บทที่ 31 ราชาหมูป่าระดับ 3?

เจียงเช่อปิดหน้าต่างจัดอันดับและหันความสนใจไปที่แมงมุมผีสิง

แมงมุมแต่ละตัวรับผิดชอบพื้นที่ของตัวเอง เมื่อเขามี "ตัวตุ่นดิน" เป็นแหล่งอาหารที่ทำให้อิ่มท้องแล้ว สิ่งที่เขาต้องทำต่อจากนี้คือการค้นหาทรัพยากรที่ช่วยเพิ่มพลังจิตและวัสดุโลหะ

ไม่นานนัก หนึ่งในนั้นก็ส่งภาพกลับมา

ในแอ่งกระทะอันกว้างขวาง มีสสารชนิดหนึ่งถูกค้นพบ

【ค้นพบ: สารอาหารกลายเป็นหิน (ระดับ E)】

หัวใจของเจียงเช่อกระตุกวูบ

ไอ้เจ้าสิ่งนี้ถ้ากินเข้าไปไม่เพียงแต่ไม่มีประโยชน์ แต่มันจะเผากระเพาะจนเป็นรูโหว่ทันที

มนุษย์ปกติกินเข้าไปไม่รอดแน่ แต่สารอาหารกลายเป็นหินมีคุณสมบัติอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือมันสามารถ "เร่งการเจริญเติบโต" ได้โดยไม่มีผลข้างเคียง พูดง่ายๆ มันคือปุ๋ยเคมีชั้นยอดนั่นเอง

สำหรับคนอื่น สิ่งนี้อาจไร้ค่า แต่สำหรับเจียงเช่อ...

เขาเงยหน้ามอง มอสดารา จำนวนมหาศาลที่อยู่ตรงหน้า ของดีเหล่านี้ยังไม่โตเต็มที่ แต่ถ้าเขาได้สารอาหารกลายเป็นหินมา เขาก็จะสามารถเร่งให้พวกมันสุกงอมได้ในทันที

และเมื่อถึงตอนนั้น พลังจิตของเขาจะได้รับการยกระดับครั้งใหญ่

เจียงเช่อส่ายหัวเล็กน้อย เดิมทีเขาตั้งเป้าจะหาทรัพยากรสำเร็จรูปที่กินแล้วเพิ่มพลังได้เลย ไม่คิดว่าจะมาเจอ "ปุ๋ย" ก่อน แต่ปัญหาก็คือ... สารอาหารกลายเป็นหินคืออาหารหลักของ หมูป่าภูผาเหล็ก

สัตว์อสูรชนิดนี้ขึ้นชื่อเรื่องหนังหนา เนื้อเหนียว และอารมณ์เกรี้ยวกราด ระดับ 1 ของมันสามารถฟัดกับระดับ 2 ได้สบายๆ

ถ้าอยู่ในนิยายฝึกตน พวกมันก็คืออัจฉริยะของสำนักดีๆ นี่เอง และจากภาพที่แมงมุมส่งมา สารอาหารกลายเป็นหินที่นี่มีปริมาณมากพอจะเลี้ยงหมูป่าระดับ 1 ได้ถึงหนึ่งพันตัว!

เจียงเช่อบังคับแมงมุมให้สำรวจอย่างละเอียดและพบว่ามันมีมากกว่าที่คิด แถมยังมีระดับ D ปะปนอยู่ไม่น้อย นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย ยิ่งมีสารอาหารมากเท่าไหร่ หมูป่าก็ยิ่งเยอะ และยิ่งเกรดของสารอาหารสูง หมูป่าก็ยิ่งแข็งแกร่ง

เจียงเช่อจิ๊ปากอย่างใช้ความคิด

งานยากแล้วแฮะ ด้วยร่างกายเล็กๆ ของเขา ต่อให้สวมชุดเกราะวานรก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฝูงหมูป่าจำนวนมหาศาลขนาดนี้ หรือเขาควรจะยอมแพ้ดี? แต่ในใจก็ยังรู้สึกไม่ยินยอม

"หมูป่าภูผาเหล็กใช่ว่าจะรับมือไม่ได้..." เจียงเช่อครุ่นคิด

พวกมันตัวใหญ่เทอะทะและถนัดแต่การพุ่งชนตรงๆ ถ้าให้ปะทะกันซึ่งหน้าเขาแพ้แน่นอน แต่เป้าหมายของเขาคือปุ๋ย ไม่ใช่ตัวหมูป่า เพราะฉะนั้นไม่เห็นจำเป็นต้องไปสู้ตรงๆ เลยนี่นา

