บทที่ 26 ระดับสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์

【หนึ่ง: ประกายแห่งแรงบันดาลใจ (สีเขียว)】

【สอง: นักหลอมโอสถระดับสาม】

【สาม: ระดับการฝึกฝนวิญญาณก่อกำเนิดขั้นปลาย】

【สี่: เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรระดับปฐพีขั้นต่ำ เคล็ดวิชาชิงเหลียน】

【ห้า: วิชาวิญญาณระดับลึกล้ำขั้นสูง กายาทองคำอมตะ (ขั้นสมบูรณ์แบบ)】

เมื่อมองดูรางวัลที่สามารถเลือกได้ในครั้งนี้ ลู่ชวนก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าเนื้อเรื่องในครั้งนี้จะมีความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดเจนขนาดนี้เมื่อเทียบกับครั้งก่อน

แน่นอนล่ะ

เหตุผลสำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นทางเลือกที่แตกต่างออกไปที่เขาได้ตัดสินใจลงไป

คราวที่แล้ว เมื่อต้องเผชิญกับความเจ็บปวดของเซี่ยหลิงเซวียน เขากลับโง่เขลาไม่ยอมทำอะไรเลย ปล่อยให้นางต้องทนทุกข์ทรมานต่อไป

แต่คราวนี้ เขาใช้วิธีรวบรัดตัดความเข้าสู้

และไม่คาดคิดเลยว่ามันจะสำเร็จ!

มันพิสูจน์ให้เห็นถึงคำกล่าวโบราณได้อย่างแท้จริง

หากต้องการพิชิตใจสตรี ต้องพิชิตร่างกายของนางให้ได้เสียก่อน!

ช่างน่าเสียดายนัก

ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดก็จริง

แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังไม่อาจต้านทานการโจมตีของกลุ่มคนชุดดำที่ยอมเผาผลาญโลหิตแก่นแท้ของตนเองได้

หากเขาสามารถต้านทานเอาไว้ได้ บางทีทุกอย่างอาจจะแตกต่างออกไป และเขาก็อาจจะได้ครอบครองคู่บำเพ็ญเพียรถึงสองคนในเวลาเดียวกัน!

ลู่ชวนคลี่ยิ้มออกมา

หากต้านทานไม่ได้ก็คือไม่ได้

อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาก็รู้แนวทางในการพิชิตใจเซี่ยหลิงเซวียนแล้วไม่ใช่หรือ?

เมื่อมองดูรางวัลที่สามารถเลือกได้ตรงหน้า ลู่ชวนก็ไม่ได้คิดอะไรให้มากความและเลือกพรสวรรค์ ประกายแห่งแรงบันดาลใจ!

แม้ว่าพรสวรรค์นี้จะสามารถใช้งานได้เพียงสองครั้ง แต่มันก็ส่งผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ตระการตา

ในแต่ละครั้ง มันสามารถนำพาการยกระดับครั้งใหญ่มาสู่เขาได้

ไม่อาจมองข้ามไปได้เลย!

ส่วนระดับการฝึกฝนวิญญาณก่อกำเนิดขั้นปลายน่ะหรือ?

แรงดึงดูดใจนั้นมีมากทีเดียว หากเลือกสิ่งนี้ มันก็สามารถเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องของการจำลองชีวิตครั้งต่อไปได้อย่างสิ้นเชิง

ทว่า หากเขาเลือกมัน พลังงานที่ต้องใช้สำหรับการจำลองชีวิตครั้งต่อไปจะพุ่งสูงถึงหนึ่งแสนคะแนนเลยทีเดียว

เขาไม่มีปัญญาจะเลือกมันหรอก!

หลังจากคิดดูแล้ว การเลือกพรสวรรค์ก็ยังคงเป็นทางเลือกที่มั่นคงกว่า

เมื่อลู่ชวนทำการตัดสินใจเสร็จสิ้น

เขารู้สึกได้ว่าท่ามกลางความมืดมิด ตัวเขามีบางสิ่งที่เปลี่ยนไปอีกครา

แต่ว่ามันเปลี่ยนไปตรงไหนกันแน่ล่ะ?

เขาเองก็บอกไม่ถูก

"ระบบ เปิดหน้าต่างสถานะ"

เสียงของลู่ชวนดังขึ้น

【โฮสต์: ลู่ชวน】

【ระดับการฝึกฝน: ระดับสร้างรากฐานขั้นปลาย】

【รากวิญญาณ: รากวิญญาณธาตุไฟระดับสูงสุด】

【จำนวนครั้งในการจำลองชีวิต: 0】

【ระดับการจำลองชีวิต: lv3】

【พลังงาน: 0】

【พรสวรรค์: ปรมาจารย์หลอมโอสถ (สีเขียว), ประกายแห่งแรงบันดาลใจ (สีฟ้า)】

【คู่บำเพ็ญเพียร: หลิวอ้าวซวง】

หน้าต่างสถานะได้รับการอัปเดตแล้ว แต่ค่าพลังงานกลับหายวับไป

เอาล่ะ!

