บทที่ 12: เทพธิดาระดับท็อปอีกคน?

หรงซูเหยาวางโทรศัพท์ลงพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง

เธอรู้สึกว่า...

จริงๆ เลย!

เธอรู้สึกว่าตัวเองคงได้เป็นโรคเส้นประสาทอักเสบเพราะการปั่นประสาทของเจียงหนิงเข้าสักวันแน่ๆ!

ทำไมหมอนี่ถึงได้กวนโอ๊ยขนาดนี้กันนะ!

เธออยากจะจับเจียงหนิงมาทุบตีซะตอนนี้เลย ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะจับมัดแขวนไว้แล้วเอาแส้หนังฟาดสักสามวันสามคืน ดูซิว่ายังจะกล้ามาทำให้เธอหงุดหงิดทั้งวันแบบนี้อีกไหม!

เจียงหนิงไม่รู้เลยว่าหรงซูเหยากำลังคิดอะไรอยู่

เขางีบไปพักหนึ่งแต่ก็พบว่าตัวเองนอนไม่หลับในตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้

เมื่อไม่มีอะไรทำ เขาจึงเปิดแอปซื้อของขึ้นมา

เขาเป็นพวกประเภทคิดแล้วต้องทำทันที ในเมื่อตอนนี้มีเงินแล้ว เขาก็จะซื้อโน้ตบุ๊กเกมมิ่งตามที่ตั้งใจไว้

เจียงหนิงอยากได้มันมานานแล้ว

ตอนทำงานโรงงานช่วงปิดเทอม เขาหาเงินได้แค่เก้าพันกว่าหยวนในสองเดือน ซึ่งพอนึกถึงราคาโน้ตบุ๊กตอนนั้นมันก็ทำให้เขาลังเล

จะว่าไป จนถึงตอนนี้ เจียงหนิงทำเงินจากหรงซูเหยาและเซี่ยหานซู่ไปแล้วถึงสองแสนเจ็ดพันหยวน

ในจำนวนนั้น เซี่ยหานซู่เปย์ให้เขามากกว่าหนึ่งแสนหยวนเสียอีก

การหาเงินได้สองแสนภายในวันเดียวเป็นสิ่งที่เจียงหนิงไม่เคยแม้แต่จะฝันถึงมาก่อน

สถานะผู้เล่น: เจียงหนิง

"เงินเก็บเราทะลุสองแสนหกหมื่นหยวนแล้ว!"

ก่อนหน้านี้ เจียงหนิงมีเงินติดตัวแค่ห้าหมื่นกว่าหยวน ซึ่งนั่นรวมค่าเทอมสี่ปีและค่ากินอยู่ปีแรกไว้แล้วด้วย

แต่วันนี้วันเดียว มันเพิ่มขึ้นมาตั้งสองแสนกว่า

เจียงหนิงกดเข้าไปในร้านค้าทางการของ ROG

เครื่องที่เขาเล็งไว้ราคาหมื่นต้นๆ มาพร้อมการ์ดจอ RTX 4060 สำหรับเจียงหนิงที่เล่นแค่เกม Naraka: Bladepoint แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว

ความจริงด้วยราคานี้เขาสามารถประกอบคอมตั้งโต๊ะแรงๆ ได้เลย แต่เจียงหนิงไม่ค่อยสนใจพวกอุปกรณ์ที่เคลื่อนย้ายลำบาก ยกเว้นว่าในอนาคตเขาจะมีบ้านเป็นของตัวเอง ถึงตอนนั้นค่อยจัดห้องอีสปอร์ตเต็มรูปแบบก็ยังไม่สาย

เขาจัดเซตทั้งโน้ตบุ๊ก คีย์บอร์ด เมาส์ และหูฟังของ ROG เข้าตะกร้าแล้วกดสั่งซื้อทันที รวมยอดไปหมื่นกว่าหยวน ซึ่งของจะมาส่งในวันพรุ่งนี้

เวลาผ่านไปจนกระทั่งหลังห้าโมงเย็น

พระอาทิตย์เริ่มตกดิน กู้เจิ้งหรงและเพื่อนๆ ก็กลับมาที่หอพัก

เห็นเจียงหนิงยังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง กู้เจิ้งหรงก็โวยวายขึ้นมา "เชี่ย! เจียงหนิง นายพลาดของดีแล้วที่ไม่ยอมออกไปเมื่อกี้ พวกฉันเจอสาวสวยระดับนางฟ้า สวยพอๆ กับรุ่นพี่เลย หุ่นนี่โครตแจ่ม ขาก็ยาวสุดๆ!"

