บทที่ 10 วันนี้เธอต้องคว้าคุณนายฮั่วให้ได้

ผู้หญิงในกระจกมีรูปร่างผอมเพรียว ผิวพรรณก็ดูแลมาอย่างดีจนแทบมองไม่ออกว่าอายุเท่าไร ชุดราตรีสีครีมอ่อนช่วยขับให้รูปร่างดูอ่อนช้อย เมื่อจับคู่กับเครื่องประดับที่แวววาว ก็ยิ่งส่งเสริมกันอย่างลงตัว

เจียงหรูยืนมองตัวเองในกระจกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามอย่างไม่มั่นใจ “แบบนี้...สวยไหม”

【สวย สวยมาก สวยสุดๆ! แม่สวยมากจริงๆ! ไม่แปลกเลยที่พวกพี่ชายจะหน้าตาดีขนาดนั้น ได้ยีนหน้าตาดีจากแม่เต็มๆ! จิ่งจิ่งยังหลงแม่เลย!】

ได้ยินคำชมของเจียงจิ่งจิ่ง เจียงหรูเม้มริมฝีปาก ยิ้มบางๆ ออกมา ตอนที่ยังเป็นคุณหนูตระกูลเจียง เธอมีชื่อเสียงโด่งดัง ผู้ชายที่เข้ามาจีบก็มีมากมาย แต่หลังแต่งงาน เธอกลับยอมเป็นแม่บ้านเต็มตัวเพราะความรัก อีกทั้งยังมีงานบ้านไม่รู้จบ จนแทบไม่มีเวลาแต่งตัวดูแลตัวเอง

ทุกครั้งที่เธออยากไปทำหัตถการความงามหรือดูแลตัวเอง จางชุนเฟิงก็มักจะเอาเรื่องที่หลีฉางอวี่หาเงินลำบากมาอ้าง

ตอนนี้ ในที่สุดเธอก็ยอมใช้เงินกับตัวเองอีกครั้ง เหมือนได้เห็นตัวเองในวัยสาวกลับมา เพียงแต่ตอนนี้ ข้างกายเธอไม่มีพ่อแม่ และก็ไม่มีพี่ชายแล้ว พ่อกับแม่จากไปนานแล้ว ส่วนพี่ชายคนเดียวของเธอ... ตอนนี้ก็ไม่ยอมรับเธอเป็นน้องสาวอีกต่อไป

เธอไม่โทษพี่ชาย เรื่องในตอนนั้น เป็นเพราะเธอในฐานะน้องสาวทำเกินไปจริงๆ เจียงหรูจมอยู่ในความทรงจำ สีหน้าดูเลื่อนลอย “อาหรู วันนี้คุณสวยมาก”

เสียงข้างหูทำให้เจียงหรูได้สติ ภาพสะท้อนของหลีฉางอวี่ปรากฏในกระจก เขามองเธอไม่กะพริบตา ในดวงตามีแววตื่นตะลึง เธอไม่ได้เห็นสายตาแบบนี้จากเขามานานมากแล้ว

แต่ในตอนนี้ เธอกลับรู้สึกคลื่นไส้ เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างเขินอาย กลบเกลื่อนความเย็นชาในแววตา   “ฉางอวี่...”

หลีฉางอวี่พูด “เวลาใกล้ได้แล้ว พวกเราไปกันเถอะ”

เจียงหรูพยักหน้า เดินไปได้ครึ่งทางก็หันกลับไปมองเจียงจิ่งจิ่งในเปล “ฉางอวี่ เราพาจิ่งจิ่งไปด้วยกันเถอะ”

หลีฉางอวี่ขมวดคิ้ว  “จิ่งจิ่ง งานแบบนี้จะพาเด็กไปทำไมกัน”

เจียงหรูย่อมไม่บอกเหตุผลจริง จึงหาเหตุผลขึ้นมาพูด “ฉันได้ยินมาว่าคุณนายฮั่วชอบเด็กมาก แล้วคนที่เคยเห็นจิ่งจิ่งก็ชอบเธอกันหมด บอกว่าน่ารัก... บางทีคุณนายฮั่วอาจจะชอบจิ่งจิ่งก็ได้นะคะ”

หลีฉางอวี่ลังเล แม้ในใจเขาจะเอนเอียงไปทางลูกของสวีม่านมากกว่า แต่ก็ต้องยอมรับว่าเจียงจิ่งจิ่งหน้าตาดีมาก ต่อให้ไม่ทำอะไร ก็ทำให้คนเอ็นดูได้  “ได้ งั้นก็พาจิ่งจิ่งไปด้วย”

..................................................................................

