงก็แสดงท่าทีว่ามันเป็นเพียงหน้าที่ที่เขาต้องทำอยู่แล้ว!

จากนั้นเขาก็เดินไปนั่งแถวหลังสุดของห้องเรียน ซึ่งเป็นทำเลทองที่เหมาะแก่การแอบเล่นโทรศัพท์ที่สุด!

"ระบบ ขอดูสถานะของอวี๋ฉู่หรันหน่อย!"

ไม่นานนัก หน้าจอโปร่งแสงก็ปรากฏตรงหน้า

ชื่อ: อวี๋ฉู่หรัน อายุ: 19 ปี ส่วนสูง: 175.4 เซนติเมตร หน้าตา: ระดับแถวหน้า รูปร่าง: ระดับแถวหน้า ออร่า: ดี ความสามารถ: การเต้น (ระดับดีมาก, พรสวรรค์ระดับแถวหน้า), การร้องเพลง (ระดับดี) คะแนนโดยรวม: 9.5 คะแนน

"เต้นได้ร้องได้ แถมพรสวรรค์ด้านการเต้นยังอยู่ในระดับแถวหน้าอีกเหรอ?" เจียงหนิงประหลาดใจ

เท่าที่เจอมา ผู้หญิงอย่างหรงซูเหยาลล้วนมีหน้าตาในระดับท็อปพอกัน จะต่างกันก็แค่รายละเอียดส่วนอื่น

และจุดที่ต่างที่สุดดูเหมือนจะเป็นเรื่องความสามารถ

นอกจากนี้ ระบบเคยบอกไว้ว่าเทพธิดาที่คะแนนสูงขึ้น จะมีเกณฑ์การให้คะแนนที่ซับซ้อนกว่าเดิมด้วย

เจียงหนิงไม่คิดอะไรมาก เขาสั่งให้ระบบผูกมัดอวี๋ฉู่หรันทันที

[ผูกมัดสำเร็จ!]

หลังจากนั้นก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เพิ่มเติม เจียงหนิงจึงเริ่มขบคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะรีดรางวัลจากอวี๋ฉู่หรันได้

จะว่าไป เขายังไม่ได้เริ่มตักตวงจากหยินมู่เหยียนเลยด้วยซ้ำ เขาควรจะเข้าหาผู้หญิงสองคนนี้ยังไงดีนะ?

ขณะที่กำลังใช้ความคิด การประชุมห้องก็เริ่มต้นขึ้น

แต่มันไม่ใช่การเข้าวาระเป็นทางการ เพราะช่วงแรกเป็นการแนะนำตัวของเหล่านักศึกษาใหม่ ซึ่งช่วงนี้นี่แหละที่เป็นโอกาสทองในการโชว์ออฟเพื่อหาคู่ของหนุ่มๆ สาวๆ

พวกผู้ชายถูกเรียกให้ออกไปแนะนำตัวก่อน

รุ่นพี่หลิวฮั่นหลงยิ้มแล้วบอกว่า "ผู้ชายเริ่มก่อนเลยนะจ๊ะ ไม่ต้องเรียงตามเลขที่ ใครกล้าก็ออกมาก่อนเลย คนกล้าได้ครองโลกนะจ๊ะ หนุ่มๆ ต้องใจถึงหน่อย!"

"ใครจะออกมาคนแรกเอ่ย?" เซี่ยหานซู่กวาดสายตามองหนุ่มๆ

มีผู้ชายสองคนยืนขึ้นพร้อมกัน คนหนึ่งคือเจียงหนิง อีกคนคือเพื่อนจากมณฑลกานจากห้องพักข้างๆ

แต่เห็นได้ชัดว่าเจียงหนิงเร็วกว่าก้าวหนึ่ง พอเห็นเจียงหนิงยืนขึ้น เด็กคนนั้นก็ชะงักและขัดเขินจนยอมนั่งลงตามเดิมตามประสาวัยรุ่นที่ยังไม่กล้าพอ

เจียงหนิงต่างออกไป เขาผ่านการฝึกฝนมาโชกโชน ทั้งเคยเข้าประกวดร้องเพลงและเคยเป็นพิธีกรตอนมัธยมปลาย เขาจึงกล้าแสดงออกและ "หน้าหนา" มากพอ

ในวินาทีนี้ ใบหน้าของเซี่ยหานซู่ดูผุดผ่อง รอยยิ้มของเธอนุ่มนวลราวกับลมฤดูใบไม้ผลิ ความสวยของเธอมันเกินคำบรรยายจริงๆ!

หนุ่มๆ หลายคนถึงกับเคลิ้มตอนที่เธอบอกว่า "งั้นให้เจียงหนิงเริ่มก่อนเลยจ้ะ!"