"ก็งั้นๆ แหละ ฉันว่าธรรมดา"

ปู้ฟานแสร้งทำท่าทีเฉยเมยเหมือนเด็กที่ไม่อยากแบ่งของดีให้ใคร

กู้เจิ้งหรงสวนกลับ "ปู้ฟาน นายมันพวกมีแฟนจนชินเลยไม่เข้าใจความกระหายของคนโสดโว้ย ฉันยังไม่เคยแม้แต่จะจับมือผู้หญิงเลยนะ!"

"สวยขนาดไหนกันเชียว?" เจียงหนิงถามลอยๆ

กู้เจิ้งหรงยืนยันว่าสวยมาก ไม่ด้อยไปกว่าเซี่ยหานซู่เลย

หูเฉิงไม่ได้ร่วมวงสนทนาด้วย แต่เขากำลังเช็กกลุ่มห้องแล้วบอกทุกคนว่า "รุ่นพี่ส่งประกาศมาแล้ว คืนนี้มีประชุมห้องตอนทุ่มครึ่งนะ อ้อ แล้วต้องเลือกหัวหน้าห้องด้วย มีใครอยากเป็นไหม?"

กู้เจิ้งหรงสงสัย "แล้วตำแหน่งอื่นล่ะ?"

"พวกนั้นไว้เลือกหลังฝึกทหารเสร็จ ตอนนี้เลือกแค่หัวหน้าห้องก่อนเพื่อให้ประสานงานง่ายช่วงฝึกทหารน่ะ"

หูเฉิงถามต่อ "มีใครอยากสมัครไหม?"

กู้เจิ้งหรงกับปู้ฟานส่ายหน้าบอกว่าไม่สนใจ เจียงหนิงเองก็ส่ายหน้าเหมือนกัน เขาไม่ชอบงานจุกจิกวุ่นวาย

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยากเป็น หูเฉิงเลยบอกว่า "งั้นพวกนายช่วยโหวตให้ฉันหน่อยนะ เย็นนี้ฉันเลี้ยงข้าวเอง!"

ในเมื่อมีคนเลี้ยง ทุกคนก็แฮปปี้

จากนั้นหูเฉิงก็เริ่มชวนคุยเรื่องการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย เช่น การสมัครเป็นกรรมการห้องหรือเข้าสโมสรนักศึกษา เขาบอกว่าประสบการณ์พวกนี้เอาไปใส่ในเรซูเม่ตอนสมัครงานหรือสอบข้าราชการได้

เจียงหนิงฟังผ่านๆ แต่ไม่ได้สนใจทางเดินแบบนั้นเท่าไร ตั้งแต่มัธยมเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่เดินตามสูตรสำเร็จของใคร

การทำงานเป็นลูกน้องคนอื่นไม่ใช่ทางของเขา เขาต้องดิ้นรนสร้างตัวด้วยตัวเองเท่านั้น เพราะเขาก็ตัวคนเดียวในโลกนี้ ถ้ามัวแต่ทำตามกฎเกณฑ์ ชีวิตนี้คงหนีไม่พ้นการเป็น "วัวงาน" ให้คนอื่นไปจนตาย

อย่างแย่ที่สุด เขาก็แค่กู้เงินออนไลน์มาทำธุรกิจ! นั่นแหละคือตัวตนของเจียงหนิง—ไอ้ตัวแสบมาตั้งแต่เด็ก

เวลาผ่านไปจนถึงหนึ่งทุ่ม

ในเดือนกันยายน เวลานี้ฟ้ายังไม่มืดสนิทแต่ก็เริ่มสลัวแล้ว

เจียงหนิง กู้เจิ้งหรง และคนอื่นๆ เดินออกจากหอพักตอนหนึ่งทุ่มสิบนาที

"ว่าแต่ นายว่าห้องเราจะมีผู้หญิงสวยๆ ไหม?"

"น่าจะมีแหละ!"