คฤหาสน์ของตระกูลฮั่วเป็นหนึ่งในคฤหาสน์ที่หรูหราที่สุดในเมืองหลวง ตอนที่เจียงหรูยังอยู่ตระกูลเจียง เคยมีโอกาสมาแค่สองสามครั้ง ส่วนหลีฉางอวี่นี่เป็นครั้งแรก แม้ปกติเขาจะเห็นของดีมามาก แต่ตอนนี้ก็ยังรู้สึกตาลายไปหมด ทำให้ยิ่งตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดให้ได้ หลังจากยื่นบัตรเชิญแล้ว พ่อบ้านของตระกูลฮั่วก็โค้งเล็กน้อย พาพวกเขาไปที่หน้าห้องจัดเลี้ยง เจียงหรูตื่นเต้นจนหายใจไม่ค่อยออก

【แม่สวยขนาดนี้ แค่ยืนอยู่เฉยๆ ก็เป็นภาพที่สวยที่สุดแล้ว! แม่สู้ๆ อย่าเครียด!】

เจียงหรูมองเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขน ความรู้สึกก็ผ่อนคลายลงมาก เธอสูดหายใจลึกหนึ่งครั้ง แล้วเดินตามหลีฉางอวี่เข้าไป แม้จะไม่ได้ออกงานแบบนี้มาหลายปี แต่เธอก็เคยเป็นคุณหนูมาก่อน มารยาทและการวางตัวฝังอยู่ในตัวอยู่แล้ว อีกทั้งยังมีเสียงในใจของเจียงจิ่งจิ่งคอยให้กำลังใจเป็นระยะ เธอจึงปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อเธอเดินเคียงข้างหลีฉางอวี่อย่างสง่างาม ได้รับคำชมไม่น้อย สายตาที่หลีฉางอวี่มองเธอเริ่มร้อนแรงขึ้น สัมผัสได้ถึงมือที่โอบเอวแน่นขึ้น เจียงหรูรู้สึกคลื่นไส้ แต่ภายนอกยังต้องยิ้มตอบ เพื่อให้เข้ากับภาพลักษณ์สามีรักภรรยา จนทำให้คุณนายหลายคนมองด้วยความอิจฉา

“ตอนนั้นเจียงหรูยืนกรานจะแต่งกับหลีฉางอวี่ มีคนรอดูเรื่องขำขันตั้งเท่าไร... ไม่คิดเลยว่าหลีฉางอวี่จะไม่ธรรมดา ขึ้นหลักปักฐานในเมืองหลวงได้เร็วขนาดนี้!”

“แล้วก็ได้ยินมาว่าหลีฉางอวี่รักเดียวใจเดียว ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ยังรักเจียงหรูมาก ดูวันนี้แล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ดีจริงๆ!”

“คู่นี้ก็เหมาะสมกันดีนะ!”

มุมหนึ่งของงานเลี้ยง สวีม่านกัดฟันแน่นด้วยความอิจฉา ด้วยการจัดการของหลีฉางอวี่ เธอจึงเข้ามาในงานได้สำเร็จ แต่เพราะไม่มีพื้นฐาน ไม่มีใครสนใจเธอเลย ในขณะที่เจียงหรูอยู่ข้างหลีฉางอวี่ ได้รับคำยกยอจากผู้คนมากมาย

ทำไมกัน! อดทนอีกนิด!... รอให้เธอมีสถานะ คนที่ยืนอยู่ข้างหลีฉางอวี่จะต้องเป็นเธอ

วันนี้....เธอต้องคว้าคุณนายฮั่วให้ได้ สายตาของสวีม่านกวาดมองฝูงชน ในที่สุดก็ล็อกเป้าหมายได้ เธอก้มมองหลีเสวียเวยในอ้อมแขน พูดเสียงเบา “ลูกแม่ ถ้าแม่จะได้เป็นคุณนายหลี ก็ต้องพึ่งลูกแล้ว...”

.....................................................................

ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ธุรกิจของหลีฉางอวี่ถือว่าไปได้ดี บวกกับอิทธิพลของตระกูลเจียง ทำให้ในเมืองหลวงเขาพอมีหน้ามีตา แต่ในงานระดับนี้ของตระกูลฮั่ว ก็ยังถือว่าห่างชั้นอยู่มาก

แม้จะมีคนเข้ามาประจบอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นเขาที่เข้าไปทำความรู้จักและเอาใจ เพื่อขยายความสัมพันธ์ เจียงหรูถูกพาไปพบปะผู้คนรอบหนึ่ง รู้สึกว่าหน้าตัวเองแทบจะยิ้มจนแข็งแล้ว

เธอไม่ลืมเป้าหมายของตัวเอง สายตามองหาในงานเป็นระยะ ในที่สุดก็เห็นคุณนายฮั่ว

ในกลุ่มคนรอบๆ คุณนายฮั่ว... เหมือนจะมีสวีม่านอยู่ด้วย

“ฉางอวี่ ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”  เจียงหรูหาเหตุผลบอกหลีฉางอวี่ แล้วอุ้มเจียงจิ่งจิ่งเดินไปทางคุณนายฮั่ว