"แผนล่อเสือออกจากถ้ำ ประสิทธิภาพต่ำเกินไป"

"ทางเลือกที่ดีที่สุดคือ ปฏิบัติการใต้ดิน"

เขาวางแผนในใจอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอ่ยกับกล้องไลฟ์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ:

"ผมเจอของดีเข้าให้แล้วครับ มันคือปุ๋ยที่ช่วยเร่งการเติบโตของพืช เดี๋ยวผมจะไปเอามันมา ถ้าเร่งให้มอสดาราพวกนี้สุกได้ พลังจิตของผมน่าจะเพิ่มขึ้นพอสมควร"

สิ้นคำพูด คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ก็คึกคักทันที

"เยี่ยมเลย ท่านเจียงจะเทพขึ้นอีกแล้วเหรอ?"

"อยากเห็นท่านเจียงอาละวาดจะแย่แล้ว!"

เนื่องจากมุมมองของแมงมุมผีสิงจับจ้องอยู่แค่พื้นที่เล็กๆ ผู้ชมจึงคิดเหมือนเจียงเช่อในตอนแรกว่ามันคือจุดทรัพยากรเล็กๆ ที่มีหมูป่าเฝ้าอยู่ไม่กี่สิบตัว

และหลังจากเห็นพลังรบของชุดเกราะวานรมาแล้ว สัตว์อสูรระดับ 1 แค่ไม่กี่สิบตัวในสายตาผู้ชมชาวมังกร มันก็คือแต้มคะแนนและโปรตีนเคลื่อนที่เท่านั้น บรรยากาศจึงเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย

เจียงเช่อไม่ได้อธิบายอะไร เขาเพียงสวมชุดโครงเกราะเสริมกำลังแบบง่าย แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังแอ่งกระทะอย่างไม่รีบร้อน

สิบนาทีต่อมาเขามาถึงขอบแอ่ง เพื่อให้เห็นภาพรวมทั้งหมด เขาบังคับแมงมุมผีสิงตัวหนึ่งให้ไต่ขึ้นไปบนยอดหน้าผาสูงหลายร้อยเมตรอย่างเงียบเชียบ

วินาทีต่อมา เขาซิงโครไนซ์มุมมองกว้างของแมงมุมเข้ากับภาพในไลฟ์

คอมเมนต์หยุดชะงักไปทันที

ภาพที่ปรากฏไม่ใช่เหมืองทรัพยากรเล็กๆ อย่างที่พวกเขาจินตนาการ แต่มันคือปุ๋ยที่แผ่กระจายเต็มแอ่งกระทะขนาดยักษ์ แม้จะไม่เห็นตัวหมูป่าว่าไปไหนกันหมด แต่จินตนาการได้เลยว่าจำนวนของพวกมันต้องมหาศาลแน่ๆ

"แม่เจ้าช่วย..."

"คำนวณคร่าวๆ หมูป่าระดับ 1 มีไม่ต่ำกว่า 3,000 ตัว ระดับ 2 อีกอย่างน้อย 500 ตัว"

"ท่านเจียง พอเถอะครับ เดี๋ยวพวกหมูป่ากลับมาเจอคนมาขโมยข้าวพวกมันเข้า มันไม่ปล่อยท่านไว้แน่"

"ใช่ครับ ทางเข้ามีทางเดียวด้วย ถ้าโดนปิดทางขึ้นมา คงรู้สึกอ้างว้างยิ่งกว่าชู้รักที่โดนสามีเค้าจับได้ซะอีก"

ณ ศูนย์สังเกตการณ์เขตต้องห้าม ประเทศมังกร

ทุกคนถือรายงานการตรวจวัดพื้นที่แอ่งกระทะไว้ในมือ ข้อมูลระดับ 1 และ 2 ตรงกับที่ผู้ชมคาดการณ์ไว้ แต่ข้อความในบรรทัดสุดท้ายทำให้ทุกคนถึงกับสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ

"คาดว่ามีราชาหมูป่าระดับ 3 อยู่"

นั่นมันระดับ 3 เชียวนะ!