เขาต้องกลับไปทำตัวเงียบๆ ไม่ให้เป็นที่สะดุดตาอีกแล้วสินะ

เขายังคงยากจนเกินไปจริงๆ

ลู่ชวนทอดถอนใจ

...

...

ฤดูใบไม้ผลิผันผ่าน ฤดูใบไม้ร่วงเวียนมาเยือน

เพียงชั่วพริบตา เวลาครึ่งปีก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ นับเป็นเวลาหนึ่งปีแล้วตั้งแต่เริ่มการจำลองชีวิตครั้งแรก

ยังเหลือเวลาอีกเจ็ดปีก่อนที่กลุ่มคนชุดดำจะบุกโจมตี!

"ระดับการฝึกฝนของข้าทะลวงผ่านแล้ว ระดับสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์!"

"หากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป ต่อให้ข้าไม่เลือกระดับการฝึกฝนเป็นรางวัล ข้าก็จะทะลวงเข้าสู่ระดับแก่นทองคำได้อยู่ดี!"

ภายในถ้ำที่พัก เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของตนเองที่ลึกล้ำยิ่งขึ้น ลู่ชวนก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

เบื้องหน้าของเขา

หลิวอ้าวซวงอิงแอบแนบชิดอยู่ในอ้อมกอด ลมหายใจของนางหอมกรุ่นดั่งดอกกล้วยไม้จางๆ นางช้อนตามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่หลงใหล และเอ่ยขึ้นว่า

"ท่านพี่ พวกเราเป็นคู่บำเพ็ญเพียรกันมาหนึ่งปีแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ?"

"เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน!"

เมื่อหวนนึกกลับไป

เขาและหลิวอ้าวซวงได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในถ้ำที่พักมาเป็นเวลาหนึ่งปีแล้ว

ภายในระยะเวลาหนึ่งปีนี้

ความรู้สึกที่เขามีต่อหลิวอ้าวซวงได้หยั่งรากลึกลงไปจนแทบจะเรียกได้ว่าแยกจากกันไม่ออก

ในฐานะคู่บำเพ็ญเพียร พวกเขาได้กระทำทุกสิ่งทุกอย่างที่สมควรจะกระทำร่วมกันไปหมดสิ้นแล้ว

ลู่ชวนเอ่ยด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก

"ใช่แล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ"

"และมันก็ผ่านมาหนึ่งปีแล้วเช่นกันตั้งแต่ข้ามาเยือนโลกใบนี้"

ประโยคหลัง ลู่ชวนเพียงพึมพำแผ่วเบา ไม่ให้หลิวอ้าวซวงได้ยิน

"ท่านพี่ แล้วเรื่องกลุ่มคนชุดดำในอีกเจ็ดปีข้างหน้าเล่าเจ้าคะ?"

"ด้วยความก้าวหน้าในการฝึกฝนของพวกเราในตอนนี้ มันอาจจะเป็นเรื่องยากที่จะเอาชนะพวกมันได้เมื่อถึงเวลานั้น!"

ในเวลานี้ สีหน้าของหลิวอ้าวซวงแปรเปลี่ยนจากความชื่นมื่นเป็นความกังวลใจ ความวิตกกังวลถาโถมเข้าใส่จนหนักอึ้ง

ลู่ชวนหัวเราะเบาๆ พลางลูบเรือนผมสลวยของหลิวอ้าวซวงราวกับกำลังลูบขนลูกแมว และเอ่ยอย่างใจเย็น

"ไม่ต้องกังวลไปหรอก การจะจัดการกับกลุ่มคนชุดดำพวกนั้น ใช้เวลาไม่ถึงเจ็ดปีหรอก"

กล่าวจบ

แววตาของลู่ชวนก็แปรเปลี่ยนเป็นคมกริบ

"ระบบ สังเวยหินวิญญาณหนึ่งพันก้อน เริ่มการจำลองชีวิต!"

ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ลู่ชวนได้ทำสามสิ่งไปพร้อมๆ กัน ด้านหนึ่ง เขาไปเรียนรู้การหลอมโอสถที่ยอดเขาโอสถ อีกด้านหนึ่ง เขาใช้เวลาอย่างมีความสุขกับการฝึกฝนร่วมกับหลิวอ้าวซวงในถ้ำที่พัก และในขณะเดียวกัน เขาก็รับจ้างหลอมเม็ดยาให้ผู้อื่นเพื่อหาหินวิญญาณ

ภายในระยะเวลาเพียงครึ่งปี เขาก็หาหินวิญญาณมาได้มากกว่าสามพันก้อนแล้ว

อย่าได้ดูถูกหินวิญญาณสามพันกว่าก้อนนี้เชียว

นี่คือส่วนที่หามาได้ในขณะที่ยังต้องนำไปตอบสนองความต้องการในการฝึกฝนของเขาและหลิวอ้าวซวงอีกด้วย

รากวิญญาณระดับสูงสุดสองคน หมายความว่าความต้องการหินวิญญาณนั้นมีมากมายมหาศาล

ทรัพยากรการฝึกฝนอันน้อยนิดที่พวกเขาได้รับในแต่ละเดือนนั้น เรียกได้ว่าเป็นเพียงเศษเนื้อติดกระดูกก็ไม่ปาน

หากปราศจากการสนับสนุนจากหินวิญญาณและโอสถจำนวนมหาศาล ความเร็วในการฝึกฝนของเขาและหลิวอ้าวซวงคงไม่มีทางรวดเร็วได้ถึงเพียงนี้

ทรัพย์ คู่บำเพ็ญ เคล็ดวิชา สถานที่

ทรัพย์ย่อมถูกจัดให้อยู่ในอันดับแรกเสมอ

"ใช้พลังงานหนึ่งพันคะแนน เริ่มการจำลองชีวิต"

เสียงของระบบดังขึ้น และลู่ชวนก็เริ่มการจำลองชีวิตครั้งใหม่!

"โปรดเลือกพรสวรรค์สำหรับการจำลองชีวิตในครั้งนี้"

【หนึ่ง: กายาวิญญาณวารี (สีฟ้า) กายาวิญญาณธาตุน้ำ มีความใกล้ชิดกับพลังวิญญาณโดยธรรมชาติ การฝึกฝนจะได้รับผลลัพธ์เป็นสองเท่าโดยใช้ความพยายามเพียงครึ่งเดียว!】

【สอง: ปรมาจารย์หลอมโอสถ (สีฟ้า) ได้รับพรสวรรค์ในการหลอมโอสถที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น กลายเป็นอัจฉริยะนักหลอมโอสถชั้นยอด!】

【สาม: รากวิญญาณธาตุลมระดับสูง (สีเขียว) ได้รับรากวิญญาณธาตุลมระดับสูง】

【สี่: อัจฉริยะวิทยายุทธ์ (สีเขียว) อัจฉริยะด้านวิทยายุทธ์โดยกำเนิด การทำความเข้าใจวิชาวิญญาณเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งขึ้น】

พรสวรรค์ทั้งสี่ที่ปรากฏขึ้นใหม่ในครั้งนี้ เป็นสีฟ้าสองอย่างและสีเขียวสองอย่าง ทำให้ลู่ชวนประหลาดใจเป็นอย่างมาก

ว้าว!

อัตราการดรอปของดีนี่สูงใช้ได้เลย!

ในบรรดาพรสวรรค์สีฟ้า กลับมีกายาพิเศษรวมอยู่ด้วย!

กายาวิญญาณวารี!

มีความใกล้ชิดกับพลังวิญญาณโดยธรรมชาติ การฝึกฝนเคล็ดวิชาและวิชาวิญญาณธาตุน้ำจะได้รับผลลัพธ์เป็นสองเท่าโดยใช้ความพยายามเพียงครึ่งเดียว

หากเขาได้รับกายาวิญญาณนี้ ความเร็วในการฝึกฝนของเขาก็จะยิ่งรวดเร็วขึ้นไปอีก!

บนโลกใบนี้ กายาพิเศษถือเป็นสิ่งที่หายากยิ่งกว่ารากวิญญาณเสียอีก แม้แต่กายาพิเศษที่ไร้ค่าที่สุด ก็ยังพบได้เพียงหนึ่งในหมื่นของผู้ฝึกตนเท่านั้น

ช่างน่าเสียดายนัก

เขาครอบครองรากวิญญาณธาตุไฟ และรากวิญญาณธาตุไฟกับกายาวิญญาณวารีนั้นต่อต้านและเข้ากันไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

หากเขาเลือกกายาวิญญาณวารี มันไม่เพียงแต่จะไม่ช่วยส่งเสริมการฝึกฝนของเขาเท่านั้น แต่อาจทำให้พลังวิญญาณในร่างตีกันจนเป็นอุปสรรคต่อการฝึกฝนได้!