"ห้องเรามีผู้ชายสิบสองคน ผู้หญิงยี่สิบเอ็ดคน จะไม่มีคนสวยเลยก็ให้มันรู้ไปสิ"

กู้เจิ้งหรงกับเพื่อนๆ ถกเรื่องนี้กันตลอดทาง ความจริงพวกผู้หญิงเองก็คงกำลังคุยเรื่องหนุ่มหล่ออยู่เหมือนกันนั่นแหละ

พอมาถึงหน้าห้องประชุม พวกเขาเห็นเด็กสาวคนหนึ่งนั่งอยู่แถวหน้าติดหน้าต่าง

เธอปล่อยผมยาวลอนสลวย คนที่เดินเข้าประตูหน้าจะเห็นใบหน้าด้านข้างที่สวยคมของเธอได้อย่างชัดเจน เธอสวมเสื้อแขนสั้นสีเทา สวมสร้อยคอเส้นเล็กดูประณีต นุ่งมินิสเกิร์ตยีนส์สีฟ้า และรองเท้าผ้าใบส้นตึก สไตล์การแต่งตัวของเธอดูเป็นผู้ใหญ่และมีออร่าที่สง่างามมาก!

ยิ่งกว่านั้นคือรูปร่างของเธอ เสื้อแขนสั้นตัวนั้นไม่ได้รัดรูปเลย แต่มันกลับเน้นสัดส่วนที่โดดเด่นออกมาอย่างปิดไม่มิด!

พวกหนุ่มๆ ที่มาถึงห้องประชุมต่างคิดว่าเธอคือเพื่อนร่วมห้องและพากันตื่นเต้นยกใหญ่

ทว่าเด็กสาวคนนั้นไม่ได้สนใจใครเลย เธอเอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์

กู้เจิ้งหรงกระซิบ "ห้องเรามีสาวสวยระดับท็อปจริงๆ ด้วยว่ะ!"

เจียงหนิงมองอยู่ครู่หนึ่งพลางคิดในใจ

แม่เจ้า โครตตู้ม!

จากการกะด้วยสายตา ผู้หญิงคนนี้ต้องไซซ์ D คัพเป็นอย่างน้อย!

วินาทีนั้น แม้แต่เจียงหนิงเองก็ยังแอบคิดว่าเธอเป็นคนในห้องเดียวกัน

เซี่ยหานซู่ก็อยู่ที่นั่น เธอกำลังจัดเตรียมคอมพิวเตอร์บนโพเดียม

กู้เจิ้งหรงกับเพื่อนๆ เข้าไปทักทายเธอ และเธอก็สังเกตเห็นเจียงหนิงพอดี

เซี่ยหานซู่รีบกวักมือเรียกทันที "เจียงหนิง มานี่หน่อยจ้ะ!"

เมื่อเห็นเจ้ามือเรียก เจียงหนิงก็เดินเข้าไปหาโดยไม่ลังเล ต่อให้หรงซูเหยาเรียกเขาตอนนี้ เขาก็จะเลือกเดินไปหาเซี่ยหานซู่ก่อนแน่นอน เพราะเธอคือสปอนเซอร์รายใหญ่ที่เปย์โบนัสให้เขาเป็นแสน!

"รุ่นพี่ มีอะไรให้ผมช่วยครับ?" เจียงหนิงเดินเข้าไปใกล้

เซี่ยหานซู่เพิ่งอาบน้ำมาใหม่ๆ พอยืนใกล้กันแบบนี้ เขาจึงได้กลิ่นหอมของสบู่และยาสระผมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของเธอ มันหอมชื่นใจจริงๆ

"ช่วยพี่ตั้งค่าตรงนี้หน่อยจ้ะ เดี๋ยวพี่ต้องเริ่มประชุมห้องแล้ว"

"จัดไปครับ!" เจียงหนิงเต็มใจช่วยสุดๆ

แต่จังหวะนั้นเอง...

การแจ้งเตือนบนแผงควบคุมก็ปรากฏขึ้น

[ตรวจพบเทพธิดาระดับแถวหน้า 9.5 คะแนน!]

หือ? เจียงหนิงถึงกับชะงัก

ในขณะเดียวกัน พอได้ยินเซี่ยหานซู่เรียกชื่อ "เจียงหนิง"

อวี๋ฉู่หรัน ที่นั่งอยู่แถวหน้าก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมอง และจ้องไปที่เจียงหนิงด้วยความประหลาดใจ

ผู้ชายคนนี้... คือเจียงหนิงงั้นเหรอ?

คนที่คุยกับยัยซูซูในวีแชทคนนั้นน่ะนะ?