ทั้งความแข็งแกร่งและขนาดร่างกาย เมื่อเทียบกับระดับ 2 แล้วถือว่าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หากระดับ 1 คือหนังหนาพุ่งชนตรงๆ ระดับ 2 จะเพิ่มการโจมตีระยะไกลด้วยพลังธาตุดินและหินเข้าไป แต่ถ้าตัดเรื่องโจมตีไกลออกไป ระดับ 2 ก็ไม่ต่างจากระดับ 1 เท่าไหร่

แต่ระดับ 3 นั้นต่างออกไป สัตว์อสูรที่ก้าวสู่ระดับ 3 จะตื่นรู้ใน "พรสวรรค์"

และพรสวรรค์ของราชาหมูป่าภูผาเหล็กคือ "อาณาเขตหมูป่า"

มันจะลากเป้าหมายเข้าไปในอาณาเขตเพื่อดวลการพุ่งชนกันตัวต่อตัว ซึ่งในนั้นค่าสถานะของหมูป่าจะเพิ่มขึ้น ส่วนเป้าหมายที่ถูกลากเข้าไป ค่าสถานะจะลดลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง!

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องลดค่าสถานะเลย

ต่อให้สู้กันแฟร์ๆ เจียงเช่อก็ไม่มีทางชนชนะหมูป่าระดับ 3 ได้ ถ้าถูกลากเข้าไปจริงๆ เจียงเช่อคงไม่มีทางรอดแน่ๆ เสิ่นซินอวี่และอู๋เมิ่งเมิ่งต่างเหงื่อซึมเต็มหน้าผาด้วยความกังวล ได้แต่ภาวนาในใจไม่ให้ฝูงหมูป่ากลับมาเร็วเกินไป

ในเขตต้องห้าม

เจียงเช่อยืนอยู่ขอบแอ่งด้วยท่าทีสงบนิ่ง

แน่นอนว่าเขาสังเกตเห็นร่องรอยของระดับ 3 ราชาหมูป่านั้นแข็งแกร่งและมีอาณาเขตที่ดุดันมาก แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีจุดอ่อน

อย่างน้อยๆ อาณาเขตของมันก็พุ่งทะลุชั้นหินหนาหลายร้อยเมตรไม่ได้ และมันก็ขุดดินไม่เป็นเสียด้วย! ตราบใดที่เขาไม่ไปปรากฏตัวต่อหน้ามัน มันจะทำอะไรเขาได้?

ท่ามกลางสายตาที่เป็นกังวลของคนนับล้าน เจียงเช่อหันหลังกลับอย่างเด็ดขาด

"เฮ้อ... ตกใจหมด นึกว่าจะบวกตรงๆ"

"ยอมถอยเหรอ? ก็ถูกแล้ว เจอระดับ 3 ไม่ถอยก็โง่ดิ"

"เสียดายทรัพยากรกองเบ้อเริ่มเลย ได้แต่มองตาปริบๆ"

ในห้องไลฟ์ หลายคนรู้สึกเสียดาย และเริ่มมีพวกแอนตี้แฟนออกมาถากถาง แต่ไม่นานพวกเขาก็พบว่าเจียงเช่อไม่ได้เดินไปไหนไกล เขาหยุดยืนแล้วพื้นที่ใต้เท้าก็เริ่มสั่นไหว

สิ่งประดิษฐ์จักรกลรูปร่างคล้ายตัวตุ่นที่มีหัวสว่านสองตัวมุดออกมาจากดิน

มันคือ ตัวตุ่นเหล็ก

และที่ตามหลังพวกมันมา คือฝูงตัวตุ่นดินหลายสิบตัว พวกมันดูเชื่อฟังอย่างยิ่ง ราวกับยอมรับให้ตัวตุ่นเหล็กเป็นหัวหน้าไปโดยปริยาย เจียงเช่อไม่ลังเล สั่งให้ตัวตุ่นเหล็กเข้าไปในแอ่งกระทะ เลือกจุดที่ดูเข้าตาแล้วเริ่มขุดทันที

"ขุดอุโมงค์เหรอ?"

"เชี้ยยย ผมก็นึกว่าจะถอย ที่ไหนได้ พี่แกจะลอบเข้าทางใต้รังเลยนี่หว่า!"

"วิธีคิดนี้มันสุดยอดจริงๆ สู้ไม่ได้ใช่ไหม? งั้นฉันมุดใต้ตีนแกไปขโมยของเลยละกัน!"

"นี่แหละความโรแมนติกของช่างเครื่อง... สงครามอุโมงค์ ยุทธการใต้ดินของจริง!"

(จบตอน)