ดังนั้น แม้ว่าจะมีกายาวิญญาณให้เลือก ลู่ชวนก็ไม่มีความคิดที่จะเลือกมันเลยแม้แต่น้อย

"น่าเสียดายจริงๆ ถ้าข้าสามารถมอบกายาวิญญาณวารีให้ซวงเอ๋อร์ได้ ความเร็วในการฝึกฝนของนางก็คงจะเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น!"

ลู่ชวนส่ายหัวอยู่ในใจ

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพรสวรรค์ต่างๆ สามารถมอบให้ผู้อื่นได้หรือไม่?

ในเมื่อเขาไม่สามารถเลือกกายาวิญญาณวารีได้ ก็เหลือทางเลือกเพียงทางเดียวสำหรับลู่ชวน

ปรมาจารย์หลอมโอสถ!

ด้วยพรสวรรค์ระดับสีเขียวอย่างปรมาจารย์หลอมโอสถ เขาก็ถือเป็นอัจฉริยะนักหลอมโอสถในรอบหมื่นปีในสายตาของอาจารย์อยู่แล้ว

หากถูกแทนที่ด้วยพรสวรรค์สีฟ้า พรสวรรค์ในการหลอมโอสถของเขาจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?

ส่วนพรสวรรค์สีเขียวอีกสองอย่างนั้น

ไม่ต้องเลือกสิ่งที่ใช่ เลือกของที่แพงกว่าไว้ก่อนก็พอ!

"ระบบ ข้าเลือก ปรมาจารย์หลอมโอสถ (สีฟ้า)"

ลู่ชวนเอ่ย

"ติง เลือกสำเร็จ เข้าสู่การจำลองชีวิต!"

【เมื่อได้รับพรสวรรค์ด้านการหลอมโอสถ เจ้าก็สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความรู้ด้านการหลอมโอสถในหัวของเจ้านั้นกระจ่างแจ้งยิ่งขึ้น บางจุดที่เจ้าเคยไม่เข้าใจมาก่อน บัดนี้กลับกลายเป็นเรื่องง่ายดายและเข้าใจได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ทำให้เจ้าตาสว่างขึ้นมาทันที】

【เจ้าอดไม่ได้ที่จะสะท้อนใจ พรสวรรค์สีฟ้าก็คือพรสวรรค์สีฟ้าวันยังค่ำ หากเจ้าใช้พรสวรรค์นี้ในการเรียนรู้การหลอมโอสถ ความเร็วของเจ้าก็คงจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ซึ่งเป็นสิ่งที่พรสวรรค์สีเขียวไม่อาจเทียบเคียงได้เลย】

【ในไม่ช้า เจ้าก็กลับไปใช้ชีวิตตามกิจวัตรประจำวันของเจ้า ในตอนกลางวัน เจ้าไปเรียนรู้การหลอมโอสถที่ยอดเขาโอสถ ในตอนกลางคืน เจ้าก็บำเพ็ญเพียรในถ้ำที่พัก และในยามว่าง เจ้าก็รับจ้างหลอมเม็ดยาให้ผู้อื่นเพื่อหาหินวิญญาณ】

【ครึ่งปีต่อมา การฝึกฝนของหลิวอ้าวซวงก็ทะลวงผ่าน เข้าสู่ระดับแก่นทองคำขั้นปลาย ในขณะเดียวกัน เจ้าก็สามารถหลอมเม็ดยาระดับสองได้สำเร็จ กลายเป็นนักหลอมโอสถระดับสองอย่างแท้จริง ความเร็วในการเรียนรู้ของเจ้าทำให้หวงชุนถึงกับตกตะลึง!】

【เขาอุทานออกมาว่าเจ้าคืออัจฉริยะดั่งสัตว์ประหลาด และบอกว่าหากเจ้าเข้าร่วมกับสำนักหลอมโอสถ เจ้าก็สามารถเติบโตจนกลายเป็นนักหลอมโอสถระดับห้าที่ทัดเทียมกับเจ้าสำนักหลอมโอสถได้อย่างแน่นอน】

【เจ้าเพียงแค่ยิ้มรับ ในขณะเดียวกันก็แอบคิดอยู่ในใจว่า คราวนี้จะเข้าร่วมกับสำนักหลอมโอสถไปเลยดีหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้ว การเข้าร่วมกับสำนักชิงเหลียน นอกจากการได้ครอบครองเซี่ยหลิงเซวียนแล้ว ผลลัพธ์สุดท้ายก็ไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลย】

【สู้เข้าร่วมกับสำนักหลอมโอสถและเรียนรู้ศาสตร์แห่งการหลอมโอสถให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปเลยไม่ดีกว่าหรือ!】

...