แปะๆๆ... เซี่ยหานซู่เริ่มปรบมือนำ ตามด้วยเพื่อนร่วมห้องทุกคนที่พร้อมใจกันปรบมือให้

เจียงหนิงหล่อที่สุดในห้อง และอาจจะหล่อที่สุดในมหาวิทยาลัยเลยก็ได้

ดังนั้นเสียงปรบมือจากฝั่งสาวๆ จึงดังเป็นพิเศษ

เจียงหนิงยืนบนโพเดียมด้วยแววตามั่นใจ เขาเริ่มแนะนำตัวอย่างมีอารมณ์ขัน "สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อเจียงหนิง มาจากกวางตุ้งตะวันออกครับ ตั้งแต่เด็กผมก็ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไร จนขึ้นมัธยมปลายปีสุดท้ายเทอมสอง ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าอาจจะไม่มีมหาวิทยาลัยเรียนเอาได้ คืนหนึ่งผมฝันว่าได้มาเป็นเพื่อนร่วมห้องกับพี่สาวสวยๆ หลายคน ผมเลยเริ่มขยันเรียนแบบบ้าคลั่งจนสอบติดที่นี่ได้สำเร็จ พอมายืนอยู่ตรงนี้ ในจุดที่ความฝันกับความจริงซ้อนทับกัน ผมถึงได้รู้ว่าพี่สาวสวยๆ ในฝันของผมก็คือสาวๆ ทุกคนที่นั่งอยู่นี่เองครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ!"

"ฮ่าๆๆ..." สาวๆ หลายคนขำกระจายไปกับมุกของเขา

มีเด็กสาวใจกล้าคนหนึ่งตะโกนถาม "จริงเหรอคะ?"

"จริงสิครับ คุณน่ารักขนาดนี้ ผมเคยเห็นในฝันมาแล้ว!"

เด็กสาวคนนั้นมีแก้มป่องๆ เวลายิ้มแล้วตาหยีเป็นรูปสระอิ เธอน่ารักจริงๆ นั่นแหละ

ในคณะการเงินมีผู้หญิงเยอะ ย่อมต้องมีคนสวยหลากสไตล์ปะปนอยู่เป็นธรรมดา

พอโดนเจียงหนิงหยอดเข้าไปแบบนั้น เด็กสาวคนนั้นก็เขินอายกิ๊กกั๊กใหญ่

บรรยากาศการแนะนำตัวที่เคยตึงเครียดถูกเจียงหนิงละลายพฤติกรรมจนกลายเป็นเรื่องสนุกสนานไปเลย

สาวๆ หลายคนหัวเราะชอบใจ

ต้องยอมรับว่าเจียงหนิงเป็นคนปากหวาน แต่ผู้หญิงหลายคนก็แพ้ทางคนแบบนี้

ความมีอารมณ์ขันและพูดจาฉะฉานมันช่วยเยียวยาจิตใจได้ดี เมื่อบวกกับหน้าตาที่หล่อเหลา ในรั้วมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยฮอร์โมนวัยรุ่นแบบนี้ เขาจึงแทบจะไร้คู่ต่อสู้

หลังจากนั้นก็มีสาวๆ อีกหลายคนยิงคำถามใส่เจียงหนิง และพวกเธอก็โดนเขาปั่นหัวด้วยคำตอบกวนๆ จนเคลิ้มไปตามๆ กัน

พวกผู้ชายได้แต่นั่งอึ้ง

เชี่ยเอ๊ย แบบนี้ก็ได้เหรอ? ผู้หญิงชอบคนแบบนี้เหรอวะ?

เซี่ยหานซู่ยืนดูอยู่ริมหน้าต่างด้วยรอยยิ้มบางๆ ภาพนั้นสวยงามราวกับภาพวาด

อวี๋ฉู่หรันเก็บรายละเอียดทุกอย่าง

เธอรู้สึกว่าเจียงหนิงเป็นพวกปากหวานก้นเปรี้ยว เหมือนพวกเสือผู้หญิง

หรือที่เรียกกันว่า "พวกหนุ่มแบดบอย!"

เท่าที่อวี๋ฉู่หรันรู้ พวกแบดบอยมีหลายระดับ พวกกระจอกที่ย้อมผม สักลาย สูบบุหรี่ ดื่มเหล้าตามบาร์น่ะไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก

แต่พวกแบดบอยระดับสูงเนี่ยแหละที่น่ากลัวที่สุด

อวี๋ฉู่หรันรู้ดีว่าเซี่ยหานซู่ใสซื่อแค่ไหน เธอเลยห่วงว่าเพื่อนจะโดนหลอก!

"ซูซู!"

"หือ?" เซี่ยหานซู่ได้สติแล้วถาม "มีอะไรเหรอจ๊ะ?"

อวี๋ฉู่หรันแกล้งโกหก "เจียงหนิงห้องเธอนี่ดูน่าสนใจดีนะ!"

"ฮ่าๆ พี่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกันจ้ะ!" เซี่ยหานซู่เห็นด้วย

"เธอชอบเขาเหรอ?" อวี๋ฉู่หรันถามเบาๆ

"จะเป็นไปได้ยังไงกัน พี่น่ะยังอยากเรียนต่อโทอยู่นะ!"

"จริงเหรอ?"

"จริงสิ! พี่จะไม่เดตเด็ดขาดในช่วงมหาวิทยาลัย!" เซี่ยหานซู่ปฏิเสธเสียงแข็ง

อวี๋ฉู่หรันหรี่ตามอง

โถ่เอ๊ย! ข้อความที่เธอส่งหาเจียงหนิงในวีแชทน่ะไม่ได้พูดแบบนี้นะจ๊ะ!

ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้ใบหน้าสวยๆ ของเซี่ยหานซู่ยังขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ อีกต่างหาก

มันอาจจะยังไม่ใช่ความรักในตอนนี้หรอก

แต่ถ้าบอกว่าไม่สนใจเลยล่ะก็... อวี๋ฉู่หรันไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด!